Hævnen (2010)

Overdonderend en overtuigend, maar tegelijkertijd: onbehaaglijke, moralistische onzin.

Ik vond het een prachtige film. Misschien moralistisch en soms voorspelbaar maar desalniettemin een aangrijpend geheel. Het behandelt de vraag in hoeverre het gebruik van geweld als wraak, rechtvaardiging of genoegdoening altijd wel gerechtvaardigd is. En ook al is het voor jouw gevoel gerechtvaardigd, in hoeverre ben je je ervan bewust hoe één actie verder kan escaleren naar een groter drama. Een beetje het verhaal van de vlinder die een aardbeving veroorzaakt

Wat voor mij het meeste uitsprong was het supersterke acteerwerk. Wat een krachtige man is de vader van Elias. Wat een charmisma. Hoe hij de kalmte bewaard terwijl om hem heen het geweld blijft escaleren. Mooi ook hoe hij zijn zoons en Christian probeert uit te leggen dat je een conflict ook kan winnen zonder geweld door die vent die hem geslagen had te confronteren op zijn werk. Jammer dat ze de boodschap toen niet oppakten. Ook de moeder van Elias was zo sterk. Het moment dat ze Elias gewond in het ziekenhuis ziet gaat door merg en been.

Wat ik ook mooi vind is de strakke manier van filmen. De beelden van Denemarken en Afghanistan kwamen heel mooi over. Bij elkaar opgeteld vind ik dit dus echt een topper van een film.

Oog om oog, tand om tand, wrok en wraak...leiden al dan niet naar een betere wereld !? Is dit de synthese ?

Hoe dan ook Susanne Bier zet hier, zoals doorgaans, een deugdelijk film neer, knap opgebouwd, met degelijke acteurs en wat hier bevalt is de switch naar Afrika en de ingelaste, mooie natuurbeelden.

Vond het einde en de besluiten helaas al te papperig.

Een mooi uitgewerkt drama zoals je het van Bier mag verwachten. De cast was uitstekend en de sfeer en het scenario waren prima. Enig nadeel is dat de film wat te lang duurt en hier en daar niet al te subtiel is. Door de goede uitvoering komen de sleutelscenes in deze film erg sterk over en dat maakt veel goed. Dit is niet de beste film van Bier maar nog altijd zeer de moeite waard.

Goed.

Mooi drama, mooie muziek. Sterke rollen van Mikael Persbrandt , Trine Dyrholm en uiteraard van dat manneke wiens naam ik niet weet ... Elias dus.

Prachtige film waarin één thema centraal staat: de andere wang toekeren of zelf tot actie overgaan? Verpakt in een krachtig verhaal met veel aangrijpende momenten, waarbij de spanning met betrekking tot dit vraagstuk voortdurend voelbaar is. Alhoewel het gedrag van het personage van Christian verklaarbaar is, gaan zijn acties wel erg ver. Uitstekend acteerwerk en de film ziet er 'typisch' uit als een film van Susanne Bier. En zoals de film toont, leven we nu eenmaal niet in een betere wereld. Dik verdiende 4.0 sterren.

Wraakfilm.

Want dat is het eigenlijk, zij het natuurlijk niet in de letterlijke zin van het woord. Maar wraak staat wel centraal (zie titel). En wraak leidt tot niets goeds, dat is ook wel duidelijk. Al zorgt het kennelijk wel voor loutering. Of zo. Beetje vreemde conclusie die de film maakt (uiteindelijk vergaat het iedereen prima: het ene gezinnetje wordt herenigd en bij het andere wordt de band tussen vader en zoon terug aangehaald).

Desalniettemin bij momenten een sterke film. Kindacteurs zijn prima (die Christian was een nijdig ventje zeg) en ook de andere acteurs overtuigden probleemloos. Maar om dit nu de beste buitenlandse film van 2010 te noemen gaat wat ver.

Het was even wachten, maar dit was een meesterwerkje van Bier!

De eerste film die ik zie van Susanne Bier, maar er gaan er zeker meerdere volgen. Ik heb genoten van deze Haevnen, en dan vooral hoe Bier het voor elkaar krijgt om de karakters zo goed te schetsen. De jonge hoofdrolspelers laten acteerwerk zien van de bovenste plank en nemen de kijker volledig mee in hun wereld.

