The Divide (2011)

Zeer knappe psychologische thriller.

Als een ramp zich voordoet, rennen enkelen de kelder binnen van het gebouw waar ze verbleven. Opgesloten voor het onbekende buiten, rijzen er steeds meer vragen en conflicten. Surtout als blijkt dat er wapens aanwezig zijn. 'Wat is er gebeurd?' 'Is het over?' 'Zijn we de enige overlevenden?' maar ook 'Wie heeft de leiding?' 'Wie heeft het zeggenschap over de voedselvoorraad?'

Enorm aangrijpend als ze de eventuele toekomst van de mensheid in hun handen hebben en ze bijna alleen maar gefixeerd zijn op interne machtsposities waardoor ze zichzelf de afgrond induwen.

Het camerawerk vond ik ook zeer prachtig, met name de scène waar men de trappen afloopt in het begin maar ook beide shots van het hoofdpersonage die toeziet naar de ravage in de verte.

3,5*

Ook al is het al meerdere malen uitgevoerd dit was toch best een aardig filmpje en ook wel origineel in zijn soort. Het verhaal vond ik best goed gevonden en wist me zeker ook te boeien. Met de uitvoering was eigenlijk ook niets mis mee m.u.v. dat het misschien iets korter had gemogen. Het eerste uur vond ik prima, daarna wordt het misschien iets te langdradig maar op het einde herpakt de film zich weer sterk. Het einde was overigens gewoon goed ook al was het misschien iets te cliché. De Claustrofobische sfeer tijdens de film vond ik best wel heerlijk. Ook de cast deed het best goed en het was genieten hoe men door de gebeurtenis veranderde qua persoonlijkheid. Vooral de rol van Michael Eklund hierin was geweldig. De toedracht tot de hele gebeurtenis vond ik eigenlijk ook wel goed gevonden, het was alleen totaal onduidelijk wat hun bedoelingen waren. Maar dat was wel niet van belang voor de rest van het verhaal.

Aan Macmanus: Jouw tussen spoilertags gezette voorbeeld van een rammelend plot illustreert alleen maar dat je niet hebt opgelet. De eigenaar van de schuilkelder had allang aan haar verteld waar er een uitgang was en zij zag haar kans schoon toen de brand uitbrak.

Maar een betere term dan Mixed Bag voor deze film vind ik niet snel

Zoals al eerder opgemerkt is dit allereerst een drama / thriller en met goede wil zou je het ook wel Science Fiction kunnen noemen, maar dan simpelweg om het achterliggende gegeven, namelijk dat van een nucleare aanval op Amerika waar verder bitter weinig van in beeld komt. Actie? Deze aanduiding is ondanks een aantal 'kleine actiescenes' misleidend. En vergeet ook niet dat er impliciet een groezelige Horror-sfeer aanwezig is. Zoals we dat van Gen's eerdere film "Frontière(s)" kennen.

Vage buren die elkaar niet of nauwelijks kenden moeten samen onder hoge stress in een schuilkelder overleven na het verlies van dierbaren. Dat heeft zich al voltrokken als de film aanvangt. De focus ligt op instincten die in dergelijke situaties komen bovendrijven. De personages zijn uiteenlopend: Van 'hoog-opgeleid' tot 'van de straat' en van 'zorgzaam' tot 'onverschillig'. De mannen zijn ofwel macho's ofwel juist het tegenovergestelde. Dat geeft meteen de wrijving die nodig is om het drama op gang te brengen. Dat kennen we uit diverse soortgelijke films waarin meerdere mensen in een ruimte moeten verblijven en natuurlijk van diverse reality programma's op tv. Op zich interessant voor een film, mits je acteurs hebt die het vak verstaan en op geleidelijke transformatie van hun karakter kunnen escaleren zonder ongeloofwaardig te worden. Dat is hier echter mondjesmaat het geval.

Het loopt op sommige momenten wel heel erg snel uit de hand, waardoor het wat geforceerd overkomt als een personage van 'een redelijk mens' in een 'waanzinnig monster' veranderd. De acteurs in het drama dat zich voltrekt hebben echter ook zeker sterke kanten en sommige scenes zijn gewoon memorabel goed gemaakt. Milo Ventimiglia (bekend als Peter Petrelli uit 'Heroes') springt er uit. Dat geldt ook voor 'de blonde moeder' die op indrukwekkende manier met de soms rappe ontwikkelingen mee transformeert. Maar zij krijgt dan ook een afschuwelijke gebeurtenis cadeau, waardoor haar transformatie vanzelfsprekender wordt. Minpuntje is de inkakmomenten waarbij dromerig wordt ingezoomd op ieder personage om het persoonlijk leed te illustreren. Mooi gefilmd, maar wat mij betreft te langdradig...

