The Void (2016)

Een bij elkaar geraapt zooitje. Maar wel een leuk bij elkaar geraapt zooitje. Het regent hier al vergelijkingen dus ik zal me de moeite besparen, maar gek zijn de meeste zeker niet want de film lijkt door legio andere horrorfilms beïnvloed.

Zoals Onderhond terecht opmerkte mikt het regisseursduo inderdaad iets te hoog en laten ze hier en daar wat potentieel onbenut, maar verder is dit best lekker horrorvermaak. De soundtrack is sfeervol, de creature designs heerlijk, en doordat er om de haverklap wel weer een change of pace plaatsvindt verveelt de film nimmer.

Ruime 3*

Amai, wat een rotzooi zeg. Ik snap niet dat er mensen zijn die hun tijd en geld investeren in het maken van zo'n rommel. Dit was echt niks waard: bij het haar getrokken plot, nul spanning .. beetje Hellraiser (zonder pinnen), beetje Prince of Darkness, maar verder een even grote leegte als de titel zelf. Nee, ik vond er geen zak aan en klop mezelf even op de borst dat ik hem heb uitgekeken.

Nu al de beste genrefilm van het jaar. Vooral ein-de-lijk weer een film die de magie van de gloriedagen van de horror weet te capturen (zonder direct te doen alsof het 80's is), met het beste van Carpenter en Fulci in een bloederige blender. Finger lickin' good!

Aardige horrorfilm. Het verhaal is wat warrig en ligt chaotisch, waardoor het lastig is een rechte lijn te trekken. Buiten dat is het prima vermaak. De film kent een aantal spannende momenten en heel wat gore. Zoals eerder aangegeven maakt men geen gebruik van computer effecten, wat de film een klassieke uitstraling geeft. 3.0

The Void is best een ambitieus project. Het regisseurs duo heeft een heerlijke mix weten te creëren tussen wat body horror en het mysterieuze.

Heel veel is gedaan met practical effects. Maakt dat het geheel veel echter aanvoelt dan films waarbij veel van CGI, en dan vooral CGI bloed, gebruikt wordt gemaakt. Het verhaal is best simpel, maar wordt hier wel op een effectieve manier verteld. De film neemt geen tijd om veel personages voor te stellen of direct te vertellen wat er gaande is. Je knalt er vrijwel meteen lekker in. Al willen de regisseurs op momenten net te veel in de film stoppen, wat averechts werkt. Maar over de gehele lijn blijft het boeien en vermaken. De gore ziet er geweldig uit en het verhaaltje is erg fijn. De synth score brengt veel sfeer in de film en de editing is erg goed. Het einde had net wat mysterieuzer gemogen. Jammer genoeg wordt er dan net wat te veel weggegeven. Maar ondanks dat is The Void een fijne film en gaat het een grote groep fans gaat krijgen. Ook heeft het de potentie om uit te groeien tot een cultfilm.

Meer van dit!

Als je het hele oeuvre van John Carpenter in één film probeert te stoppen, krijg je ongeveer zo iets. Helaas is het de makers niet gelukt ook dezelfde sfeer te behouden en is het zo'n kakadonie van ideëen, personages en verhaallijnen geworden dat je als kijker nooit echt de kans krijgt om mee te leven.

Wellicht wordt het bij herziening ooit iets beter omdat je dan door de vele bomen iets meer van het bos gaat ontwaren.

Less is more en breng wat meer focus aan en het kan nog best wel eens wat worden met dit regisseuersduo.

Wat was dit slecht zeg, knap van mezelf dat ik het nog zo'n 40 min. vol gehouden heb.

Erg gemengde reviews hier.

Zelf vond ik The Void wazige maar ook spannende shit. Het niet gebruiken van de verschrikkelijke CGI-effecten, die tegenwoordig in vrijwel elke film als makkelijke uitweg worden ingezet, vind ik een groot pluspunt. Hopelijk nemen andere regisseurs hier eens een voorbeeld aan.

Naarmate The Void vordert wordt het geheel wat minder gestroomlijnd, maar toch heb ik me vermaakt met deze Horror/Mystery.

