The Adjustment Bureau (2011)

Sympathieke fantasiefilm met een zoals altijd sympathieke Matt Damon - of hij werkelijk zo is, geen idee, maar hij speelt dat wel goed. En Emily Blunt is altijd geweldig, misschien niet de allerknapste om te zien maar toch heeft ze dat speciale waardoor je altijd het gevoel krijgt dat je naar een wereldwijf kijkt. Samen zijn ze een leuk romantisch stel, en dat is precies wat deze film zijn sympathieke warmte geeft.

De film is geloof ik wel heel erg losjes gebaseerd op het verhaal van Philip K. Dick, maar toch is de sfeer wel herkenbaar. En details in de mooi uitgezochte locaties en de aankleding met de enge uniformen, nette kostuums en het gedoe met de hoeden versterken die sfeer ook nog eens. De geloofwaardigheid van de boeken, tenminste, dat vond ik altijd, komt in deze film niet over - het blijft allemaal wel wat erg ver van de realiteit af. Maar toch blijft het een boeiend en spannend verhaal.

En ja, daar kan je dan zaken als het lot, de vrije wil en hogere machten in zoeken - maar net als Insignificance zie ik daar niet zoveel in. Het is maar een film, het is maar amusement. Als je de diepgang wilt, kan je beter de boeken gaan lezen.

Erg fijne film!

Leuke filosofische inslag die niet te moeilijk is om te volgen, hou er wel van (of het allemaal klopt is wat anders ,maar heb daar geen moment over nagedacht). Twee goede hoofdrolspelers ook waartussen de chemie duidelijk aanwezig is, vooral met dank aan een prachtige Emily Blunt.

Het hele Adjustment Bureau baadt in een mysterieus sfeertje (the Plan, the Chairman,...) en dat werkt wel. Zit ook een beetje actie en een beetje spanning in en natuurlijk ook wat romantiek. Vond het een zeer fijne mix.

Tjonge, dat is me toch eens een verassing, deze film. Had eigenlijk een beetje gedacht dat ik naar een maar half geslaagde productie ging kijken, maar deze film heeft veel meer in zich dan op het eerste gezicht lijkt. Dat de stijl en manier van filmen soms wat afgekeken lijkt van 'Inception' en 'The matrix' zullen we maar met een flinke korrel zout nemen, want het verhaal is anders wel erg orgineel, en ook het acteerwerk van Matt Damon en Emily Blunt is allesbehalve slecht. De soundtrack viel me iets tegen, had gehoopt dat hij de strakke visuele stijl wat meer zou ondersteunen, maar de muziek bleef bijvoorbeeld gewoon rustig voortkabbelen op spannende momenten, en dat is jammer. Wel weer erg goed zijn de dialogen, lekker filosofisch, net als het verhaal zelf trouwens.

De afwezigheid van enige diepgang in het verhaal en de lachwekkendheid (die pakken van het intervention team) waarmee het bij vlagen wordt uitgewerkt maken dit tot een zeer matige film. De chemie tussen de hoofdpersonen spreekt in eerste instantie nog wel aan, maar dat is het enige in een film die verder zo oppervlakkig blijft. Visueel is het ook niet memorabel, hoewel de regen in New York nog voor een aantal mooie sfeerbeelden weet te zorgen. Nee, snel vergeten. 2*

Mooie film met een origineel liefdesverhaal. Kan niet goed uitleggen waarom maar het verhaal weet me te raken. Alles ziet er prima en strak uit en de clou vind ik interessant. De heer Damon lijkt de laatste tijd vrijwel alles goed te doen, wat een sterke acteur is dat zeg. Bijzondere film.

Best nog wel een goed liefdesverhaal. Het begint ook erg als een zoete romance tussen Matt Damon en Emily Blunt maar daarna word het een buitengewoon achtervolgingsfilmpje, dat wel erg heeft afgekeken van de betere Inception. Desalnietemin weet de film nog wel je aandacht erbij te houden en je te boeien van de verrassende techniekjes en het mooie acteerwerk van Damon. De locaties zijn ook erg mooi. De SF elementjes zijn wel schaars (op die Transsmitter-boek na dan) En die deur-scenes zijn ook erg mooi in beeld gebracht.

Verder is dit gewoon een beetje een hit and run filmpje. Maar pakt nog wel geslaagd uit. Romantiek in weer een appart jasje.

