The Adjustment Bureau (2011)

Dit was een gokje. Normaal gesproken zet ik niet gauw een film op zonder dat ik er op zijn minst iets van weet. Ik had hierbij echter geen idee wat voor een verhaal, acteurs of genre ik kon verwachten. Het was dan ook niet mijn keuze om The Adjustment Bureau op te zetten, maar ik liet me graag verrassen.

En gelukkig bleek het een aangename verrassing. Dit vond ik oprecht een leuke film. Ik las ergens de opmerking dat wanneer je The Matrix, The Truman Show en Serendipity in de blender stopt je iets krijgt dat heel kort in de buurt komt van deze film en die opmerking dekt naar mijn mening de lading volledig. Er zitten genoeg elementen in die doen denken aan die drie films, maar desondanks kreeg ik niet de indruk dat ik naar uitgekauwde hap zat te kijken. De film heeft een lekker mysterieus sfeertje, aangezien het onduidelijk is waarom David en Elise niet bij elkaar mogen zijn en je niet precies weet waar het bureau allemaal toe in staat is. Daardoor blijft de onvoorspelbaarheid grotendeels uit (hoewel ik wel het vermoeden had dat David uiteindelijk een manier zou vinden om de regels te omzeilen en dus met Elise zou eindigen).

De cast doet het ook erg leuk. Matt Damon en Emily Blunt zijn een sympathiek koppel en ik leefde met hun personages mee. Ondanks dat de vonk wellicht net iets te gemakkelijk overspringt tussen beiden, hoopte ik vurig dat het tweetal elkaar telkens opnieuw zou weten te vinden. Terence Stamp heeft gewoon de kop voor de rol die hij moet vervullen en ook Anthony Mackie speelt goed. De film weet het gehele speelduur gemakkelijk te boeien. Diverse genres gaan met elkaar aan de haal (romantiek, sciencefiction, thriller) en toch weet de film als één geheel te blijven aanvoelen. De grootste teleurstelling was voor mij het einde. Na een spannende climax wordt het probleem naar mijn mening iets te vlotjes opgelost. Het is niet dusdanig ernstig dat de ontknoping het complete voorafgaande anderhalf uur onderuit haalt, maar ik was ook niet helemaal tevreden.

Ik heb me in ieder geval bovengemiddeld vermaakt met The Adjustment Bureau. De film heeft een fijne, vlotte stijl en steekt leuk in elkaar. Met tijden herken je ideeën uit films die je (hoogstwaarschijnlijk) al eens eerder gezien hebt, maar toch doet het geheel vrij origineel aan. Bij vlagen misschien een beetje absurd, maar ik liet me hier graag in meevoeren.

3,5*

Op en top Amerikaanse film. De zelfbeschikking die het noodlot overwint, maar wel met verantwoordelijkheden komt. Daar lusten ze aan de andere kant van de grote plas blijkbaar wel pap van. Een sausje van religie er over heen om wat meer vrijheid te hebben in het script ên om een bepaalde target group te bereiken. En dat verpakt imet een grote strik romantiek er om heen, want uiteindelijk komen de mensen naar de bioscoop om een goed gevoel te krijgen en niet om allemaal Grote Vragen te moeten beantwoorden.

Verder stelt het verhaal niet veel voor. Er wordt veel gerend (hadden ze toch Tom Cruise moeten casten!).

Maar: Blunt en Damon spelen fris en overtuigend als ze met z’n tweeën zijn. Naturel. Zonder hen zou de film een draak zijn geweest. Desondanks: een nipte onvoldoende.

Vermakelijke film maar minder spannend of bijzonder dan je zou verwachten op grond van het leuke idee waarop de film is gebaseerd, onder meer omdat de film wat voorspelbaar is uitgewerkt en veel lijkt op eerdere films zoals The Matrix.

Het idee van de film is dat The Chairman (dat natuurlijk naar God verwijst) een plan voor de wereld heeft (het Lot) dat de mens dreigt te verstoren vanwege zijn vrije wil: engelen grijpen dan in als het dreigt mis te gaan. Het leuke en kafkaëske van de film is dat dat bovennatuurlijke Lot een bureacratische uitwerking heeft gekregen in een soort geheime dienst (met een speciale manier van transport) zoals ook complotdenkers zich kunnen voorstellen dat de overheid stiekem ingrijpt om z’n doelen te bereiken maar dat ook realistisch lijkt in zijn gebruik van big data en algoritmes e.d. waarop het gedrag van iedereen voortdurend wordt berekend. De spanning maar ook de romantiek van de film wordt bewerkstelligd doordat een ander lot het grote Lot doorkruist: de lotsbestemming van twee verliefde mensen die bij elkaar willen zijn. De moraal van de film wordt aan het eind expliciet meegegeven: de auteur van het plan (God) waardeert dat het verliefde stel hun vrijheid echt gebruikt door risico’s te nemen en van het gebaande pad af te wijken en herschrijft zijn plan.

Leuke film inclusief een soort sluipwegwijzer en eetzaal van H. Potter. Bleef vanaf de eerste minuut boeien. 8/10

Flauw.

