It's All about Love (2003)

Zoals gezegd, ondanks het feit dat het verhaaltje nogal onbenullig was, vond ik de sfeer van de film erg bijzonder, en dat scoort bij mij altijd hoog. Ik vond de film over de hele lijn gewoon erg apart, eigenzinnig, gedurfd, boeiend en bevreemdend. Niet helemaal wat Lynch of Kafka ervan gemaakt zouden hebben, maar toch behoorlijk in de buurt...

En de opgesomde minpunten wegen deze keer gewoon niet op tegen het gevoel dat de de film bij me losmaakte.

Ja, dat is de Nederlandse distributeur he.

Ja da's waar. Maar het niet de eerste keer dat ik het opmerk bij een dvd van RCV. De releases van Beautiful Girls en Restoration waren ook niet om aan te horen, vooral niet in 5.1.

Ik heb niet zo'n installatie met 5 luidsprekers, wellicht werkt dat deze keer in mijn voordeel.

Ik ook niet hoor, maar 5.1-track was ook met twee boxen niet om aan te horen. Ik wil nieteens wéten hoe het met vijf boxen klinkt ...

Goh, ik had ook niks met het verhaal, maar de vertolkingen en de sfeer vond ik prachtig. Joaquin Phoenix is hier errug goed. Wat Sean Penn in deze film doet behalve de titel uitleggen is me ook een raadsel, maar hij is wel altijd goed.

de methode van dogma en hollywood is die niet zo goed werkt.

Net gezien en weet eigenlijk niet wat ik nou net gezien heb. Ik zat de hele film te wachten tot er een soort van "twist" kwam waarbij alles duidelijk werd, maar die kwam niet. Ook vond ik dat het allemaal veel te traag ging. Verders zat er hier en daar wel een mooi shot tussen, of een mooie muzikale begeleiding maar verders niks. Joaquin Phoenix deed het wel goed, Sean Penn had thuis kunnen blijven. 2*

Is dit al op dvd. Ben erg benieuwd...

Niet doen!

Ligt gewoon bij Videoland e.d.

Was vandaag in de cinematheek en zag hem liggen (ex-rental); heb hem dus maar meegenomen (sorry Wouter...).

Ik heb gemengde gevoelens over It's All About Love (heerlijke titel overgens).
Het uitgangspunt van de film is boeiend, fascinerend en intrigerend.
Het sneeuwt in July in Amerika, in Oeganda stijgen mensen zomaar op en men vind het vrij gewoon om aan het eind van de roltrap over een lijk heen te stappen.
Met deze verschijnselen krijgen de twee hoofdrolspelers dan ook (indirect mee te maken), maar het verhaaltje wat om hun heen geschreven was vond ik ronduit flauw, voor een film met een erg interessant thema. Hierdoor werktte het geheel niet altijd, wat voor de nodige irritatie ging zorgen. Toch weet Vinterberg over het algemeen de kijker te blijven boeien, met het verhaal (met name in het begin en het laatste half uur) en vooral de mooie plaatjes (op enkele kleine stukjes na heeft Vinterbeg het Dogme manifest (voor nu) vaarwel gezegd).
Interessant thema dus, maar door het flauwe verhaaltje rondom de Danes en Phoenix kom ik niet verder dan 3,5*.

"Niet verder dan 3,5D" ?! Dat is gul. Tellen die mooie plaatjes zo zwaar ?

Geef het op, Kapp. Soms doen mooie plaatjes meer dan een coherent plot.

Ik doe nog een poging:

Jullie vinden dit allebei even goed als Brazil ?

Die film heeft EN mooie plaatjes EN een goed verhaal.

Brazil is bij mij alweer een hele tijd geleden, en van het plot kan ik me alleen nog herinneren dat ik er niks van snapte.

Maar ook daar vond ik de sfeer erg sterk, en het laatste shot van de film zal me altijd bijblijven. Of ik hem daadwerkelijk even 'goed' vind als deze, zal een tweede visie moeten uitwijzen. Maar ondertussen blijf ik wel bij mijn mening. Sorry.

Qua stilering vond ik It's All About Love toch echt wel heel erg geslaagd hoor. Veel strakker dan Gilliams warrige waanzin. Waarschijnlijk kreeg Gilliam even het voordeel van de twijfel.

De vergelijking met Brazil slaat negens op Kapp. Een totaal andere film als deze. Zulke films met elkaar vergelijken is dan ook geen doen. Voor mijn gevoel is dit 3,5 waard, net als Brazil.

Ik kan er gewoon niet bij dat je een prul als dit even goed vindt als Brazil. Totaal andere uitwerking, dat is waar, maar beide een film met een 1984 thema.

3 voor de mooie plaatjes en de prettige sfeer...

ik snapte dr verder niks van helaas. wie was nou die mr morrisson? had ik ff gemist geloof ik...... :S

Tsja, dit is er weer typisch een. Een interessante mislukking. Een opvallend naïeve film. Aandoenlijk haast. En werkelijk totaal anders dan Festen. Bijna een anti-Festen. En een anti-Dogma. En dat is na zo'n succes heel erg gedurfd.

