#1 Cheerleader Camp (2010)

normaal vind ik deze films wel grappig, maar alles aan deze film is gewoon ontzettend irritant. Het verloop van het verhaal, het acteerwerk, de humor, en met name de karakters.

Ik had hier ondanks alles toch veel meer van verwacht...

Hier en daar wel leuke momenten, niet dat je nu uit je broek scheurt van het lachen, maar toch.
Film heeft een tikje te veel blote borsten(hoewel ik die graag zie) en de constant rukkende jongen wordt ook vervelend.

"Naakt scoort altijd", zal The Asylum wel hebben gedacht. Hier moet deze film het dan ook grotendeels van hebben. Het script is slecht, en sommige "grappen" zijn te voorspelbaar. Een pluspuntje is dat de acteerprestaties nog niet eens zo heel slecht waren.

In mijn ogen een afrader.

2,0 *

Fun en ontspannend om naar te kijken , hier en daar wel een blote borst te zien, verhaal is ook niet denderend , maar je kan er wel eens mee lachen op een regenachtige dag.

Manmanman, een gemiddelde van 1,96. Mensen nemen zichzelf een beetje te serieus geloof ik. Hoe dan ook, liefhebbers moeten All American bikini car wash checken. Ook zo'n parel voor de zwijnen.

Halfnaakte tienermeisjes springen in slow-motion op een trampoline. Twee tieners, de enige hitsig en op een 'masturbatiedieet', de andere verlegen, vermaken zich met het begluren van de schaars geklede cheerleaders op het kamp waar ze werken. En dan voorziet het scenario ook nog eens in een excuus om een stel strippers/prostituees in te huren om een team van cheerleaders te helpen. Stuitende sekskomedie presenteert alle vrouwen zijn lustobjecten, behalve de sullige 'beaver' dan. Vooral veel (vrouwelijke) konten en tieten, en zo niet dan duurt het niet lang voor er een grap over masturbatie of homo's voorbij komt. Het acteerwerk is bijna net zo slecht als het scenario.

Compleet waardeloos.

Ik vraag me toch wel af waarom sommige zeer obscure films compleet in de duisternis blijven staan, maar dit soort onzinnige projecten dan wel wat daglicht mogen zien. Ik heb mijn wenkbrauwen tijdens het kijken naar deze vreemde boel meerdere keren gefronst. Ik was na afloop ook erg teleurgesteld in mezelf dat ik dit klaarblijkelijk goed genoeg vond om op mijn kijklijst te zetten.

Ik heb wat gecheckt over de regisseur en blijkbaar zit deze Quod wel in een filmwereld waar vreemde focus op vrouwelijk schoon een norm is. Ik zie allerlei verschillende settings waar dit steeds terugkomt. Nu kan je ook wel verwachten dat films over cheerleaders in dit geval dit soort elementen includeren, maar het probleem ontstaat dan ook pas wanneer je met de camera ongemakkelijk lang en gefocust inzoomt op bijvoorbeeld douchende vrouwen. Ik voelde me gewoon een soort engerd, en ik neem aan dat dit niet de bedoeling is van de film.

Acteerwerk is verder barslecht en de zogenaamd komische situaties eerder flauw en van de pot gerukt. Het is allemaal maar een ongemakkelijke, zeer lang uitgerekte boel die geen moment normaal kan aanslaan. Wie denkt dat de Amerikaanse taartfilms flauw zijn heeft dan ook duidelijk nog niet gezien waar deze film tot toe in staat is. Niet dat het grensoverschrijdend is qua gebeurtenissen, maar wel gewoon bijzonder awkward.

Tja, wat moet ik er verder van denken? Het ziet er goedkoop uit, de regie is compleet kaal en geen enkele grap slaat echt aan. De film mag het dan wel een anderhalfuur proberen om lollig te zijn, maar de waarheid is dat het gewoon crap is. Je ziet het niet al te vaak, films waarin letterlijk alles faalt, maar toch zijn ze er. Quod krijgt het in dit geval weer mooi voor elkaar. Snel vergeten deze onzin.