The Mask (1994)

Al met al blijft ‘The Mask' een ontzettend vermakelijke film. De film bevat zeer leuke, goeie en geslaagde grappen. De mooie Diaz laat zien dat ze meer kan, dan er goed uit te zien. En ik denk dat Carrey precies de geschikte man was voor deze rol. De film blijft gewoon zeer goed en is geschikt voor een gezellig avondje.

SSSSSSSSSSSSSSSSSSSSMOKIN'!

Best potje jeugdsentiment, helaas blijft het nu niet meer helemaal overeind staan, soms is de gekkenbekken trekkerij net even te veel van het goede, is het verhaal ondanks het masker behoorlijk basic en lijken de makers veel met de toen nieuwe CGI uit te willen sloven. Iets wat er nu verouderd uitziet.

Gelukkig zitten er nog een aantal briljante woordgrappen in, is de hond Milo erg leuk, is het personage the Mask briljant in zn persiflages en ziet ook Diaz er heerlijk uit.

Scoort toch wel net even wat extra´s wegens het sentiment.

3*

Wellicht de bekenste film van Chuck Russell. Gekke, grappige film dit die er bij een comedieverzameling toch absoluut bij hoort.

Geweldige gezichtexpressies van Carrey again.

- 3,5 -

De eerste nog beste leuke film van The Mask. Een van de leukste rollen van Carrey. De film draait sowieso om Carrey en ook om wat luchtige grapjes. Maar de hond steelt de show . Kan het helaas geen topper noemen, en met die Diaz heb ik helemaal niks . 2,5.

Mijn eerste bericht en ik doe het het voor The Mask...

Ik moet er in eerste instantie een beetje om lachen, maar dit is puur jeugsentiment voor mij. Heb hem 6, 4 en 2 jaar geleden nog maar een keer laten draaien en keer op keer blijf ik de humor fantastisch vinden.

Ach, het is een kneuterige film, maar het verhaal is zo goed opgezet en voor een humor/fantasie film is dit toch wel de beste die ik heb gezien. En mevrouw C. Diaz haar slow-motion, in bepaalde strakke kledij, bij de entree van de bank staat in mijn geheugen gegrift. En als laatste moet iemand het 'Coco Bongo' clubconcept werkelijkheid maken in Nederland..

En ten nadele van het tweede deel(son of the mask): 1 ster moet je altijd zien vallen, maar deze wilde ik niet zien...dan maar geen wens!

Een van de eerste films met Jim Carrey in de bekende Jim Carrey-rol. De overactieve houding en gekke bekkentrekkerij irriteren nog niet eens zo gelukkig. De jonge en frisse Cameron Diaz is zelfs leuk om te zien. Afijn, niet hoogstaand allemaal, het script is erg kinderachtig, maar uiteindelijk valt het allemaal wel mee.

Jim Carrey is echt zo’n “hate it or love it” acteur. Door zijn enorm drukke gedrag weet hij vaak erg komisch uit de hoek te komen, maar roept aan de andere kant ook behoorlijk wat irritatie oproept. Carrey is eigenlijk perfect gecast voor deze film, want dat masker zorgt af en toe voor de meest raarste gezichten en niemand dan Carrey kan dat beter.

Toch vind ik dit persoonlijk niet zo’n hele leuke film. De humor is vaak flauw, op een minder leuke manier en ook Carrey is soms wat irritant, hoewel hij in deze film zeker zijn momenten heeft. Het is hier al vaker gezegd, maar de hond die het masker op krijgt is de absolute ster van deze film en is ook daadwerkelijk grappig.

In zijn geheel is de film echter maar matig.

2,0*

De gestoorde stijl van Carrey past perfect bij de swing van de muziek en film. Simpele humor die een brede glimlach op het gezicht achter laat en de swing maakt het helemaal af.