Kon de vinger een tijd moeilijk op de zere plek leggen, maar het is inderdaad een gevalletje teveel hooi op de vork. The Void had echt een stukje compacter gemogen, vooral in het middenstuk is dat voelbaar. Maar qua visuals, practical effects, sfeer en weirdness is me dit een potje smullen! Hier en daar (vooral op het einde) is het echt een film om in te lijsten. Verbaas me over het vrij lage gemiddelde, want hij heeft het in zich om een klassieker(tje) te worden! Maar zal wel 'acquired taste' weze.

The Void is een lekkere throw-back naar de jaren '80 en was echt geniaal geweest als het niet zo'n rommeltje was geweest. Het verhaal stond me niet echt aan en er huppelden teveel nietszeggende koppen in beeld. Eigenlijk waren de scenes waarin er níet werd opgetreden door creature tuig de moeite simpelweg niet waard.

Daartegenover staan werkelijk briljante creature designs zoals we die kennen uit lang vervlogen tijden. Alles met de hand gemaakt zonder enige inbreng van computers. Ze deden sterk denken aan de liefdesbaby's van Barker en Croonenberg. Angstaanjagend, heerlijk smerig en met een sterk oog voor fantasie ontwikkeld. Wonderschoon en jaloersmakend. Dan zou ik willen dat mijn creativiteit wat verder ging dan het leggen van mijn initialen in de pot.

De begeleidende score is sterk en gecombineerd met leuk lichtspel waan je je soms in een regelrechte nachtmerrie. Maar nogmaals, wanneer er geen monsters in beeld zijn is het vooral leegte. En dat is toch ongeveer de helft van de film.

oei oei....wat was me dat ?

Normaal gezien komen mijn partner en ik vrij overeen met het geven van punten. Er zit gemiddeld een puntje verschil, soms 2 op een schaal van 10...maar dat gebeurt niet al te vaak. Maar hier spant toch wel de kroon. Ik dacht dat ik een leuke horror aan het bekijken was met heel wat bloederige momenten, knappe creature designs en een mysterieus verhaal. Ja...ik geef toe dat het verhaal naar het einde toe wel heel bizar en ondoorgrondelijk lijkt ( misschien ook wel het minpunt van de film ) met die driehoek, andere dimensie, piramide.....maar als geheel vond ik de film wel speciaal en heeft heel wat creativiteit te bieden. Mijn partner achteraf...wat hebben wij gezien? OMG....verschrikkelijke film ! Mijn score : 7/10 Partner : 0/10

“We will all be saved.

Everything has led to this.

I can see it all before me.

The infinite astro workings.

It's beautiful.”

Zou het kunnen dat Gillespie en Kostanski een onderonsje hadden op een avond na enkele flesjes bier en hun all time favorite film “The thing” gezellig samen nog eens bekeken, waarna ze aan de tafel enkele vluchtige ideeën neerschreven en schetsjes maakten van slijmerige en waanzinnig uitziende creaturen? Vervolgens verzonnen ze nog een op de Ku-klux-klan uitziende sekte wiens kap voorzien is van een groot driehoek als symbool. “Misschien maken de filmkijkers een associatie met de geheimzinnige Bermuda driehoek. En verder zullen we wel voor de vuist weg een verder verloop van het verhaal verzinnen. We zien wel waar we uitkomen.” dachten ze nog. Tja, daar lijkt “The Void” dan ook het resultaat van te zijn na deze brainstorm-sessie. Een horror die terug doet denken aan gelijksoortige films uit de jaren 80 waar horroreffecten werden gecreëerd met grimages en rubber maskers.

Tot ergens halverwege was het verre van slecht. De spanning was te snijden. Het was allemaal redelijk mysterieus en beangstigend. De gebruikte horror elementen zagen er goor en bloederig uit. Kortom, het leek wel op weg naar een geslaagd horror experiment. Totdat het geheel ontspoorde en een weg insloeg die niet meer te volgen was. Een psychedelische trip met beelden vanuit een andere dimensie of planeet, een occult-achtig ritueel en een demonisch schepsel dat het uiteindelijke doel uit de doeken doet. Niet dat deze uitleg er iets toe doet, want het is allemaal zo vergezocht en verwarrend.

