The Mask (1994)

Na Dumb & Dumber te hebben herzien blijft ook deze The Mask nog zeker te kijken. De film mag dan wel vijfentwintig jaar oud zijn, op grafisch vlak heeft hij in elk geval de tand des tijds doorstaan. Ik ben alleen de humor van Jim Carrey een beetje ontgroeit, maar gelukkig haalt ie zijn meeste fratsen uit wanneer hij het masker draagt.

We hebben deze vroeger, net als de andere Carrey-films, helemaal grijs gedraaid op VHS. Zo'n masker was toch een beetje een jongensdroom ook waardoor dit een tijd mijn favoriete film is geweest. Jim Carrey speelt zijn bekende spel, maar blijkt uiterst geschikt voor zijn rol van het masker. De toch al soepele bewegingen en gelaatstrekken zorgde ervoor dat Russell enorm veel kosten kon besparen, er hoefde aan de cartooneske Carrey nog weinig digitaal gesleuteld te worden. Soms is het merkbaar dat de film zich ook op kinderen richt, maar een aantal grappen zijn nog prima te verteren. Het grootste pluspunt is de combinatie van tekenfilm en live-action wat door uitstekende CGI geloofwaardig op het scherm wordt getoverd.

Dit is tevens ook het debuut van de oogverblindende, 21-jarige Cameron Diaz. Werkelijk een plaatje, en ook haar acteerwerk valt alleszins mee. Logisch gezien haar vervolgcarrière. Ook een groot pluspunt voor Milo het hondje. Die vertolkt nog een behoorlijke rol, uitstekend getraind.

Ik kwam The Mask tegen op Netflix en maar eens een herziening gegeven. Ik heb de film in mijn jeugd wel gezien, maar daarna niet meer. Ik kan me de tekenfilm gebaseerd op dit nog wel goed herinneren, dat keek ik geregeld. Destijds was de film erg geestig, zo in mijn herinneringen, maar tijden veranderen en deze film is op zijn best nog gemiddeld. Visueel ondertussen zwaar verouderd (geen schande, maar je ziet het gewoon), Jim Carrey balanceert zoals in zijn hele loopbaan op de grens van wel of niet enorm irritant te zijn en inhoudelijk is de film zo plat als een dubbeltje. Houden we over een paar aardige grappen, The Mask zelf die nog best vermakelijk is, de hond en de cartoonsfeer. Dat laatste deed me wat denken aan Who framed Roger Rabbit. En dan moet ik nog een ding benoemen: Cameron Diaz. Allemachtig, wat is ze hier bloedmooi. Echt een prachtige vrouw in haar topjaren. Zeker geen verkeerde opvulling van de film. En ze is ook best een goede actrice, al valt dat in deze film nog niet te zien. Nou, vooruit. Kleine voldoende dan voor de film.

3* blijven staan

The Mask is iets te cartoonesk, evenwel zonder ooit echt grappig te zijn. Die gekke computergeanimeerde bekken die The Mask trekt of die swingende bewegingen passen binnen het sfeertje van de film, maar kunnen toch eigenlijk echt niet meer. Nu, als je het als een kinderfilm beschouwt, is het gewoon anderhalf uur vermakelijk. Jim Carrey is goed op dreef. Wat een jaar had die man in 1994; Dumb and Dumber, Ace Ventura én deze; van een (terechte) doorbraak gesproken. Hij is knotsgek en karikaturaal (eigenlijk zelfs al een beetje voor zijn metamorfose, van een timide man is nauwelijks sprake), maar dat is exact wat hij moet zijn. De bloed-, bloedmooie Cameron Diaz fleurde de film op in elk van haar scènes. Maar de ster van de film is uiteraard Milo de hond.

Het is niet 1 van Carrey's beste rollen/films, maar het haalt ook nergens een slecht niveau, en is over het geheel fijn om naar te kijken.

Na jaren herzien, en ik wist er niets meer van – toen iemand mij vertelde dat dit de debuutfilm van Cameron Diaz was kon ik me zelfs dát niet meer herinneren. Deze kijkbeurt heb ik natuurlijk extra op haar gelet, maar als ik niet had geweten dat zíj het was had ik vermoedelijk gedacht: "tjonge, wat lijkt die prachtige vrouw toch veel op Cameron Diaz", want als je ziet hoe natuurlijk haar gezicht er hier uitziet moet ze toch wel het één en ander hebben laten doen. Jim Carrey is hier weer net zo extreem energiek bezig als in de eerste Ace Ventura en draagt de film met gemak, maar het meest opvallende vind ik dat de FX van inmiddels al weer 27 jaar oud er nog zo goed uitzien. Ik lees hier dat sommige gebruikers vinden dat ze de tand des tijds niet hebben doorstaan, maar het cartoonuiterlijk van Stanley Ipkiss' alter ego overtuigt wat mij betreft nog altijd ten volle, en ik kan me dan ook helemaal voorstellen dat dit in 1994 een sensatie was (en samen met Ace Ventura: pet detective de doorbraak van Jim Carrey betekende). Uitstekend vermaak.