Het verhaal wordt in alle rust verteld, maar wordt nergens saai. Bewonderenswaardig hoe Bier de aandacht van de kijker van begin tot eind vast weet te houden. Voornamelijk het personage Christian intrigeerde me, vooral zijn soms ondoorgrondelijke acties. Hoe het uiteindelijk eindigt had naar mijn mening wat somberder gekund. Had perfect in de stijl van de film gepast en had er eigenlijk rekening mee gehouden.

Maar goed, mijn eerste kennismaking met de talentvolle Susanne Bier heeft me zeker nieuwsgierig gemaakt naar meer werk van haar. Zal eens kijken wat de volgende film wordt die ik van haar ga zien.
Voor deze Haevnen een dikke vier sterren!

Komt een beetje moeizaam op gang, maar vanaf het moment dat Christian naar school gaat wordt het meteen boeiend. Christian; William Jøhnk Juels Nielsen, maakt gelijk ook de meeste indruk. Wat mij betreft had de focus meer bij hem moeten liggen, in plaats daarvan moeten we ook nog meeleven met Elias, ook een prima rol, en alle ouders, dat is net even teveel van het goede, waardoor de film wat fragmentarisch aanvoelt.
Niettemin zit de film verder wel degelijk in elkaar, maar die dreun in mijn maag die ik verwachtte kwam niet, de afloop is me iets te zoetsappig geworden. Goed daar hark je dus wel een Oscar mee binnen.

Soms beetje stichtelijk, dat verpestte de film een beetje.

Verder solide, maar zeker niet de beste van Bier.

Te statisch, te mooi proberen te doen. Verwachtingen krampachtig willen inwilgen. Ach je ziet het vaker bij regisseurs die een paar klasbakken hebben gemaakt....

Gewoon erg goed. Vind het verbazingswekkend hoe goed er in deze film (en met deze meer deense en zwitserse films) word geacteerd. Ben behoorlijk onder de indruk van de wijze waarin het verhaal in beeld is gebracht. Erg mooi.

Ik zou het zelf niet beter kunnen zeggen daarom quote ik dit maar eens. Prachtig drama van Susanne Bier. Een complex web van verschillende sombere emoties tegen kleurrijke idyllische decors. In essentie zoekt Bier met haar verhaal de oorsprong van het geweld in de mens op : macht (Big Man), dominantie (die garage-arbeider), wraak, woede (Christian en zijn vader), drang naar rechtvaardigheid (Sofus). Geweld brengt echter een mens ook dichter naar zijn doem en o wee daar gaat het inderdaad wat de moralistische kant op. Zo zijn de Denen nu eenmaal. In alle films van Deense bodem die ik heb gezien spelen school, opvoeding en morele waarden een belangrijke rol (kijk maar naar een film als Drommen).

Poeh best een heftige film. Door het uitstekende acteerwerk dat naturel overkomt en het toch best realistische verhaal vind ik het een aangrijpende kijkervaring.Alles wordt bovendien mooi in beeld gebracht. Wat een woede kan er in een (jong) mens zitten. Persoonlijk vind ik dat de zoete stukjes en de mooifilmerij dat het verdriet en de agressie door dit contrast nog sterker verbeeld wordt.

Ijzersterk drama uit Denemarken en Zweden, waar ze kennelijk nog meer kunnen dan alleen thrillers maken. De film is wel erg voorspelbaar, dat dan weer wel, maar er wordt zo uitmuntend goed geacteerd dat dat feit eigenlijk niet uitmaakt. De film greep me vanaf de eerste tot de laatste minuut en ik heb erg genoten van dit drama. Zeker een aanrader voor de liefhebber hiervan. Ook de twee jongens zetten prima acteerwerk neer. 4 *

Mijn 3e Bier.

Haha, ik kon eenvoudig deze woordspeling niet naast me neerleggen... Hoho, ik kom niet meer bij.

Christian wordt steengoed vertolkt, Elias is een goede tegenhanger, de ouderrollen worden fenomenaal vertolkt.
Things we Lost in the Fire blijft natuurlijk de allerbeste, dat was zo'n heftige film die je eigenlijk maar eens in je leven zult ervaren, gok ik.
Maar Hævnen, of In a Better World, is zeker geen slechte film. Verre van. Zoals ik al beschreef, Christian is steengoed neergezet, lieve hemel. Ik brak echt op het moment dat hij naar beneden wou springen vanaf de silo, dat je je zo schuldig voelt, dat je er maar een einde aan zou willen maken..

