Los Ojos de Julia (2010)

Prima thriller die het meer van de mysterie dan de horror moet hebben.

Op voorhand lijkt de plot al een prima uitgangspunt voor een spannend avondje met de gordijnen dicht. En na een wat moeizaam en bij vlagen traag begin komt de film goed opgang. De spanning wordt op subtiele wijze opgebouwd door eerst rustig het verhaal uit de doeken te doen en zo de wat langere speelduur optimaal weet te benutten.
Een goede zet was het om de dader lange tijd geheel niet in beeld te brengen en zelfs wanneer dat wel gebeurde ook nog te wachten met het tonen van zijn gezicht. Vaak in dit soort films wordt dit te vroeg gedaan en verdwijnt direct de spanning.

Acteerwerk is ook goed verzorgd en overtuigend genoeg om geen afbreuk aan de spanning te doen. Rueda laat zien goed uit de voeten te kunnen met dergelijke rollen door een mooie, sterke en slimme vrouw te spelen die zo'n film kan dragen. Visueel gezien biedt de film ook mooie scenes die bijdragen aan een onheilspellende sfeer. Vooral de scene op het einde met de flitser vond ik bijvoorbeeld erg mooi gedaan.

Wederom een sterke Spaanse film die gemakkelijk boven boven het gemiddelde uitkomt.

3,5*

Vergezochte, vrij saaie thriller die maar niet van de grond wil komen. Het script is sporadisch inventief en er zijn een aantal spannende momenten, maar de film duurt veel te lang en de personages zijn amper interessant. Visueel heeft de film ook niet echt veel te bieden. Geproduceerd door Guillermo Del Toro, maar dat is in dit geval geen aanbeveling.

Bijzondere thriller met jammergenoeg een te lange aanloop, maar het wachten wordt beloond.

Ben wel onder de indruk van een paar zenuwslopende stukken pff. Erg fraai hoe Julia moet strijden in het duister tegen iets dat bovennatuurlijk lijkt. Haar beperkte zicht draagt veel bij aan de sfeer en je leeft behoorlijk mee vanuit haar point of view (of het gebrek aan view).

De setting in het huis en de muziek zorgen voor een benauwend sfeertje. De dader heeft iets ongrijpbaars en ook om andere personages hangt een zweem van wantrouwen. In het begin zijn er zwakke (achtervolgings)momenten maar later springen een paar scenes er dik boven uit. Het moment dat de dader bekend raakt is intens: dat hoofd... en het mes bij d'r ogen waarbij ze haar lichamelijke instinct moet onderdrukken

Ook de finale - het licht-donker trucje - is nagelbijtend, hoewel niet voor het eerst toegepast in films maar de originaliteitsprijs hoeft het ook niet te winnen. Alleen ben ik niet kapot van enkele platte plotwendingen en de uiteindelijke reden van de dader. Het grootste minpunt is de lange opbouw van de film. De openingsscene is weliswaar prima maar daarna suddert het door met af en toe een opleving.

Pas na dik een uur ofzoiets barst het kat-en-muisspel echt los. Als je een enkele domme beslissing van Julia voor lief neemt is dat spel erg goed uitgevoerd. Een paar fijne horror-scenes schudden je op en komen extra hard aan omdat de eerdere traagheid verlammend werkte. De slotscene is vervolgens duf maar dat mag de pret niet drukken.

Leuk trouwens hoe geflirt wordt met enkele giallo-kenmerken.

Interessante film om te zien, kent alleen wel een erg lange aanloop voor het naar mijn mening echt spannend begint te worden.

Ook goed dat de dader lange tijd niet in beeld wordt gebracht, want de werker geeft zich uit als Ivan en in het ziekenhuis zie je ook al een Iván. Maar dat blijkt hem dus niet te zijn, want Iván ligt in de vriezer bij de dader thuis. Alleen wel raar dat Lía zo onduidelijk in beeld wordt gebracht, als ze dood is zie je op zich nog wel een glimp van haar, maar dat is het dan ook wel.