3,5*

Ik heb hetzelfde als david bohm. De film weet me te raken. Hoe onrealistisch het allemaal ook is; ik pik het, en merk dat ik achteraf steeds aan de film zit te denken, terwijl het nu twee dagen geleden is dat ik 'm zag. Ik denk na over de keuzes die de hoofdpersoon moet maken, over zelfopoffering, over of we een 'taak' hebben in het leven, en wat daarvoor moet wijken, over wat je motiveert in het leven, over allesverzengende liefde en of je daarnaar moet blijven zoeken of op gegeven moment heel praktisch moet denken: okee, dit is het, beter wordt het niet. Laat 'm los.

Uiteraard denk ik er ook over na hoe een film met zo'n grotesk uitgangspunt en met van die ingrediënten die mij ergeren (zoals dat de mensen die moeten zorgen dat alles volgens plan verloopt alleen mannen zijn), mij toch zoveel kan doen. Ik was echt in tranen op gegeven moment. Niet achteraf, maar terwijl ik keek. Ik wil 'm ook terugzien, uiteraard vooral de scènes tussen Damon en Blunt die, zoals al vaak geschreven is, een fantastische chemie weten te creëren. Of is het niet hun verdienste (of óók) maar toch de vorm van de film waarin twee mensen zo tot hun recht weten te komen?

Ik merk zelfs iets van jaloezie bij mezelf. Damons karakter zit in wezen in een enorme luxe-positie: het is kiezen tussen óf opstoten tot de hoogste positie van het land (althans, dat wordt sterk gesuggereerd) óf kiezen voor de vrouw met wie hij een diepe verbintenis voelt en het is nog wederzijds ook. En ja, ik weet dat allebei die keuzes met enorme consequenties gepaard gaan voor wat betreft die andere keuze, maar het is toch een keuze tussen een voluptueuze chocoladetaart of een allesverfrissende citroentaart, en niet een keuze tussen een mariakaakje of een pepernoot. Er staat echt wat op het spel. Knap dat een film die zich van zulke triviale ingrediënten bedient, die noodzaak zo dwingend weet over te brengen.

Redelijke conceptfilm waar Matt Damons levensloop gepland wordt door een stel figuren met een hoed op. Matt Damon is namelijk een verstandige politicus die het tot president kan schoppen, tenzij hij een romance begint met Emily Blunt. Beetje vreemd dat die planners veel maar ook weer veel niet in de hand hebben. Dat maakt de film daarentegen wel leuk met al dat gevlucht zonder dat er veel geschoten en gevochten hoeft te worden. Op zich dus wel een leuke film, maar het had allemaal best wat scherper gekund door bijvoorbeeld meer in te gaan op het planconcept en een flinke dosis leuke ethiek erbij te betrekken.

Zij blij, jij blij

Deze film heeft als genre aanduiding romantiek gehuld in een jasje van mystiek vermeld staan. Meestal mondt dit uit in een uitgekauwd chick flick achtig plotje met een einde wat zo mierzoet is dat het glazuur van je tanden afspringt. Sowieso roept het genre van de romantiek bij het mannelijk geslacht de nodige diepliggende trauma's op, want ik denk dat er weinig mannen gelukkig werden bij het bekijken van The notebook . Jij als jongen ergert je dan rot, je vriendin heeft de avond van haar leven.

Laat ik nou een gelukkig man zijn en een vriendin hebben die gelukkig goed in het mannenwereldje geïntegreerd is en alles wat met actie te maken heeft evenwel geweldig vindt. Maar ook zij zwijmelt weg bij een film zoals Twilight of een film met Clooney in de hoofdrol. Dus werd het voor mij weer eens tijd om een keer met de hand over het hart te strijken en weer eens een film met een romantisch thema te bekijken (Ja mannen, we ontkomen er soms gewoon niet aan). Ik hield mijn hart vast en vreesde het ergste..om vervolgens compleet verrast te worden.

Laat deze film nu namelijk het beste van twee werelden nemen: een origineel en sterk liefdesverhaal wat leuk is voor haar, maar wel gegoten in een bijzonder sterke en originele futuristische setting die veelal aan Inception en de Matrix laat terug denken. Natuurlijk ontkom je bij dit thema niet aan de nodige clichés en ook deze film gaat ze niet uit de weg. Echter zijn deze minimaal aanwezig, en doordat het verhaal van de film zo sterk is en talloze leuke vondsten kent stoor je je er niet eens aan.