“S-ssss-ssss-sssss-smokin'!”

Deze film staat al een enige tijd in mijn kijk-lijst maar nooit echt de motivatie gevonden hem aan te zetten, de film leek me op voorhand wat te overdreven, en dat soort films kan ik niet altijd zien want dan ga ik mij erg irriteren aan alles. Van de week kwam ik deze film weer tegen op ‘Netflix’ en aangezien ik ook nog met de “Cinema Bizzarro challenge” bezig ben was de motivatie er genoeg om deze film aan te slingeren en van mijn voorgevoel was niks minder waar want, zoals je kan verwachten bij een ‘Carrey’ film is de film inderdaad ontzettend overdreven maar, het had wel wat. De personage ‘The Mask’ kwam namelijk daar best goed onderuit, een nieuw wezen dus ook nieuwe perspectief, en daar werkte zowel ‘Carrey’ als ‘Russell’ leuk aan door.

Toch oogde de film ontzettend verouderd. En hoewel niks mis mee is aan gezien de film bijna dertig jaar oud is, je moet wel even wennen. Toch stoorde het niet zozeer, en dat vond ik zelf best gelukkig omdat ik zo film zo makkelijker weg kon kijken. Al vond ik het na een tijdje toch dusdanig langdradig worden dat de film voor mij toch wat in weet te kakken, dit voornamelijk omdat het verhaal niet zo bijzonder was waardoor je na een tijdje wel uitgekeken was op de personages en hun ‘grapjes’ en hun kunnen. Dat was zeer spijtig, gezien de film ontzettend leuk begon met toch wat lach momenten en natuurlijk de ontdekking van het masker. Het einde was zeker ook niet verkeerd, waar het masker ook in verkeerde handen was gevallen en uiteraard de vuurgevechten daarmee, het was alleen wat povertjes.

Om de cast kon je overigens qua namen niet geheel klagen, wellicht wel om de acteerprestaties die ze hier uitpersen. ‘Jim Carrey’ deed het zoals verwacht prima met zijn hoofdrol, en het was zoals ik al vaker zeg ontzettend overdreven. Het creëerde overigens voor de rol van ‘The Mask’ wel een leuker beeld, dat overdreven gedoe omdat je het daar ook van mag verwachten. ‘Cameron Diaz’ schittert wel in deze film, qua looks mag je daar echt niet over klagen wat een prachtige verschijnen en ook qua acteren deed ze het allemaal niet zo slecht, ook zeker niks bijzonders! Voor de rest kende de film een prima cast, waar eigenlijk alleen ‘Peter Greene’ er voor mij nog een beetje uitspatte.

Het verhaal leek mij vrijwel duidelijk. ’Ipkiss’ vindt na een treurige avond waar hij uit zou gaan een masker in het water en besluit deze mee te nemen richting huis. Als hij thuis is wordt hij in het masker gezogen en komt er een heel nieuw persoon vrij, eentje met meer lef en met een soort superkrachten. Na zijn eerste ontmoeting met het masker besluit hij nog een keer het masker te gebruiken, en een superheld te worden van zijn stad. Waarna hij een bank overvalt en ‘Tina Carlyle’ probeert te redden krijgt hij niet alleen ‘Dorian’ achter zich aan maar ook het hele politiekorps. Dit zorgde toch algauw voor een redelijk geinig kat en muisspel maar ook komische scenes.

De film is me dus beter bevallen dan ik van tevoren had verwacht, en dat komt ook wel door het leuke acteerwerk van ‘Carrey’ die zoals verwacht héél overdreven acteerde maar dat past natuurlijk ook ontzettend goed bij hem. Daarnaast is er voldoende actie in de film verwerkt die met flauwe humor er doorheen kwamen. En zodoende heb ik best een vermakelijke zit gehad!

The mask is al die jaren steeds aan mij ontsnapt. Met de Oscar-challenge hier moest ik er toch werk van maken. Wat valt er te zeggen? Jim Carrey op zijn best natuurlijk in een periode dat hij enorm hoge toppen scheerde in soortgelijke rollen met verder ook "Ace Ventura, Liar liar, The cable guy of Dumb & dumber".

Een film met cartooneske invloeden zoals er die wel meer waren in die tijd met ook "Space Jam" of voorheen "Who's afraid of Roger Rabbit?". Hier uiteraard in mindere mate die inmenging van de Looney Tunes. Een film perfect op maat van spring-in-het-veld en energieke Carrey. Maar wat gezegd van Cameron Diaz. Wat een ontzettend knappe verschijning was dat. Ik herinner me ook van toen "There is something about Mary", maar hier is ze naast mooi ook verleidelijker. Ook haar acteerwerk beviel me wel.

Dat Ipkiss ook zonder masker plots een held wordt, is misschien wat met de haren getrokken, maar de film heeft wel een bepaalde vibe, alsof je meesurft op het masker van Loki. Er is wel wat geweld aanwezig (schietpartijen), maar voorts wel op tienermaat. Het hondje is leuk en de humor is op enkele flauwe uitschuivers na best OK.