Per saldo is dit echt een film waarvoor je in de stemming moet zijn. Dat was ik niet echt, dus blijft het vooralsnog bij een 3. Maar laat je dus niet, zoals bij mij ook het geval was, misleiden door de genreaanduiding want dan kom je van een koude kermis thuis. Dat zal dan zeker ook de beoordeling op MM beinvloeden, want nu zullen vooral SF en actieliefhebbers de film gaan zien met als resultaat "ik kreeg iets anders voorgeschoteld dus geef ik het een onvoldoende", terwijl de prent aan potentiele liefhebbers voorbij zal gaan.

Gaaf.

De film adverteren als een post-apocalyptisch gebeuren was waarschijnlijk geen al te slim idee, vooral niet omdat de film zelf daar eigenlijk weinig interesse in toont. 3 korte scenes buiten de shelter krijg je voorgeschoteld, veel actie moet je ook niet verwachten.

En ook over de oorzaak van de verwoesting blijft de film cryptisch. The Divide is geen film voor mensen die overal een antwoord op willen, want daar houdt Gens zich niet mee bezig. Waar hij zich wel mee bezighoudt is een klein groepje overlevenden die gevangen zitten in een bunker. Eigenlijk is The Divide een simpele cabin fever film, maar wel erg goed uitgewerkt.

Vooral het tweede uur mag er wezen. Hoe meer de personages aftakelen, hoe boeiender het wordt, met een zeer fijne climax als afsluiter. Gens laat zien dat hij niet zomaar een horror regisseur is, en bewijst zich een zeer kundig regisseur. Meer graag.

4.0* en een uitgebreide review

Geen idee wat me te wachten stond en dat kon wel eens in het voordeel hebben gewerkt. Hoe dan ook, een hier en daar wat wisselvallige, maar ook krachtige film in niet veel meer dan de schuilkelder. Claustrofobisch dus en alles wat daarbij komt kijken. Spijtig dat de introductie van de het groepje te wensen over laat. Veel te snel een opgefokt sfeertje met een alsmaar grommende Biehn. Dat had wel wat subtieler gemogen. Het ziet er allemaal wel intens uit en het sounddesign is ook sterk.

Dat komt het beste tot uiting tijdens de inval en in het witte tunneltje. Daarna komen de spanningen binnen het gezelschap ook wat beter tot hun recht en wordt het stilaan zelfs een totaal andere beleving. Naargeestig vooral vanwege de aftakeling met enkele ronduit smerige gebeurtenissen. Het rolletje van Sam is ietwat te doorzichtig, waardoor het soms wat gaat dralen. Twee uur is ook wat lang, maar een kookpunt heeft het wel en de afloop is misschien niet al te verrassend, maar toch best aardig.

Zeer vermakelijke Horror | Sci-Fi film die op momenten erg hard is de film kijkt heerlijk weg en je verveelt je geen minuut. Films in ruimtes als een kelder of een kamer , lift etc etc kunnen me toch al erg boeien en na het vele pulp wat de laatste tijd uitkomt was deze film een ware verademing.

Vreemde film met twee gezichten.

Een matig begin en een intens, waanzinnig en bij wijlen geschift tweede deel. Voordeel van de film is dat hij wel crescendo gaat. Zodra de waanzin toeslaat, slaat hij goed toe en stopt niet vooraleer de menselijke ravage compleet is. Je kan discussiëren over het feit dat een mens zo kan worden, maar het gaat allemaal over overleving en dan vervagen morele grenzen al snel.

Het verhaal laat heel wat zaken open: wat is er gebeurd, wie zijn de mannen in pakken, waarom nemen ze het kind mee, wat doen ze in het lab,... Kortom, een hele waslijst aan vragen die onbeantwoord blijven, wat in se geen probleem hoeft te zijn. Ze dienen enkel als kapstok om het verhaal aan op te hangen. Dit is puur een overlevingsfilm.

Visueel overigens meer dan geslaagd. Ook al speelt de film zich nagenoeg af in één (grote) ruimte, er is genoeg afwisseling en er zitten best knappe shots in.

