Neds (2010)

Neds is een rauwe erg deprimerende film over jongeren en het trieste straat beeld van de jaren '70 in Glasgow.

Een film dat best een goed begin heeft, maar uiteindelijk steeds langdradiger en saaier wordt. Na een uur zat ik mezelf op te vreten. Een goed laatste half uur zorgt dan toch weer voor een, weliswaar krappe, voldoende. Leuk concept, maar er had minimaal een half uur af gemoeten. Toch behoorlijk wat saaie scènes die al 100 keer beter gedaan zijn.

Wat wel een pluspunt is, was het dialect. Wat kunnen ze heerlijk babbelen. Dat accent vind ik geweldig. "Focking Wenkuhr!"

Oef wat een film. Een rauw, triest en vooral aangrijpend drama die je met een ontzettend rotgevoel achterlaat.

De sfeer dat deze film uitstraalt is niets meer dan ellende en uitzichtloosheid. John McGillan, uitstekend gespeeld door Conor McCarron, laat zien hoe weinig kans je in de samenleving maakt als je ouders niet je ouders zijn, je broer een leider is van een bende en je vrienden maakt met de verkeerde. Het is triest te zien dat de wil er is maar hij steeds met de neus op de feite gedrukt wordt dat hij gedoemd is om te falen in het leven. McCarron wordt ondersteunt door een overtuigende cast waaronder een goeie en pijnlijke rol van Mullan zelf. De typische sfeer die de film uitstraalt wordt door de troosteloze beelden van de Schotse buitenwijken en passende score nog eens benadrukt.

Erg mooie maar deprimerende film.

4*

Een goede drama film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

(geen bekende acteurs...)

Mooi HD kwaliteit...

Prima achtergrond muziek (Dolby Digital)...

Neds werd op het San Sebastian International Film Festival bekroond tot Beste Film en Beste Acteur.

Goeie film over een jongen die het goed doet op school, maar zich toch aansluit bij een straatbende. De film speelt zich af in Engeland midden jaren '70 en weet mede door de fijne aankleding een uitstekend tijdsbeeld neer te zetten. Ondanks dat het verloop van het verhaal wat voorspelbaar is, blijft de film onderhoudend. De transformatie/ontsporing gaat de jonge acteur (Steven Robertson) bijzonder goed af, alhoewel deze in het verhaal minder goed onderbouwd is.

Uitstekend acteerwerk.

Het nadeel aan Neds is dat de film vele mogelijkheden probeert aan te stippen, maar geen een zijplotje echt goed uitwerkt. Dit werk hangt vooral op de schouders van de jonge cast, die uitstekende acteerprestaties aflevert. De film kent een rauwe en realistische sfeer die, ondanks wat geforceerd gedoe, het geheel boven de massa uit doet drijven.

Goed.

Deze film heeft met bepaalde scène's zeker wel indruk op me gemaakt. De transformatie die hij ondergaat van jongen die het allemaal goed probeert te doen ondanks zijn rotleven en het moment dat hij opgeeft en zich laat afglijden in het verrotte leventje van zijn broer vond ik wel goed gedaan. Misschien had ik het nog iets meer uitgewerkt willen zien maar hoe de acteur er zelf gestalte aan gaf vond ik heel erg goed gedaan. Vooral als je let op zijn mimiek. Die totale verandering van zijn gezichtsuitdrukking ....

In het begin moet ik wel zeggen dat ik de vechtscène's en de ruziescène's van de gangs wat knullig over vond komen. Het kwam mij nou niet echt over als levensbedreigend over. En vooral die vechtscène waarbij je zo'n knullig achtergrondmuziekje hoort vond ik niet echt om over naar huis te schrijven. Later in de film trok dat wel bij en zie je wel steeds meer een echte grimmige sfeer naar voren komen.

Wat ik ook erg sterk vond was het tijdsbeeld. Dat kwam heel goed naar voren. En bepaalde scène's maakten zeker wel indruk op me. Zoals zijn gevecht met Christus. Of het gehele verhaallijn waarin zijn vader vraagt hem te vermoorden. Al met al vond ik het een indrukwekkende film.

Wie iets gelezen heeft over de jeugd van Peter Mullan zal toch wel duidelijk de link leggen naar deze "Neds".

Zag van deze regissuer reeds zijn eerdere "The Magdalene Sisters", ook al een werk dat onder een sociaal (Brits) realisme mag worden ondergebracht en dat educatieve methodes, zij het vanuit het onderwijs, zij het van thuis uit, gevestigde orde en maatschappelijk bekrompenheid niet ongemoeid laat.

"Neds" is een degelijke film, misschien met iets te veel gelijkaardige scènes met (bek)vechtende jongeren, maar goed opgebouwd, zekerlijk in de evolutie van het vereenzaamde kind naar een misdadige jongere. De cineast haalt alle mogelijke oorzaken van dit verval aan : het weinig stichtend familiaal leven maar ook een zekere betutteling, de vooringenomenheid van de omgeving, de middeleeuwse onderwijstechnieken, de entourage die zich negatief wil bewijzen en toch ook de eigen geaardheid.

Overtuigende acts van de jongeren.

Onderhoudend maar qua toonzetting en uitwerking te vlak en overdreven drama, over een voorbeeldige student die op de middelbare school in aanraking komt met verkeerde vrienden, resulterend in veel gewelddadige toestanden. De grotendeels jonge cast doet het prima, maar het script mist overtuigingskracht en acteur/ regisseur Peter Mullan weet er visueel niet veel van te maken.