Mooi, indringend, hier en daar sterk, met name vind ik, dankzij de beide jongens. In a Better World.. Ik weet zeker dat we niet echt in een perfecte wereld leven. We maken fouten. We maken een zooitje van het milieu, we doden dieren door hun leefomgeving omver te snoeien, kappen, te laten verdwijnen. We behandelen elkaar niet met het respect wat we allemaal verdienen. We stelen, we plegen fraude, we doen van alles fout, wat we als mensen ook maar fout kunnen doen. We mishandelen elkaar, we kijken naar elkaar met een schuin oog. We schelden elkaar voor alles en nog wat uit, we snijden elkaar gerust in mootjes, we hakken elkaars kop eraf onder het mom van oorlog. We snijden in berichten, we kuisen meningen, we luisteren niet echt, zelfs als we denken dat we wel luisteren. We gehoorzamen niets en niemand, alleen de regering, de Koningin.

Maar alles weegt niet op tegen het latere tijdsbestek, want wat we ook doen, waar we met zijn allen ook mee bezig zijn, ooit komt alles goed. Later. In een betere wereld.

Dikke prima deze film. Goed verhaal, mooi in beeld gebracht en goed geacteerd.... Toch was het niet zo'n aangrijpende film als ik gehoopt had. Zag veel goede kritieken hier, en ging er helemaal voor zitten. Had wel zin in een "Jagten" achtige film, maar dat bleef uit. Wel erg goed, maar geen film die me lang bij zal blijven. Maar des al niet te min .... een dikke 3.5 zeer verdiend!

Zeer goed geacteerde film waar de verschillende verhaallijnen eigenlijk over hetzelfde onderwerp gaan. Mooie film die nazindert...

Kinderen acteren erg goed, mooi drama met mooie verhaallijnen.

Mooie verhaallijnen en dan het verhaal in Afrika wat mij meer interesseerde. Het verhaal tussen de kinderen is ook prima. Je ziet hoe de vriendschap tussen de jongens groeit en merkt op een gegeven moment ook waar dit heen zal gaan. heftig. Ook omdat het zo goed geacteerd is.

De beelden uit Afrika zijn schrijnend.

Een geweldige film, zeer de moeite waard

Mooie Scandinavische film, dit keer eens niet een politiefilm, maar een goed gebracht drama.

Puike acteurs en actrices en een zeer goed scenario.

Weinig of niets op aan te merken.

Bier zoals steeds overtuigend. Wel soms voorspelbaar wat ging gebeuren. Maar de intensiteit van de film maakte dit ruimschoots goed. Prima acteerwerk.

Treffend weergegeven hoe een mens kan vluchten in een ontkennen van zijn gevoel en zich met geweld op de zogenaamde ander richt of wél verantwoordelijk voor zijn eigen pijn durft te zijn.

In een betere wereld zou er helemaal geen geweld bestaan, maar we zijn nu eenmaal gebonden aan onze eigen wereld en daar hebben we geweld en zullen we ermee moeten dealen.
Mag je de school-bully met een fietspomp op z'n hoofd slaan? mag je toekijken als een beest van een vent gelyncht wordt, en mag je de auto van een klootzak opblazen en mogen daarbij onschuldige slachtoffers vallen?
Geweldig hoe regisseuse Bier hier die vragen openlaat, de sentimentaliteit uit de weg weet te houden...ik had hier mijn twijfels bij, maar ik ben onder de indruk.
Fijn dat vrouwelijke regisseurs ook belangrijke maatschappelijke onderwerpen kunnen aansnijden.

Erg mooie film, die ook de aandacht voldoende weet vast te houden.

Mooie (sfeer-)beelden ook.

Er wordt vooral goed geacteerd, het verhaal vind ik persoonlijk wat minder bijzonder, het is nogal eendimensionaal.

Geen must-see.

