The Adjustment Bureau (2011)

The Adjustment Bureau is een film met een erg originele verhaal en een helaas ietwat standaard uitwerking.

Waar de film vooral niet op scoort is de spanning. Het was leuker geweest als ze er een spannende thriller van hebben gemaakt. Waar de film nu vooral op uitdraait is een soort van moderne West Side Story en dat draait het uiteindelijk een beetje de nek om.

Desondanks wel vermaakt door de vele leuke trucjes, een snel verhaal en een leuke cast met Damon en Blunt.

3*

Aardige film, combinatie van romantiek en sciencefiction die aardig werkt. Er wordt goed geacteerd. Het achterliggende verhaal is redelijk maar wel nogal simpel en na films als The Matrix ed. is dit niet echt heel diepgaand (maar door die combinatie met romantiek is het wel leuk).

Kijkt lekker weg, 3*

Nette film, maar geen echte topper.

Hoe komt dat?

Alles zit erin: een beetje spanning, romantiek, drama, goede acteurs, actie, snel verhaal. Het wordt alleen allemaal nogal formulematig door je strot gedouwd. De film zou gebaat zijn bij meer mystery waarbij de clou pas heel laat wordt prijsgegeven.

Ik ben een enorme liefhebber van alles wat riekt naar conspiracy-films. Eagle Eye vond ik dan ook geweldig: Shia LaBoeouf die door alles en nogwat achternagezeten wordt. Enemy of the State is nog zoeentje.

The Adjustment Bureau is duidelijk minder omdat het een schaakpartij is, waarbij na een kwartier al duidelijk is wie wit en wie zwart is en het schuiven met de schaakstukken kan beginnen. Het is wat te makkelijk en het ligt er wat te dik bovenop. De film heeft (dunne) raakvlakken met Inception, Deja Vu en meer thrillers met een supernatural tintje. Maar ook die zijn beter.

Prima vermaak, maar het zal me niet lang bijblijven.

3 sterren

Gisteren gezien in de bios. Hele goeie film! Zeker een aanrader..

Viel me wel op dat deze film nog maar zo kort uit is, en nu al in een kleine zaal gedraaid wordt. (Pathe Groningen)

Zonde!

Zeker geen slechte film, vind het idee ook erg goed, echter ontbreekt de spanning wel een beetje. Het is wel boeiend, maar met zo'n concept hadden ze wel net een andere kant mogen gaan, en niet te veel op het zoete gericht. Maar desondanks wel vermaakt met de film, sterke Matt Damon ook.

3.5*

Erg fijne film, met een goed en origineel plot, sterk spelende acteurs en ook visueel ziet de film er degelijk uit. Helaas wordt het verhaal clichématig verteld en wordt er niet de tijd genomen wat meer spanning en mysterie op te bouwen. Leuke film, maar er had meer ingezeten.

The Adjustment Bureay is een film die heel ver komt alleen al omdat hij sympathiek is. Briljant wil het maar niet worden, maar door het boeiende uitgangspunt, goede achtervolgingen en vooral de erg sterke chemie tussen Damon en Blunt, die beiden uitstekend acteren, werkt de film prima. Ergens waardeer ik de films keuze om niet over-the-top te gaan wel (verwacht geen grote actiescènes of werkelijk geweld en ook niet echt veel CGI), maar waar het vooral aan ontbreekt is spanning. De mannen van het Bureau zijn machtig, maar lopen toch net iets teveel achter de feiten aan. Hun dreigementen lijken veelal loos te zijn en Damon kan hun straffen net iets te makkelijk ontlopen. Het einde is ook te zwak voor woorden. Kennelijk was er een ontmoeting met de Chairman (of eigenlijk Chairwoman) gefilmd, maar uiteindelijk is er een nieuw einde gedraait. Dat zie je aan de film af, de confrontatie op het dak heeft iets onafgewerkst. Het verloopt daar allemaal wat te snel en gemakkelijk. Geen idee of die Chairman een beter einde had opgeleverd, maar het klinkt al wat spannender. Het probleem is echter toch vooral dat ook het einde Damon en Blunt er wel erg makkelijk mee weg laten komen.

