The Divide (2011)

Hmmm. Pakte me toch niet helemaal. Ik had erg veel moeite om me in te leven in de situatie en de personages, mede doordat de personages zonder enige achtergrond op je afgestuurd worden. Dat kan leuk uitpakken, maar het viel me dit keer tegen. Zeker in deze film verveel je je dan al snel, want de rest van het verhaal is begrijpelijkerwijs flinterdun. De karakterontwikkeling stond me niet aan en al die typetjes begonnen wat irritant te worden. Het zag er verder wel mooi uit allemaal en er zaten gelukkig ook wel wat scènes in die mij vermaakten, maar ik had er toch meer van verwacht.

* *

Rauwe thriller die beter is dan ik had verwacht.

Pluspunten van deze film zijn voor mij de sterk neergezette claustrofobische en donkere sfeer. Vooral bij het tweede gedeelte van de film komt dit sterk naar voren. Mijn verwachtingen waren laag door het gemiddelde hier, waardoor ik een flauwe b-film verwachte, maar ik ben blij dat ik deze film toch heb gekeken.

De film had desondanks toch wel wat minpunten. Het begin is een beetje rommelig en de personages krijgen totaal geen introductie. Hier had wat mij betreft wel even de tijd voor mogen worden genomen. Omdat dit niet is gedaan wordt er niet echt een band opgebouwd met de personages in de schuilkelder en geef je er niet veel om wat er gaat gebeuren met de personages.

De donkere sfeer (vooral in het tweede gedeelte van de film) is erg sterk neergezet door de regisseur, maar de sfeer veranderd wat mij betreft wel erg snel. Ze zitten net een paar minuten in de schuilkelder en de eerste ruzietjes barsten al los. Ook vond ik de opstelling van de groep tegenover de conciërgie, die de groep onderdak verleend, wel erg agressief. Er kwam geen bedankje van af en de groep keert zich zelfs tegen de conciërge. In eerste instantie lijkt de conciërge de badguy te worden, maar de film weet te verrassen door dit niet te doen.

Dat de mensen zich gedragen, zoals in deze film, zal komen door constante isolatie. Maar toch vond ik dit te abrupt. De enkele normalere personen durven niks te ondernemen en volgen als slaafse hondjes de twee meest doorgedraaide personen. Je kan niet voorspellen hoe je zou handelen in dat soort situaties, maar ik denk toch dat ik liever met wat wapens strijdend ten onder was gegaan dan constant te moeten leven met en vrezen voor die twee psychopaten. En ik begreep ook niet waarom de conciërge niet eerder werd bevrijd. Het was toch allang duidelijk dat hij niet degene was die vastgebonden hoorde te worden.

Ook waren de personages niet echt bezig om een oplossing te vinden voor de problemen. Ondanks de minpunten blijft The Divide nog even in je hoofd spoken en dat zorgt ervoor dat hij een ruime voldoende krijgt. 3,5*

De regisseur is wat mij betreft toch degene die de meeste credits verdient voor deze film, want de acteurs zijn goed, maar tillen de film niet naar een hoger niveau. Ik ga daarom ook zijn eerste film (Frontier) kijken in de hoop dat daar ook de sterke sfeer in zit en voor Franse films heb ik sowieso wel een zwak.

Naargeestige rolprent die me helaas bij vlagen wist te boeien.Gelukkig laat Gens het in het laatste half uur lekker ontsporen zodat we het menselijk verval in optima forma meemaken.Het eerste uur is echter een stuk minder (saai en wat sfeerloos) dus een magere drie sterren voor het geheel.

Aardig filmpje die wat mij betreft vooral gered wordt door het laatste half uur die ik echt wel zeer sterk vond.

Trouwens die soundtrack was idd wel goed maar het kwam me wel zeer bekend voor ! Ik had de indruk dat ik het al in een andere film hoord had.

Ik vond het een goede film. Als ik naar de meningen die voor mij zijn gegaan kijk is het toch wel duidelijk dat over smaak niet te twisten valt. Ik denk ook dat deze film ligt je of niet.

