It's All about Love (2003)

Ik ga met Wouter mee. Wat een slechte film.

Een scenario dat verre van af is en stuurloos zwalkt. Logica die ver te zoeken is. Slechte acteerprestaties en ongeinspireerde regie.

Zelfs Sean Penn blundert in deze film en dat wil wat zeggen.

1 ster voor een paar mooie beelden.

Ik vond het eigenlijk wel een aparte en sfeervolle film. De logica in het verhaal was bijzonder ver te zoeken, maar de film had absoluut iets Kafkaïaans, en dat vond ik wel prettig. Vooral het middenstuk van de film is erg bezwerend, hypnotisch bijna.

Helaas gaat Vinterberg naar het einde toe nogal uit de bocht, en heeft hij duidelijk geen idee hoe hij een einde aan zijn verhaal moet breien. Ook het rolletje van Sean Penn is eigenlijk overbodig, onbenullig zelfs. Natuurlijk is de film over de hele lijn pretentieus, protserig en nietszeggend, maar dankzij de goede sfeerschepping, de mooie muziek en de verzorgde fotografie, vond ik het toch wel bijzonder.

3.5 sterren.

Ik heb gemengde gevoelens over It's All About Love (heerlijke titel overgens).
Het uitgangspunt van de film is boeiend, fascinerend en intrigerend.
Het sneeuwt in July in Amerika, in Oeganda stijgen mensen zomaar op en men vind het vrij gewoon om aan het eind van de roltrap over een lijk heen te stappen.
Met deze verschijnselen krijgen de twee hoofdrolspelers dan ook (indirect mee te maken), maar het verhaaltje wat om hun heen geschreven was vond ik ronduit flauw, voor een film met een erg interessant thema. Hierdoor werktte het geheel niet altijd, wat voor de nodige irritatie ging zorgen. Toch weet Vinterberg over het algemeen de kijker te blijven boeien, met het verhaal (met name in het begin en het laatste half uur) en vooral de mooie plaatjes (op enkele kleine stukjes na heeft Vinterbeg het Dogme manifest (voor nu) vaarwel gezegd).
Interessant thema dus, maar door het flauwe verhaaltje rondom de Danes en Phoenix kom ik niet verder dan 3,5*.

Tsja, dit is er weer typisch een. Een interessante mislukking. Een opvallend naïeve film. Aandoenlijk haast. En werkelijk totaal anders dan Festen. Bijna een anti-Festen. En een anti-Dogma. En dat is na zo'n succes heel erg gedurfd.

De ideeën zijn interessant, maar het verhaal lijkt onaf. Het is niet scherp. Een ode aan de liefde in een wereld in verwarring. Waar een mens een product is. Maar het script is zo niet-gefocust, blijft zo vaag, zit zo vol onaffe lijnen dat het uiteindelijk niet echt werkt.

Phoenix en vooral Danes lijken niet echt te weten waar ze me bezig zijn. Penn heeft lol in zijn weirde rolletje als en soort Goddelijke commentator. Maar hij doorbreekt de sfeer in de film op nogal irritante wijze.

Visueel was er hier en daar wel wat te beleven, maar ook qua stylering en regie was de film alles behalve evenwichtig. Soms erg mooi, in sommige scenes dan weer heel lelijk. De muziek van Presnew was dan weer subliem.

Het grootste probleem is nog dat de film heel erg afstandelijk blijft. Bij een ode aan de liefde zou ik ook liefde willen voelen. Omarmd willen worden door de film. Dat lukt echt totaal niet. Je zit naar een project te kijken in plaats van naar een film die je wat doet. Sommige scenes, zeker in combinatie met de muziek zijn heel mooi, maar je blijft je afvragen hoe It's all about love had kunnen zijn.

2.0*

Tja...

Tja...

Hmmm.

Wat zal ik hier over zeggen? Ik vond het echt hélémaal niks!!!!
Er kwam helemaal geen enkele emotie bij me los tijdens het kijken van deze film, zèlfs als ik succesvol was gaan mediteren dan had ik nog meer gevoeld! Hopeloze pretentieuze pseudo-kunstzinnige rommel!

Wat wil Vinterberg zeggen met de zwevende Ugandezen of de doodvallende mensen? Geen idee en niets in de film deed me er nieuwsgierig naar worden.

En het personage van Sean Penn, waar slaat dat op? Ik krijg het idee dat Vinterberg een groot aantal Hollywoodsterren heeft aangeschreven en dat er toen per ongeluk twee in plaats van maar één hebben toegehapt:

"O, shit! Penn wil ook wel! Toch zonde om zo'n ster te laten lopen! Nou, we passen hem er gewoon nog in en we creëren wel even een rolletje voor hem!"

En dat stomme Poolse accentje irriteerde me ook nog eens mateloos!

Wel een goedvertelde en gemaakte romantische film. Alleen is dit nu net geen feel good movie. De film is meestal erg duister en depri en daar besteed je dan ook meer de aandacht aan. Ook aan het klimaat in de film dat op tilt is geslagen. Met sneeuw in de zomer in New York (Venetie en Parijs) en Oeganda zonder zwaartekracht. Ook mensen die plotseling op straat sterven en de voorbijgangers het heel normaal vinden omdat het wel vaker gebeurt. Verder is er (ondanks de film zich in 2021 afspeeld) helemaal geen enkele aandacht besteed aan een toekomstvisie. Het is gewoon allemaal de wereld als het heden. Misschien wel vanwege de vage klimaat maar meestal zie je dan toch wel hier en daar wat high-tech stufjes. Maargoed. Verder was dit een prima filmpje. Phoenix en Danes vond ik wel goed acteren en de bijrolletjes van Sean Penn waren ook erg mooi. Dat einde in Oeganda met al die opstijgende mensen vond ik ook erg mooi gemaakt. Na de goede Festen is dit toch ook weer een mooie film van Vinterberg.

3,5*

Het Amerikaanse avontuur van Festen-regisseur Thomas Vinterberg is een merkwaardige parabel geworden die enorm de tijd neemt om het verhaal te vertellen. Dat verhaal is een zwaarmoedige onheilsfabel die een aantal genres door elkaar mengt (liefde, SF, misdaad) en uiteindelijk puur formeel te beschouwen is als een anti-utopie voor het derde millenium. Hoewel het scenario misschien van wegwerpniveau is, weet Vinterberg het relatiegegeven tussen beide hoofdpersonages mooi te kadreren in een bizar sciencefictiongeheel. De film moet het dan ook meer van de sfeer (beelden + muziek) dan van de inhoud hebben.

Hm, dit was toch maar een speciale film. 'k wist niet echt wat te verwachten, 'k dacht een soort romantische film (de titel), maar het was wel een erg origineel verhaal.

De cast deed het wel goed en de film zag er goed uit.

Zeker geen standaard filmpje. Tja, 'k moet het een beetje laten bezinken.