Blij ook om Biehn nog eens te zien acteren, al is het een beetje jammer dat z'n rol in het tweede deel van de film wat kleiner is.

Al bij al best vermaakt met deze film.

Vermakelijke film.

Weinig aan te merken op deze film zoals hij uiteindelijk is geworden. Nergens echt super goed of super slecht, maar het geheel maakt deze film toch wel tot een kleine cult film.

Natuurlijk kun je wat vraagtekens bij sommige plotwendingen zetten, maar dat gaat in dit geval niet ten koste van de film.

4.0*

Post-apocalyptische thriller waarin een groepje van acht mensen vast komen de zitten in een schuilkelder. Hoe het laagje menselijkheid plaatsmaakt voor de oerinstincten en het stilaan ieder voor zich wordt. The Divide is vooral een afdaling naar de waanzin waarin enkele personages een grote fysieke en mentale verandering ondergaan. Niet echt verrassend en geen memorabele film in dit genre maar wel met een erg drukkende sfeer.

Prima post apocalyptische die zich een keer niet in de buitenwereld afspeelt maar in een schuilbunker/kelder. Het verhaal is goed elkaar gezet. Mensen uit verschillende sociale milieus zitten vast met elkaar in een ruimte.

Langzaamaan begint de krankzinnige situatie duidelijk te worden en nemen de personages hun rol aan. De eigenaar zijn gebied en voorraad worden "geannexeerd. De dominante mannen in de groep krijgen toegang tot al het voedsel/drinken en bepalen wat er gebeurt, tevens gebruiken ze een van de twee vrouwen naar hun eigen plezier net zo lang tot er weinig meer over is. The divide laat goed zien wat er met een mens kan gebeuren en Xavier Gens is daarin geslaagd naar mijn idee. Complete krankzinnigheid regeert aan het einde en degene die moeilijke beslissingen moet nemen overleeft. Ik snap daarom niet waarom er mensen zijn die het einde slecht vinden. Wat zou ieder mens doen, als hij/zij de wanhoop nabij is? Een kanttekening die ik moet zetten bij het verhaal is: wat gebeurde er nou in godsnaam met de kinderen in het laboratorium? Daar werd totaal geen aandacht aan besteed. Ze konden het er dan maar beter uitlaten, roept alleen maar vragen op.

De treurige muziek zet de film goed tot zijn recht en geeft meer diepte aan de film. Voor mij zijn de camera momenten aan het einde van de film, die zich buiten afspelen, een trieste herinnering aan hoe vernietigd alles is. Ik heb met veel interesse naar de film lopen kijken en mensen zien verworden tot beesten... van mij krijgt the divide dan ook 3,5 sterren!

Aardige horror.

Voornamelijk gaat de film over een aantal mensen die vast zitten in een kelder in een post apocalyptische setting. Het gaat over mensen die gek worden onder de omstandigheden alleen is het nadeel dat je na een paar minuten kijken al doorhebt met wat voor cliché personages je allemaal te maken hebt en dat maakt het allemaal wel voorspelbaar.

Voor de rest worden er geen antwoorden gegeven op welke vragen dan ook al kan je er vanuit gaan dat er weinig wereld meer is; op een aantal scenes na wordt er niks prijs gegeven wat er nou buiten aan de hand is. Ik vind dat niet erg maar er zullen zat mensen zijn die zich er aan ergeren. De acteurs spelen allemaal overtuigend genoeg alleen zitten er genoeg mankementen aan het script zodat het niet overtuigend overkomt en het de bekende wegen bewandelt. Op het einde kun je jezelf afvragen of wat je nu hebt gezien realistisch is en dan zul je vrij makkelijk naar de nee neigen.

Toch vermakelijk genoeg om een keer gezien te hebben al onderscheid deze zich vrij weinig van andere films die over overleven gaan.

Herzien; ik gooi er toch een halfje bovenop. Dit is toch wel een ijzersterke, intense film over waar de mens toe in staat is, indien geplaatst in een extreme situatie. De akteurs zijn prima, de cameravoering geweldig en de muziek... briljant, wat mij betreft. Vooral tegen het einde zorgt de muziek voor een enorme lading extra emotionele diepgang. Het resulteert in haast poëtische gruwelijkheden. Prachtig.

