The Divide (2011)

Vreemde onzinnige film.

De film heeft zo zijn momenten maar over het algemeen blijft het een rare film met een paar onbeantwoorde vragen. Bovendien is de handelswijze van de "militairen" ook totaal ongelovig.

totaal ongeloofwaardig en het plot leek wel een gatenkaas, aan de hand van de trailer had ik ik verwacht dat het best een leuke film zou kunnen zijn, maar het eindigde in good old fashioned torture porn, niet echt een film die iets te melden heeft. Veel onsympathieke karakters ook

Het was een stuk saaier geweest als ze vrolijk aan het kaarten waren. Door die karakters wordt de druk nog extra opgevoerd.

Het grootste probleem is gewoon dat het een karakter gedreven film is maar de karakters stellen geen ene drol voor. Na vijf minuten weet je al precies met wat voor 'karikaturen' je te maken hebt die nergens verrassend uit de hoek komen.

Haha ja dat is absoluut waar, maar als je om geen enkel karakter iets geeft loopt een film tenzij dat gecompenseerd wordt het risico dat het het je ook niks uitmaakt wat er met de karakters gebeurd.

En de karakters in The Divide zijn inderdaad zo eendimensionaal en oninteressant dat het feit dat een groot deel ervan vervelend is, er voor mij juist voor zorgde dat ik juist met een gevoel op de bank zat van 'nou toe maar, zijn we nog eens afgelopen, film?'.... De extra druk die jij ervaarde was voor mij een een extra druk op mijn geduld.

Dat is dan een verschil in belevenis. Ik vond het wel interessant om te zien welke keuzes er gemaakt werden en hoe de twee 'schurken' langzaamaan de macht over leken te nemen.

Dat is het mooie aan film juist vind ik

Ik had het graag ook mooi gevonden hoor, believe me. Ik was klaar om het goed te vinden.

Lukte niet

Voor mij is het veel meer een sfeer gedreven film. Karakters waren idd niet zo boeiend. Wel leuk dat ze steeds bizarder gedrag vertoonde. Vond het ook juist fijn dat je als kijker in het ongewis was over de situatie buiten. Maakte het juist extra beklemmend.

Dat vond ik op zich ook, tot we een glimp kregen van de situatie buiten, en daarna verdween die hele plotlijn om nooit meer terug te komen. Daar stond ik echt versteld van

Welke plotlijn? Het ging toch helemaal niet over buiten?

Ik bedoel de plotlijn dat er hazmat seals met automatische wapens binnen komen door die steriele tunnel die ze naar de kelder hebben gelegd, dat ze iemand lijken te harvesten, gast gaat erachter aan, mensen in matrix achtige chambers, raakt en gevechtr, tent terug deur weer dicht... en dat was dan dat. Wordt niet op teruggekomen verder.I mean who, what, why wtf?

Dat vond ik redelijk unbelievable en slecht film maken. Het weglaten heeft namelijk geen positief effect vind ik.

Ik vind het altijd wel mooi als who, what en why onbeantwoord blijven. Je blijft als kijker in het ongewisse maar om dat 'slecht film maken' te noemen lijkt me overdreven.

Het kàn mooi zijn, zeker! Dat ben ik compleet met je eens. Het is mooi dat we de bestuurder In Spielberg's Duel nooit te zien krijgen. Bij een serial killer kan het ontbreken van de waarom juist extra spanning opleveren. Tevens kan het niet precies doorhebben wat er gaande is juist heel erg mooie cinema opleveren.

Maar in de context van waaruit ik het zag (eendimensionale karakters, niet al te beste dialogen, geen overtuigende groepsdynamiek) kwam dit op mij gewoon over als slecht schrijfwerk, een major plothole. Het kan natuurlijk bewust zijn maar dan werkt het voor mij op deze specifikie manier nog steeds niet. Ze lieten teveel zien om er daarna niet mee te doen. Maar goed dat is mijn knorrige mening, ik vond het echt een stuk bagger. Er zijn echter volgens mij stukken betere films gemaakt over verstoord en gestoord groepsgedrag.