Dit komt vooral omdat de film ook nergens te zoetsappig wordt en zijn romantische scene's redelijk subtiel brengt. Oké, uitgesloten van het feit dat het een beetje ongeloofwaardig is dat het hoofdpersonage wel erg veel moeite doet voor een meisje dat hij bij het begin van de film eigenlijk niet eens kent, maar voor de rest blijft het netjes binnen de perken.

Dit alles zorgt ervoor dat de film bijzonder lekker weg kijkt. Zo lekker zelfs dat ik kan beamen dat dit tot nog toe de meest vermakelijke film met romantiek erin verwerkt is die ik gezien heb. Ook voor mannen erg leuk dus. De onderstaande beoordeling is dan ook dik verdiend en ik kan daarom deze film ook een dikke aanrader noemen. Voor hem én voor haar.

4*

Zoals vaker hierboven gezegd zag ik ook wel veel vergelijking met "The Matrix" maar toch komt deze film niet in de buurt om bij mij hetzelfde gevoel op te roepen zoals ik had bij "The Matrix". Ik weet eigenlijk niet waar dat aan ligt. Maar toch is dit echt wel een hele goede film.

Het verhaal spreekt mij zeer aan en ook het acteerwerk van Matt Damon vond ik erg overtuigend. De scène's waarin hij door allerlei deuren vliegt om van plek naar plek te komen zijn heel spectaculair en erg goed in beeld gebracht. De chemie tussen David en Elise is ook heel goed overgebracht waardoor het voor mij wel te volgen is waarom ze zo naar elkaar bleven trekken.

Een film die eigenlijk van alles in huis heeft: mystiek, drama, romantiek en actie. Voor bijna ieder wat wils zou je bijna zeggen. Zeer geschikt dus om met een grotere groep te bekijken.

Film met een Inception-achtig thema en van dat soort stripboekfantasiën ben ik geen liefhebber. Maar de romantiek zorgt in deze film voor voldoende tegenwicht. Dat geldt ook voor het acteren van Matt Damon en de uiterst bevallige Emily Blunt.

Ik heb Blunt nu in korte tijd in een handvol films gezien en volgens mij is zij een van de beste en mooiste actrices van deze tijd.

Een goede romantiek film...

SF is eindelijk mijn goede genre...

Spannend verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Bekende acteur Matt Damon speelt zeer goed...

Actrice Emily Blunt speelt ook goed...

Prachtig mooi HD kwaliteit...

Uitstekend achtergrond muziek (Dolby Digital)...

The Adjustment Bureau - een soort Matrix light - heeft een prima uitgangspunt (senator heeft het gemunt op een verboden vrucht en "de mannen die alles regelen" moeten dit voorkomen door middel van hun ongewone macht), maar neemt daarmee tegelijkertijd teveel hooi op de vork, die deze makers niet aan hebben gekund. Het schort nogal aan uitwerking en vormgeving, en ook is het script verre van waterdicht. Ook hebben de mannen met de hoeden teveel macht en zijn er allerlei gekkigheden bedacht om hun macht wat te beperken. Dan nog hadden ze de romance tussen David en Elise een stuk ongecompliceerder kunnen beëindigen.

Vreemd is dat een dergelijke organisatie als dat van the Adjustment Bureau, dat toch het crème de la crème behoort te zijn, geen plan b paraat heeft voor het geval dat één der leden het niet voor elkaar krijgt een simpel, duf plannetje als "het laten morsen van koffie" te laten slagen. Zo zijn er wel meer ?-gevallen.

Het acteerwerk is erg eendimensionaal. Ook Damon viel tegen. Blunt moet het meer van haar schoonheid hebben, want die heeft ze!

Grootste mankement van de film is nog dat de spanning maar mondjesmatig doorsijpelt. Pluspunt is "De Doldwaze Grote Deuren Show", die vaak fraaie beelden oplevert.

Al met al amusant, ondanks de vele euvels.

Boodschap van de film: mannen met hoeden zijn niet te vertrouwen.

Minuscule 3,5*

Eindelijk weer eens een film die niet tegenvalt, maar juist blij verrast! Ik hou helemaal niet van mystery films, dus ik heb het kijken van deze film steeds maar weer uitgesteld. Vaak krijg je helemaal geen antwoorden in een mystery film en blijven er veel te veel onduidelijkheden over. Dat is bij deze film niet, er blijft nog steeds van alles te raden, maar je krijgt ook antwoorden. Ik ben ook erg blij met het einde! Het is hem toch gelukt! Mooi dat ze bij elkaar komen. Qua romantiek is het ook goed verzorgd. Je voelt echt de klik tussen deze twee personen.

