Neds (2010)

Trailer

Ik ben benieuwd, dit soort films uit GB zijn vaak verrassend goed!

Eens.

op zich leuk verhaal.

leuk dat mullen zelf rol speelt en goed ook.

hoofdrolspeler is niet altijd geloofwaardig en acteert soms niet best

Dit is een mindere

Ijzersterke karakterstudie waar Peter Mullan ons laat zien dat het niet altijd onwil of een gebrek aan onderwijs is waardoor een jongere ontspoort en zich aansluit tot een straatbende. De buitenwereld met zijn vooroordelen en de stigmatiserende klassenmaatschappij hebben daar een groot aandeel in. Past perfect in het (uitzichtloze) straatje van Andrea Arnold (Fish Tank) en Shane Meadows (Dead Man's Shoes en This Is England).

Wat een deprimerende film is dit, zeg.

Idd, deprimerend en daarom heel aardig om te zien, geen topper maar wel de moeite waard. (blij dat de film ondertiteld werd overigens......anders niet te volgen geweest1)

Haha, ik heb 'm zonder ondertiteling gekeken. En dat was niet makkelijk, nee.

Neds is een rauwe erg deprimerende film over jongeren en het trieste straat beeld van de jaren '70 in Glasgow.

De Britten doen weer eens waar ze erg goed in zijn... ontzettend goede film!

Jammer van de waardeloze, totaal niet bijpassende soundtrack

Film speelt af in 1973. Toen waren bands als Slade en The Sweet uit de glamrock periode de meest populair bij de Britten.

Dus ik begrijp je punt niet want soundtrack is dan ook van die tijd

In die tijd waren er wel meer bands populair en ik heb niet alleen slade en the sweet gehoord. Daarbij waren het nou niet doorsnee jongeren, dit soort jongeren luisterden niet naar doorsnee muziek. De jongeren in de film kleden zich als de working class ska liefhebbers (de latere niet nazi skinheads). Het was dus wat beter geweest om de muziek daar op aan te passen of de kleding van de jongens.

Maar goed dat is een kleinigheid en heeft er verder niks mee te maken, voordat we een hele discussie krijgen over de subculturen van engeland in de 60's en 70's.

Een film dat best een goed begin heeft, maar uiteindelijk steeds langdradiger en saaier wordt. Na een uur zat ik mezelf op te vreten. Een goed laatste half uur zorgt dan toch weer voor een, weliswaar krappe, voldoende. Leuk concept, maar er had minimaal een half uur af gemoeten. Toch behoorlijk wat saaie scènes die al 100 keer beter gedaan zijn.

Wat wel een pluspunt is, was het dialect. Wat kunnen ze heerlijk babbelen. Dat accent vind ik geweldig. "Focking Wenkuhr!"

Vertel!

Vertel!

Sorry, ik kijk niet zo vaak meer in mijn updates.

De film duurt gewoon te lang. Er zijn zoveel scènes die in wezen hetzelfde zijn. Gezien een eentonigheid (ook van de manier van filmen), komt dat de kijkbeleving niet ten goede. Allemaal scènes die de film alleen maar oprekken en het tempo uit de film halen.

De zogenaamde downfall van hem. Het langzaam gek worden. Allemaal heel voorspelbaar (niet slecht, maar is al vaker gedaan). Neds is gewoon een bijeenraping van een boel succeselementen. Niet verkeerd, maar elk element is redelijk pover uitgewerkt. Wat brengt Neds volgens jou wat niet al eerder gedaan is in (betere) gangfilms, downfallfilms en/of "buitenwijkfilms"? En dan heb ik het niet over het verhaal ("een ijzersterke karakterstudie" noem jij het, mee eens, vind het verhaal goed), maar over de uitwerking (film blijft nou eenmaal een audiovisuele beleving).

Welke scènes dan? Wordt nou eens concreet!


Hoe had de regisseur dit anders moeten verwoorden (c.q. beelden en geluiden)?


Sorry? Benoem die 'succeselementen' dan maar eens bij naam en bedoeling.


Wat ik vooral sterk vind is dat regisseur Peter Mullan (speelt tevens de vader van de jongen) door zijn cameravoering en montage de kijker weet mee te slepen in een verhaal waar een intelligente jongen door de 'buitenwereld' geen kans krijgt. Het 'audiovisuele' staat in dienst van het verhaal waardoor we een indringend tijdsbeeld krijgen. Maar laat ik jou eens een vraag stellen. Wat maak je op van de symbolische eindscène?