Wat zeker een genot was, waren de verschillende creaturen die opdoken gedurende de hele film. Een rariteitenkabinet vol walgelijke en groteske monsters. De liefhebbers van dit soort speciale effecten zullen hier plezier in vinden. Misschien dat het enigszins afwijkt van deze film, maar telkens kreeg ik bij het bekijken van deze film een “Twin Peaks” gevoel. Een totaal ander onderwerp, maar ook daar was dat mysterieuze en bizarre merkbaar aanwezig. Ook hier is dit het geval. En indien dit een film was uit de jaren 80, dan hadden ze er zeker een succesrijke serie van kunnen maken. Qua filmaffiches hadden ze al een redelijke verzameling aangelegd om enkele seizoenen mee te dekken.

“The Void” is ontegensprekelijk een unieke film en iets wat je zelden tegenkomt. Dat dit makkelijk kan opgenomen worden in “The hall of cult movies” is een vanzelfsprekendheid. Dat het echter een vat vol krankzinnigheid is en een plot waar geen touw aan vast te knopen valt, is ook een feit. De acteerprestaties zijn niet echt schitterend maar vallen best mee voor deze low-budget film. De surrealistische sfeer is vooral in de tweede helft alomtegenwoordig. Sommige verhaallijnen zijn niet echt gedetailleerd uitgewerkt en laten je achter met meer vragen. Uiteindelijk vroeg ik me af waar ik nu eigenlijk naar gekeken had. Ik vrees dat dit een film is die alleen bij een beperkt publiek geapprecieerd zal worden. Merendeel van de filmkijkers zullen echter nogal minachtend over deze film spreken. Ik bevind me denk ik redelijk centraal qua opinie over dit bizar schouwspel.

2.5*

Nice try. Origineel is The Void allerminst, laat staan uniek. Werkelijk élk element werd door al dan niet vergeten genre genoten geïnspireerd, voornamelijk titels uit de jaren 80. Vandaar ook mijn sympathie voor dit samenraapsel. Mede dankzij de traditionele effecten is dit een ode aan films uit die periode. Maar dan wel een rommelige ode. Op zowat alle mogelijke vlakken mist The Void een eigen stem, weinig focus. En de acteerprestaties halen het geheel naar beneden. Jammer, het was één van mijn most anticipated voor 2017.

WE'RE IN HELL!

Super verrassend bizar geflipte film.

Nadat ik veel gemixte berichten hierover gelezen had heb ik de film een tijd uitgesteld.

2 dagen gelelden toch opgezet en dit soort films zijn absoluut voor mij besteed.

De film begint gelijk al met een vlot tempo en een lekker mysterieuze sfeer en verhaal. Hierdoor weet het ook redelijk spannend te worden waardoor je geboeid en aandachtig naar het beeld zit te kijken.

Ook dan een klein beetje 80's sfeer en soundtrack waren een juiste keuze voor de film.

Na ongeveer een half uur weet het mysterie gehalte nog goed vast te houden maar wachtte ik toch op wat meer duidelijkheid van het verhaal en wat gore, bloed, creatures of iets dergelijks. En ja hoor gelukkig niet snel daarna ging het tempo nog is een heel stuk extra omhoog en alles waar ik op gehoopt had kwam in beeld.

Halverwege word de spanning ook een stuk opgevoerd en zitten er hier en daar een paar fantastische scene's tussen. De donkere beelden van de verlaten en versleten gangen van het ziekenhuis zijn zo super sfeervol en zagen er fantastisch uit, de creepy sekte leden en dan ook nog de creatures die je te zien krijgt was echt geweldig. Persoonlijk vond ik het er echt super uit zien, lekker smerig, slijmerig en bloederig.

Het verhaal word ook beetje bij beetje duidelijk en uiteindelijk ook zeker niet teleurstellend. Er zitten misschien hier en daar nog een paar hele kleine vraagtekens maar voor de rest vond ik het prima.

Dit is één van de verrassendste horror films die ik de laatste tijd gezien heb. ben je een horrorliefhebber raad ik The Void ook zeker aan.

Een film die me zeker nog na 2 dagen steeds in me hoofd rondspookt.

Een dikke 3,5*

7/10

Geweldig!

En een fikse knipoog naar de horrorfilms van de jaren 80 m.n. Carpenter... Althans, dat staat al op de hoes vermeld. Simpel verhaaltje, een magistrale uitwerking.