Niettemin bewijst de film zoals gezegd dat je met een sympathiek voorkomen al een eind komt. Door de chemie werkt de romance en doordat de romance geloofwaardig overkomt vormt het een spil van de film die alles constant boeiend houdt. Ik wilde ook daadwerkelijk weten hoe het met deze mensen zou aflopen. Pas achteraf viel de teleurstelling pas echt in.
3*

Erg goede film! Zeer interessant gegeven en goed uitgewerkt. Deed me gedurende de film een aantal keer denken aan Inception. Niet zo goed als Inception, maar wel zo vermakelijk. En echte dikke vette aanrader!

Spannende SF-thriller met een vlot, actievol en goed volgbaar verhaal. Continue vermakelijk tot aan het (licht tegenvallende) einde. Acteerwerk dik in orde. Aanrader.

Toch enigszins flauwe film. Het verhaal was wel leuk verzonnen maar om dit te doen in een romantische film is erg flauw maar vooral saai want er gebeurde nauwelijks iets boeiends in deze film. De Romance was overigens ook zeer flauw en niet bepaald hartverscheurend. De cast deed het met Matt Damon en Emily Blunt nog wel aardig maar meer ook niet en een echte chemie onderling was er ook niet bepaald. De film duurt ruim 90 minuten maar eigenlijk weet je al na 30 minuten hoe de film gaat eindigen. Jammer deze gemiste kans van een film want met een ander verhaal was deze film veel beter geweest. Het camerawerk was overigens best goed en de beelden zagen er ook regelmatig fraai (New York is ook wel de mooiste stad ter wereld) uit.

Had vooraf geen enkel idee waar deze film over zou gaan. Begon als een min of meer politieke thriller, maar dan..

Sjongejonge! Wat is dit nou weer voor onzinverhaal??!! mannen met hoeden die door deuren naar parallelle werelden kunnen lopen... komaan zeg! daar kun je anno 2011 toch niet meer mee aankomen?

Jammer van de twee leuke hoofdrolspelers.

Leukste aan de film vond ik dat ze echt gigantisch veel lokaties aandeden waar ik ook geweest ben in New York. Ik zat constant van 'he, daar ben ik geweest, daar heb ik ook gelopen etc.'

Stijlvol vormgegeven romantische thriller, qua plot helaas aan de nogal suffe en spanningloze kant. Hier en daar wel wat intrigerende elementen en leuke visuele vondsten, maar de film is te vlak en te eenzijdig om de volle lengte te kunnen boeien. Damon en Blunt zijn evenwel sympathiek in de hoofdrollen, het camerawerk van John Toll is zeer fraai en de score van Thomas Newman is mooi.

Uitstekende romantische-SF met zoals zo vaak een prima Matt Damon en zelfs Emily Blunt was te pruimen verder nog kleine rol van Terence Stamp.

Aardige film met een origineel concept. Vlot acteerwerk van Matt Damon, die de film iets extra's geeft. Het concept is best origineel, het einde erg standaard helaas. De achtergronden hadden we wat beter uitgewerkt kunnen worden, want na de film blijf je toch met wat vragen zitten. Neemt niet weg dat het gewoon een vermakelijke film is, die lekker wegkijkt.

Zo eens in het jaar komt er zo'n stupide film uit (vorig jaar was het Salt (2010)), dat je gierend van het lachen al na 3 minuten weet dat je een 0,5* uit mag delen. Ik moet zeggen, dat kijkt toch wel lekker ontspannen. Want laten we wel zijn: zoveel onnozelheid in anderhalf uur, je kunt voor een coherenter, leuker en slimmer verhaal beter een dronken ADO-supporter een wedstrijd lang volgen terwijl-ie het clublied voor je boert, of een conversatie met een stilstaande klok opstarten.

Er Is Een Plan, jaja, en God (of Chancellor of Chairman of weet ik het) maakt voor ons allemaal zo'n plannetje en als we ons daar netjes aan houden dan is iedereen blij. Calvijn zou trots op Nolfi (oh laat aub iemand zijn carrière adjusten naar nomansland) zijn. Natuurlijk is onze stoere *ahum* wannabe politicus Damon daar niet van gediend, hij geeft het Witte Huis net zo makkelijk op voor de mooie ogen van love-interest Blunt. Zij kreunt 'ik ook van jou', maar mannen met hoeden komen de boel eens ouderwets verzieken en voordat we het weten zijn we 4 jaar verder en nog geen steek opgeschoten. Over het hoe of wat (en vooral waarom) moet de kijker lange tijd gissen, dat het hoe dan ook een domme uitleg wordt staat vanaf het begin vast.