Ik heb er zelf (nog) geen uitgebreide review over geschreven maar deze komt voor een groot deel overeen met wat ik vond: Washington Post. Ik zie overigens dat van alle reviews alleen Gauke ook een 1,5 geeft, de rest zit hoger, paar 2tjes en paar 2,5-en dus hij lijkt hier wel populair. Ik dacht zal het nou alleen aan mij liggen moet hem nòg een keer gaan kijken maar zowel de Tomatometer als Metacritic zijn behoorlijk kritisch zoals je kunt zien. Ach het zegt niet alles en wil je 4,5 niet de kop indrukken maar wat tegengas geven tegen al die positieve reviews moet kunnen toch?

p.s. hoe kwam jij opeens voor Step up 4 te zitten? (ik mag dat vragen ik heb er vroeger genoeg verplicht moeten kijken, maar ik hoef nu gelukkig niet meer )

Ik geef nooit zoveel om die reviews van de kranten enzo.

Maar goed dan is je mening wel duidelijk denk ik. Alles was al matig en als je dan toelichting mist wordt het één afgezaagde toestand.

Step Up 4... tja ik ga in principe gewoon naar alle films die er draaien. Hoezo was je verplicht ? (offtopic maar ok)

Je moet ook niet teveel erom geven, altijd eerst je eigen mening vormen. maar nadat ik dat heb gedaan vind ik het juist leuk om te kijken wat anderen vonden, of van een film te 2 meest positieve reviews en de 2 meest negatieve. Wel pas nadat ik zelf een mening heb, maar soms worden er toch dingen aangewezen waardoor je een film nog meer of nog minder gaat waarderen. off topic:Ah je hebt een Unlimited. Alle films die er draaien, man ik moet er niet aan denken. Dan krijg je toch een heleboel prutfilms te zien

Ja ik heb een Unlimited pas. Ik hoop altijd dat de eerstvolgende dansfilm of romantische komedie anders is dan de welbekende zoete aarbeientaart maar meestal valt dat tegen. Erg vind ik dat niet, weer een reviewtje om te schrijven.

Ik vond het juist sterk dat er geen uitleg of vervolg aan werd gegeven, droeg lekker bij aan de paranoia. Het ging om de groep binnen, die werd er wel door beinvloed. Doorpakken op die actie zou enkel afleiden cq de focus onnodig verleggen.

Haha geweldig, precies het tegenover gesteld van wat ik vond... Maar het heeft er natuurlijk alles mee te maken wat je als kijker graag wil zien. Ik vond die groep daarbinnen en de ontwikkelingen niet bijster interessant, ik was meer in de post-apocalyptische verhaallijn geintereseerd, en de regisseur niet echt. Nou kan het zijn dat het een bewuste keuze is geweest maar zo komt het op mij niet over. Als die scène er niet inzat had ik het nog steeds geen goede film gevonden, maar dit was voor mij echt een positieve ontwikkeling in het verhaal, ik dacht 'Wat is dit in vredesnaam, wie zijn die mensen, wat komen ze doen, wat gaat dit voor impact op de verhaallijn hebben?'. Helaas geen enkele impact...

Het is jaaaaren geleden dat ik hem gezien heb (maar wel vaak toen), dus mijn mening kan veranderd zijn intussen, maar in mijn herinnering is Hirschbiegels Das Experiment een stuk beter film over groepsdynamiek, groepsdruk en escalatie. En The Divide ging eigenlijk alleen om de groep in de kelder, de apocalypse was alleen de setting. Ook Blindness heeft goede punten wat dat betreft, hoeveel er verder ook op valt aan te merken. De scènes met Gael Garcia Bernal zijn erg interessant.

Maar goed, als je juist die groep in die kelder in The Divide wel interessant vind, dan klopt alles wat je zegt natuurlijk uitstekend Ik herinner me trouwens opeens dat we na het kijken nog zoiets hadden van 'mager zesje' en dat hij in de dagen daarna tijdens het nadenken erover steeds verder daalde...en nog verder... en nog verder.