Aanrader!

laat ik beginnen met te zeggen dat ik totaal niet van de romantische films ben en elke film waarin een 'verplichte romance', kus-sex-montage of meer van die hollywood-cliche's in voorkomt haast standaard een vol punt in de waardering verliest. maar ik hou enorm van mystery, dus besloot ik in deze prent toleranter te zijn voor de romantische rode draad.

en die tolerantie was nodig. de film leunt zwaar op 'liefde overwint alles'. en alle cliche's waren aanwezig. het valt echter in een totaal ander vaatje door het mysterieuze gegeven eromheen en dat houdt het kijkbaar. het idee van manupilatie van hoger hand is leuk en wordt goed in de film gebracht. in het begin vergeet je eigenlijk dat je naar een 'vreemde' film bent gaan kijken en wordt de situatie van David goed verbeeld. mede daarom is de scene waarin de deur opengaat en hij 'de mannen' aan het werk ziet met zijn collega erg verrassend en sterk. ik geloof totaal niet in 'het lot' en des te meer in toeval en dat zijn grote thema's in de film, daarom interessant om een visie hiervan te zien.

bij het herhaaldelijk noemen van 'het grote plan', bleef ik het maar linken aan religie/god. een duidelijk antwoord wat dit dan moet inhouden, krijgen we niet. op zich hoort dat erbij, maar zelfs een hint was teveel en dat was frustrerend. alles er tussen in wordt veelal voor gebruikelijk aangenomen en als je lekker de film aanneemt, maakt dat niet uit. als je er meer achter wilt weten, wat ik vaak wil in mystery's, dan wordt je teleurgesteld.

voor een romantisch verhaal is het een originele setting. liever had ik het idee van het adjustment bureau in een ander context gezien dan liefde, maarja, dat blijft waarschijnlijk een van de sterkste emoties en zal zich daarom het beste lenen voor deze visie.
redelijk vermakelijk, maar eigenlijk net niet.

Wat een onzin film. Doe mij The Bourne Trilogie maar Matt Damon. Dit zal één van de films zijn waar hij met een knoop in zn maag naar zal terug kijken.

Op zich was het een leuk origineel concept, het hele Voorzitten en departement gebeuren. Helaas niet voldoende uitgewerkt op het witte doek. Ik snap niet dat men het vergelijkt met de Matrix, de hele theorie in Matrix is waterdicht. Daar krijg je geen haar tussen. In deze film echter, zitten er ontzettend veel plotgaten.

Mn eindoordeel spreekt voor zich, zucht.

Rating: 2*

Net niet helemaal. Beetje een passieloze afwerking van een geinig gegeven.

Ik zat de hele film in m'n hoofd met het idee dat dit ongetwijfeld gebaseerd was op een episode van The Twilight Zone. Zat ik er niet ver naast toen bij de aftiteling bleek dat het zelfs gebaseerd was op een verhaal van Philip K. Dick. En hier zit hem een beetje een van de grootste problemen. De opzet van de film is namelijk best leuk, aan de uitwerking schort het een beetje. Eigenlijk merk je aan alles dat het een verhaal is dat meer thuishoort in de jaren 60 of 70 dan anno nu, mannen met hoeden doen er alles aan om hele levens te sturen en ontmoetingen te belemmeren, het klinkt al erg klassiek. Uiteindelijk moet er iemand aan te pas komen die in is slaap is gesukkeld om het onvermijdelijke toch te laten plaatsvonden. Louter toeval of moet het zo zijn?

Vervolgens zit de film vol met concflicten tussen vrij wil en predestinatie, waaruit al snel blijkt dat door liefde de vrije wil onoverkomelijk is. Een clou die eigenlijk pas aan het einde vorm krijgt. Best geinig gedaan nog van die scenes waarin ze er van alles aan doen om Damon niet bij dat grietje te krijgen, tot auto-ongelukken aan toe. Gaat allemaal een beetje ver, maargoed.

Er worden wel wat rare keuzes en vreemde opmerkingen gemaakt.