De twee lovebirds hebben best nog wel wat chemistry, maar zijn compleet verloren in het ratjetoe scenario, volgekliederd met domme personages, saaie dialogen en een niet te filmen (nee, letterlijk!) onzinverhaal waarin elke spanningsboog ontbreekt. Als we de gepijnigde blikken moeten geloven zitten we te kijken naar een tragische, onmogelijke romance, maar in werkelijkheid is het een onwelriekend broodje poep. Ik wilde eigenlijk met iets eloquenters komen, maar omdat de makers van The Adjustment Bureau met slechtheid in zijn puurste vorm denken weg te komen, hoef ik mijn best ook niet te doen.

0,5*.

Open deur.

Weinig vernieuwend niemendalletje dat als een redelijk spannende thriller begint, maar al snel ontaard in een potsierlijke SF met romantisch geneuzel. De film lijkt vrij snel na de introductie van de zoveelste ‘Matrix’ alleen nog maar bergafwaarts te glijden. Het uitblijven van verklaringen riekt eerder naar de bevestiging van het plotselinge writersblock van de scriptschrijver, dan naar interessante en vragen opwerpende gedachten. Gelukkig maar, want veel meer standaard dan dit wordt het niet. De deuren zijn nog opener dan men de kijker wil doen wijsmaken wat dat betreft.

Doorsnee.

Heerlijke film die zo afgelopen is. Verhaal is origineel en enigzins vernieuwend, al zitten er hier en daar wat gaatjes in het script. Chemie tussen Blunt en Damon is fantastisch om te zien.

Wel een grappige idee, sowieso vernieuwend onderwerp. Beetje vergezocht, hoewel je wel links kan maken met Mind Control en handlers. Toch best vermakelijk om te zien, wel leuke hoofdrolspelers.

Vond het ook goed gedaan hoe ze de hypocrisie van de politiek belichten.

Leuke film die lekker wegkijkt thuis op de bank. Romantische komedie met een voorzichtige knipoog naar fantasy/science fiction.

Over smaak valt niet te twisten, dit is echter gewoon geen slechte film binnen het genre. Het is weer eens iets anders.

Origineel verhaal dat beter uitgewerkt had gekund. Ze hadden absoluut meer spanning moeten creëren, want daar ontbrak het geregeld aan. Verder waren de casting en de acteerprestaties goed. Vooral de interactie tussen Damon en Blunt was mooi om te aanschouwen.

Voldoende.

Compleet verrast door dit heerlijke filosofie-voor-dummies (zoals ik ze het liefste heb) met een van charisma overlopende Matt Damon en een oogverblindende Blunt die samen een paar vormen waar de vonken vanaf vliegen. Dat het scenario bijeengeraapt is of lijkt, doet er dan eigenlijk al niet meer toe. Ik had totaal geen moeite met de kwestie vrije wil versus pre-determinisme met wat leuke kwinkslagen naar de grote wijsgerige kwesties (ratio vs. emotie, theïsme). David Norris baant zich een weg door plassen in een verregende Big Apple en de man-met-de-pet heeft alle moeite om de 'ripples' in het water en het leven te beperken.

Ondertussen haalt Newman zijn blazers weer uit de kast en dat levert een score op die terug doet denken aan American Beauty. Wat wil ik nou nog meer? Iets meer verve (of verf, New York blijft toch wat grauw, Yankees-stadium of niet) in de cinematografie wellicht, maar verder nooit gedacht dat er achter deze deur zoveel sterren zouden liggen.

Niet zo best.

The Adjustment Bureau bewijst maar mooi weer dat de acteerprestaties van de cast, niet altijd aan hun liggen. Hoe Matt meestal overtuigt, doet hij dit hier verre weg van. Kan hij daar wat aan doen? Nee, dit is gewoon ontzettend slecht bedacht, geschreven en geregisseerd. Gelukkig is de film al met al wel vermakelijk en kijkt het lekker weg. Het verhaal is echt verre weg van interessant, maar juist door de stupiditeiten is het vermakelijk. Mocht je je lot willen veranderen, dan is daar natuurlijk wel een hand op iemands schouder voor nodig. Oja, en een hoedje. Muziek was veel te aanwezig en bracht een ontzettend ongemakkelijke sentimentele sfeer. Actie scène waren soms nog wel gelukt, daar lag het tempo ietsje hoger waardoor je een beetje kon mee leven. Visueel alles behalve bijzonder, enkel het shot met ''11 maanden later'' (bij de boerderij of zo iets) vond ik nog wel mooi met de contrasten.