Eén van de leukste films uit de jaren '90. Carrey is de geknipte man om een cartooneske film tot leven te brengen met zijn bekkentrekkerijen, en zijn carrière ging dan ook helemaal van de grond na The Mask. Een sullige bankbediende vindt een magisch masker die hem verandert in een geschifte superheld. Dit wordt verder verrijkt met een misdaadverhaal en een mooie zangeres vertolkt door de debuterende Cameron Diaz. Een erg geslaagde en vlotte film die na al die jaren nog steeds de moeite is om te zien. Mis ook de knipogen naar andere films niet.

Tof.

Druk, dat wel, maar het is dan ook Jim Carrey. Gelukkig wel Carrey in z'n topjaren en dan is het meestal wel goed (als die drukke physical comedy je ligt, tenminste). Ik kan het zo nu en dan wel eens hebben, al mag het dan ook weer niet té lang duren. Dat doet deze film eigenlijk perfect. Het is best goed gedoseerd, voor zover dat mogelijk is met Carrey in de hoofdrol. Behalve Carrey is er met o.m. Cameron Diaz in haar goede jaren en slechterik Peter Greene een prima ondersteunende cast aanwezig.

3

Gestart met de eerste film van mijn Cameron Diaz marathon! En dit is ook gelijk haar debuut. Jim Carrey is vanaf dit jaar ook echt doorgebroken. Ook al had hij hiervoor al wel films gedaan. Dit is de eerste echt bekende en uitspringende filmrol voor hem.

Deze film uit mijn geboortejaar heb ik al zo vaak gezien dat ik elke scene wel kan dromen. Het blijft een leuke en geestige film. Jim Carrey steelt absoluut de show, Diaz is een plaatje om te zien (al merk je dat ze het acteren in deze film nog niet helemaal onder de knie heeft). Kijkt lekker weg.

Een nadeel vind ik het afgeraffelde en ''makkelijke'' einde en The Mask die tegen het einde ook bijna niet meer te zien is.

Cijfer van 4,0* blijft staan!

Oeeeh!!! Somebody stop me!!!

Maandagavond nog even wat soepels, iets gemakkelijks, en daarbij viel de keuze op The Mask die inmiddels ook alweer een aanzienlijke leeftijd heeft en ik niet zolang na uitkomst op tv zag. En ik moet zeggen, hoewel comedy niet echt mijn genre is, dat dit toch best een vermakelijke film was destijds, en dan is natuurlijk de vraag of dat nog steeds zo is.

En eigenlijk vind ik het wel opvallend als ik de carrière van Jim Carrey zo zie met weinig tot geen opvallende rollen op Earth Girls Are Easy na waar natuurlijk al een glimp van zijn mogelijkheden te zien waren. Het is vervolgens Ace Ventura die het startschot vormt waarop hij in drie jaar tijd toch wel een shitload van zijn bekendste titels aflevert met onderandere deze The Mask. En ik dacht juist dat dit de doorbraak was in tegenstelling tot Ace Ventura. Opvallend toch wel de voor die tijd erg goede speciale effecten/CGI waar de film terecht voor in de prijzen viel, moet wel gezegd dat de film een aanzienlijk budget had met 23 miljoen dollar voor een film uit 1994.

Het verhaal is wat je standaard zou kunnen noemen met de klunzige Stanley die regelmatig naar het irritante neigt maar dit dient vooral als contrast voor wanneer hij verandert in The Mask die overloopt van charisma en smoothness. En ik moet zeggen dat de humor nog altijd slaagt rondom het alter ego van Stanley die vol los gaat, en opzich is de humor simpel maar het werkt wel en is wat mij betreft nog altijd leuk. Dit aan gevuld met Peter Greene als uitstekende engnek/bad guy en Diaz eens wat minder irritant en schaapachtig als anders, en journalist Peggy die ook lang niet gek is, overtuigd The Mask nog altijd als uitermate leuke film en toont zich wat dat betreft uitermate simpel maar niettemin geslaagd. Leuk!

Deze film met de wereld beroemde komiek Jim Carrey weer eens opnieuw gezien.

Een film uit zijn oudere film werk.

Met een tekenfilm gehalte erin, wanneer Stanley Ipkiss in The Mask veranderd.

Nadat deze een bijzonder masker in zijn handen krijgt.

Een film met veel gekkigheid en kolder.

Met een prima cast.

Blijft een echt leuke en entertainende film.

Ludiek filmpje met Jim Carrey die ik altijd wel kan waarderen maar eigenlijk zijn populairste jaren had vooraleer ik oud genoeg was ervoor. Ook vond ik de special effects uitstekend (zeker voor 1994). Ik wist niet dat Cameron Diaz hier al in speelde, dacht altijd dat There is Something About Mary haar doorbraakrol was, maar misschien vergis ik mij want hier laat ze een uitstekende indruk na. De film had een goed verhaal. Het concept van het masker is natuurlijk wat heel de film maakt anders had het weinig om handen.