The King's Speech (2010)

Deze film kan eerder de nobelprijs voor meest overschatte film van dit jaar winnen.

Goede Film! Beide rollen van Colin Firth en Geoffrey Rush vind ik erg sterk gespeeld! Het feit dat er een stuk WOII geschiedenis bij komt kijken maak het erg mooi!

Prachtige film met prachtige acteerprestaties een oscar waardige film.

Een film over stotteren die bijna 2uur duurt. Dan zal wel erg gaan vervelen en erg langdradig zijn.

Nou The King's Speech bewijst het tegendeel. Vervelen doet het geen moment en zelfs als je effe naar de W.C. moet zet je hem nog op pauze. Er gebeurd altijd wel wat in de film.

Oscar waardige film! Maar ik heb dan toch een voorkeur naar "Black Swan"

4.5*

Goede film. Maar de twaalf oscarnominaties zeggen in mijn ogen meer over de stand van de publieksfilm in het algemeen dan over deze film.

Mooie film, boeiend tot het einde. De camera posities geven de film vaak iets grappigs, de interieurs brengen volop sfeer en de acteerprestaties zijn van heel hoog niveau. Einde is misschien wel wat te glad, maar ach, de King's Speech is nooit zwaarmoedig bedoeld.

Goede film. een beetje traag maar de frustratie wordt erg mooi weergegeven. Tot aan het einde wordt je geboeid.

De film kwam traag op gang, maar uiteindelijk werd ik toch gegrepen door de film, je voelt inderdaad goed de onmacht van Colin Firth, knap gedaan dus als acteur, van mij mag hij de oscar krijgen echt verdiend.

sterk, simpel en gevoelig. Een uniek soort film in deze tijd!

4.5

Ik vond het een geweldige film.

Ik kan wel een lang verhaal gaan schrijven,

maar som maar alle pluspunten uit de vorige posts op en dan krijg je mijn mening .

Het enige waar ik moeite mee had was Helena Bonham Carter... ze was zo.... normaal,

ik verwachte steeds dat ze OFF WITH HIS HEAD zou schreeuwen

Oh en ik weet niet meer wie het was, maar nominaties vereeuwig je niet, die verzilver je.

Wat een topfilm!

Op zich gebeurde er verhaalsgewijs niet heel veel bijzonders in de film, maar de bijzondere camerasettings (veel close-ups) in combinatie met de uitstekend gekozen muziek zorgen samen met het uitmuntende acteerwerk van zowel Firth als Rush dat ik dit alleen maar kan beschrijven als een juweeltje

Ondanks dat de karakters vrij serieus waren heb ik bij tijden zeker kunnen glimlachen (met name dat stukje dat hij moest schelden) maar belangrijker is hoe dichtbij de karakters komen te staan. De koning komt hier naar voren als een kwetsbare man met alle trekjes van een normaal mens, niet de een of andere ubermensch.

Daarbij kon ik me erg goed inleven in de karakters (Ik voelde zelf de zenuwen door mn rug lopen bij die laatste speech) en hulde voor de leuke overige (Harry Potter) cast!!

Will their Majesties be staying for dinner?

We would love to, such a treat, but alas... a previous engagement. What a pity.

Een film met Helena Bonham Carter doet het sowieso altijd goed bij mij, wat een geweldige vrouw een en al sympathie voor haar. Een soort perfect mens. Colin weet me na ''A single man'' wel te interesseren, voorheen alleen maar voorbij zien gaan bij romcoms maar met deze serieuze rollen, is hij eigenlijk heel erg goed. Altijd leuk om talent te ontdekken, of in ieder geval in te zien.

Hoewel de film sowieso al door Helena wat nieuwsgierigheid wekte was ook het gemiddelde een reden waarom ik deze film wilde zien. De film stelt alles behalve teleur. Hij moet het wel hebben van een soort emotioneel feel-good achtige sfeer en de belachelijk goede acteerprestaties met een best wel grote cast. Enorm veel talent, waardoor het soms moeilijk te overzien is, niet hier. De film neem heerlijk haar tijd en heeft een leuke setting, veel kleur maar toch een beetje afzijdig, beetje zoals de poster. Naast dit is de film ook erg vermakelijk om te kijken en weet het met een beetje diepgang zelfs te ontroeren. Een film die van alles wat heeft, je merkt gewoon dat de makers weten waar ze mee bezig zijn en dat voelt goed en vertrouwd.

Heerlijke film die voor ieders wat heeft, niet veel nieuws maar dat is te vergeven, in ieder geval een interessant verhaal en een meer dan geslaagde uitwerking.

4 sterren

Lekkere film. Colin Firth en Geoffrey Rush zijn weer heel goed op dreef. Weten goed de sfeer neer te zetten; Vermakelijk, leuke humor. Wij hebben een leuke avond gehad.