* Damon laat dat meisje in het ziekenhuis achter. Wat er in de tussentijd gebeurd is, is niet helemaal duidelijk, maar zij denkt dan: 'Oke dan niet', probeert Damon niet op te zoeken (het is een beroemd congreslid!), en trouwt gewoon maar met d'r ex. wel erg rigoreus.
* Die 'Hammer' vertelt op een gegeven moment aan Damon het hoe en waarom van het sturen van mensen. Dat ze de mensheid bij het handje hebben genomen, en na de Romeinse Tijd wel dachten dat ze het zelf aankonden, waarna de Dark Ages volgden. Want tot en met de Romeinen ging het allemaal toch zo goed enzo. Bovendien zijn de Middeleeuwen een puur West-Europees begrip, overal ter wereld zijn in die periode juist wel floriserende culturen geweest. Of hielpen ze alleen in de Westerse Wereld?
* Wat is nou uiteindelijk zo erg aan als Damon en dat meisje samen zijn. 'Dan heeft ie geen passie meer als politicus is het argument?' Wat maakt het nou allemaal uit als je toch alles kunt sturen etc. Dan vindt je vast wel iemand anders om de wereld te redden zou ik denken.
* Dat Damon uiteindelijk doorheeft hoe de boel in elkaar zit lijkt me ook niet zo gek als je ziet hoe die hoedenlui midden in de stad tekeer gingen, zullen ze een hoop herinneringen voor gewist moeten hebben.

The Adjustment Bureau is uiteindelijk een beetje een manke film. Er zitten leuke dingen in, maar overall blijft het nogal een grijs muisje met wat vreemde aannames. Ook visueel blijft het beperkt, en de relatie tussen Damon en Blunt komt nooit echt van de grond.

2.5*

Leuk concept, maar niet geweldig goed uitgewerkt. Ook de plotwendingen (en bijhorende gaten in het plot) zorgen ervoor dat ik de film niet ten volle kan beleven. Beetje jammer want Matt speelt best wel goed, en de vertolkingen worden vrij geloofwaardig neergezet.

Misschien te wijten aan de nog onervarenheid van de regisseur?

3*

The Adjustment Bureau is een spannend liefdesverhaal geworden. Matt Damon is niet bepaald een gevarieerde speler, maar dit lukt hem wel. Het doet wat denken aan Bourne Identity. Als regiedebuut kan dit tellen voor George Nolfi. De man houdt de vaart in de film en brengt een geloofwaardige band tussen Damon en Blunt. Het blijft natuurlijk een blockbuster, maar het is alvast aangenamer kijken dan pakweg Inception dat ook met een SF-plot speelt maar helaas uit de bocht rijdt gaandeweg.

Ik dacht dat de acteur van Harry Mitchell eigenlijk een acterende R&B ster was. De man speelde ooit Tupac in de film Notorious, vandaar mijn verwarring. Ik was ook blij met de dansprestatie van Emily Blunt, maar dat blijkt een stand-in te zijn.

You don't have free will, David. You have the appearance of free will

Ik weet niet goed waarom, maar ik dacht altijd dat The Adjustment Bureau een romantische film pur sang was. Het verbaasde me dan ook toen ik in de tv-gids zag dat dit gebaseerd is op een kortverhaal van Philip K. Dick. Een schrijver wiens werk sinds Blade Runner, al heb ik Do Androids Dream of Electric Sheep altijd een veel mooiere titel gevonden, meerdere keren is verfilmd. Ik heb ondertussen al wel wat verfilmingen achter de kiezen, maar The Adjustment Bureau was blijkbaar compleet aan me voorbij gegaan.

Ik had wel mijn twijfels of de combinatie van sci-fi en romantiek wel ging werken. Het zijn twee werelden die naar mijn gevoel niet zo goed samen gaan, al was The Time Traveler's Wife een meer dan aangename verrassing, maar op de romance van David en Elise is niets aan te merken. Ik vind het gegeven van het bureau en het Grote Plan sowieso al interessant en het is jammer dat George Nolfi zijn goesting uiteindelijk niet helemaal heeft kunnen doordrukken. De film bouwt op naar een climax waar je de chairman ontmoet en de scènes waren zelfs al geschoten. Het interessante hieraan is dat de rol was weggelegd voor actrice Shohreh Aghdashloo, maar de distributiemaatschappij durfde de film niet uitbrengen met een moslim in de hoofdrol dus moest de climax terug opnieuw gefilmd worden.. Je merkt het op zich niet dat de climax maanden later is gefilmd (en het is nog altijd een vrij bevredigend einde), maar ik had toch graag het originele slotstuk gezien.