4,0

Dit is weer een van die mooie drama's van Zweedse/ Deense komaf. Wat ik sterk vond was die vergelding scene waar Cristian voor Elias op komt om zijn belager met een pomp en mes te lijf te gaan. Dit gaf mij als kijker een goed gevoel .Opkomen voor iemand die gepest word en op die manier het respect afdwingt om voorgoed rekening met je te houden En zo stapte ik gelijk geboeid en met volle aandacht de film binnen . Die scene waar de vader van Elias word geslagen door een lompe boer vond ik ook sterk. Vooral hoe professioneel hij er mee om ging en later om verhaal komt. En hij het met een goed gesprek af doet in het bijzijn met zijn kinderen. Echt knap. Misschien voor het grote publiek geen must-see . Maar als drama mag dit toch wel een must see zijn.

wat een prachtige film,moest even slikken toen dat jongetje brak.....films maken kunnen ze helemaal top!

Mijn 2e film van Susanne Bier na Efter brylluppet en bij deze zo goed meegevallen dat het ook niet de laatste zal zijn. Ik ben al een liefhebber van de Scandinavische films. De titel Haevnen deed me eerst denken aan Heaven, maar het is blijkbaar het Deens voor 'wraak'. Titel die bij de film past, maar de Engelse titel In a better world is evengoed niet misplaatst.

Haevnen toont wereld zoals hij is met goed en slechte dingen. In a better world kan verwijzen naar een wereld zonder geweld, maar evengoed dat in die betere wereld de slechteriken gestraft worden. Maar in het echte leven ligt dat niet zo simpel. Je kan niet zomaar geweld met geweld afstraffen. Dat is niet simpel en het ene geval is het andere niet. Mooi om die verschillende facetten te zien. De jongen die gepest wordt, maar ook de man die geslagen wordt, de Big Man die vrouwen open snijdt tot zelfs de moeder van Christian die overleden is wat hij evengoed wil wreken op zijn vader.

Bier is sterk in die dingen, al zal dit misschien niet iedereen aanspreken. Ze neemt de tijd om de personages uit te werken en ook die kleine dingen een belangrijke plaats te geven. En vooral die passende muziek die een mix is tussen de Afrikaanse scènes en de Deense. Een mooie bijdragen bij de film.

Haevnen is heel goed meegevallen en doet me zeker smaken naar meer van Susanne Bier. Een aanrader!

Aardige film die al heel een hele tijd op mijn wensenlijstje stond, aan mijn gespannen verwachtingen voldeed het helaas niet helemaal. Op zich is het een begrijpelijke oscarwinnaar in de categorie Foreign Language Film, al had ik die prijs zelf meer aan de eveneens genomineerde Biutiful (2010) gegund (of aan een lading niet genomineerde films uit dat jaar (o.a. La Rafle en Elle S'appelait Sarah).

De film is heel fraai, zeker qua cinematografie, en doorbreekt het contrast tussen het rustig leventje (noordeuropese stijl) en het leven in een oorlogsgebied, door elementen uit zo'n gebied in Denemarken te introduceren. Dat is voor mij misschien wel het belangrijkste scorepunt uit de film. De boodschap van de film is verder helder, al vond ik het nogal geforceerd en cliché waardoor het niet helemaal over komt. En zelfs als het wel over komt, so what? De wereld zit naar in elkaar, maar helaas zien we dat al elke dag op het journaal, en deze film biedt niet bepaald nieuwe inzichten. Geweld is slecht, oké, wist ik al... ik ben niets wijzer geworden. Een beetje makkelijk scoren dus met dit thema en op deze manier.

Bovendien zijn de bad guys de lokale oorlogsbaronnen e.d., en over de miljarden die het westen van Afrika steelt in de vorm van olie en mineralen, en de wapenhandel, daarover zwijgen we maar (zo levert het tenminste wel een Oscar op natuurlijk). Iets te zwart-wit dus waardoor het voor mij een beetje de plank mis slaat.

En wat moeten we tegen al dat geweld doen? Passief toekijken en ons in elkaar laten slaan? Of is het de bedoeling om juist te tonen dat we ons laten slaan en passief blijven toekijken? Hooguit slaagt het erin om de (westerse) samenleving te tonen als mensen voor wie geweld (in Afrika) ver af staat en het ze koud laat terwijl ze passief toekijken, zolang het maar niet dichtbij komt. Aardige zelfreflexie zo, maar daar blijft het bij. Misschien mis ik juist een vervolg op deze film, waar het verder gaat dan dit.

Ondanks mijn kritiek blijft het wel een fraaie film, maar lang geen meesterwerk of indrukwekkende sociale cinema. Ook lukte het me niet echt om mee te leven met de personages, wat ik toch een beetje een voorwaarde vind voor een topper. 3,5*