12 Oscar-nominaties en ik kan er slechts bij één ervan iets voorstellen, namelijk die voor Best Actor. Firth overtuigt, Rushs rol is niet al te moeilijk, Bonham Carter doet haar werk maar haar rol is zo nietszeggend dat zelfs een nominatie voor Best Supporting Actress niet te rechtvaardigen valt. (nou ja, goed: ook een vrij nietszeggende prijs natuurlijk)

Het verhaal belooft niet veel en de uitwerking lost in dat opzicht de verwachtingen in. Sowieso een onmogelijke opgave om een held te creëren uit een moderne koning, tegenwoordig waarschijnlijk één van de saaiste (lees: filmonwaardige) beroepen die men kan voorstellen.

Afin, proberen mag natuurlijk altijd. Van deze poging echter, zie ik de genialiteit echt niet in. De film heeft, afgezien van het originele maar oninteressante verhaal en Firths acteerwerk, zo weinig te bieden dat ik zelfs moeite heb om het verder te recenseren. De 'climax' was geen climax. Settings? Stelden vrij weinig voor. Kostuums? Niet boeiend. Kamerawerk? Niets vernieuwends gezien.

Vervelen deed het zeker niet, maar die hele hallelujastemming mag van mij wel wat minder. Wellicht dat het als psychologische dramaserie beter uitgewerkt had kunnen worden.

1.5*

Mooie nieuwe poster!

Ah, de jaarlijkse grote favoriet bij de Oscar. Die brengt altijd aangenaam een vertrouwd ritueel met zich mee. Dan heb ik het niet over de inhoud of de kwaliteit van de film, want die verschilt vaak enorm van film op film. Maar van een ding kan ik ieder jaar weer zeker zijn rond de Oscarperiodes: berichten van gebruikers op MovieMeter die beginnen met 'typisch Oscarmateriaal', vaak met een bijna absurde nadruk op eigenschappen die zo typisch zouden zijn en regelmatig moeten die gebruikers daarna nog even benadrukken dat ze de Oscars niet serieus nemen. Wat ik jammer vind aan de Oscars is dan ook niet dat ze regelmatig de prijzen aan de verkeerde films geven, want iedere prijs- of lijstjessysteem kan bijna per definitie niet perfect zijn. Wat ik het meest jammer vind is dat het soms lijkt alsof mensen de films die inderdaad de prijzen (lijken) te winnen niet meer vers kunnen zien, wat soms onbegrijpelijke berichten oplevert. Natuurlijk is een filmbeleving subjectief, maar bepaalde eigenschappen van een film zijn ook objectief.

The King's Speech is een mooi voorbeeld van wat ik wil zeggen. 12 Oscarnominaties en polls zeggen dat de film met de hoofdprijs weg zal gaan. Of dat terecht is of niet is even niet belangrijk, want dat is inderdaad subjectief. Maar is het objectief gezien een typische Oscarfilm. Zonder al te diep in te gaan op een definitie van een 'typische Oscarfilm' kan ik hier zeker een aantal dingen noemen die in die categorie vallen. The King's Speech is een echte crowd-pleaser. Een opbeurende film over iemand die met behulp van een vriend en persoonlijk doorzettingsvermogen een persoonlijke zwakte overwint. Het is ook een historisch drama. Het scenario is conventioneel opgebouwt en ook de muziekkeuze zal niemand verrassen. Voor een groot deel zou ik dit inderdaad een conventionele Oscarfilm willen noemen.

Dit geldt echter niet voor alle elementen. Wat ik hier tot mijn stomme verbazing lees in enkele berichten is dat de cinematografie conventioneel zou zijn. Bij zulke berichten vraag ik me serieus af of de Oscars niet een te grote scepsis hebben veroorzaakt bij sommige mensen waardoor ze een bepaalde objectiviteit lijken te verliezen. Nou wil ik niet graag mensen ergens van beschuldigen, maar kom nou, The King's Speech ziet er toch niet standaard uit? En ja, ik denk dat je objectief naar een filmstijl kunt kijken. De meeste koninklijke drama's benadrukken de luxe. De grote hallen, de majestueuze kostuums, de epische kadrering, etc. Niets van dit alles vinden we in The King's Speech. Als het niet aan de (wel conventionele) montage lag, had het bijna een Godardfilm kunnen zijn. Veel shots die van enorm dichtbij gefilmd zijn. Veel gebruik van lenzen die de proporties van personen en voorwerpen veranderen. Van kamers krijgen we vaak weinig te zien en worden juist lege muren benadrukt. De kleuren zijn grauw en donker. Er wordt veel out-of-focus geschoten, met slechts een klein element in focus. De vraag is niet zozeer of dit mooi of experimenteel is, maar durft iemand dit serieus conventioneel te noemen? En zo ja, volgens welke standaard? In commerciële, narratieve cinema zie je dit soort dingen vrijwel nooit.