De overgang van politieke thriller (eerste kwartier) naar iets romantisch is al heel erg twijfelachtig.. om dan nadien er nog een scheutje scifi bovenop te gieten is heel vergezocht. Bovendien komt het allemaal niet uit de verf. The Adjustment Bureau, wat mannen in een pak en met een hoed, ziet er hopeloos gedateerd uit en in combo met voorgenoemde is het gewoon hopeloos. De mayonaise pakt niet, en dan kan Matt Damon nog zo z'n best doen als-ie wil, veel zin heeft het dan niet. Een saaie Emily Blunt als tegenspeelster is het trouwens ook niet echt.

2

Hier zat meer dan genoeg in, maar de film is zo gehaast en onzorgvuldig gemaakt dat het er niet uit komt. Het verhaal/gegeven an sich is leuk en hoe het plot zich ontwikkelt ook, maar daar wordt niets aan toegevoegd wat het filmwaardig maakt. Het doet soms meer denken aan een toneelstuk dan aan een film, met de gekke hoedjes en de dialogen die louter dienen om het plot verder te brengen. Matig dus.

De oppositie tussen vrije wil en lotsbestemming is hier wel erg visueel naar voor gebracht met die "beslissingsbomen" en deuren. Ik had eigenlijk eerder de vorm van een thriller dan van een romantische film met fantasy elementen verwacht maar ach, deze keuze viel me ook niet tegen. De uitwerking was op bepaalde momenten wat aan de absurde kant. Het is me na afloop niet tegengevallen en dat dankt de film vooral aan zijn frisse uitgangspunt. Ooit herzien zit er niet in voor mij. Eenmaal je weet hoe alles in elkaar zit is er nog weinig aan bij herziening.

Ik heb iets met deze film. De sfeer, de cast, de muziek, het sprookje misschien wel. Het verhaal is origineel genoeg, maar is verder niet zo belangrijk. Fijn gekozen hoofdrolspelers. Ik zie Matt Damon graag spelen net als Emily Blunt. De chemie tussen Damon en Blunt in deze film is heerlijk. De scène in 'the men's' is een van mijn favorieten ever. Als een vrouw zo naar je kijkt.....

Gemiddeld scoort deze film ca 3,5 ster. Ik doe er eentje bij.

The Adjustment Bureau is een misterie wat weinig omvattend is maar de manier waarop het wordt gebracht maakt het super interessant. De cast zet hier een hele prestatie neer om dit mogelijk te maken.

Een film die eigenlijk best heel leuk is op veel vlakken. Matt Damon als politicus werkt best goed, de romance en de chemie met Emily Blunt is leuk, New York als setting is een van de leukere en mooiere die ik zag in een film (vooral die laatste scène op het dak en het rennen door de beregende straten).

Jammer is alleen dat ik het hele ‘Adjustment Bureau’ gewoon niet echt wilde slikken. Oke, het moest God of een soort ‘hoger plan’ voorstellen neem ik aan, maar ik zat toch heel de tijd te denken ‘what’s it to them hoe zijn leven loopt?’ Helemaal als op het einde blijkt dat hun plan best herschreven kon worden, alleen maar omdat hij zoveel moeite had gedaan om er van af te wijken. Waarom hem dan zo fanatiek tegenhouden om met Emily Blunt te eindigen in de eerste plaats? Ik weet niet, het voelde gewoon heel de film lang als een soort groot plothole.

Toch, ondanks dat de kern van de film niet helemaal werkt was het toch best vermakelijk om te kijken en is het degelijk gemaakt wat betreft cinematografie en daar verdient de film wel punten mee. Twijfel daarom een beetje tussen een 3 en een 3,5.

3,25*

Sinds hij op zijn 24e het jongste lid van de Amerikaanse House Of Representatives werd, heeft David Norris [Matt Damon] veel politieke tegenslagen gekend. Op de avond dat hij de verkiezing van de senator voor de staat New York verliest, ontmoet hij de innemende danser Elise [Emily Blunt]. De titel verwijst naar een team dat het lot een handje helpt om “er zeker van te zijn dat dingen op juiste manier gebeuren”, maar door onoplettendheid van agent Harry Mitchell [Anthony Mackie] wijkt Davids leven af van “het script”. Het bureau uit de titel doet er vervolgens alles aan om Davis leven op het juiste spoor te brengen, maar dat wordt ernstig bemoeilijkt wanneer David beseft op welke manier deze agenten hem proberen te sturen. Onderhoudende romantische thriller gebaseerd op een kort verhaal van Philip K. Dick dat intrigerende vragen opwerpen over de mate waarin we ons lot kunnen beïnvloeden.

Flauwe film. Het is van alles wat en eigenlijk net niets. Beetje romantiek wat wordt verstoort door mannen in zwarte jas met zwarte hoed op. Beetje thriller wat nergens ook maar iets van geloofwaardigheid heeft. En om dit nu science fiction te noemen. Ik heb nergens marsmannetjes gezien.

Kortom.....tijdverspilling.