Chalet Girl (2011)

Ik hou behoorlijk van romkoms, en ik kan de nodige clichés best hebben, maar Chalet Girl is toch echt too much. Het is allemaal te overdreven voor mij. Daarnaast vind ik de cast niet echt goed, op Sophia Bush en Bill Nighy na. Maar zij konden de film ook niet redden. Af en toe had ik een glimlach, maar het is echt een film voor meisjes van 13 vrees ik.

Omhoog afgerond een 2.5*

Totaal niets van verwacht maar is was aangenaam verrast door deze leuke romantische feel-good movie , Ed Westwick (Gossip Girl) en Felicity Jones hadden een goede chemie al had ik toch voor Felicity Jones een ander meisje genomen ik vond ze namelijk niet echt aantrekkelijk, verder ook nog met Bill Nighy en Brooke Shields .

Het gaat natuurlijk helemaal nergens over, maar toch is het wel een fijn filmpje om je mee voor te bereiden op het snowboardseizoen. Leuke bijrolletjes voor Brooke Shields en Bill Nighy. En of Felicity Jones nou wel zo'n geschikte keuze is? Niet met deze afloop vind ik, de chemie ontgaat me echt. Misschien wel iets voor de alternative ending. Maar of die er ooit komt?

Nee. Niet mijn ding. Ik heb sowieso een hekel aan sneeuw, kou, snowboarden, skieën, vervelende tieners, clichématige liefdesverhaaltjes en grappen die niet leuk zijn. Nou, dat zijn we al snel klaar. Toch maar uitgekeken, in de hoop dat ik er misschien wat positiefs aan over zou houden, maar helaas. Dit is gewoon niets voor mij. Totaal geen chemie tussen de hoofdrolspelers, de romantiek.. tsja, zou koud als een ijspegel.

Het wordt sowieso al lastig wanneer je bij een film als deze totaal niks voelt voor welk personage dan ook. Je leeft niet met ze mee, wil ze niet leren kennen en het blijft allemaal aan de vlakte. Jammer. Echt een van de mindere romcoms die ik gezien heb. Erg ongeïnspireerd.

Ik had hem slechter verwacht als ik het hier zo las, maar hij viel mij goed mee!

Oké, totaal geen film die je zou markeren als 'geniaal' of 'meesterwerk', maar dat was ook nooit de bedoeling natuurlijk... Dit is wat het zegt te zijn, een typische romantische komedie die zich afspeelt in een typisch ski-oord. Ik ben zelf nog nooit op wintersport geweest, maar toch vond ik het leuk om te zien. Ik kreeg zin!

Het verhaal is inderdaad voorspelbaar en cliché, maar hey dat wordt zelfs op een bepaald moment letterlijk gezegd in de film zelf. En had iemand het anders verwacht? Je bent toch op voorhand gewaarschuwd met dit genre. Mij stoorde het niet zo erg, ik vond hem best wel grappig, met leuke personages.

Vooral die echt Britse manier van praten en sarcastische humor van 'Kim' (Felicity Jones) is leuk.

Leuke film voor tienermeisjes

Matige romcom waarin een meisje komt te werken in een luxe chalet bij een rijke familie. Een clichématig verhaaltje dat nog net niet vervelend wordt. Een mooie locatie en de ski-scenes leveren een aantal mooie shots op. Van chemie tussen de twee hoofdrolspelers is geen sprake, maar desondanks doet Felicity Jones het wel leuk.

Op zich kijkt het wel lekker weg maar verwacht geen verassingen. Dit verhaal is al zo vaak verfilmd in verschillende vormen en iedere cliche wordt hier ook wel aangedaan. Zeker als op het einde iedereen, tot aan de bijrollen aan toe, happily ever after elkaar vindt en alles voor iedereen toch nog goedkomt. Hoe fake wil je het hebben ?

Op zich vond ik Kim met haar vlotte babbel wel een leuk karakter om naar te kijken maar dat kan helaas de rest van de film niet redden.

Film zal ongetwijfeld voor tiener meisjes aanslaan, maar dit dertien-in-een-dozijn-verhaal heb ik meer gehoord, gezien en ervaren. We weten het wel, en zelfs in deze prachtige omgeving was het verreweg van vermakelijk, aangenaam of ook in enige vorm ''te doen''. Het is nog best een lange zit dankzij de voorspelbare plotten maar dankzij wat theatrale typetjes is het nog wel uitkijkbaar. Domme blondjes doen het altijd goed. Zelfs in Chalet Girl. Niet echt aan mij besteed, maar ik denk dat de liefhebbers hier wel een paar redelijke minuten uit kunnen halen. 1 ster

Het verhaal is natuurlijk ontzettend voorspelbaar maar is wel leuk uitgewerkt en dus vermakelijk. Leuke hoofdpersoon, mooie beelden. Maar toch, door het voorspelbare, te vaak geziene verhaal net geen voldoende.

Een leuke komedie/romantiekfilm...

Grappig verhaal...

Grappig acteerwerk...

Prachtig skigebied...

Prima camerawerk...

Zou graag skien, maar ja...

Vrolijk achtergrond muziek (geen Dolby Digital aanwezig)...

Prima kwaliteit breedbeeld (geen HD aanwezig)...