Beklemmend en naargeestig postapocalyptisch gedoe in een kelder. De sfeer in de net ietsje claustrofobische kelder heeft eigenlijk de hoofdrol en drukt de rest van wat er aan verhaal of karakterschetsen zou hebben kunnen zijn weg. Dat eendimensionale hoort wel wat bij het genre, maar is meteen ook het zwakke punt. Want, de afdaling van de verheven mensheid naar de gruwel is al een behoorlijk aantal keren verfilmd, en het genre leent zich niet heel makkelijk om daar een ruimere kijk op te geven.

Niettemin is dit best een goede film geworden, met voldoende vondsten in het script om genoeg spanning te houden over de toch wel lange speelduur.

Hier had 'k dan weer meer van verwacht. De film begint wel veelbelovend, maar na een uurtje of zo was het vet er een beetje af. De psycho's komen naar boven en dan werd het algauw langdradig en eerder een soort martelfilm (maar dan eerder van de slechte soort).

De cast deed het niet slecht, maar ook niet meteen memorabel. Voor de rest zag het er visueel wel goed uit en paste de muziek ook bij de film.

Tja, 'k heb hem gezien, maar een tweede kijkbeurt hoeft zeker niet meer.

Jammer dat de focus alleen ligt op de oninteressante, overbodige, langdradige, slecht uitgewerkte en zieke verhoudingen tussen de bewoners van het appartementencomplex, en minder op het uitvogelen van de situatie buiten de schuilkelder.

Tweedeling.

Dat de mens tot ziekelijke dingen in staat is wanneer alles wordt gereduceerd tot overleven, weet een ieder die goed om zich heen kijkt. Het is tevens een thema dat in menige film voorbij komt. Zo ook hier wanneer de wereld wordt opgeschrikt door het eind der tijden en een groepje mensen tracht te overleven in een kelder. Een onheilspellend gegeven.

De film poogt meerdere aanpakken, waarvan het mysterieuze zijplotje misschien wel de meeste indruk maakt. Hoe gemakkelijk dan ook. De lugubere tweede helft kent een meer deprimerende kant en doet de film wat uit de bocht slingeren. Feit is dat de cast niet altijd overtuigt en deze genre-tweedeling de film daadwerkelijk als 'divided' doet aanvoelen. Griezelig is het evengoed wel.

Goed.

Beklemmende en overtuigende thriller dat zich in één enkele ruimte afspeelt waarbij er zenuwslopende keuzes gemaakt moeten worden. Doordat de overlevenden op elkaar aangewezen zijn wordt het kookpunt meerdere malen bereikt met de bijbehorende gevolgen. Het feit dat we net zoals de personages geen clue hebben wat er boven de grond gebeurt zorgt voor een extra onheilspellende laag. Ik vroeg me wel af waarom er slechts één pak gebruikt kon worden en waarom die mensen in het laboratorium geen argwaan kregen toen hun verkenners niet terugkwamen. De acteurs speelden beter dan ik in eerste instantie had verwacht toen ik ze bij elkaar zag zitten en hun rollen zijn niet overdreven stereotyp. De aankleding en settings zien er realistisch uit en de muziek geeft de tragiek mooi weer. Wanneer Eva op het einde weer terug in de apocalyptische wereld terechtkomt wordt haar moraal op de proef gesteld want misschien was het toch niet zo'n geweldige beslissing om twee mensen in het vuur te laten creperen als ze uiteindelijk nog steeds verloren is (maar goed, dat is natuurlijk achteraf). Een aangename verassing met verschillende mogelijkheden en een harde impact.

Een film die het voornamelijk van het acteerwerk moet hebben, gezien we als kijker niet verder komen dan de kelder.

Het acteerwerk is in mijn ogen behoorlijk goed en overtuigend gedaan. Hoewel er hier en daar wat rare acties worden uitgevoerd.

De film is in mijn ogen wel iets aan de lange kant. Niet dat er niet genoeg gebeurd, maar ik had het op een geven moment wel een beetje gehad in de kelder.

De verhaal moet het meer van de Thriller hebben dan van de Horror. Dit vond ik best wel meevallen!! Hoewel er wel een paar situaties zich voordoen die ik behoorlijk ziek/ aangrijpend vond.

Het geheel wordt mooi ondersteund door de soundtrack (althans die vond ik heel erg mooi).