Matt Damon, ik weet nooit goed waar ik me aan moet verwachten wanneer hij in een film meespeelt. Hij is hier in ieder geval meer op zijn plaats dan in zijn recente sci-fi vehikel (Elysium) en de chemie met Blunt is uitstekend. Daar zit hem voor mij dan ook de kracht van de film want heel het plot steunt op deze twee personages, maar je gelooft ook effectief dat David en Elise voor elkaar bestemd zijn. Visueel zit de film ook nog wel goed in elkaar. De achtervolgingen hebben de nodige pit, maar ook het reizen door de deuren ziet er verzorgd uit.

Aangenaam verrast in ieder geval. Het valt me op dat de verhalen van Philip K. Dick me altijd wel weten te boeien, al ben ik zelf meer een Aldous Huxley of Arthur C. Clarke fan, maar The Adjustment Bureau staat anno 2014 nog garant voor een vermakelijke en intelligente sci-fi met romantische invloeden of vice versa. Het is dankzij Blunt en Damon, die het geheel nog net iets extra geven, dat er een halfje meer bijkomt.

4*

'k wist eigenlijk niet waarover de film ging gaan, maar omdat hij op tv was, toch maar eens opgenomen. 'k had een klein vermoeden dat het een saaie film ging zijn, maar de film viel eigenlijk reuze mee.

'k vond het een verrassend verhaal. Het was interessant uitgewerkt en zeker niet te romantisch dat het klef werd.

Ook de cast kon me wel overtuigen en deden het prima.

'k ben dus aangenaam verrast door deze film en 'k vond hem zeker de moeite om te bekijken.

Beetje muf.

Adjustment Bureau komt vooral ouwelijk over. Er hangt een dikke laag stof op de hele film, wat het gegeven (had op zich best leuk kunnen zijn) niet bepaald spannender maakt. Misschien was dit beter geweest met een Terry Gilliam aan het roer, die had het net allemaal wat smeuiger kunnen maken.

Damon doet het wel goed, Blunt is een dood object. Het sprankelt nooit tussen de twee, wat de opzet al redelijk ondermijnt. Ook het "bureau" zelf lijkt vast te zitten in de 50s, terwijl het zich toch duidelijk afspeelt in het nu. Nu is de gehele styling wel wat muf (zal wel met het politieke sfeertje te maken hebben, maar dan nog is het zwaar overdreven), met grijze kleuren en statig, saai camerawerk, het blijft de hele tijd wringen.

Er zit ergens een leuk concept in om een tof genrefilmpje op poten te zetten, maar Nolfi is niet regisseur genoeg om er wat van te maken en de film grossiert dan ook al snel in braafheid die verzandt in wat saaiig geneuzel.

Voor een keertje geen ramp, duurt gelukkig ook geen 120+ minuten, maar hier hadden ze toch duidelijk wel wat meer mee kunnen uitrichten.

2.0*

Redelijk vermakelijke film waarbij het verhaal te serieus wordt gebracht, iets dat niet helemaal past bij het vreemde uitgangspunt. De cast maakt veel goed en het kijkt al met al best lekker weg. Jammer dat het qua stijl, setting, karakters erg saai blijft.

Wat een heerrrrrlijke film! Ten eerste: wat lenen de short stories van Philip K. Dick zich uitstekend voor verfilming (ook Total Recall, Minority Report, Bladerunner). Ik krijg ook steeds meer waardering voor het bijna uitdrukkingsloze spel van Matt Damon, wat zich (klaarblijkelijk) goed leent om verhalen geprojecteerd te krijgen. De voelbare chemie tussen hem en Emily Blunt behoort wat mij betreft tot het allerbeste in cinema. Leuke aan de film is dat het gaandeweg allerlei filosofische bespiegelingen opwerpt (voor wie de schoen past) zonder daar in extenso mee bezig te zijn, waar de meeste regisseurs zich aan zouden bezondigen. Dick is in 1982 al overleden, maar wat hij aanstipt brengt naar voren de laatste inzichten (van bijv. het MIT) over "turn a different corner" en je leven kan een heel andere loop krijgen... Zijn we wel voorbestemd om te doen en te worden wat uitgestippeld lijkt? Schikken we ons? Of is er ook zoiets als zelfbeschikking? Heeft toeval een hogere betekenis?