Slechte film, maar wel dragelijk en vermakelijk. 1,5 ster daarvoor

The Adjustment Bureau is een film die het verschijnsel 'toeval' probeert te verklaren middels een spannend plotje. Helaas heeft de regisseur weinig tot geen moeite genomen om dit plotje ook maar een beetje waterdicht te maken, waardoor je je na een halfuur al dik zit te ergeren aan de vele gaten in het verhaal en de hoeveelheid aan vragen die niet beantwoord woorden.
Geloof me, ik sta echt niet wantrouwend tegenover films die realiteit en fictie proberen te mixen tot een leuke film (Inception vond ik geweldig), maar het moet wel 'kloppen' (voor zover het dus kan kloppen). The Adjustment Bureau slaagt daar niet in. Het bureau zelf is een organisatie die vele belangrijke beslissingen van mensen probeert te 'adjusten', en dus verwacht je dat deze organisatie top secret is. Maar nee hoor, de mannen met de hoedjes rennen gewoon door het dagelijks leven en en gebruiken hun special powers in winkels en supermarkten. Het mag dan ook geen verrassing zijn dat ze op een enorm domme manier worden betrapt door een presidentskandidaat. Uiteindelijk blijkt dat men deze Norris, gespeeld door Matt Damon, president wil laten worden. Daarvoor echter mag hij, om totaal onbekende reden, geen relatie krijgen met Elise, gespeeld door Emily Blunt. Oftewel de motivatie staat al wankel voordat we daadwerkelijk gaan beginnen, het slaat eigenlijk nergens op. Helemaal als blijkt dat Norris gewoon in contact kan komen met Elise, terwijl dit dus van dit bureau niet mocht. Verklaring? Toeval. Toen kon je me dus helemaal opvegen... Een film die probeert te beweren dat toeval niet of nauwelijks bestaat, en nu ben ik getuige van een ontmoeting tussen 2 mensen in een stad van 9 miljoen mensen, en dat ook nog met tegenwerking van een agentschap die de variabele 'toeval' juist zoveel mogelijk probeert te beheersen. Lachwekkend. Uiteraard doet de regisseur een poging om dit toeval te verklaren, maar helaas werkt hij zich alleen maar meer in de problemen. Het blijkt dat in een eerder 'plan' deze 2 mensen wel voor elkaar bestemd waren, maar in het huidige plan niet meer. En daarom ontmoette ze elkaar weer. Wat is dan het nut van een nieuw plan als toch alles al bepaald wordt in het eerste plan? Volgt iemand het nog?

Anyway, het moge duidelijk zijn, de fundering van de film is flinterdun en built for disaster. Echter wil ik ook nog wel argumenteren waarom deze film zeer matig is ZONDER de plotholes. Allereerst de cast: er is een zekere chemie tussen Damon en Blunt, maar helaas raakt deze volkomen ondergesneeuwt door het gedoe met 'voor elkaar gemaakt zijn blabla'. En dat is jammer, want ik geloofde oprecht wel in dit duo, en dat is toch een leuke prestatie.
De muziek in de film is echter weer tenenkrommend slecht en het totaal is visueel ontzettend boring. Daarnaast zou de hele film moet draaien om de romantiek tussen Elise en David, maar ik heb werkelijk waar geen 1 enkel romantisch gevoel gehad. Het einde deed me ook vrij weinig.
Hopelijk komt er ooit nog een Hollywood Adjustment Bureau die ons kijkers behoudt voor zulke films voordat ze in de zalen worden gedraaid!

Onvoldoende..

Ik moet wel zeggen dat het een film is die prima wegkijkt, niet te lang duurt en goed acteerwerk bevat, vooral van Damon. Sterk acteur toch.

Maar de film neemt veel te veel hooi op z'n vork waardoor het allemaal een beetje vaag wordt.

Zoals al vaker genoemd hieronder bevat de film veel plotgaten en wurmt de regisseur zich in allerlei bochten om het nog een beetje geloofwaardig te maken.

Dat lukt absoluut niet.

Er wordt nogal opzichtig omgegaan met het contrast tussen autoritaire controle tegenover menselijke wilskracht en toeval. Uiteindelijk vloeit daar een niet erg enerverende boodschap uit.

De achtervolgingen waren nog wel leuk, maar het is duidelijk dat deze film geen voldoende waard is.

