Paura nella Città dei Morti Viventi (1980)

Best oké.

Vierde Fulci alweer. Niet echt mijn regisseur, maar het valt moeilijk te ontkennen dat hij zich binnen dit genre niet thuis zou voelen. Hij weet heel erg goed waar hij mee bezig is namelijk en zit zich daar dan ook volop op in. Dat werkt alleen soms in het nadeel, al is dat meer een meningsverschil tussen Shadowed en Fulci.

Die vervelende, prominente zoom-ins die Fulci vaak opnieuw gebruikt hebben voor mij bijvoorbeeld geen enkele toegevoegde waarde. Ook het acteerwerk blijft op een of andere wijze altijd ver onder de maat in Fulci-films. Deels omdat de dialogen die ze aangereikt krijgen slecht geschreven zijn, maar ook omdat de mensen die de figuren spelen vaak als een dweil acteren.

Stilistisch is deze film het echter wel waard. Genoeg intrigerende en oprecht spannende scenes tussendoor te bekennen die het niveau die dit soort 80s zombiefilms normaal hebben makkelijk te boven gaat. Het is toch de goede timing van Fulci en sterke focus die dat soort scenes meer gevoel geeft. Ik heb het over bijvoorbeeld de drilboorscene en bevrijding uit de grafkist.

Verhaaltje duurde me vanwege de saaie personages iets te lang met 93 minuten, ondanks dat dit meer dan een rechtvaardige speelduur is. Het jammere aan dit soort films is dat ze vrijwel altijd een pad bewandelen dat volstrekt oninteressant is en daar ontsnapt City of the Living Dead niet aan. Stijl helpt gelukkig wat mee en de effecten zijn charmant, verder gaat de film aan me verloren.

Een aantal memorabele momenten tussendoor zorgen voor het nodige vermaak, filmisch ook sterker dan een gemiddelde Fulci, maar verder blijft zijn regie nog altijd niet mijn ding en de personages zijn wederom mak. Als er ooit een oprecht interessant figuurtje voorbij komt huppelen in plaats van de zoveelste nieuwslezeres zou het Fulci-feestje een stuk beter te verteren zijn.

1e van de Gates of Hell Trilogy!

Vermakelijke Italiaanse Horror Klassieker met Hele Vette Soundtrack en Gore.

Regurgitate - Effortles Regurgitation of Bright Red Blood - Intro: The Act of Intestinal Regurgitation....fucking vet herkenningspuntje!!!!

Vrij trage film met toch wel hele vette momenten die zelfs met regelmaat uitlopen tot goeie en smerige "Italiaanse" gore!

Scène met de maden was echt goed smerig hehe!

Wat een geweldig arsenaal aan hele goeie film muziek!

Heerlijk simpel verhaaltje en goed einde!

Lekker! Dit soort 80's heerlijkheid is gewoon echt lekker!

☆3,5

Het verhaal stelt 2 keer niets voor maar dat maakt niet uit. De kracht van de film zit hem in de reeks beelden die Fulci op het scherm tovert. Ik voelde het tot in mijn ingewanden. Qua opbouw doet het mij ook denken aan de vroege silent horrorfilms. Veel woorden zijn er niet nodig. Enkele pancartes hadden zelfs kunnen volstaan om de situatie te schetsen. Maar wat een prachtige gruwelscenes: zowel de gore als het camerawerk zijn uitmuntend. Ondersteund door een geweldige score van Fabio Frizzi met die kenmerkende vroege synths. Cinema op zijn best en naar mijn gevoel een soort meesterwerk in een alternatief universum.

Mooie film, lekker griezelig, bloederig en andere rotzooi wat erbij komt kijken maar wel minder als de film ...E tu Vivrai nel Terrore! L'Aldilà uit 1981 (The Beyond) (Engelse titel) van dezelfde Italiaanse regisseur. De moeite waard, maar kan beter en kan spannender.