Tja, ik weet niet zo goed wat ik er verder van moet vertellen!!! Het begon allemaal vrij spectaculair en had stiekem gehoopt dat het zo een Block-buster achtige film zou worden.

Dt was dan niet het geval, maar heb me met deze film toch ook weer niet verveeld. Sterker nog ik was best wel geboeid om te kijlken hoe alles zou aflopen!!!

Van mij een 3,5*

Redelijk B-filmpje.

Deed qua thema's wat denken aan Blindness (2008), maar dan een stuk heftiger en ook minder subtiel.

Aardig geschoten, soundtrack is ook wel redelijk sterk, en het verhaaltje is opzich wel de moeite waard. De film scoort verder flink op rouwheid en gruwel. Verder is er echter genoeg aan te merken op zaken als het acteerniveau (absoluut niet best), en wordt het hoe langer hij duurt wat te veel over-the-top. Kwam op een gegeven moment absoluut niet meer geloofwaardig over.

Scripttechnisch zitten er ook wat matige dingen in. Neem alleen al dat wapen in dat koffieblik. Ze zitten daar goedbetert wekenlang op z'n minst, hebben geen fuck te doen buiten wat seksuele perversiteiten en wat martelingen hier en daar, maar ze zijn al die tijd totaal niet benieuwd wat er in een koffieblik die midden op een plankje in een opslagruimte staat... goed het zal wel. Maar daarnaast zijn bepaalde personages (zoals die Sam) gewoon te onnozel om los te lopen, waardoor het steeds lastiger wordt de film nog enigzins serieus te nemen.

Verder duurde de 2 uur me ook wat te lang. Het tempo ligt weliswaar hoog genoeg, maar doordat de film er gelijk inknalt (wat opzich zeker geen minpunt is) wordt het allemaal wel wat te lang gerekt. Had zeker 20-30 minuten kunnen schelen denk ik.

Maar verder niet onaardig. Beetje te overdreven aangedikt vaak allemaal, maar niettemin verveelt het niet. 3*

Zet enkele mensen in een beperkte ruimte en je hebt een interessant psychologisch experiment. Hoe ze reageren op elkaar, wie de leiding wil nemen en waar de grens ligt tussen eigenbelang om te overleven en meedoen met de groep om niet geïssoleerd te geraken. Probleem bij The Divide is dat je een zootje mensen bijeen krijgt dat niet echt geloofwaardig is. Daarmee bedoel ik dat al vanaf dag 1 je enkele figuren tegenkomt die psychologische gevolgen beginnen te vertonen die je veel later zou verwachten. Ik mis de opbouw een beetje. Er lijkt amper iemand normaal bij te zitten.

Los daarvan mag het natuurlijk na een tijdje erover gaan. Het blijft cinema. Al is het daarop even wachten toch weinig samenhangend. Sommige scènes zijn wel goed gedaan en gelukkig expliciet genoeg. Maar ik mis de sfeer een beetje. Een betere opbouw, 20 minuten korter en de impact van de latere scènes had veel groter geweest.

Wow, The Divide moet een van de meest bizarre films zijn die ik de laatste tijd heb gezien.

Wat een sfeer, wat een spanning ook, wat een bizarre en geflipte ontwikkelingen. De film is schokkend, absurd en goor en daarom ook niet echt mijn ding eigenlijk, maar dit was een heel bijzondere kijkervaring. Cinematografisch ook uitstekend. De camera die soms langzaam van het ene naar het andere eind van de kelder zweefde en vervolgens eindigde bij een emotievolle blik van Eva (uitstekend neergezet door Lauren German). Prima. Ook Josh en Bobby worden erg sterk neergezet. Vooral wanneer hun karakters zich ontwikkelen tot de maniakken de ze aan het eind van de film zijn. De kale plekken in het haar, de rode ogen, de make-up. Het zag er ook allemaal ontzettend realistisch uit.
Ook de soundtrack is schitterend. Ik kon Jean-Pierre Taieb nog niet maar zijn score is prachtig.

Dan het einde. Erg bizar. Precies op het moment dat Eva verlost is van Josh en Bobby sluit de ze de twee overgebleven leden van de groep op en gaat alleen de kelder uit. De troosteloze wereld buiten blijkt alleen geen verlossing te bieden. Geniaal!

Wel moet je je als kijker niet storen aan de niet uitgewerkte (zij-)plot(jes). Want The Divide is geen film die alles duidelijk maakt maar vooral inspeelt op de continu aanwezige spanning en de kijker meeneemt in dezelfde claustrofobische setting als die waarin de personages zich bevinden.