Deze film bracht niet wat ik ervan verwacht had. Jim Carrey is wel de geknipte man om het personage van The Mask neer te zetten, maar af en toe vond ik hem wat overdrijven. In die mate zelfs, dat het af en toe irritant begon te worden.
Er zitten enkele leuke scènes, maar het overgrote deel van de film vond ik nogal kinderachtig (dan denk ik bijvoorbeeld aan de scène waarin al die politiemensen beginnen mee te dansen).

Niet meteen een memorabele film dus.

Nee, ik vond het geheel behoorlijk kinderachtig en overdreven. Dat heb ik bij Jim Carey sowieso wel snel maar bij deze film vind ik het geheel gewoon over the top en niet leuk.

Het blijft toch een bijzondere film. De mix van speelfilm en animatie/cartoon en humor maakt hem toch wel redelijk uniek. Een entertainende film waarin Jim Carrey doet waarin hij goed is. Het verhaal is simpel en zoals je al op de poster kunt zien: "From Zero to Hero", maar stoorde niet.

Zeker niet waw (soms wel wat speciale humor), maar eens leuk om terug te zien.

Leuke film waarin een sukkelige bankmedewerker een masker vindt, die zijn persoonlijkheid berhoorlijk verandert. Het verhaal is ronduit saai, maar dit wordt goedgemaakt door de cartooneske actie-scenes en de leuke special-effects en make-up. Deze rol is Jim Carrey op het lijf geschreven, en hij krijgt alle kans om zich uit te leven en gekke bekken te trekken. En uiteraard ook het debuut van Cameron Diaz die hier alleen maar mooi hoeft te zijn.

Best lollig.

Als ik het mij zo nog een beetje kan herinneren was dit de eerste film die ik op m'n eentje gezien heb in de bioscoop. Volgens mij daarna ook nooit echt meer teruggekeken (of het moeten korte stukjes geweest zijn), dus ik was wel benieuwd wat er na 17 jaar nog van overeind bleef staan.

Dat viel nog goed mee. Toenertijd toch vooral befaamd om z'n sfx en hoewel duidelijk niet meer zo indrukwekkend werken ze nog steeds goed. Komt omdat het allemaal erg cartoony is, dat veroudert minder snel dan de echter dan echt effecten die men nu vooral probeert na te streven.

Carrey is erg geschikt voor een rol als deze, de rest van de cast hangt er voornamelijk maar wat bij. Geen hoogstaand verhaaltje verder, al mag de Avengers Loki dit masker wel een keertje lenen om z'n eigen act wat op te fleuren in de Marvel films.

Simpel vermaak, vlotjes en bij momenten grappig, maar niet dat het echt een geweldige indruk maakt.

2.5*

Hmm, het komt niet vaak voor dat ik komedies met Jim Carrey met een onvoldoende beoordeel. Helaas is dat met deze film wel het geval en dat ligt in z'n geheel niet aan Carrey zelf.

Hij vult namelijk zijn rol wel prima in en ik heb ook diverse keren moeten lachen. Toch vind ik bijvoorbeeld zijn films Dumb&Dumber, Liar Liar en Ace Ventura hilarischer.

Wat me voornamelijk tegenstond was het verdere verhaal eromheen. Ik ergerde me kapot aan alles en iedereen. Ik beoordeel komedies als dit eigenlijk nooit om het verhaal, vooral omdat het in bijna elke komedie nergens op slaat, maar in deze film ging ik me er aan ergeren.

Gelukkig is Carrey veel in beeld en is hij af en toe echt grappig waardoor de film nog wel het uitkijken waard was.

Toch kan ik niet anders geven dan een kleine onvoldoende.

Ik herinner me de film beter, sterker nog, het was voor mij een klassieker.

Gister tijdens de herziening toch opgevallen dat Carrey als The Mask de film geheel in z'n eentje draagt, afgezien van het optreden van Cameron Diaz dan.

Scenes met The Mask zijn heerlijk, maar voor de rest wist het me niet zo te bekoren.

Verhaal is veel te standaard en voorspelbaar, concept met het masker dan wel weer goed.