De vragen over dingen die in de film gebeurt zijn en onbeantwoord zijn gebleven zijn niet beantwoord omdat niet relevant is voor de film zou het wel bekent worden over de hoe en waarom dan veranderd ook de situatie dus ook het handelen van de personages in deze film. Dus krijg je een andere film. Het niet weten maakt het zo bedrukkend voor de personages en de kijker omdat beide met de vragen blijven zitten. Dat maakt deze situatie zoals hij is uitzichtloos.

vond het goed vermaak raad hem iedereen aan groetjes

The Day After in een afgesloten bunker.

Vond het een ijzersterke psychologische thriller. Het was bij momenten eng, maar niet eng als in een top-horrorfilm, maar eng door het feit hoe mensen in een uitzichtloze situatie reageren. Een survival of the fittest. De dominantere individuen nemen het heft in handen, de zwakkere lotgenoten kruipen in een onderdanige positie zodanig dat ze een kans zien om te overleven. Arquette vertolkt dit gedragspatroon behoorlijk in deze film. Buiten dat is haar bijdrage gewoon nihil. Vroeger was een vertolking door haar een garantie dat er funcioneel lekker naakt getoond zou worden. In deze film is dit meestal strategisch bedekt en er blijft dan uiteraard , buiten een paar hysterische mood-swings, qua acteerprestaties zo goed als niks over.

SF was het nu ook weer niet echt, alhoewel de zogezegde Noord-Koreanen met uiterste futuristische bio-suits rondliepen. Het enige ongeloofwaardige is de snelheid waarmee het arrogante,sadistische en mensonterend gedrag zich ontwikkeld bij sommige personages. De film geeft wel geen aanduiding van het tijdsbestek dat dit zich ontwikkeld. Zitten ze er nu pas een paar dagen of al weken of maanden opgesloten ? Het 2de deel is dan wel een claustrofobische spiraal naar zinloos geweld en een toonbeeld van hoe personen kunnen uitgroeien naar een over-dominante ,dictatoriaal en nietsontzienende rol binnen een besloten gemeenschap. De scenes zijn soms bruut en agressief, maar niks wordt expliciet in beeld gebracht, zoals het in stukken hakken van de lijken bv. De 2 dominante kaalkoppen zetten wel een griezelig echt beeld neer van 2 totaal geflipte personen neer.

Hoe Sam reageerde ging mijn verstand te boven echter. Als ik getuige was van hoe die 2 de hele groep terroriseerden en niet terugdeinzen om iemand te martelen om een combinatie los te krijgen, en een vrouw misbruiken tot ze het loodje erbij neerlegd, zou die hun hersenpan zonder pardon tegen de muur plakken als ik mijn handen kon leggen op een wapen.

Al bij al een voor mij een ijzersterk en beklemmende futuristische kijk op een chaotische overlevingsstrijd.

3*

Een redelijk drama/sf/thriller film...

Prima verhaal..

Weinig over het gemaakte SF film...

Redelijk acteerwerk...

Prima kwaliteit HD breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Tegenvallende film waarin een aantal bewoners van een flat in de kelder kunnen schuilen voor een nucleaire aanval. Doordat de personages eigenlijk helemaal niet geintroduceerd worden is hun psychologische reis hier nogal ongeloofwaardig. Mede door de setting wat eentonig. De donkere beelden onderstrepen de deprimerende toon van de film.

De film kwam enigszins traag op gang, meet het laatste deel maakte het meer dan goed.

Wat een heerlijke psychologische thriller. Het acteerniveau bleef maar stijgen. *3,5

The Divide

Heb met tegenzin gekeken naar deze film. Ik dacht dat het een goeie film was maar ik vond het al vrijwel fout gaat aan het begin. Je treed binnen, om zo maar te zeggen, en dan plots Bam! Allemaal bommen etc. Ze zitten in een kelder, en daar gaat de film.. Nee, dat had veel beter gekund naar mijn mening!

Kwa acteer prestaties zit het wel snor, ook hier is het in het begin matig maar dat bouwt zich verder op naar goed. Vooral kwa gruwel, angst en verdriet kun je af en toe goed voelen in de film door de acteurs! En dat is meestal wel een goed teken!