De laatste paar scènes zijn erg spannend, met het lichtinval van de camera. Niet origineel, maar houd de spanning er toch in en de sfeervolle laatste scène dat Julia het universum ziet had toch wel wat vind ik.

Overigens meer thriller dan horror, afgezien van een paar scènes na zoals de naald in de oog scène.

Als je deze film leuk vind zeker ook de vorige film van de regisseur kijken: Habitante Incierto, El (2004) Die vond ik persoonlijk toch net iets beter en hij haalt wederom hetzelfde trucje uit door de actrice twee rollen te laten spelen en je ziet ook dat de sfeer ongeveer hetzelfde is als in deze film.

4,0 Sterren.

Redelijk.

Film kwam maar langzaam op gang en duurde me iets te lang. Absoluut geen topper. Wel mooi in beeld gebracht en prima geacteerd. 6/10*

Aardig.

De film verdrinkt echter wat in degelijkheid. Los Ojos de Julia kan verder wel genieten van een fijne Spaanse afwerking. Visueel soms mooie plaatjes, ietwat te dik aangezette maar verder wel effectieve soundtrack en een boeiend gegeven. Alles wordt verder ook stijlvol gebracht.

Maar daarnaast is het toch wel erg braaf ook. Echt spannend wil het niet worden, visueel iets te voorspelbaar allemaal. Plotgewijs moet je maar een hoop voor lief nemen, sommige zaken zijn ook zeker te ver gezocht.

En zo blijft de film lekker voortkabbelen. Aardige momenten wisselen filler af, slecht wordt het niet, echt geweldig ook nergens. Fijn wegkijkertje dus dat uiteindelijk wat te lang duurt en toch wat power mist, maar ondanks enkele duidelijke minpunten verteert het allemaal erg makkelijk.

Had er uiteindelijk iets meer van verwacht, iets spannender (een Ils weet een soortgelijke angst veel beter te verbeelden) en iets strakker, maar verder een leuk filmpje.

3.5*

Ja, ik sluit me daar eigenlijk volledig bij aan. Het basisidee, de afhankelijkheid als je niet kunt zien, biedt genoeg mogelijkheden, maar je kunt niet zeggen dat daar hier écht heel originele zaken mee gedaan worden.

Paar leuke scenes, vrij stijlvol gefilmd, een prachtige hoofdrolspeelster en nogal wat scenes die me aan Silence of the Lambs deden denken.

Vooral het eerste uur erg fijn en mysterieus, maar naarmate de tijd vordert wordt dit steeds meer en meer een dertien in een dozijn thrillertje. Jammer.

3*

Griezelige geluidsband.

Dat deze thriller volgens het ‘van dik hout zaagt men planken-principe’ is gemaakt, doet er weinig toe. De blinde vrouwen in deze film zien er bijvoorbeeld uit als heksen, en de geluidsband wordt gevoed door een subaanjager waar zelfs muzikant James Blake jaloers op zou zijn. Niets wordt aan het toeval overgelaten, hier moet worden gegriezeld.

Ook de setting van het huis met onheilspellende kelder levert genoeg voedingsbodem op voor angst. Al is het verhaal, waarbij het gegeven van een langzaam blind wordende vrouw die wordt achtervolgd door een psychopaat, natuurlijk de meest zenuwslopende gedachte. Niet alles werkt dankzij de regelmatig ontbrekende logica en nogal wat andere thrillerclichés, maar voldoende spannend is een en ander desondanks wel.

Goed.

'k vond het een goeie film, die het niet moet hebben van de special effects, maar van een boeiend en spannend verhaal. De cast was ook goed. Voor de rest vond 'k het wel een puike film.

Spannend.

Wel achteraf misschien een paar rammeltjes in het plot, tijdens de film zelf was me daar niet echt veel van opgevallen. Daar is het toch te spannend voor. Leuk ook dat lange tijd onduidelijk blijft hoe de vork in de steel zit, en daarna blijft het nog een hele tijd in het ongewisse hoe het afloopt. En het einde is dan best mooi - en zeker de oerromantische laatste scene dan nog. Leuk gevonden.