Film moet het alleen hebben van The Mask zelf, toch blijft het voor mij klassieker.

*3.0

Ik kan me herinneren dat ik als kind deze film te gek vond en na lange tijd heb ik deze film toch weer weten te zien en oef, wat een tegenvaller.

Ik was er al bang voor, omdat Jim Carrey me tegenwoordig totaal níet kan bekoren. Ik vind het maar een irritant, overdreven mannetje die zichzelf wel erg grappig vindt, terwijl hij dat niet is. Dit is in deze film dan vooral in de stukken waarin hij de Mask is, maar als hij gewoon Stanley Ipkiss is dan is Carrey ook niks aan. Ik heb tegenwoordig gewoon niks met deze man en dan gaat de film helaas snel tegenstaan.

Toch is niet alles slecht. Het cartooneske van de Mask is leuk om naar te kijken en hierin zag ik wel wat ik vroeger oh zo geweldig vond aan deze film. Cameron Diaz zet ook best een leuke rol neer.

Nu een hoop jaartjes ouder merk ik pas hoe slap het verhaal is, hoe vervelend Carrey en hoe de cartooneske delen de film niet kunnen redden.

*2, omdat ik als kind deze film ontzettend kon waarderen.

Heel originele en grappige film.

Ik moest om sommige stukken nog evenveel lachen als toen ik hem voor het eerst zag.

Jim Carrey kan zich volledig uitleven als een figuur uit die knotsgekke Tex Avery cartoons van vroeger. Een rol die hem op het lijf geschreven staat. Ik vind altijd weinig verschil zitten tussen de man z'n echte smoelwerk zonder masker en mét masker

Vele knotsgekke situaties dus waarvan het ontwijken van de kogels in o.a. de (groene) gedaante van Elvis en de Cuban Pete scene voor mij het allerleukst blijven.

Leuke en tijdloze humor en animaties!

4 sterren

Ik kende eigenlijk eerst de animatieserie, op Cartoon Network zal dat wel geweest zijn, pas later kwam ik erachter dat die serie gebaseerd was op deze film. Toentertijd met veel genoegen een aantal keer gezien, dus ik het leek me leuk om hem jaren later nog eens te zien.

Een hoop nostalgische gevoelens komen op, het blijkt niet altijd even goed te zijn, met name hoe makkelijk het personage van Diaz op de hoofdpersoon valt komt wel erg simplistisch over, maar over het algemeen is het nog steeds erg vermakelijk. Het moet gezegd worden: in geen film ziet Diaz er beter uit dan in deze. Ik weet niet wat het is, misschien is ze hier wat minder mager is dan in andere films. Ze ziet er in ieder geval ravissant uit.

Maar de grootste aantrekkingskracht van de film is toch het gegeven van dat er een soort stripfiguur door de gewone mensenwereld wervelt, wat leuke mogelijkheden geven. En verder is het wat meer op volwassenen gericht dan bijvoorbeeld Space Jam, minder braaf waardoor leuker. Aardig geacteerd ook door Carrey, hij zet aardig een complete loser neer, maar is op z'n best als The Mask. Ik ben over het algemeen niet zo gek op zijn rare maniertjes (en dat blijkt ook hier even kort als hij in de rol van Ipkiss bij die maskerexpert het masker opzet), maar een rol als The Mask is nu juist een rol waar die maniertjes geheel op z'n plek zijn. Peter Greene als Dorian vond ik dan weer wat minder, maar de stemvervormer doet veel als hij het masker op heeft.

Eigenlijk vind ik dit 2,5* waard, maar opborrelend jeugdsentiment maakt toch dat ik er 3* van maak. Ik zie mezelf deze film over een paar jaar zeker nog eens kijken.

Alsof Jim Carrey nog niet gek genoeg is, meten ze hem nog een masker aan.

Samen met de geslaagde visuele aspecten is Jim op zijn best in deze komedie die wel een tijdje aangenaam verrast, maar tenslotte was het einde welkom.