Het verhaal is opzich wel leuk. Ook wel leuk bedacht, het concept is helaas wat minder en ik vind de uitwerking ook niet op en top.. Jammer! Er zitten wat spannende momenten in de film maar ook dingen die je liever niet wilt zien kwa gruwel. En Milo Ventimiglia met zijn handlanger konden er wat van. Zeker met de 'verkrachtingen' van Rosanna Arquette, al lokte ze het zelf wel uit! Leuke film om tijd te doden, maar niet echt geschikt voor een leuke film avond, vind ik!

2.0*

Wat een negatieve recensies allemaal weer...

Xavier Gens heeft in 2007 flink de smaak te pakken gehad met Frontiere(s) en de verfilming van Hitman, en wist me later nog te raken met zijn kortfilmpje X is for XXL. De man is helaas niet echt actief, want tussen zijn twee eerste films en deze zit ook alweer vier jaar, en verder zijn er ook geen nieuwe plannen bekend. Hij heeft weer Amerika verkozen boven Frankrijk met zijn apocalyptische film The Divide, en inderdaad, ik was gewaarschuwd; dit is een behoorlijke depressieve en rakende film, die voornamelijk de psychologische kant op gaat. Altijd interressant.

Want ja, wie heeft er wel eens bij stil gestaan dat als er een nucliare oorlog is begonnen, dat het eigenlijk een beetje nutteloos is om ervoor te vluchten of te schuilen? Want nu zul je wel de rest van je leven alleen maar tussen een paar muren zitten, en ik denk dat dat ook niet snel gaat wennen. Gens geeft het antwoord met The Divide, die ook echt wel in het Snowpiercer-rijtje terecht kan. De openingscene is echt al het ultieme visitekaartje, je voelt meteen al de angst en verdriet van Eva, die vanuit haar appartement toeziet hoe haar woonplaats wordt bekogeld met de eerste atoombommen, en nog voor je erbij na kan denken worden we in blinde paniek naar.... een schuilkelder van een bewoonder, maar daar is geen plaats voor het hele gebouw. Maar, zoals de tagline al zegt: "The Lucky ones died in the blast" En dat mag je letterlijk nemen... en dit keer is het niet dat er voor de zoveelste keer een verrader, psycho of snitcher in het spel zit, alhoewel, de hele situatie zelf is de grote dader.

En zoals gezegd, de film is gewoon één grote riool van hopeloosheid die alleen maar zieker en zieker wordt. Na een half uur zat ik al te janken bij die scene van dat dat meisje wordt ontvoerd door die Noord-Koreanen, om nog maar eens over de nasleep, op zowel korte als lange termijn, van haar moeder te zwijgen... Dit is iets wat nu nog best wel wil triggeren bij mij. De personages worden verder ook erg sterk neergezet; Eva was erg stoer, en Michael Biehn heeft hier ook een erg opmerkelijke, maar toffe rol en die twee broertjes zijn ook lekker sick. Wanneer het reptielenbrein in sommige gaat opspelen, worden we getrakteerd op een lange hopeloze (psychologische) zieke aaneenschakeling waarbij alles uit de kast word gehaald.

En ja dat einde... dat was wel te verwachten ja.

Sterke film. Misschien heeft het wel zo ergens zijn schoonheidsfoutjes, maar whatever, het heeft me geraakt.

4,0*

Zeker aardig, maar had toch meer kunnen zijn.

Het concept is één van de interessantste elementen aan deze prent, echter is het jammer dat deze wat vluchtig en platvloers geëffectueerd wordt. De hele dehumanisering die halverwege intrede doet is ronduit oppervlakkig uitgewerkt; de ontwikkeling van die twee knakkers die zich halsoverkop als een soort doorgedraaide cretins doen kennen kon me niet echt overtuigen. Mogelijk nog vervelender waren de volkomen ruggengraatloze 'good guys' in de film. Bij wijlen zat ik me gewoonweg dood te ergeren aan hun irritante, ongeloofwaardige acties en ridicule handelingen.

Maar enfin, The Divide is beslist geen slechte film; laat dat óók duidelijk zijn. Visueel schort er helemaal niks, de soundtrack is uitermate sfeervol, en uit de beklemmende setting an sich vloeit gaandeweg een nijpende atmosfeer voort. En ook het einde - hoewel je natuurlijk bij voorbaat al kunt ruiken hoe het af gaat lopen - is best sterk, voornamelijk door de prachtige vormgeving ervan.