4,5*

Post-apocalyptische film die zich niet focust op de praktische gevolgen van een nucleaire ramp, dan wel op de psychologische teloorgang van een groepje overlevenden dat op elkaar aangewezen is in een ondergrondse kelder. De onderlinge verhoudingen lopen al vrij snel spaak wanneer bepaalde individuen zich te nadrukkelijk profileren. De ontwikkelingen in de groepsdynamiek die daarop volgens zijn interigerend, maar blijven dat niet lang aangezien de film langzaam maar zeker ontspoort. Een resem gewaagde en ronduit weerzinwekkende scènes is het resultaat hiervan, maar tegelijkertijd overheerst een wrange nasmaak wegens te overdreven, te absurd en te ongeloofwaardig.

I'm impressed. Vanaf de eerste minuut zat ik op het puntje van mijn stoel.

Wat een rauw werkje. Mooi neergezet wat een dergelijke situatie met mensen kan doen. Hoe ze veranderen, de transformatie tot 'monster'. Ik geloofde in ieder geval elke seconde. De personages vond ik stuk voor stuk interessant. Sam was dan misschien wel de minste, maar ieder personage had wel een 'functie'.

Sadistisch? Yes. Geestelijke en lichamelijke martelingen. Voordat de geestelijke vernederingen en manipulatie vond ik sterk in beeld gebracht. Het tweede deel, waarin de mensen zichzelf gewoon totaal verliezen en zo van het padje zijn is soms echt mindblowing. Wat er allemaal met Marilyn gebeurde... verschrikkelijk zeg.

Bobby en Josh waren natuurlijk de meest intrigerende personages. Wat een beesten. Zij wisten echt een huiverend gevoel bij me op te roepen, sterk staaltje acteerwerk. Gelukkig! Dat maakte de sfeer alleen nog maar sterker.

Toen Adrien stierf had ik wel een sterk noooo! gevoel. Vond ik echt niet leuk! En toen dat dekseltje waar de keel mee door werd gesneden, jezus wat een spanning op dat moment! Die manier van filmen op dat moment, ook toen de brand uitbrak. Jeetje. Al had ik op dat punt wel enigszins medelijden met Mickey. Dat ze Sam achter had gelaten, prima, maar had toch graag gezien dat ze Mickey mee had genomen. Maar enfin, ik snap waarom het zo gedaan is en dat is waarschijnlijk ook beter.

Intens.

Ja gave film waar je meteen in wordt geslingerd. In het begin leek het op een sentimentele soep uit te gaan draaien (vooral met dat kindje) maar dat laatste loste zich gelukkig vrij vroeg vanzelf op. Sterker nog hoe verder in de film hoe meer distorted het wordt, had niet eens in de gaten dat het allemaal twee uur duurde, prima.

Het is wel wat flauw dat met al die losgeslagen seksualiteit geen losse tiet te zien is. Het heeft z'n begrijpelijke redenen maar is onnatuurlijk. Ook komt het hier en daar over als psychologie van de koude grond maar dat zit verder niets in de weg. Wel een uitstekende keuze om niets te laten zien over de exacte toedracht waardoor je als kijker hetzelfde denkkader hebt als de groep personen.

Zitten ook een paar leuke acteurs tussen (Lauren German en die twee mafkezen) en het open einde en de sfeer daarvan bevallen me ook. Onverwacht goede film omdat het niet zo originele uitgangspunt vlot en soms gewaagd wordt uitgewerkt (script, camerawerk)

Intrigerende film, die vooral door sterk acteerwerk (Biehn ) en een broeierige sfeer geen moment weet te vervelen. Richting het einde wordt het allemaal wat weirder, wat zich ook audiovisueel uit. Erg fijn, maar voor mij is de beste scène wanneer het onderzoeksteam de ruimte invadeert. Wat een geweldig stukje cinema is dat. Jammer vond ik wel dat het einde voorspelbaar was. Ik zit niet altijd op een twist te wachten, maar hier had het de kers op de taart geweest.