Wat een cijfers her en der. Vond het echt een hele matige film.

Om te beginnen is de film zo ontzettend langdradig en gerekt dat ze zowaar tot twee uur (!) zijn gekomen. Film had met wat beter snijwerk makkelijk binnen de anderhalf uur gekund. Maar toegegeven, dit is typische kritiek als je al niet echt in de film zit. Maar dat was dus niet het geval.

Een behoorlijk concept, maar met het uitgangspunt dat het hoofdpersonage langzamerhand haar zicht verliest wordt bijna niks gedaan, allerlei plotelementen worden er bij gehaald die verder ook totaal niet uitgewerkt worden. De man had een verhouding met de zus... oke interessant al is het wat afgezaagd, maar dat is het dan ook gewoon, het blijft bij de mededeling. Net als dat de badguy de zoon van dat ouwe vrouwtje blijkt te zijn, wat je al van ver zag aankomen, maar waar elke relevantie ontbreekt. En zo zit er wel meer opvulling om het plot optisch wat meer de moeite waard te maken, maar eigenlijk is het allemaal een behoorlijk flauw en veel te langgerekt verhaaltje. Het allerslechtste moment van de film zat helemaal aan het einde, dat je ineens de sterrenhemel zag met belachelijk geforceerde muziek. Beschamend dik aangezette cheesy onzin...

Een van de weinige pluspunten was dat er in het begin nog wel redelijk spannend was, maar de afwikkeling was ook wel een stuk minder effectief. Verder was het motief van de slechterik nog wel origineel, maar ook niet meer dan dat. Audiovisueel was het ook niet al te boeiend.

Uiteindelijk vond ik het vooral veel te langdradig en flauw, veel te veel lijntjes terwijl er vergeten wordt het concept zelf degelijk uit te werken. 2*

Puik werkje wat regie-technisch enkele geweldige vondsten bevat en wiens keuzes voor perspectief tot soms waanzinnige horror/thriller-cinema leidt, dat deze vaak komen uit een leentje-buur bij mensen als Argento en Hitchcock is de film vergeven. Wat echter minder vergeven is is de gebrekkige grip op het verhaal. Er worden talloze pijnlijk clichematige twists gegeven om toch nog maar weer even spanning op te bouwen. Als de film eerder was gestopt had ik hem hoger gewaardeerd.

Erg spannend en leuk gegeven voor een film waar het camerawerk en de belichting in de spotlights kunnen staan. En dan doen ze dan ook met slim gefilmde scenes en het spelen met licht. Zeer vermakelijk en spannend waardoor de casting niet eens zo belangrijk was. Maar de acteurs doen het goed. Vooral een van mijn favoriete Spaanse acteurs: Lluis Homar. Ik noem hem altijd de Spaanse Frasier (Kelsey Grammer).

Maar goed, het lijkt alsof elke film waar Guillermo del Toro zijn naam aan verbindt een succes is voor mij.

Goed uitgewerkt concept. Alleen met een paar genadeloze stoorzenders.

Het begint allemaal helemaal goed doch vrij typisch: Het is nacht, onweer, regen, huis, waar we dan ook gelijk kennis maken met de blinde Sara, die voelt dat er iets niet pluis is in der huis, wat al een heel goed en spannend begin was. De sight-seeing is ook weer erg meeslepend en versterkt de spanning.

Dan maken we kennis met Julia, de zus van Sara, die ook de erfelijke ziekte heeft en ook langzaam blind begint te worden. Een hele aangrijpende situatie wat hier ook prima aan Julia af te lezen is. De comfrontatie met een dode zus is natuurlijk ook geen kattenpis. Maar was die dood nou werkelijk zelfmoord, of zit er meer achter? En zo komen we al aardig in de film, word de situatie dreigender en Julia's naasten vragen zich af of Julia niet gewoon spoken ziet.