2,5*

Aardige film. Vooral een erg fijne cast. Blunt blijft altijd een erg fijne uitstraling hebben en als je daar Damon aankoppelt zit je al goed. Het romance subplotje werkt dan ook verrassend goed, ondanks de clichématige lading. Plotholes, cliché's en vergezocht. is dat erg? Helemaal niet. Qua concept best sterk, en lang niet zo pretentieus als een inception.

The Adjustment Bureau te tacklen op plotholes en vergezochte logica of wat dan ook is dan ook een beetje een dooddoener. Ook helemaal niet nodig, het plot is dan ook meer een middel en geen doel. Spanning is vrij nihil maar de film weet de aandacht wel vast te houden. Het is allemaal vrij cliché en qua uitwerking niet verfrissends maar dat is dan ook niet echt een must. Nolfi levert gewoon een straigh forward thrillertje af met een complexity for dummies plot. Niets mis mee.

Origineel filmpje.

Erg fris en vlot met een passende soundtrack en leuke spontane dialogen.

Matt Damon en Emily Blunt hebben inderdaad een erg goede chemie.

Het einde voelt een beetje te makkelijk aan maar ik heb er vrede mee.

*3.5

Hm, moeilijk om deze film te beoordelen.

1: omdat ik eigenlijk niet goed weet waar men met The Adjustment Bureau naartoe wou: liefdesverhaal, thriller?!

2: Het lijkt me een verhaal dat nogal vlug in elkaar gestopt is, ik heb het dan niet echt over de acteurs; want ondanks dat Damon niet mijn favoriete acteur is, was dit één van de rollen waar ik hem wel kon bekoren. Bovendien speelt Blunt, zoals altijd voor mij persoonlijk, heerlijk. Ze heeft dan ook zo'n leuk accent . Nee, het gaat me echt om het verhaal. De hoeden, de bedoelingen van the bad-guys... Ja het kwam nogal rommelig over, wat voor mij jammer is, want als ik zag waar men naartoe wou met het verhaal, dan had het echt iets origineel kunnen worden, alleen, voor mij, slecht uitgewerkt.

Het is voor mij zo'n film die ik één keer bekijk, wel vond meevallen, maar daarna nooit meer. Het is geen aanrader.

Middelmatige film, waar de realiteit en de fictie van de film maar niet op elkaar aansluiten. De film heeft of een tekort, of een overschot, aan fantasie. Overtuigingskracht heeft het niet, waardoor het moeilijk is om je in het verhaal in te leven. Bovendien is de film ontzettend voorspelbaar, en zitten er genoeg ongeloofwaardige scenes in.

Het verhaal op zich leek mij geschikt voor een goede film, maar helaas is deze poging het niet geworden.

Filmpje dat je kan laten mijmeren over lot, vrije wil en de Chairman (maar waarom zou je?), ofschoon het al snel oppassen is dat je niet verdwaald in vragen over het lekke scenario. Hoeft geen onoverkomelijke horde te zijn, ware het niet dat het ludieke sfeertje, waarmee het nog wel van start gaat, steeds meer plaats moet maken voor onnozele voortgang. Terwijl Emily Blunt in het begin nog zo lekker op dreef was. Enkele gave locaties en iets aardigs met deuren (Yankee Stadium, níce) kunnen niet verhinderen dat het uiteindelijk ontspoort in nogal malle meuk met een nawoord. En dat was ook niet zo'n goed idee.

Voor een debut-film niet slecht. Zoveelste Philip Dick film adaptatie, maar het deed me ook denken aan Momo en de tijdspaarders. Sommige scenes (de bieb) lijken rechtstreeks uit The Box te komen, een film die ondanks zijn manco's meer spanning weet op te roepen.

Grootste manco, de film wil maar niet echt spannend worden. Het Adjustment-team ziet er nogal gedateerd uit, die hoeden en die helmen....... het lijkt wel de jaren '60. Daar hadden ze wel iets eigentijdser van mogen brouwen, ze weten ook geen angst op te roepen, omdat je ze nauwelijks serieus neemt.

De logica laat het ook wel afweten, waarom zou je de vrouw van je leven zomaar achterlaten in het ziekenhuis, omdat ze anders geen carriere zou hebben volgens het adjustment team. Maar uit de gebeurtenissen blijkt toch al, dat ze samen een kracht vormen die een eigen toekomst schept....? In het licht van de film een onbegrijpelijke keuze.

Het beste aan de film is toch wel de chemie tussen Damon en Blunt, wat de film redt, vooral Emily Blunt is overtuigend.