Oef wat een film. Een rauw, triest en vooral aangrijpend drama die je met een ontzettend rotgevoel achterlaat.

De sfeer dat deze film uitstraalt is niets meer dan ellende en uitzichtloosheid. John McGillan, uitstekend gespeeld door Conor McCarron, laat zien hoe weinig kans je in de samenleving maakt als je ouders niet je ouders zijn, je broer een leider is van een bende en je vrienden maakt met de verkeerde. Het is triest te zien dat de wil er is maar hij steeds met de neus op de feite gedrukt wordt dat hij gedoemd is om te falen in het leven. McCarron wordt ondersteunt door een overtuigende cast waaronder een goeie en pijnlijke rol van Mullan zelf. De typische sfeer die de film uitstraalt wordt door de troosteloze beelden van de Schotse buitenwijken en passende score nog eens benadrukt.

Erg mooie maar deprimerende film.

4*

Voor mij ook alweer een maand geleden. Zeker voor een film die allesbehalve impact had, is het lastig concreet te zijn.
Scènes moeten dusdanig imposant zijn, dat de rustigere scènes die volgen er niet voor zorgen dat het langdradig wordt.

Hier dan een concreet voorbeeld: wanneer hij tijdens dat feest achter die jongen van de andere gang aan gaat (tevens een goed voorbeeld voor wat ik over de volgende quote te zeggen heb), hij belandt in dat huis. Wat volgt zou een scène moeten zijn met impact, de spanning zou om te snijden moeten zijn, maar het deed me niks. Dat heeft niks met inhoudelijk commentaar te maken of commentaar op de film zelf, maar op mijn beleveing. En hell, hoe moet ik weten hoe dat wel bewerkstelligt kan worden? Als ik dat had geweten, had ik nu al wel wat kaskrakers bedacht.

Minder "over the shoulder", minder camera en daarmee bedoel ik dat je de cameraman voelt, waarmee gelijk de hele filmillusie weg is. Minder statisch, meer 'flitsend' camerawerk (wel moeilijk bij een film als deze). Imposantere personages helpen ook heel veel. De momenten waarbij ik opveerde, waren niet voor niets de snellere scènes.

Zoals ik al zei, downfall van een (dikke) jongen, jongen die succes heeft (goede student), maar die langzaam steeds meer in het gangwereldje raakt. Allemaal heel voorspelbaar en er had veel meer uitgehaald kunnen worden. Kan eerlijk gezegd geen concrete films noemen (hoewel het dikke jongen element bv. in Full Metal Jacket wel imposant is en in een film als American History X komt het gangwereldje beter naar voren, typisch Hollywood, ja).

Geen idee, vond de film niet interessant genoeg om er over na te denken. Een soort schijt aan de wereld? "Fuck die leeuwen", ik ben superieur. Zoiets? Geen idee. Zal ook toegeven dat het me vrij weinig uit zal maken. Dergelijke lagen worden pas leuk als de bovenste laag ook goed is.

Je wilt het eigenlijk niet over de film hebben maar over jouw optimale filmbeleving. Zeg dat dan meteen want dat bespaart me tijd voor deze onzinnige discussie.

Aan de ene kant weet je het niet en gooi je het gemakshalve op 'filmbeleving'. Vervolgens lees ik een stuk verder in je bericht dat de regisseur toch andere keuzes had moeten maken. Zie onderstaande quote:


Wat is het nu?


Twee scenes voor de 'safari' is er het symbolische en surrealistische gevecht met Jezus Christus. Ken jij toevallig het hoofstuk uit de Bijbel Daniël in de leeuwenkuil? En dan heb ik het tot nu toe alleen maar over de 'bovenste laag'. Daarbij schrijf je veel maar je zegt bar weinig. Pas daarvoor op!

Zoals ik al zei worden discussies over film pas interessant als mijn filmbeleving (ja, wat had je verwacht? een objectieve filmdiscussie? ) goed is. Dan pas ben ik bereid er over na te denken. Als ik over iedere film zou moeten nadenken, heb ik er een dagtaak aan. En sowieso, sinds wanneer gaan discussies hier niet over filmbeleving? De eerste film die ik matig vind, maar waar de nasleep wel geweldig van was, moet ik nog meemaken.

. Dat zijn nou niet bepaald zaken die tegenover elkaar staan. Andere keuzes van de regisseur om mijn beleving te verbeteren. Gaat zelfs hand in hand..