Het totaal ontbreken van waarom vind ik ook een sterk punt van de film wat uiteraard bewust is gedaan. Nu weet je net zoveel als die mensen in de kelder; er wordt een situatie geschetst van een post apocalyptische nasleep waar niemand weet wat er aan de hand is, wat voor meer frustratie en paranoia zorgt. Overigens is dat iets wat steeds vaker wordt gedaan. Het waarom is ook niet zo heel belangrijk meer. Je weet wel dat er een virus gaande is of dat de buitenlucht besmet is en meer hoef je niet te weten.

Wat Fortune zegt...

misschien een herziening binnenkort?

Hehe, ik denk dat we het er maar over eens moeten zijn dat we het oneens zijn, maar ik ben herzie en nuanceer mijn mening doorlopend dus waarom niet van deze film. Dan moet ik alleen nòg een keer gaan kijken en dat zie ik voorlopig niet zitten

Someday

Anders dan de poster me deed vermoeden blijkt dit een single set / locatie film. De sfeer is goed. Je voelt de frustraties van de karakters. Niet alle acteerprestaties vind ik overigens even goed - maar een mooie voldoende voor deze film.

De groep was ook niet zo interessant, het was vooral de sfeer, paranoia en bizarre gedragingen met de uitstekend passende audio/visuele stijl, waardoor in de film waardeer. Alles werd naarmate het einde steeds geflipter.

Das Experiment is veel meer in film die op het drama focust dan op sfeer en stijl, zoals deze.

Wow, The Divide moet een van de meest bizarre films zijn die ik de laatste tijd heb gezien.

Wat een sfeer, wat een spanning ook, wat een bizarre en geflipte ontwikkelingen. De film is schokkend, absurd en goor en daarom ook niet echt mijn ding eigenlijk, maar dit was een heel bijzondere kijkervaring. Cinematografisch ook uitstekend. De camera die soms langzaam van het ene naar het andere eind van de kelder zweefde en vervolgens eindigde bij een emotievolle blik van Eva (uitstekend neergezet door Lauren German). Prima. Ook Josh en Bobby worden erg sterk neergezet. Vooral wanneer hun karakters zich ontwikkelen tot de maniakken de ze aan het eind van de film zijn. De kale plekken in het haar, de rode ogen, de make-up. Het zag er ook allemaal ontzettend realistisch uit.
Ook de soundtrack is schitterend. Ik kon Jean-Pierre Taieb nog niet maar zijn score is prachtig.

Dan het einde. Erg bizar. Precies op het moment dat Eva verlost is van Josh en Bobby sluit de ze de twee overgebleven leden van de groep op en gaat alleen de kelder uit. De troosteloze wereld buiten blijkt alleen geen verlossing te bieden. Geniaal!

Wel moet je je als kijker niet storen aan de niet uitgewerkte (zij-)plot(jes). Want The Divide is geen film die alles duidelijk maakt maar vooral inspeelt op de continu aanwezige spanning en de kijker meeneemt in dezelfde claustrofobische setting als die waarin de personages zich bevinden.

4,5*

Yes!

Wat is dit ontzettend deprimerend, maar wel erg goed. 4,5*/5*

Een verhaal met gaten maar toch boeiend, vermakelijk, spannend en soms misselijkmakend.

Post-apocalyptische film die zich niet focust op de praktische gevolgen van een nucleaire ramp, dan wel op de psychologische teloorgang van een groepje overlevenden dat op elkaar aangewezen is in een ondergrondse kelder. De onderlinge verhoudingen lopen al vrij snel spaak wanneer bepaalde individuen zich te nadrukkelijk profileren. De ontwikkelingen in de groepsdynamiek die daarop volgens zijn interigerend, maar blijven dat niet lang aangezien de film langzaam maar zeker ontspoort. Een resem gewaagde en ronduit weerzinwekkende scènes is het resultaat hiervan, maar tegelijkertijd overheerst een wrange nasmaak wegens te overdreven, te absurd en te ongeloofwaardig.

geen cijfer?

Kon je het cinematografische aspect niet zeer waarderen?