3,5*

Krachtig

Dat is wat mij na het zien van dit meesterwerk het eerst te binnen-schiet. De film toont op een harde manier waar mensen in staat kunnen zijn als ze zelf niks meer in hun leven onder controlle kunnen hebben en zich ook geen uitweg kunnen banen naar het licht of enige rust/veiligheid. Het helpt natuurlijk ook niet dat je bij min of meer wild vreemde terecht komt in een te krappe kelder en daarbij dat er 5 meter boven je een aanval met nucleaire bommen je stad tot as brenggen. Dat is wat met dit groepje overlevers gebeurt.

Dat Xavier Gens een eigenzinnige visie heeft gebruikt en zich strak een weg heeft uitgestippeld om dit verhaal in beeld te brengen is duidelijk merkbaar en dat is schijnbaar (gezien de te lage score) niet bij iedereen in goede zin gevallen. Door deze keuze laat de film het nodige aan de kijker over om zich zelf het een en andere aan hem/haar fantasie over te laten wat hier of daar afspeelt. Xavier doet bij zich zelf eigenlijk aleen suggereren over sommige situaties wat er op dat moment zou kunnen afspelen. De rest mag je zelf invullen.

Want wat Xavier bij zich zelf op het bordje heeft gelegd is iets heel anders. Namelijk wat er onder de grond afspeelt, ofja wat er in de kelder afspeelt. En god zij dank mag hij zich daarmee bemoeien, want wat een ongeloofelijk sterk schouwspel laat hij daar afspelen zeg,hij laat er geen gras over groeien om het zo maar te noemen.

De mensen zijn wildvreemde voor elkaar voor de kijker en heel af en toe (als Xavier goeie zin heeft) krijgt de kijker en een personage een hint over een ander personage zijn verleden. Op deze manier blijft de spanning namelijk tergent, mede ook doordat je merkt dat er in deze gesloten ruimte vreselijk veel stress aanwezig is en dat er bij iedere knal iemand zomaar door kan flippen. Het gevoel dat iedere personage alert moet zijn is vreselijk sterk vormgegeven. Je kan het gevoel van een gesloten ruimte en nergens heen kunnen enigzins vergelijken met John Carpenter's The Thing (ondanks een geheel andere vorm-geving en situatie),maar het gevoel is vergelijkbaar.

Het is niet aleen de spanning die deze film naar een ongekent niveau stuwt. Zo is er ook genoeg drama te ondekken. Zo zie je iedere minuut de presonages kapot gaan,gek of duisterder worden. Het gevoel van zelf rispect verdwijnt en het enige wat dan nog merkbaar is dat ze alles doen om een vleugje licht of hoop op te kunnen vangen. Xavier is hier niet op zoek naar antwoorden maar naar vragen. Het is geen absoluut geen voorgekauwde kunst of spanning.

Daarbij bromt de film in heerlijke eigenzinnige weg onder een sterke score en ben ik helemaal overgelaten aan de kunsten van (weer eens een) Franse regiseur genaamd Xavier Gens.

jammer dat er zo veel mensen de visie van de film totaal niet lijken of uberhaupt kunnen begrijpen.

Deze film spant de kroon wat betreft 2012.

Sterk.

In eerste instantie wou ik deze film eigenlijk links laten liggen, omdat veelal de vergelijking met Hunger (2009) (I) werd gemaakt en dat vond ik dus echt een pauperfilm. Maar uiteindelijk heb ik in een opwelling toch maar besloten om deze film te kijken, omdat ik wel van films houd die zich in een kleine ruimte afspelen en daar heb ik zeker geen spijt van gehad.

Vanaf de eerste minuut hield The Divide mij gelijk in zijn greep als je de nucleaire aanval ziet en de overlevers net op tijd de schuilkelder hebben bereikt. Vanaf dat moment wordt het allemaal interessanter.
Wat op den duur komt er steeds meer en meer wrijving tussen de verscheidene personages, er is sprake van groepsvorming, verval, (geestelijke) martelingen enz. Dit is zeer goed in beeld gebracht en het grijpt je tegen het einde bij de keel vast en laat gewoon niet meer los.

Al vond ik het wel jammer dat sommige dingen niet helemaal goed uitgewerkt/belicht worden, zoals: de mannen in pakken, wat ze met kinderen doen in het laboratorium, de transformatie van Josh in een travestiet. En zo zijn er nog meer onbeantwoorde vragen, maar in principe deert dit de film niet. Omdat de essentie van deze film is om te laten zien hoe mensen overleven in zo een situatie.