Nee.

Jij was degene die mij per pm stuurde of ik een reactie wilde geven. Ik heb vaak geen zin in discussies in films waar ik geen hoge pet op van heb. Vaak omdat de film mijn interesse niet heeft en dus een discussie erover al helemaal niet, maar evengoed, omdat ik er barweinig over te melden heb (om redenen die ik nu meermaals gegeven heb). Echter was het blijkbaar iets waar je graag antwoord op wilde hebben, dus wie ben ik dan om niet een poging te doen tot...?

Deprimerende film over een jongen met de brains, maar die deels door eigen keus en deels door allerlei omstandigheden het verkeerde pad kiest. De film bleef mij boeien, niet zo zeer vanwege het standaard verhaaltje, maar door de verrassende plotwendingen en absurditeiten. De film eindigt onbevredigend, maar dat hoort schijnbaar bij dit soort films. Ruime voldoende, 3,5 ster.

sterke karakterstudie waar Peter Mullan ons laat zien dat het niet altijd onwil of een gebrek aan onderwijs is waardoor een jongere ontspoort en zich aansluit tot een straatbende. De buitenwereld met zijn vooroordelen en de stigmatiserende klassenmaatschappij hebben daar een groot aandeel in. Past perfect in het (boeiende) straatje van streetmovie,s als gangs of new-York etc.

Een goede drama film...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

(geen bekende acteurs...)

Mooi HD kwaliteit...

Prima achtergrond muziek (Dolby Digital)...

Neds werd op het San Sebastian International Film Festival bekroond tot Beste Film en Beste Acteur.

Goeie film over een jongen die het goed doet op school, maar zich toch aansluit bij een straatbende. De film speelt zich af in Engeland midden jaren '70 en weet mede door de fijne aankleding een uitstekend tijdsbeeld neer te zetten. Ondanks dat het verloop van het verhaal wat voorspelbaar is, blijft de film onderhoudend. De transformatie/ontsporing gaat de jonge acteur (Steven Robertson) bijzonder goed af, alhoewel deze in het verhaal minder goed onderbouwd is.

Uitstekend acteerwerk.

Het nadeel aan Neds is dat de film vele mogelijkheden probeert aan te stippen, maar geen een zijplotje echt goed uitwerkt. Dit werk hangt vooral op de schouders van de jonge cast, die uitstekende acteerprestaties aflevert. De film kent een rauwe en realistische sfeer die, ondanks wat geforceerd gedoe, het geheel boven de massa uit doet drijven.

Goed.

vraagje.
Heeft hij zijn vader nou vermoord?
En was de jongen op het eind de jongen die hij eerder op het kerhof een steen op zijn hoofd gooit?

Ja en ja als ik me goed herinner.

Oh, ik dacht juist dat hij zijn vader niet had vermoord. Ik had het idee dat hij op het laatste moment een zijbeweging maakte, niet echt stak en alleen maar huilend over zijn vader heen viel. Heb ik dat nou helemaal verkeerd gezien dan ? Aardig gek ....

Deze film heeft met bepaalde scène's zeker wel indruk op me gemaakt. De transformatie die hij ondergaat van jongen die het allemaal goed probeert te doen ondanks zijn rotleven en het moment dat hij opgeeft en zich laat afglijden in het verrotte leventje van zijn broer vond ik wel goed gedaan. Misschien had ik het nog iets meer uitgewerkt willen zien maar hoe de acteur er zelf gestalte aan gaf vond ik heel erg goed gedaan. Vooral als je let op zijn mimiek. Die totale verandering van zijn gezichtsuitdrukking ....

In het begin moet ik wel zeggen dat ik de vechtscène's en de ruziescène's van de gangs wat knullig over vond komen. Het kwam mij nou niet echt over als levensbedreigend over. En vooral die vechtscène waarbij je zo'n knullig achtergrondmuziekje hoort vond ik niet echt om over naar huis te schrijven. Later in de film trok dat wel bij en zie je wel steeds meer een echte grimmige sfeer naar voren komen.

Wat ik ook erg sterk vond was het tijdsbeeld. Dat kwam heel goed naar voren. En bepaalde scène's maakten zeker wel indruk op me. Zoals zijn gevecht met Christus. Of het gehele verhaallijn waarin zijn vader vraagt hem te vermoorden. Al met al vond ik het een indrukwekkende film.