We komen al aardig in de horror sfeer dat kwa montage lekker donker en met het passende onweersbuitje is neergezet. Maar de grote valkuil is nou toch wel die bombastisch orkestische soundtrack die de spanning onherroepelijk verneukt. Ongelofelijk wat was dat een foute keuze van de regisseur. Maar ondanks dat blijft de plot en de ontknoping wel weer erg sterk en mooi in elkaar gezet en veranderd de film in een psychothriller.

Alleen het einde....

Al met al een zeer prima Spaanse horrorfilm met een paar behoorlijke deuken. Maargoed desondanks nog zeker wel te kijken.

3,5*

Begint erg sterk, om vervolgens wat in te kakken en het laatste halfuur weer flink uit te pakken. Veel twists in dat laatste halfuur, waardoor het beklemmende sfeertje extra tot uitdrukking komt. Belén Rueda droeg daar met een prima vertolking ook aan bij. Het had wat korter gemogen en de slotscène ligt er net wat te dik bovenop, maar verder een erg fijne thriller.

* * * *

Redelijke film waarin een vrouw die langzaam haar gezichtsvermogen verliest, twijfelt dat de dood van haar zus zelfmoord was. Een mysterieus verhaal met flink wat wendingen. Echter wordt niet alles even goed afgerond en is het soms opvallend manipulatief met wat je niet te zien krijgt. Alles wordt wel sfeervol in beeld gebracht waardoor de film er wel mooi en donker uit ziet.

Zeker niet slecht, maar ik had vooraf het idee dat dit weleens een topper zou kunnen zijn. Dat gevoel, kwam echter niet uit.

Los Ojos de Julia is in ieder geval erg sfeervol. Het begin is redelijk mysterieus en de gedachte dat eriets bovennatuurlijks aan de gang is, kan echter al vrij snel in de richting van de prullenbak. Het verhaaltje is niet onaardig, maar vooral op het gebied van spanning wordt er bij lange na niet het maximale uitgehaald. Ook zitten er hier en daar wat missers tussen, wat de film niet erg deert, maar er wel voor zorgt dat het nooit echt heel goed wordt.

Het einde is ook redelijk slap, al is het kwartier daarvoor juist weer wel erg goed. Mooie scene ook metde naald in het oog.Verder is het acteerwerk naar behoren, net als de rest van het geheel. Het kijkt verder lekker weg, is misschien niet top, maar de Spanjaarden zijn hier vaak wel goed in.

3,0*

Sfeervolle Spaanse thriller die uiteindelijk toch wat teleurstelt omdat de clou al vrij gauw duidelijk is.

De film is wat wisselvallig, het begin is echt sterk maar richting het einde wordt het allemaal wat cliché.

Redelijk tot goed en dan met name door de mysterieuze sfeer die wordt neergezet.

Thriller die sterk begint, maar in een toch wel teleurstellend en ongeloofwaardig afloop uitmondt. Tot het moment dat Julia blind wordt lijkt het van hoog niveau, maar vanaf dat punt wordt het allemaal behoorlijk ongeloofwaardig en vergezocht. Ook gaat de film weinig subtiel te werk met de hints over het mysterie.

Aardige poging, maar geen hoogstandje wat mij betreft.

Suspense van hoog niveau. Verwarring troef; als kijker weet je helemaal niet wat er aan de hand is of waar het allemaal naartoe gaat. Vooral het idee dat een blinde vrouw in gevaarlijke situaties wordt geplaatst bood heel wat interessante mogelijkheden die bovendien ook worden benut onder de vorm van enkele zenuwslopende momenten. Goed idee ook om het gezicht van de verzorger te verbergen ... vanuit het standpunt van Julia kan zij ook alleen maar een stem horen. En dat levert zonder meer een prima thriller op waar (behalve dat het allemaal wat ver gezocht is) weinig op aan te merken valt en waar ik heel tevreden mee was... Die Spaanse thrillers blijven me bevallen.