En nu over naar mijn subjectieve ervaring van deze film.

Te beginnen bij die visuele aanpak. Ik vond die erg sterk uitpakken. Soms waren de grauwe kleuren misschien iets te lelijk, maar de film weet goed een soort verloren gevoel op te roepen. Bijna paradoxaal zorgen de leegtes in het beeld voor een claustrofobisch gevoel, wat ergens goed past bij een verhaal over een stotteraar. Dit effect wordt ook berijkt door de extreme close-ups, beeldvervormingen en het gebruik van out-of-focus. Het is gewoon een erg interessante film om alleen maar naar te kijken. Persoonlijk favoriete moment op visueel gebied was een wandeling van George en Logue door een mistig park. Schitterend sfeertje daar.

De rest van de film is gewoon een effectieve crowd-pleaser. Misschien niet verrassend genoeg om werkelijk indruk te maken, maar het is wel erg vermakelijk. Dat het goed af zou lopen wist ik wel, maar even goed zat ik nog vol spanning tijdens die laatste speech te luisteren of George alles wel duidelijk uit zou spreken. Als je dat effect kunt berijken ben je gewoon goed bezig als filmmaker wat mij betreft. Verder zijn de dialogen erg fijn, is het verhaal goed opgebouwd en verdienen Firth en Rush alle eer die ze krijgen. De film is hoogstens hier en daar net wat te traag, maar al met al is het een gewoon een prima film. Geen briljante film misschien maar toch een dikke 3,5*, op de grend van vier sterren.

Aardige film, vond hem zelf eigenlijk niet zo grappig en ergerde me (doordat het onderwerp nogal benadrukt werd) in het begin eigenlijk wel een beetje aan het gestotter. Het verhaal werd mooi opgebouwd, ik kreeg echt het gevoel alsof 'bertie' een soort bekende van me aan het worden was. Ergens ontbrak er toch nog wel wat aan het verhaal. Er werd constant geoefend en zodoende bouwde het verhaal zich langzaam op, normaliter zou er dan een soort climax moment zijn. Ik denk dat dat hier die laatste speech had moeten zijn, maar eigenlijk werd ik er niet bepaald warm van.

De acteurs deden hun werk prima. Persoonlijk vond ik vooral Lionel erg goed.

Verder weinig aan op te merken, mooie film, maar het miste net die ene climax.

Minder truttig dan ik had verwacht.

Wel net zo stoffig als verwacht, ik heb heel weinig met Britse historische drama's om die reden. Het is allemaal heel erg gericht op het costume design en het verhaal. Gelukkig zitten hier wat andere accenten in, zoals de chemie tussen de hoofdrolspelers, en het is gelukkig niet al te verhalend.

Firth doet het aardig, maar dan vooral in de gewone scenes, als hij echt stottert vind ik hem een stuk minder overtuigend. Je merkt gewoon veel te duidelijk dat hij gewoon correct kan spreken ipv dat je denkt naar iemand met een spraakgebrek te zitten kijken. Die gedoodverfde favorietenrol voor de Oscars vind ik om die reden dan ook wel wat overdreven. De chemie met Rush is wel grappig.

De film heeft ook zijn geinige momentjes, maar over het algemeen is het toch niet meer dan oerdegelijkheid met een aardig uitgangspunt. Ook nog wel wat minpuntjes, ik noem een bij de haren bijgesleepte rol van Churchill die verder wat voor de sier rondliep (buiten dan om te laten zien, "kijk Churchill liep er toen ook al tussen, die kennen jullie wel van de geschiedenislessen"), tevens onmogelijk slecht vertolkt, leek bijna Little Britain, zo'n karikatuur werd er van gemaakt.

Een film voor en door 'The Decent Englishman'. Zal best wel de beste film pakken, omdat het op het oog de meest degelijke van allemaal is. 2.5*

The King’s Speech heb ik dan ook eindelijk gezien. De film van twaalf oscarnominaties en er waarschijnlijk ook een heel aantal binnen zal halen. Wat ik me tijdens de film veelvuldig heb afgevraagd is: ‘is dit echt twaalf oscarnominaties waard?’ en ‘is dit echt de beste film van 2010?’. Ik vind van niet. Oké het is een prima film, ik heb twee uur lang aandachtig naar de film gekeken en ook echt wel genoten. Maar dit is wat mij betreft niet de beste film van het afgelopen jaar. Het is allemaal volgens een vaste volgorde, allemaal erg voorspelbaar en dat vind ik jammer. The King’s Speech ‘kleurt niet een keer buiten de randjes’, het wordt nooit erg overweldigend. Wat deze film absoluut wel heeft is een geweldige cast. Firth is geweldig als de stotterende koning en Rush is net zo geweldig als de spraakleraar. Kortom: een prima film, die het kijken waard is mede door de overtuigende acteerprestaties van Firth en Rush. 3,5*