Na een ultra-geweldadige opening bevinden we ons in een dokterskliniek. De inzet; een stagiere, een incestrelatie (opa en zwangere kleindochter), en politieagent Daniel met zijn zojuist opgepikte slachtoffer. Al gauw blijkt dat de slachtoffer erg gewild is door twee dolgedraaide schurken. Nouja, een gijzeling erop volgt.... maar dan blijkt dat de schurken niet op geld en macht uit zijn. En voor we het weten is de kliniek omsingeld door leden van de Ku Klux Klan... (nouja, dan met van die zwarte driehoeken op de maskers)... en veranderd een personeelslid in een uit de kluit gewassen monster.

En voor we het weten zijn we letterlijk in de hel beland en wordt het een heerlijk bloederig festijn... Let wel, het is niet eindeloos knallen, schieten en hakken zoals in From Tusk Till Dawn... Nee... Hier weten de regisseurs het nog vrij subtiel te houden. Ook lijkt geen enkele personage te vertrouwen te zijn en worden de dingen alleen nog maar bizarder.... Zeker wanneer er nog een onderverdieping in het kliniek schijnt te zijn die nog niet op de plattegrond stond. Voornamelijk Daniel is hier de coole cop, maar die twee schurken weten de rollen te stelen. Zeker wanneer blijkt dat het zelf slachtoffers zijn. Het kwaad zelf is hier ook niet alleen fysiek, maar, uiteraard, ook bovennatuurlijk... De transformatie van die kleindochter is de ultieme voorbeeld.

Ja, en het eten gaat moeilijk bij deze film. De gore is hier ruimschots aanwezig... de monsters zijn misselijkmakend en... achja, niks wordt geschuwd.

Een heerlijke, intense horrorslasher.

4,5*

Moderne Nostalgie. Lang naar uit gekeken en eindelijk gezien. Enorme verademing in het gros der Horror, maar 't is wél een beetje veel in één film...

De film begint veelbelovend door het mysterie en de geisoleerde setting. Maar er zijn teveel ideetjes in 1 film verwerkt met zowel een hoop gorigheid en monsterlijke gedrochten als een occulte sekte, waarbij nooit duidelijk wordt hoe er zoveel discipelen bij zijn gekomen. Het einde is wat anticlimactisch en lijkt een hint te geven naar een eventuele sequel.

Een wat beter verteld verhaal met meer focus en het had echt een horrorklassieker kunnen worden. Het is nu teveel een zooitje geworden.

Onevenwichtige film. De goede punten zijn hier al meerdere keren opgesomd met name dat we hier practical effects hebben ipv CGi alsook is het bij momenten lekker smerig. De jaren 80 hadden veel van dit soort films over monsters waarbij verhaal en acteerwerk van ondergeschikt belang waren aan gore en viezigheid. Het acteerwerk is hier ook zwak, geen leuke karakters. Het vervelendste is echter dat ze het verhaal hier proberen een extra dimensie te geven met wat mysterie een occulte organisatie of wat die heren met die wite kappen (deed me eerder aan Klu-Klux Clan denken) ook moesten voorstellen. Hadden ze het gewoon bij monsters gehouden het was zeker het geheel ten goede gekomen. Ook gratuit naakt was een kenmerk van die tijd, maar dat is blijkbaar ook not done any more. Als er geen monsters in beeld zijn, is het vooral saai en er zijn teveel van die stukken naar mijn zin.

Vreselijke slechte film. Zeer warrig. Het lijkt wel of ze alles genres van horror in één film willen stoppen. Het ziet er niet uit. Personages zijn totaal niet boeiend. De 'gore' is wel leuk, maar wordt niet goed ingezet. Het doet me niks. Dit is echt heel slecht. Ik vraag me af, wat de reden is dat ik deze film heb uitgekozen. Want later de trailer nog eens bekeken, maar die is ook niet goed. Vreemde keuze van mijzelf. Zo slecht.

Heerlijke knotsgekke retrohorror. Het begin is nog niet zo boeiend omdat de personages niet veel voorstellen en Poole echt een beroerde hoofdrolspeler is, maar de film is geen moment saai, zit vol met amusante wendingen en gooit steeds meer alle remmen los. Dat helse element van de film kon me zeer goed bekoren. Vooral het ontwerp van de monsters en de praktische effecten en gore zijn erg fraai. En al die symboliek, de aantekeningen van de dokter en die andere dimensie.

