menu

La Chienne (1931)

mijn stem
3,75 (34)
34 stemmen

Frankrijk
Drama
91 minuten

geregisseerd door Jean Renoir
met Michel Simon, Janie Marese en Georges Flamant

Maurice Legrand is getrouwd met Adèle, een vreselijk mens. Hij ontmoet Lucienne, 'Lulu', en zij wordt zijn maitresse. Maurice blijkt hopeloos verliefd op haar te zijn, maar zij is eigenlijk niet in hem geïnteresseerd. Het is een hoertje dat zelf verliefd is op haar pooier Dede. Ze gaat slechts om met Maurice om geld te verdienen voor Dede.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=X4vizjwJUdA

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Dogie_Hogan
Scarlet Street is de US-remake van 'La Chienne' en is vanwege de Hays Code echter een gemoraliseerd en min of meer geruineerd verhaal geworden.

(Zoals Renoir's 'La Bête Humaine' (1938) aan 'Human Desire' (1954) een US-remake heeft.)

avatar van Poisonthewell
4,0
Wellicht Michel Simon's beste rol

Forse che si,forse che no.In ieder geval weer een trademark rol van hem als überschlemiel met gebogen rug,geknakt door het leven.Dat Lang hier een film-noir van gemaakt heeft is niet zo vreemd,omdat het gegeven van een sukkel die door inderdaad een totale bitch wordt gedreven tot misdaad toch al op het noir genre vooruitloopt.
Zoals de intro al aangeeft is de film zoals we mogen verwachten van Renoir ook een maatschappijkritiek die duidelijk maakt dat brave sukkels in de burgermaatschappij ook wel als sukkels moeten overkomen.De anti-held doet gelukkig ook niet wat hij conform de geldende moraal hoort te doen en de regisseur,en met hem de kijker,juicht dit toe.
Zoals hierboven reeds aangegeven is het allemaal no code en mogen pooiers en hoeren spelen wie ze zijn.

4,0
"La Chienne" (letterlijk : de teef), is een film die voldoende ingrediënten bevatte om bij het Franse publiek, in een periode van rauwe crisis, sterk in de smaak te doen vallen : de realistische tekening van een naief burgermannetje, de femme fatale en de masochistische profiteur, personage die heel dikwijls in de Franse film uit die tijd opduikt.
Renoir zette een poëtisch-realistische film neer die ondanks het dramatische intrige, plezierige momenten bevat. Ook het intro is origineel en smaakvol.
Knap werk met een dankbaar onderwerp, want ook de Amerikaanse remake van Fritz Lang, "Scarlet Street" uit 1945 was suksesvol.
Moet het herhaald dat Michel Simon een acteur "buiten reeks" was, maar ook Janie Marèse als Lulu en Georges Flamant zitten stevig en geloofwaardig in hun rol.

5,0
De eerste geluidsfilm van Jean Renoir. Vrouwen zijn niet te vertrouwen en mannen zijn sulletjes. Mocht tot halverwege de jaren zeventig niet vertoond worden in de USA, dus dat lijkt me aanbeveling genoeg.

avatar van Flavio
4,0
Flavio (moderator)
Vroege Renoir over een sukkelig mannetje die als een schooljongen verliefd is op een kille, berekenende maar ook tragische prostituée. Het verhaal is al best pittig, zeker voor die tijd, Renoir tilt het naar een hoger plan met originele en ook technisch knappe shots.

Een treffend voorbeeld is de scheer-scène: Legrand kijkt uit het raam naar zijn overbuurvrouw, die even in focus komt, terwijl hij zich scheert. Op de achtergrond klinkt pianomuziek (geen score). Hij loopt naar een kastje, de camera beweegt mee, en Legrand haalt er wat geld uit, loopt terug naar het raam, weer gevolgd door de camera, die nu een andere hoek beslaat, en dan pas verschijnt de bron van de muziek. Voor het narratief allemaal niet nodig, maar dankzij dit soort scenes bleef ik de hele film geboeid kijken. Een ander voorbeeld is de moordscène , de stijgende camera vanuit het groepje mensen dat samendromt om de muzikant, de komst en het vertrek van Didi, en dan de droge constatering van de hospita dat er iets mis is.

Zo goed als Règle du Jeu of La Grande Illusion wordt het niet, daarvoor zitten er een paar wat zwakke stukken in -de sequentie met de doodgewaande eerste echtgenoot vond ik bijvoorbeeld niet zo sterk- en het acteerwerk was soms net wat gekunsteld, wat je in vroege geluidsfilms vaker ziet, maar wel weer een knappe film.

avatar van 93.9
4,5
Zeer goed.
Verder is alles wat zinnig over deze film is al 10000000 keer verteld. Rest dan alleen een mening en die is Zeer goed.

Gast
geplaatst: vandaag om 01:39 uur

geplaatst: vandaag om 01:39 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.