Gewoon een heerlijke klassieker met Jim Carrey....ik vind dit gewoon de ultieme"feel good"movie die er is.

De film is al wat jaartjes oud maar dat mag de pret niet drukken....hij blijft erg goed.

Nergen gaat de film vervelen en er komt heel wat gekkigheid voorbij,visueel ook erg leuk

Jim Carrey op zijn best

Deze film met hoge verwachtingen ingegaan, maar het viel toch wel een beetje tegen. Niet dat het slecht was, verre van, maar ik had gewoon totaal iets anders verwacht.

Carrey speelt zijn rol voortreffelijk, maar mogelijk ben ik daarin wat bevooroordeeld, in het komedie genre staat hij zeker in mijn top 3 qua favorieten acteurs/actrices. Diaz in haar beginjaren, volgens mij zelfs haar debuut en ook zij zet haar rol prima neer. Ik ken zeker betere rollen van haar, maar ik kan ze ook wel een heel stuk slechter noemen. Van Greene was ik niet zo’n fan, ergerde mij op de één of andere manier alsmaar aan hem.

Het verhaal vond ik ook nergens echt interessant. Carrey in het masker was op sommige momenten hilarisch, maar daar moet de film het dan ook echt van hebben. Het hele gebeuren eromheen vond ik totaal niet boeiend. Ik was graag meer over het masker zelf te weten gekomen. Slechts één gebeurtenis die ik niet had verwacht, voor de rest allemaal redelijk voorspelbaar. Dorian als The Mask was totaal overbodig, saai en zeer slecht. De hond was een zeer leuke en verrassende toevoeging. Van mijlenver zag je al wel aankomen dat hij uiteindelijk het masker zou dragen, maar de uitwerking daarvan vond ik geniaal!

Best leuk om eens gezien te hebben en het is zeker geen film die ik over een half jaar compleet ben vergeten. Het verhaal had echter wel een heel stuk interessanter gekund. 3*.

Carrey in een komische rol is in mijn geval bijna een garantie voor succes, het heeft in ieder geval nog geen lagere score dan drie sterren opgeleverd. Het niveau van films als Yes Man en Dumb and Dumber wordt helaas niet behaald maar het niveau is zeker bovengemiddeld wat betreft komedies.

Het masker is leuk bedacht en op komische gebied wordt hier ook veel uitgehaald, het is echter een film die het volledig van de humor moet hebben want het plot is redelijk cliché. Dat lukt de film echter goed, het blijft de gehele speelduur vermakelijk en Carrey zet een goede prestatie neer.

“SSSSSSSSSSSSSSSSMOKIN'!”

Sommige films uit je jeugd kun je maar beter niet herzien. Die moeten een mooie jeugdherinnering blijven. The Mask is zo'n film. Zeker niet slecht, maar op een aantal scènes na en de nog steeds heerlijke Cameron Diaz is The Mask een hoop flauwekul. En dan niet in de goede zin van het woord. De humor is aardig, maar Jim Carrey heb ik wel eens beter gezien. Een aantal scènes (de hond, de politie die in dansen uitbarst, The Mask met allerlei spullen in zijn broekzakken) blijven sterk en zorgen ervoor dat The Mask nog wel vermakelijk blijft.

Jim Carrey drukt (uiteraard) behoorlijk zijn stempel op deze film. Dat valt in dit geval nog aardig mee, de rol van The Mask ligt hem duidelijk goed. Cameron Diaz heeft daarnaast een aardige bijrol. Verder is het zeker geen hoogstaande film, maar het hoge tempo maakt best veel goed en de film kijkt best aardig weg.

Deze Komedie / Fantasy film was destijds in 1994 een groot succes in de bioscoop en dat was o.a. te danken aan hoofdrolspeler Jim Carrey (deze film was voor hem ook zijn grote doorbraak), maar toch zeker ook de sublieme special effecten, waarmee tekenfilmeffecten op echte mensen worden toegepast.