Los Ojos de Julia

Heerlijke Spaanse Horror/Thriller die toch met veel vermaak heb uitgezeten, hoewel het niet echt ‘eng’ was zat de film in een heerlijk ritme en kende de film een bepaalde sfeer. Guillem Morales brengt Los Ojos de Julia op een heerlijk mysterieuze wijze, die je in het begin al vrij snel met vraagtekens laat zitten, die misschien na een tijdje te snel al geraden konden worden. We wisten al wel dat de ‘verpleger’ van Julia de moordenaar was. Toch is het voor mij nog een beetje onduidelijk waarom iedereen blind moest worden, was de moordenaar zelf ook blind?, Zag hij ook nog goed of , hij wou zijn slachtoffers echte angst laten voelen.

We beginnen de film al lekker, vrijwel een korte introductie met de hoofdrolspeelster die een ziekte heeft waardoor ze blind word. Wanneer haar zus opgehangen is door een mysterieuze man gaat ze in eerste instantie achter de man aan waarbij later lijkt dat deze persoon ook achter Julia aan zit, en haar het liefste ook vermoord.

Julia komt de moordenaar een paar keer tegen, en gaat hem een paar keer achterna om hem te grijpen. Wanneer Julia naar een dokter gaat omdat ze elke dag minder gaat zien, word ze onder begeleiding gesteld met Ivan. Wanneer ze het moeilijk heeft is hij er om haar te begeleiden en komt haar ten Nouwen nood ter hulp. Wanneer het Julia te heet onder haar voeten word komt ze er achter dat Ivan daadwerkelijk de moordenaar is en probeert zowel te vluchten. Ze komt uiteindelijk bij de moeder in het huis terecht die de politie daarna belt. Ook de moordenaar weet zijn moeder te pakken en zorgt er wederom voor dat ze ook blind word.

Prima film en uitstekend vermaakt!

3.5*

De film is een prachtige visuele traktatie en opent sterk met de 'zelfmoord' van de tweeling-zus van de hoofdrolspeelster Julia. Een fantastisch sterke rol van de al op leeftijd zijnde maar nog steeds erg mooie actrice Belén Rueda. Regisseur Guillem Morales weet goed de angst en spanning van het verliezen van je gezichtsvermogen weer te geven. Samen met het feit dat het gevaar werkelijk in elke hoekje of schaduw kan liggen te wachten, maakt het dat je soms naar het puntje van je stoel kruipt. Ik vond de film op sommige momenten ook wel wat weg hebben van een moderne Giallo. Zeker toen die ene scene langs kwam die bijna niets anders kon zijn dan een ode aan Mario Bava's oog-fetisj. Echter als we verder in het verhaal raken, komen er ook wat onregelmatigheden naar voren, zowel in het verhaal als ook in het de manier waarop de spelers reageren. En kwam bij mij een beetje het gevoel naar voren dat het blind zijn meer een excuus was, dan dat het goed was uitgewerkt. Wat ook nog eens werd onderstreept door het afwezig zijn van een goede reden van de moordenaar Iets wat toch jammer was! Met een body-count van rond de zes kills kan je niet echt spreken van een volbloed slasher maar door de heerlijke claustrofobische sfeer en met de sterke performance van Belén Rueda, die ons wanhoop, vastberadenheid, angst, intelligentie, verdriet en kracht voorschotelt, worden we getrakteerd op een zeer fijne thriller.

Prima film weer van Spaanse bodem. Een film die misschien iets voorspelbaarder is dan gelijkaardige films als Contratiempo en El Cuerpo maar die met dezelfde stijl wordt verteld. Ik dacht dan ook dat de scriptschrijver dezelfde persoon is. Alleen is deze dus geregisseerd door Morales, waar ik nog niets van gezien had.

Belen Rueda doet het zeer goed, hier en daar heb ik ze betrapt om toch degelijk iemand aan te kijken. Enerzijds logisch natuurlijk, zo heel de tijd voor je uit staren lijkt me zeer moeilijk maar ook best irritant. Het is altijd eng als iemand onbekend inbreekt in je huis, laat staan dat deze persoon onzichtbaar zou zijn. Plus natuurlijk ook het feit dat Julia blind is, geeft een extra dosis spanning mee aan de film.