Op zich wel de moeite waard dus, al wordt het nergens verrassend, en had de film meer baat gehad bij een wat minder vluchtige, en minder banale uitwerking. Nog wel 3,0*, omdat het qua vormgeving alleszins wel geslaagd was, maar er had dus een stuk meer uit het concept gepuurd kunnen worden.

Gezien de lage waarderingen her en der had ik er niet veel van verwacht, maar blijf uiteindelijk met een positief gevoel achter. Het uitgangspunt is niet bepaald origineel; een aantal personen die vast zitten in een ruimte in een angstige situatie, waar de psychologische ontwikkelingen onderling de verkeerde kant op gaan. Die basis blijft enigszins zwak. Maar toch blijft het vrijwel de volledige 2 uur boeiend en spannend.

De uitvoering zal niet iedereens cup of tea zijn. De sfeer is grimmig, donker en rauw. Machtsstrijd, psychologische spelletjes en karakters die het spoor volledig kwijtraken. Het is allemaal depressief en pakkend tegelijk. Visueel ziet het er top uit, daar is duidelijk extra aandacht aan besteed.

Grootste zwakte is toch wel het grote aantal ongeloofwaardige/onlogische karakterkeuzes en ook plotgaten zijn niet voorkomen. Net iets teveel clichés. Het acteerwerk is niet super, hoewel dat gaandeweg beter lijkt te worden.

De regisseur en cameracrew hadden duidelijk goede ideeën, maar met wat meer aandacht voor het script had het zomaar een echte topper kunnen worden.

Alhoewel dit een prima thriller maar voornamelijk horror films is.

En de psychologie vrees ik realistisch is.

Is dit een film die er keihard om hakt.

En dat is knap.

Maar daar door ook zo heftig dat ik hem na een keer zien links laat liggen.

Gruwelijk origineel.hardcore .

Maar ook Deprimerend .

Behoorlijke thriller over een groep overlevenden die de totale wereldverwoesting overleven door tijdig in een bunker te raken en daarna langzaam de kluts kwijt raken doordat de oerdriften van de mens op dominantie, agressiviteit en seksualiteit boven komen drijven. Visueel en qua muziek overtuigt The Divide absoluut, er zitten een paar hele sfeervolle scenes in, maar ik vond de cast behoorlijk ergerlijk en had zeker in het tweede deel moeite om me in te leven in de groep. Bepaalde zaken waren begrijpelijk, bepaalde zaken helemaal niet, al is het maar de vraag hoe je zelf zou handelen als je in een uitzichtloze wereld zit. Wel weer apart dat er een hoop geweld in beeld komt, maar dat je ondanks vele seksuele uitspattingen nog geen blote tiet ziet. De slotminuten vond ik wel erg sterk, als blijkt dat buiten de bunker ook geen hoop te vinden is.

3*

Een indrukwekkende variant op Lord of the flies, en hulde aan de regisseur en de uitstekende cast dat ze tot het deprimerende gaatje zijn gegaan (zij het zonder die blote tiet van Ajax&Litmanen1, maar de vernedering van het personage van Rosanna Arquette is zo ook al erg genoeg). Geen prent om met plezier vaker dan één keer te bekijken wat mij betreft, en na afloop moest ik ook even iets vrolijks gaan doen, maar verder een knap gemaakte en zeker geslaagde film.

Vergeet de genoemde post-apocalyptische wereld! Oké er was nucleaire aanval in New York maar die is niet belangrijk. De film zet je eerst ook wel op het verkeerde been. Gaat zelfs hierin iets te ver. Maar alles draait erom dat er een groepje van acht flatbewoners naar de kelder van hun appartementencomplex vlucht en daar opgesloten raakt.Wat er dan ontstaat is Horror vanuit de primitieve zelve; egoïsme, manipulatie, misbruik, perversiteit, men wordt slachtoffer van zichzelf. Veelal zien we alleen maar het psychologische effect van hun verblijf in de kelder kenmerkend door angst en verveling, maar als de voedselvoorraad slinkt en het niet naar ‘buiten’ kunnen de overhand begint te nemen, verandert hun toevluchtsoord langzaam in een luguber spookhuis. Claustrofobische paniek en je denk maar aan één ding: het vinden van een uitweg. Nee de verslechterende geestestoestand van een mens is niet mooi die bestaat uit gruwelijke horror!