Bankmedewerker Stanley Ipkiss (Jim Carrey) is het leven beu. Hij is vastbesloten zichzelf te verdrinken, maar ziet dan een masker is het water drijven. Als hij het opzet, hecht het relikwie zich muurvast aan zijn gezicht en verandert de treurige bandbediende in "The Mask", oftewel de groene superheld. Dat is eens flitsende alleskunner en een hyperactief showmannetje dat sneller is dan "Roadrunner" en "Speedy Gonzales" bij elkaar. Iedereen probeert erachter te komen wie die vlotte vent is en criminelen zoals Dorian Tyrell (Peter Greene) proberen het masker af te pakken, omdat ze het zelf willen gebruiken voor kwalijke zaken.

Beetje hyperactief allemaal, maar wel leuk en Jim Carrey speelt goed en leuk, hoewel natuurlijk niet iedereen even gecharmeerd zal zijn van deze bekkentrekkende acteur, die in deze film nog op zijn routine vertrouwt. De mooie Cameron Diaz debuteerde heel behoorlijk als Carrey's tegenspeler Tina Carlyle (die natuurlijk verliefd wordt op "The Mask") en ging een glansrijke carrière tegemoet. In het zog van "The Mask" volgden nog een tekenfilmserie en het irrelevante en tenenkrommend slechte "Son of the Mask (2005)".

Toch wel geinig.

Vooral de naam Carrey red deze film eigenlijk van zijn ondergang, en dat zie je onder andere eraan omdat de rip-offs hiervan zijn geflopt. Dit kan eigenlijk alleen maar Carrey goed uitvoeren en dat zorgt ervoor dat deze flauwe film genietbaar is.

Dat zijn ook eigenlijk alleen maar de scenes waarin Carrey los mag gaan het leukst, want voor de rest was het nergens speciaal. Deze film blinkt ook alleen maar uit bij de echte slapstick scenes en daar wacht je dus eigenlijk een groot deel op.

Diaz ziet er gewoon lief uit, maar voor de rest was ze niet bepaald goed aan het acteren. De schurken zijn flauw en stralen weinig uit. Verhaal is eigenlijk afwezig, maar dit alles is eigenlijk goed gemaakt door de heerlijke scenes met Carrey. Dat heeft de film absoluut gered.

All kinds of not-funny.

Ik weet oprecht niet wat het is, maar ik kan deze film bijna niet meer uitzitten zonder me groen en geel te ergeren.

Aan de inzet van Carrey, hoe vol overgave ook. Of juist door die overgave. Ergens nog wel begrijpelijk, gezien het momentum waar hij zich half jaren '90 in bevond. De plastieken mimiek waar hij toen zo door geadoreerd werd maar die nu bij mij niet alleen geen weerklank meer vind, maar enkel nog een irritatiesnaar raakt.

Aan het puberale gehalte van de grappen, die in hun opeenstapeling de vervanging voor enige vorm van plot moeten verzorgen. Nu zal ik niet snel treuren om de afwezigheid van plot, zolang de vervanging dienst doet. Maar als deze humor, in combinatie met de toentertijd state of the art SFX, voor mij echt niet meer de film kan dragen, resteert er werkelijk he-le-maal niks om op te leunen.

Voor mij is The Mask echt slecht verjaart, gezien zowel de humor en effecten (dé steunpilaren destijds) na verloop van tijd alleen maar tegen de haren in strijken. Nog altijd begrijpelijk hoe populair deze film in zijn eigen tijd was, of door liefhebbers nog altijd aardig gevonden wordt; Jim Carrey's momentum is voor mij compleet gepasseerd, waardoor er hier weinig charme resteert, slechts irritatie. Veel irritatie.

The Mask is een film die je niet te serieus moet nemen, ondanks dat er wel enige moraal aangetikt wordt (wees jezelf, omarm je identiteit, etc). Deze film doet dan ook precies wat je ervan mag verwachten: en vlotte humoristische filmavond bezorgen.