De ideeën zijn interessant, maar het verhaal lijkt onaf. Het is niet scherp. Een ode aan de liefde in een wereld in verwarring. Waar een mens een product is. Maar het script is zo niet-gefocust, blijft zo vaag, zit zo vol onaffe lijnen dat het uiteindelijk niet echt werkt.

Phoenix en vooral Danes lijken niet echt te weten waar ze me bezig zijn. Penn heeft lol in zijn weirde rolletje als en soort Goddelijke commentator. Maar hij doorbreekt de sfeer in de film op nogal irritante wijze.

Visueel was er hier en daar wel wat te beleven, maar ook qua stylering en regie was de film alles behalve evenwichtig. Soms erg mooi, in sommige scenes dan weer heel lelijk. De muziek van Presnew was dan weer subliem.

Het grootste probleem is nog dat de film heel erg afstandelijk blijft. Bij een ode aan de liefde zou ik ook liefde willen voelen. Omarmd willen worden door de film. Dat lukt echt totaal niet. Je zit naar een project te kijken in plaats van naar een film die je wat doet. Sommige scenes, zeker in combinatie met de muziek zijn heel mooi, maar je blijft je afvragen hoe It's all about love had kunnen zijn.

2.0*

Hele vreemde, fascinerende film. Het lijkt alsof het veel dubbele bodems en symbolische betekenissen heeft. Een romantische sci-fi of een thrillerig drama in de toekomst? De film speelt zich af in 2021 en er gebeuren rare dingen in de wereld. heeel klein rolletje van Sean Penn.

Ik vond het een vrij abstracte film. Hij begon erg goed, en was nieuwsgierig naar wat komen ging, maar naarmate de film vorderde zakte hij steeds meer in. Joaquin Phoenix acteerde wel prima, helaas was de film minder.

Ik vond deze film niet echt boeien,
nochtans waren de acteerprestaties van Phoenix zeer sterk.
Het "leuke" in de film is altijd als er iemand op de grond neergaat, je vraagt je af is hij flauw gevallen of dood?
Die spanning is er toch altijd aanwezig,

2**

Geweldige film vind ik dit. Neem de moeite om hem af te kijken en neem het voor wat het is; je zult niet overal een concreet antwoord op krijgen maar het is wel een flinke escape met een duidelijke boodschap.

Ik kan het juist wel waarderen dat de film wat vraagtekens oproept. Het blijft ook grappig dat mensen *kicken* op dubbele lagen (dat doe ik zelf ook), waar die lagen niet altijd bewust zijn ingebracht. Soms worden scenes puur voor de verwarring gecreerd; hier om een hoger doel te dienen; namelijk het contrast symboliseren tussen verwarring, snelheid, technologie en de verharding van de samenleving VS. bezinning, stilstaan, tijd nemen voor elkaar en liefde. Daarmee wil ik niet wegnemen dat er wel degelijk logica in ''de verwarring'' zit. Ook al had er wat meer tijd in het uitwerken van bepaalde karakters mogen zitten. Maar ja...dat had aan de andere kant wellicht wat van het mysterie weggenomen dat nu overeind blijft.

Voor mij is dit een surrealistisch hoogstaande film met een realistische en essentiele boodschap, ik heb er dik van genoten. Raad de film zeker aan voor diegenen met een open geest en die niet zo nodig alles 200% kraakhelder op een dienblad willen hebben.

4****

Verschrikkelijk pretentieuze rommel. Past zo in het rijtje The Fountain, Crash, Babel of Magnolia, al worden die hoger gewaardeerd.

Verhaal gaat eigenlijk nergens over, behalve dat er een of andere ijstijd is opgetreden en het slecht met de mensheid gaat. Tegen die vage achtergrond wordt een onnozel liefdesverhaaltje geplakt. En verder waren er ook nog een stel criminelen.

Waarom dit allegaartje van verhaaltjes allerminst kan boeien komt omdat het als een tang op een varken slaat. Als er halverwege een stel smurfen door het beeld waren gelopen had ik het ook nog geloofd. Aangevuld met het tenenkrommende acteerwerk is dit echt een film om snel te vergeten.