Regisseur Xavier Gens neemt de kijker moeiteloos mee naar zijn wereld in de kelder. Maar net als alle die veroordeeld zijn tot elkaar, heeft de kijker geen echte binding met de personages. Niet één is sympathieker dan de ander, geen van alle is een held of veroorzaakt medeleven dat hij of zij moet overleven. Een element dat sterk aan het echte leven doet denken. Blijkbaar liet Gens de acteurs veel improviseren om de geloofwaardigheid en ontwikkeling van de karakters nog beter te versterken. Xavier Gens heeft met ‘The Divide’ een naargeestige film gemaakt die met het publiek precies doet wat de titel belooft: de ene helft zal gefascineerd zijn door het uitgangspunt en de eigenzinnige uitwerking ervan, de andere helft zal moeite hebben de neiging te onderdrukken halverwege de film te stoppen met kijken. Ikzelf behoor tot de groep die dit een erg fascinerende film vond!

Oerlelijk en smakeloos. Walgelijke personages met uitzondering dan van die Eva. Dat is het enige wat ik van deze thriller/horrorfilm kan zeggen. Over het voor mij volstrekt ongeloofwaardige verhaal zal ik het verder maar niet hebben. Toen ik die trailer zag wist ik eigenlijk ook al genoeg. Dit soort post apocalyptische films waar zich alles in een ruimte afspeelt zijn gewoon niet aan mij besteed. That's it.

1.0*

Na Frontière(s) (2007) is Gens toch nooit meer in de buurt gekomen van dit meesterwerk vd ranzigheid. Deze 'the Divide' heeft me serieus teleurgesteld, dit is de 2de maal dat ik deze kijk om nu score te kunnen geven, ik wist nog dat deze me toen had teleurgesteld na Frontière(s). Wat was me dit een irritant zootje sech, Lauren German kon deze film ook niet redden, ach is nu ook niet top of the bill, soit. Het is allemaal nogal ongeloofwaardig en de film verloor mede door irritante karakters en het oninteressant verhaal redelijk snel m'n interesse, dan kijk je zo'n film al snel gewoon verder om er mr vanaf te zijn, je weet gewoon dat het niet gaat beteren, volharding is een kwaliteit e.

De overlevenden van een nucleaire aanval verschuilen zich in een complex dat onder toezicht staat van de opportunistische Mickey [Michael Biehn]. De overlevenden kennen elkaar niet en de angst voor en de onzekerheid over wat er zich buiten afspeelt veroorzaakt een gespannen sfeer waarin wantrouwen en paranoia de weg banen voor een confrontatie waarin het recht van de sterkste lijkt te gelden. Het verhaal is niet bijster origineel en de hyperkinetische montage tijdens enkele actiescènes is storend, maar de sterke cast (waaronder ook Courtney B. Vance en Rosanna Arquette) houdt dit interessant.

Echt 1 van de heftigste films die ik ooit heb gezien.

Vooral de scenes waarbij Mickey zijn vinger er werd afgesneden vond ik erg onsmakelijk, het seksuele misbruik van Marilyn en het hakken van de lichamen.

Ik sprong van mn bank af toen Bobby en Josh doodgingen haha, de mishandeling van Sam aan het eind vond ik tevens ook heftig om te zien

Ik heb na deze film echt even moeten bijkomen want ik vond het erg heftig, erg opgelucht wel dat Eva het heeft overleeft, dat was de enige normale in heel die kelder.

4 sterren voor deze film

De herziening boet weinig kracht in. De Franse regisseur Xavier Gens dirigeert een bijzonder indrukwekkende en naargeestige film op het witte doek die vooral geen genade kent. Specifiek het psychologische vlak wordt uitstekend en doeltreffend ongeremd uitgewerkt, wat naarmate de tweede helft vordert resulteert in zeer memorabele momenten. De muziek van Jean-Pierre Taïeb en de visuele regie van Gens maken het vervolgens verder af en dat levert zeker in de slotfase een boel punten op. De speelduur had compacter gekund en bepaalde insteken voelen ietwat geforceerd aan, maar een film als The Divide is zeker in een tijd van nu van groots belang.