Deze film is niet veel soeps, doordat het mysterieuze aspect (overigens wel bewust) vrij snel uit de doeken wordt gedaan. Dan hadden ze er wat mij betreft voor mogen kiezen om de dramatische kant van de mannen met de hoeden meer toe te lichten. De karakterontwikkeling van de twee hoofdrolspelers is behoorlijk ongeloofwaardig en de film wordt naarmate de speelduur vordert eigenlijk steeds minder. Het dieptepunt is wat mij betreft de vluchtscene, waarin het personage van Emily Blunt binnen tien minuten accepteert dat het gedoe met de deuren de normaalste zaak van de wereld is. Een behoorlijke afrader dus.

Deze film stond al een tijdje op mijn verlanglijstje.

Het verhaal verdiende een zorgvuldigere uitwerking.

Mysterisch mag het ook haast niet meer genoemd worden doordat er veel weggegeven werd.

Al met al toch ligt teleurstellend. Maar de romance vond ik zeker sterk,

met een onzettend krachtige prestatie van Blunt. Dat redde de film. *3.5

Goeie film over een politicus die een vrouw ontmoet waarbij hij het gevoel heeft dat ze voorbestemd is voor hem. Een bijzonder onderhoudende film die aardig wat genres in een prima mix weet te gooien. Een origineel verhaal waarbij het sci-fi element visueel gelukkig niet over the top gaat en dit maakt de film juist frisser. Matt Damon en Emily Blunt doen het leuk samen. Met gemak 3.5 sterren.

“All I have are the choices I make, and I choose her, come what may.”

The Adjustment Bureau is een heerlijke Sf-film met een Damon en Blunt in topvorm. De film is niet altijd even boeiend en de mannen met hoeden zijn niet bijster interessant maar toch heb ik me kostelijk vermaakt. Matt Damon doet zijn "Matt Damon ding" en dat is charmant zijn, lief glimlachen naar het meisje van zijn dromen maar als het moet ook stoïcijns overkomen en de actieheld uithangen. Damon stelt eigenlijk nooit teleur. En als je dan ook nog Emily Blunt tegenover Damon zet sta je als regisseur en film eigenlijk al met 3-0 voor.

Slimme gast die George Nolfi want wat blijft Blunt toch een prachtige actrice en ze heeft hier een heerlijke chemie met Damon. Ik moet wel toegeven dat het deze chemie is die de film redt want voor de rest is The Adjustment Bureau niet bijster memorabel en zonder Blunt en Damon was de film ten onder gegaan aan zijn eigen gewichtigheid en nodeloos ingewikkelde verhaal. Politicus David Norris (Damon) en Elise Sellas (Blunt) komen elkaar tegen op het herentoilet en het is liefde op het eerste gezicht. Maar ze worden door onbekende mannen met hoeden uit elkaar gehaald en zorgen ervoor dat David en Elise elkaar nooit meer ontmoeten. Een onbekende kracht/man (God?) wil de tortelduifjes uit elkaar houden en de mannen met hoeden moeten daarvoor zorgen. Onnodig gecompliceerd maar Damon en Blunt zorgen ervoor dat de film met beide benen op de grond blijft staan. Dat de liefde overwint is geen verrassing maar de reis is zeer vermakelijk. Nogmaals, door de spetterende chemie van Damon en Blunt.

Wat een ontzettend interessant en leuk verhaal!

Het label mysterie kun je eigenlijk wel vergeten. Nja, de eerste 20 minuten is het misschien een beetje geheimzinnig, maar dan heb je het ook wel gehad. Ik schrok wel een beetje van de onthulling, en verwachtte dat het een onzinnig riedeltje zou worden. Dat viel echt gigantisch mee. Het wordt best realistisch onderbouwd. Maar belangrijker: het blijft gewoon ontzettend plezierig om naar te kijken. Spannend, leuke ideeën, mooie beelden, en de romantiek is voelbaar.

Ja, eindelijk weer eens een verademing naar een aantal teleurstellingen.

Kleine 4*.

Film uit het 'feelgood' genre die je niet al te serieus moet nemen, dan is deze film best goed te kijken.

Heb me nergens zitten irriteren tijdens het kijken van deze film en me naar het einde toe toch wel vermaakt. Aardige film om een regenachtige zondagavond mee te vullen. Film die een goede einde verdiende ook.

Heb wel betere films van Damon gezien (o.a. Bourne, Green Zone)

Aardige bovengemiddelde film