Het is meer dan alleen heerlijke pulp. De film heeft ook gewoon echt stijl. Mooie cinematografie ook. Ik heb echt genoten. De verwijzingen naar heel verschillende soorten horror gaan nog wonderlijk goed samen. Ook de toon van de film is helemaal goed. Hedendaagse horror is vaak te serieus of te opzichtig op de humor gericht. Dit valt daar dan fijn tussenin. Al kun je het op het einde niet meer echt luchtig noemen natuurlijk. : ) 3.5*.

Leuke horror.

Natuurlijk is het een soort mix van horror, want je hebt 4 soorten viezigheid in deze film.

Maar juist dit soort horror is waar ik altijd op zoek naar ben ik hebt echt genoten van deze knotsgekke film.

Het acteerwerk hoef je niet voor te kijken, want dat is niet echt op hoog niveau. Maar gelukkig maken de grote dosis horror veel goed. Erg fraai!

de niet al te lange speelduur en het lekker gooien van smerige mutanten door het scherm heen zorgt voor genoeg vermaak. Leuke film voor echte "Gorehounds". Ik zou hier alleen even je zakje chips laten staan.

Niets mis met het acteerwerk, vind ik. Niet briljant, maar verder ook niets negatiefs op aan te merken.

Erg fijn cultfilmpje, deze Lovecraftian horror, met name voor fans van 90s/80s horror.

Omdat de kerstvakantie (lekker 1,5 week vrij) is aangebroken, leek me dit wel een aardige horrorfilm om de vakantie mee te beginnen. Echt origineel is het allemaal niet en het is inderdaad vooral een mengelmoes van een aantal films zoals "The Thing (1982)", "Hellbound: Hellraiser II (1988)", "Event Horizon (1997)" en "Assault on Precinct 13 (1976)".

In dit verhaal draait het om politieagent Daniel Carter (Aaron Poole), die tijdens een bijzonder saaie dienst een gewonde man tegenkomt. Als hij deze man afzet bij het lokale ziekenhuis, loopt hij tegen een mysterieuze dreiging aan. Een gewelddadige Ku Klux Klan-achtige sekte staat namelijk op het punt het ziekenhuis binnen te vallen en samen met het personeel en een aantal andere personen, moet Daniel zich voorbereiden op de strijd van zijn leven. Maar dan ontdekt hij dat het echte kwaad al binnen is.

Het verhaal is best mysterieus, bizar en eigenlijk ook wel spannend (zeker de eerste helft van het verhaal) en doet qua horror denken aan gelijksoortige low-budget films uit de jaren 80, waar specialeffecten m.b.t. horror vooral gecreëerd werden met grimages, make-up en rubberen maskers/poppen. Ook zit er de nodige goor (met o.a. walgelijke monsters en ook wordt er in iemand zijn oog gestoken met een mes) in en ziet het er allemaal bloederig uit, maar op een gegeven moment ontspoort het verhaal en wordt het best allemaal belachelijk en vooral m.b.t. het occult-achtige ritueel, het demonisch schepsel en de beelden vanuit een andere dimensie/planeet. Omdat sommige verhaallijnen niet echt gedetailleerd zijn uitgewerkt, blijf je ook achter met vragen, zoals "Waarom alles gebeurt ?" en wat de betekenis is van het laatste shot (reusachtige piramide) van het verhaal. Maar misschien komt er nog wel een vervolg en wordt dan het één en ander duidelijker.

Omdat het verhaal zich grotendeels (op de opening na) in het ziekenhuis afspeelt en ook tijdens de avond/nacht, is het wel allemaal sfeervol en opzicht keek de film zich ook wel lekker weg (duurt met circa 85 minuten ook niet bepaald lang). De cast in deze film is redelijk beperkt en bestaat uit een bont gezelschap van personen, bestaande uit twee politieagenten, drie verpleegster (waarvan eentje een stagiaire is), twee burgerwachten (waarvan eentje niet kan praten), een gestoorde oude dokter, een hoogzwanger meisje en haar grootvader, een junkie en een in bed liggende patiënt. Wie van deze personen de avond/nacht zal overleven, is natuurlijk de vraag.