Het enige positieve van de film was de sfeer; anders had ik het niet kunnen uitkijken. 1*

best aardige film, in geen velden of wegen te vergelijken met een steengoede film als magnolia

acteerprestaties prima, verhaallijn ietwat mager,maar toch zit je de film met gemak uit, het gehele doet ondanks de dramatische ethiek toch luchtig aan vind ik

3

Al dat commentaar rond Thomas Vinterberg kan ik totaal niet begrijpen. Na Festen leek hij bij iedereen niet meer dan een ééndagsvlieg. Ook al vond ik Dear Wendy een mislukt product en Festen zoals iedereen magnifiek. Toch ging ik met gemengde gevoelens de film kijken. Maar vanaf het eerste moment heb je in de gaten dat het totaal niet lijkt op de voorganger(s) en de film(s) die hij erna maakte. Vooral na Festen verwacht je toch iets in die trend. Geen muziek, handheld-camera, natuurlijke belichting etcetra. Maar wat ik voorgezet kreeg was een prachtig abstract filmproduct. Alle conventies worden overboord gegooid doormiddel van een zeer vaag verhaal en een stijlvolle uitwerking. De vorm en inhoud waren dit keer in een prachtige conditie.

Het is moeilijk uit te leggen waarover het nu allemaal ging ik zal het proberen te verklaren. Het speelt zich allemaal in de toekomst af namelijk in het jaar 2021. Elena is een beroemde schaatser haar probleem is dat ze alleen maar oog voor haar sport c.q. werk heeft. Als ze op het punt staat om de scheidingsformulieren te tekenen lijkt ze te beseffen dat ze voor de relatie moet gaan. Manlief ziet daar niets in totdat hij beseft dat er meerdere Elena's rondlopen en raakt geïrriteerd en beseft dat er niets pluis is. Omdat hij de "echte" Elena gelooft neemt hij met haar de benen. Tussen het verhaal door krijgen we interessante hints toegeworpen. Mensen die dood op straat liggen, mensen die dood blijven aan hartkwalen, mensen die alleen maar willen slapen. Het lijkt alsof het allemaal wel kan. We hoeven elkaar niet meer te helpen, doden zijn doden en niets meer. Je kunt ze gewoon bij het afval zetten. De verharding van de samenleving komt duidelijk naar voren maar wat speelt er nog meer.

De tweede verhaallijn lijkt op het eerste moment helemaal niet zo bizar maar hoe meer we zien en horen van het personage van Sean Penn lijkt het vliegtuig waarin hij inzit puur als surrealistische object te fungeren. Om ons als kijker wakker te schudden. Sean Penn komt er bijvoorbeeld achter dat wij stil moeten staan voor elkaar, elkaar met respect behandelen, en tijd nemen voor elkaar en de liefde die als hoofdthema is gekozen. Het personage lijkt niet te bestaan en bestaat alleen uit een vorm en spraak maar geen ziel. Hij zorgde voor de meeste verwarring in de film, hij is niet meer dan een product van deze wereld zoals alle andere mensen rond om ons. Het is een film voor de verstandelijke niet voor de emotionele mens. Hoe je het allemaal moest interpreteren en terugleiden naar het verhaal is voor ieder opzich. Want er zijn genoeg interpretatie zo kan er één een duistere toekomst beeld in zien en dan ander vind het maar een matige bovennatuurlijke thriller.

Ik vond de film dus erg goed. Dat vooral kwam door de ingetogen manier hoe Vinterberg te werk gaat. Hij weet als geen ander acteurs te regisseren. Zo merk je dat het personage van Joaquin Phoenix zoekende is naar die liefde en durft vragen te stellen. Plus de sfeervolle schetsen van het kille klimaat in de VS en de ongemakkelijke scène in Afrika waar de mensen allemaal lijken te zweven. Hoe moeilijk de film ook te beseffen was de kracht zat hem in zijn verstandelijke niet in het emotionele. Verwacht ook geen film die je alles kant-en-klaar voorzet nee hier moet je intensief te werk gaan.

Naar mijn mening is Vinterberg echt geen ééndagsvliegje. Hij heeft veel in zijn mars om boven zichzelf te stijgen de vraag is alleen wanneer weet hij ons weer op verstandelijk en emotionele manier te bevredigen/verzadigen. Trouwens de boodschap van de film vond ik al helemaal apart hoe killer en kouder het klimaat hoe killer de mens is tegenover zichzelf en zijn medemens. Stof om over na te peinzen.

Tja...

Tja...

Hmmm.

Wat zal ik hier over zeggen? Ik vond het echt hélémaal niks!!!!
Er kwam helemaal geen enkele emotie bij me los tijdens het kijken van deze film, zèlfs als ik succesvol was gaan mediteren dan had ik nog meer gevoeld! Hopeloze pretentieuze pseudo-kunstzinnige rommel!

Wat wil Vinterberg zeggen met de zwevende Ugandezen of de doodvallende mensen? Geen idee en niets in de film deed me er nieuwsgierig naar worden.

En het personage van Sean Penn, waar slaat dat op? Ik krijg het idee dat Vinterberg een groot aantal Hollywoodsterren heeft aangeschreven en dat er toen per ongeluk twee in plaats van maar één hebben toegehapt:

"O, shit! Penn wil ook wel! Toch zonde om zo'n ster te laten lopen! Nou, we passen hem er gewoon nog in en we creëren wel even een rolletje voor hem!"

En dat stomme Poolse accentje irriteerde me ook nog eens mateloos!