Engels acteergeweld maakt dit een prima kijkspel. Het verhaal is best leuk, met name omdat het heen en weer springt tussen kleine persoonlijke problemen en grote historische gebeurtenissen. Leuk geschreven al zakt het na een uur even in. Wat verder opviel waren een paar mooi bekichte scenes en een geweldig behang. 12 Oscars? Nee, kom met de beste wil van de wereld niet verder dan drie of vier. Mannelijke acteurs, script en?

Ach, het zal ook film wel winnen, want het verhaal zal veel mensen aansprekrn en beroeren. Cinematografie was ook best sterk, veel shots die expres net off balance waren en een claustrofobische kadrering van de microfoon. Persoonlijk hou ik meer van wat dynamischer cinema.

Mooie 3,5*

Mooie film. Alleen dat einde...daar was toch meer uit te halen? Afijn, Lionel is de topper van alle characters, Albert is bleek en soms sto-to-torend. Wat zuinigjes geacteerd. Verhaal is inderdaad niet zo dynamisch, volgt een rechte lijn. Wel oscars waard, maar zoveel? Mwah, zeker toch wel voor beste mannelijke bijrol. Net geen 5 sterren.

Ik ging er heen met hoge verwachtingen, aangezien de film zoveel Oscarnominaties heeft. Het was zeker een bezoek waard achteraf, maar al die nominaties snap ik echt niet. Op sommige momenten moest ik echt mijn uiterste best doen om mijn concentratie vast te houden. En het einde is gewoon veel te voorspelbaar.Het verhaal is mooi, maar ook niets meer. Absoluut hoogtepunt is de acteerprestatie van Colin Firth! Al met al geef ik deze film een 3,5

Mooie film. Firth speelt erg goed en zal de Oscar wss wel winnen. Black Swan mag voor mij wel de prijs voor Beste Film winnen.

Is me geheel niet opgevallen. Mag naar TSN van mij.

Al een paar dagen geleden gezien, maar vanwege het idiote aantal oscarnominaties toch nog een aantal dagen laten zakken. In de hoop dat er in die dagen toch iets te binnenschiet waardoor de 12 nominaties verklaard werden. Maar nee.... er is me niks te binnen geschoten. The King's Speech is allesbehalve slecht. Ondanks dat het een redelijk pover verhaal heeft. Zeker niet een waarvan ik op voorhand een superfilm bij zou denken. Toch is de film nergens saai, mede doordat de hele film doorspekt is met een soort luchtigheid. Leuke humor schijnt af en toe door en het wordt nergens een melodramatisch schouwspel. Gewoon een leuke film om te zien. Wat wel ontbreekt is een overtuigingsfactor. Ik snap de 12 oscarnominaties echt niet, want dit is echt geen film van het kaliber Lord of the Rings of Titanic.

Het feit dat ik over de oscarnominaties begin, zegt eigenlijk al genoeg. Over de film zelf valt weinig te vertellen. Leuk voor tussendoor en een stuk leuker dan ik verwacht had, maar meer ook niet.

The Social Network zal ik een dezer dagen ook eens gaan kijken.

Vond Colin Firth ineens niet meer zo knap-achtig in deze film...

Moest in het begin heel erg inkomen in de film. Supertraag, maar film werd beter en beter. Totdat ik uiteindelijk bij de eindspeech net zo zenuwachtig was als 'The King' zelf!! haha

Geweldig goeie film!

De beste die ik in tijde heb gezien.

Rush was echt magistraal in deze film! Hij speelde zo overtuigend goed. Heerlijk om naar te kijken. Je werd helemaal in de flm gezogen en je krijgt ook af en toe echt medelijden.

Verhaal wordt erg goed verteld. De hoofdlijnen zijn zo goed dat je de bijzaken (waar het allemaal omdraait... spreken in oorlogscrisis) helemaal vergeet. Film was absoluut niet langdradig.

En dan nog het geweldige filmwerk, prachtige beelden. Er werd gefilmd vanuit prachtige hoeken waardoor alles nog specialer en mooier lijkt. Groothoeklenzen, veel achtergrond, goed inzoemen op het gezicht echt allemaal super!

4,5*

ps. de kleine beetjes humor maken de film minder zwaar waardoor het heerlijk wegkijkt!