De acteerprestaties van de vooral onbekende cast is niet bepaald hoogstaand, maar vallen best nog mee en zeker voor een low-budget film zoals deze. Met name hoofdrolspeler Aaron Poole deed het nog best verdienstelijk (hij ontwikkeld zich ook leuk tijdens het verhaal) en hetzelfde geldt min of meer ook voor Kathleen Munroe (in de rol van verpleegster Allison Fraser) en Kenneth Welsh (in de rol van dokter Richard Powell). De Aziatische Ellen Wong (in de rol van stagiaire Kim) zorgt voor een heel klein beetje humor in het verhaal.

Al met al was dit best een aardige low-budget horrorfilm als tussendoortje om eens gezien te hebben en ik denk dat veel horror-fans deze film ook wel zullen waarderen (kan misschien wel uitgroeien tot een soort van cultfilm). Het verhaal mocht wel een beetje meer uitgewerkt zijn en zeker m.b.t. de grote vraag "Waarom alles gebeurt ?".

Hadden ze er misschien beter wat minder ingestoken?

Het verhaal begint zonder al teveel inleiding en toont en onmiddellijk een zekere hardheid. Verder is er een zeer goede mysterieuze sfeerontwikkeling maar blijft het geheel wat wazig en soms wat vergezocht. Gedurende de hele film had ik wel ergens een déjà-vu gevoel maar toch verveelde dat nooit. De karakters vallen als de vliegen, maar daar vrij oninteressant is dat nooit een gemis en het geheel loopt vrij vlot met voldoende gore momenten. Echter is naar mijn smaak die gore net te weinig expliciet vanwege soms het camerawerk of gekozen filters.

3*

Niet bijzonder, ook niet heel slecht, met weinig verwachtingen aan beginnen en dan heb je wellicht een leuke kluif hieraan. Deed me bij vlagen qua fantasy en gore beetje denken aan de absurde horror van good old Clive Barker, maar dan wel een matige Clive Barker. Nochtans bij enkele geslaagde scènes het gevoel gekregen dat de makers best het talent hebben om een puike genrefilm af te leveren maar nog zoekende zijn hoe dit tot een beter totaalresultaat zou moeten leiden. Te experimenteel en te weinig zelfverzekerd dus, ook duidelijk te zien dat dit niet veel mocht kosten, maar als poging sympathiek genoeg om tegen de heren Gillespie en Kostanski te zeggen: vooral doorgaan op deze weg naar ongetwijfeld iets beters.

Een redelijk horror/mysterie/SF film...

Redelijk verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Af en toe onrustig camerabeweging...

Horror is mijn ding niet, maar wel raar verhaal...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Kon deze wel smaken. Verveelde geen moment, soms iets te chaotisch en iets te direct zonder veel uitleg en verklaringen, maar het stoorde niet echt. Het sfeertje dat door gans de film heen gecreëerd wordt kon ik wel appreciëren. 7/10

Vermakelijke horror die vooral qua sfeer de toon goed zet. Acteerwerk kan er net mee door. Special effects zijn redelijk maar effectief.
Het is een allegaartje met elementen van Clive Barker, Lovecraft, Carpenter, Doom, Alien, Akira en ongetwijfeld meer - en dat alles in 90 min. De vaart zit er dan ook vanaf het begin in; ter hoogte van minuut 26 staat het aantal doden al op 5, middels neerschieten en levend verbranden, messteken in het oog, schietwond en afgepeld gezicht, steekwond hals en consumptie door een monster. In de marge dan nog wat minor incidenten en een dreigende bevalling.

3* en kijkenswaardig

Lekker horrorfilmpje hoor.Het was wel een beetje warrig af en toe, maar voornamelijk is dit een Lovecraft-achtig filmpje dat in flink tempo doordendert. Toffe monsters/effecten ook, de film deed daardoor ook behoorlijk old school aan. Ook qua sfeer. Veelbelovend begin van deze regisseurs.

Het is eigenlijk de tweede van regisseurs Jeremy Gillespie en Steven Kostanski

Hun eerste was Father's Day (2011) Aanrader! Echter deden ze die samen met hun vrienden van het Astron-6 team.

Jeremy Gillespie is daarnaast als assistent art director betrokken bij heel wat films zoals bv: It, The Shape of Water,Pacific Rim

Steven Kostanski is meer een special make-up effects artist bij films als: Crimson Peak, It en Suicide Squad

Oh en The Editor (2014) van Adam Brooks (II) en Matthew Kennedy is ook een aanrader