Jim Carrey: hate him or love him... ik kan hem altijd goed waarderen, of het nu in een serieuzere rol is a la The Truman Show, of in de meer cartoon-achtige humor die we hier in de Mask voorgeschoteld krijgen. Carrey is geknipt voor de rol van het extravagante karakter, en het is vaak de vraag waar Carrey’s mimiek stopt en de CGI begint.

Dit blijft een erg grappige film, die leuk is om weer eens terug te zien.

3,5*

Dat viel niet mee. Sowieso al geen fan van Jim Carey en hij laat in deze film weer zien waarom. Vooral als alter ego The Mask vond ik hem strontvervelend. Diaz, zo vaak gecast als mooi meisje, is in deze film zowaar wel sexy maar heeft verder een nietszeggend rolletje als damsel in distress.

De effecten zijn inmiddels gedateerd maar voor die tijd aardig gedaan (al was het niet helemaal nieuw- denk bv aan Roger Rabbit). Grootste probleem is dat de film eigenlijk voortdurend erg ongrappig is, het hangt aan elkaar van flauwiteiten, vaak gebruik makend van Carey’s rubberen smoelwerk en flauwe teksten. Zijn drukke personage deed me denken aan Robin Williams’ genie uit Aladdin, maar dan nog iets minder scherp. Tel daarbij op een flauw, stukgeslagen verhaaltje over boeven -stuk voor stuk niet-geslaagde personages- en een bank en ik kan niet hoger uitkomen dan een magere 1,5 ster voor de effecten en een enkele geslaagde grap.

1994 was een goed jaar voor Jim Carrey met hits als Ace Ventura, Dumb and Dumber en deze live action cartoon. En met zijn elastieken smoelwerk was hij natuurlijk uiterst geschikt voor een typetje als The Mask, gebaseerd op de vrij gewelddadige Dark Horse strips. Ikzelf was meer bekend met de tekenfilmserie die een jaar na deze film verscheen, met Rob Paulsen als Stanley Ipkiss/The Mask. In deze film speelt Carrey het sulletje Ipkiss, hoewel je ziet dat hij zich met moeite kan inhouden, zelfs als Ipkiss trekt hij al wat rare bekken, die we van hem gewend zijn. Maar dat is niets vergeleken wat hij doet als hij het masker opzet, dan gaat hij - net als de film - helemaal los. Chuck Russell had hiervoor vooral naam gemaakt met de vermakelijke en energieke horrorfilms Nightmare on Elm Street 3 en The Blob en had dus wel de nodige ervaring met over de top sequenties en special effects. En die ervaring kon hij prima gebruiken in The Mask.

Veel films uit de jaren 90 die hevig leunen op CGI zijn inmiddels flink gedateerd, maar het valt op dat dit bij The Mask eigenlijk amper het geval is. Dit komt natuurlijk vooral omdat de effecten niet realistisch hoeven zijn, maar moeten voelen als een tekenfilm. En op dat vlak werken de vele effecten van The Mask vandaag de dag nog steeds. Het is zelfs 25 jaar na dato nog steeds best indrukwekkend. De film leunt dan ook niet enkel op CGI, een groot deel heeft te maken met de enorme energie van Carrey. Verder is The Mask niet heel noemenswaardig, hoewel er wel een paar leuke bijrollen voorbij komen. Peter Greene is weer eens een sleazy bad guy - die ook in 1994 een andere memorabele rol speelde - en Cameron Diaz heeft voor haar debuut een grote rol te pakken. Verder een hoop kleine rolletjes van onder meer Reg E. Cathey (en zijn epic stem), het duo in de garage, de huurbaas, het politieduo … een hoop kleurrijke types in een kleurrijke film. Maar goed, je let amper op andere personages als Carrey met groen masker in beeld komt stormen voor een portie overacteren waar de Looney Tunes nog u tegen zeggen.

3,5 sterren.