Ook de soundtrack vergroot de spanning. Dus van een thriller kan je zeker spreken. Horror misschien van ver door een afzichtelijke scène hier en daar. Het einde is dan ook nog eens een beetje emotioneel maar zeker niet overdreven aangezet. Op zich vind ik ook dat de film, vooral in het begin, wat langdradig aanvoelde maar ik denk wel dat de meeste scènes gerechtvaardigd zijn. Dus als je houdt van Spaanse thrillers en twists moet je deze ook eens gezien hebben.

Deze film duurde voor mijn gevoel eindeloos lang en dat is uiteraard geen positief teken. Echt een arthouse drama, audiovisueel allemaal zeer povertjes en bovendien slaagde ik er maar niet om mij in de personages in te leven. Horror kan ik het bovendien amper noemen. Neen, dit soort films zijn nu niet bepaald aan mij besteed. Ik heb bovendien ook weinig vertrouwen in die andere film die ik van deze regisseur op mijn pc heb staan "El Habitante Incierto". Maar misschien kan die alleen maar meevallen in vergelijking met deze voor mij zeer teleurstellende film.

Waardering: nog net een 2,0*

Mwa.

Ik merk dat dit soort Spaanse films snel als horrorwerkje bestempelt worden, maar eigenlijk meer een pure thriller zijn. Julia's Eyes is ook zo'n film, al begint het wel met een aantal scenes die dicht tegen het eerder benoemde genre aanzitten. Daarna verzandt de film in een kat-en-muisspel waar de spanning nooit echt lekker in wil komen.

Ik vond Rueda niet zo'n hele sterke keuze. Overtuigend geacteerd uiteraard, maar iets aan haar houding wilde me niet overtuigen. Ik stond vooral te kijken van haar reacties op bepaalde gebeurtenissen, die allesbehalve naturel overkomen. Dat Morales ieder personage vervolgens volstopt met dialogen en onderbouwingen doet wat af aan de charme die ze moeten hebben. Ik vond dan ook alleen Derqui echt overtuigend.

De cinematografie is knap, het kleurgebruik erg fraai en de synopsis goed uitgewerkt. Morales vangt alleen zo weinig aan met de uiteindelijk sfeer en spanning. De film wil ondanks constante pogingen nooit beklemmend worden, zo wordt bijvoorbeeld het idee dat er mogelijk iemand in je huis zit wordt nauwelijks benut. Morales heeft duidelijk iets met schaduwmensen want zijn debuutfilm had ook al zoiets, maar die passie zie je simpelweg nooit terug in het eindresultaat.

De antwoorden vond ik maar flauwtjes en zelfs iets te vergezocht. Spaanse films hebben dit weleens slimmer aangepakt, maar deze film is eerder wat lomp in de uitkomst. Jammer, want het duurt bijna 2 uur om de opbouw te vertellen en dan kom je er zo dof uit. Gelukkig weet het voor een groot deel te boeien en is de finale met de flitsende camera's zelfs bijzonder sterk. Het is zeker geen slechte film, maar voor mij persoonlijk wel een teleurstellend geheel.

Redelijk. MM user Scorsese gebruikt wat mij betreft precies het juiste woord. En dat is toch ietwat teleurstellend, want ik had op iets meer gehoopt. Belén Rueda is en zeer fraaie 45-jarige in haar aaibare truitjes, maar speelde voor mijn gevoel een stuk overtuigender in El Orfanato. Los Ojos de Julia is wat mij betreft een aardige mysterie thriller, maar niet eentje die ik snel zal herkijken. Regisseur Guillem Morales ging hierna de tv wereld in, maar keert dit jaar voor het eerst terug op het witte doek met The Wasp (2024). Beetje voyeuristisch filmpje ook, maar het voelt meer male-gazey voor mij dan dat Morales' dit gebruikt om een betere film te maken en er iets constructiefs mee te zeggen.

Wat ik zelf nog wil zeggen. Die naaaaaaaald. Neeeeee niet doen!!!!!!

3,1*

-Bij de Horrorchallenge 2024