Hilarische tafarelen en waanzinnige moppen waardoor het echt gieren en brullen was. Nee, helaas. Het is weliswaar vrolijk en er lijkt niet veel aan de hand maar als komedie raakt deze winterse tienervakantie al gauw ondergesneeuwd door oppervlakkigheid. In eerste instantie pakt Kim een baantje als hotelmedewerker maar wanneer ze op stap gaat met de jongens (waar ze tijdens haar werk al oogcontact mee had) ontdekt ze zomaar haar talent op de piste. De stuntelige serveerster wordt dus omgeruild voor een stoere chick en vervolgens staan de prachtige landschappen centraal. Kim's vader kan uitgerekend geen magnetron bedienen en de rijke macho maakt het natuurlijk uit met zijn beeldschone vriendin.
Het is geen straf om deze coole sport te aanschouwen maar die afdalingen kunnen de leegte niet opvullen en het feit dat ons hoofdpersonage de eerste prijs binnensleept na wat geïmproviseerde trainingen is echt onwerkelijk.

Heerlijke film met alle ingrediënten van een prent uit de jaren negentig.

Humor, romantiek, rijk & arm, jeugdig, avontuurlijk, gevoelig, gezonde jaloezie, ontspannend, vlot, speels...

En dat nog allemaal in de prachtig besneeeuwde bergen van een ski-oord...

Een film die af is met de jonge speelse Kim - Filicity Jones - die de hoofdrol vertolkt. De jeugdigen Conny Froboess en Peter Kraus hebben afgedaan.

De rijkeluis Jonny - Ed Westwick - weet zijn weelderige rol zeer goed in te passen en weet voor een keer zeer goed om tegen moeders kar in te skieën. Paps had al langer in beeld.

Ook de regie onder leiding van Phil Traill droeg bij tot het succes van dit chalet-meisje dat enkel ging om te werken maar vele harten stal.

En bovendien nog prachtig vertolkt door de hele cast.

Een traan mocht er op het einde zeker bij zijn.

Een max geef ik niet vlug maar deze genietbare prent verdient een remember 5,0*

“What is it with you people walking in on me naked?”

Redelijke romcom. Sneeuw, snowboarden, Britse accenten, Felicity Jones, Sophia Bush... Wat wil je nog meer? Natuurlijk is het allemaal erg voorspelbaar en zijn de personages buiten Kim erg mager uitgewerkt maar er staat gelukkig genoeg tegenover.

Natuurlijk is Kim een meisje die een talent heeft voor snowboarden maar door een trauma het niet meer aandurft om op de latten te staan. En natuurlijk verwerkt ze binnen een mum van tijd dit trauma en ontmoet ze ook nog een jongen waar ze verliefd op wordt, what's new? Maar Jones is een sprankelende verschijning en maakt dit niemendalletje toch nog aangenaam. Plus het heerlijke winterse landschap natuurlijk. Chalet Girl is een niets aan de hand film die zo zoet is dat je tanden er pijn van gaan doen.

Twee jaar nadat Kim Matthews [Felicity Jones] een glansrijke toekomst als topskateboarder opgaf om te zorgen voor haar vader [Bill Bailey] en de dood van haar moeder te verwerken, krijgt ze de kans om in korte tijd flink wat geld te verdienen wanneer een uitzendbureau haar inhuurt om vier maanden in Oostenrijk te gaan werken als ‘Chalet Girl’. Daar raakt ze bevriend met collega’s Georgie [Tamsin Egerton] en Jules [Georgia King] en heeft ze een klik met Jonny [Ed Westwick], de oudste zoon van chaleteigenaar Richard [Bill Nighy]. Bovendien leert ze de Finse snowboarder Mikki [Ken Duken] kennen en laat ze zich overhalen om deel te nemen aan een snowboardwedstrijd waarmee ze niet alleen een flinke smak geld kan verdienen, maar ook met haar verleden in het reine kan komen. Het scenario is bepaald niet om over naar huis te schrijven, maar drie jaar voor haar doorbraak in The Theory of Everything toont Jones aan over het charisma en talent te beschikken van een aankomende filmster. Bailey is ontwapenend als de onhandige vader en Egerton is prima als Kims nieuwe vriendin, maar Westwick is zo kleurloos dat het romantische subplot totaal niet uit de verf komt. Snowboardlegende Tara Dakides speelt zichzelf in een kleine, maar cruciale rol.

Het vereist een behoorlijk gebrek aan moraal om Chalet Girl ten volste te waarderen, want deze film van regisseur Phil Traill wint niet bepaald de schoonheidsprijs zodra het aankomt op sympathieke personages. Gelukkig ontbreekt het verder niet aan goede acteurs en actrices, waartussen Felicity Jones behoorlijk uitblinkt. Als jaarlijkse bezoeker van de Oostenrijkse Tirol-regio heb ik ook weinig te klagen over de locatiekeuze, maar uiteindelijk vormt de sport eerder een verbintenis van punt A naar B om de romantiek te ondersteunen. Spijtig genoeg bestaat die exclusief uit voorspelbaarheid, karikaturale personages en vooral inhoudelijke gemakzucht. Grote, haast catastrofale fouten worden binnen een enkele scene vergeven en alle tegenslagen worden binnen minuten verwerkt. Het helpt dan ook goed dat het personage van Jones zich elke vijf minuten bedenkt of ze wel of niet wil snowboarden, dan weet je namelijk als kijker dat je in ieder geval zelf niet meer hoeft na te denken over de inhoud. Chalet Girl kent genoeg tempo, sneeuwstunts en vermaak om niet te vervelen, maar met een klein objectief oog valt vrijwel elke vorm van logica door de mand. In dit geval stoorde ik me er simpelweg teveel aan om het te blijven negeren.