Het einde is trouwens ook erg sterk, als Eva - erg sterke rol trouwens van Lauren German - eindelijk ontsnapt is en ziet dat er eigenlijk helemaal geen hoop is. Daar wordt je toch wel even stil van.

Dikke 4,0 sterren.

Sterke film waar ik nog nooit van gehoord had, maar per toeval ben tegen gekomen. Het gemiddelde hier beloofde niet heel veel goeds, maar uiteindelijk is het een bevestiging gebleken dat veel horrorfilms standaard worden ondergewaardeerd.

Dat de hele film zich afspeelt in een kleine ruimte die bevolkt wordt door een paar overlevenden die steeds in verder verval raken is een angstaanjagend gegeven. Boven de grond is alles verwoest door een nucleaire ramp - te zien in één minuut - en je enige houvast is je medemens die naast je zit, die langzaam veranderen in psychopaten. Een uitzichtloos en wanhopig vooruitzicht. Vanaf het begin was de onderlinge spanning voelbaar. Schitterende scene ook met de inval van de 'buitenstaanders'.

Sterke rollen van Biehn, Ventimiglia, Eklund en German. Bobby en en Josh waren op een gegeven moment echt overtuigende creeps met hun kale koppen en onvoorspelbaarheid. Cinematografisch zeer oke, in sommige shots waren Bobby en Josh nauwelijks van monsters te onderscheiden. Wat ze met Marilyn deden was ziek te noemen en kwam best hard aan. Ze veranderde letterlijk in een speeltje en in haar neerwaatse spiraal van ellende leek ze het allemaal maar best te vinden. Althans, het ene moment wel en daarna weer niet. German is een mooie vrouw en ik leefde ook echt met haar mee.

The Divide is verder niet echt goor, wel erg hard en rauw. Zeker het laatste uur is het bijna voortdurend spannend en gelukkig knalt de film ook met een sterk einde. Vooral het laatste shot is prachtig en enorm deprimerend. Goede soundtrack ook trouwens. Niks mis mee!

Ik dacht: ik slaap er een nachtje over, maar ik ben nu dus nog steeds niet bijgekomen van de film.

Wat een geweldig sterke film is dit zeg. Ik had dit totaal niet verwacht. Ik moet er wel bij zeggen, dat ik nooit klaar zal zijn voor zo een soort film. Het is absoluut geen sit-back-and-relax film. Maar een film die je als kijker, moet zien te kunnen verdragen. (ik als vrouw zijnde, doel op de seksslaaf/mishandeling etc.). Ik snap de lage IMDB rating ook echt niet. Eén ding is me wel duidelijk en dat is dat ducktape enorm handig is in crisis situaties, haha!

The Divide gaat over een groep mensen, die geïsoleerd van de wereld moeten zien te overleven in een ondergrondse kelder, nadat er een nucleaire aanval heeft plaatsgevonden. Wat we vervolgens zien is, hoe de situatie inspeelt op elke personage. De één wordt een seksslaaf, de ander een travestiet, de één blijft een bangerik en de ander een meeloper.
Ik vind het enorm goed in beeld gebracht, hoe één voor één bijna iedereen tot waanzin wordt gedreven.

Vanaf het begin van de film, waar de nucleaire aanval plaatsvindt, en iedereen de kelder in schuilt; tot op het eind, waar de hoofdrolspeelster niet meer tegen de situatie kan en er alles aan doet om te ontsnappen, heeft de film mij in zijn greep gehouden. Ik keek vol argwaan, afschuw en onbegrip naar de film, wat mij een enorme kick gaf.

Ik blijf wel met veel vragen over, omdat er nogal wat plotgaten zijn (Het laboratorium? Het eind? Het verhaal van de beheerder?) maar dat mag niet deren aan het feit dat deze film mij in een achtbaan van horrible emoties heeft gebracht.

Dikke 4*

ik ben nog aan het bijkomen van deze film...jeetje.

behoorlijk zieke film en toch vond ik het erg fascinerend en werd ik meegesleurd in deze toch wel erg goede film.
het acteerwerk vond ik goed en overtuigend.
de muziek vond ik sfeervol en goed bij de film passen.
mijn emoties vlogen alle kanten op en ik zat geregeld op het puntje van mijn stoel.

het einde van deze film vond ik erg indrukwekkend en ook heel mooi in beeld gebracht een kippenvel momentje...en ik dacht shit en nu?

ik twijfel tussen 3,5* of 4*