The Void (2016)

Lijkt me een instant cultstatus te gaan krijgen. Ik denk dat het alweer van Hush (2016) - MovieMeter.nl geleden is dat ik een film zo spannend vond. Een beetje jammer is misschien dat de oorsprong van het verhaal een beetje vaag blijft, al heeft dat ook wel zijn charmes. De acting is helaas niet meer dan degelijk maar de monsters zien er absoluut walgelijk uit. Ik weet niet zo goed wat ik van het einde moet denken, het lijkt wel of Allison en de sheriff in een post-apocalyptisch Egypte zijn beland uitkijkend op een piramide van Gizeh die zich losgemaakt heeft van de zwaartekracht.
Uitstekend voor 2/3 van de tijd daarna ontspoort de film wat naar mijn mening.

Hellraiser meets Beyond the Black Rainbow (en nog wel wat).

Het is leuk wanneer een horror meer probeert te zijn dan een simpel genrefilmpje, maar je kan soms ook iets teveel willen. De bedoelingen van Gillespie en Kostanski zijn zeker niet verkeerd, ze hebben ook wel een meer dan solide basis om van te vertrekken, maar alles in één enkele film dumpen bleek toch iets teveel gevraagd.

Na een tijdje beginnen de verschillende elementen elkaar vooral wat tegen te werken. Het begin is vooral mysterieus, maar met een streep gore en body horror in het eerste half uur wordt die focus al snel verlegd. Daar wordt dan niet echt verder op ingegaan, waarna de film vooral spannend probeert te zijn. Al het dan uiteindelijk wat spannend wordt begint alles weer te muteren en op het moment dat het richting lekker gore finale gaat keert de film weer de weirde richting uit.

Elke keer wanneer het lekker begint te lopen poogt de film iets anders te zijn, daardoor is het moeilijk om écht goed in de film te komen. Qua effecten en setting zit het wel goed, de soundtrack is ook méér dan behoorlijk (met behulp van Lustmord zag ik in de credits), enkel de editing wil ook niet echt goed mee. Had iets snediger gemogen.

Acteerwerk is ook niet super, Aaron Poole deed me wat aan een jonge Jeffrey Combs denken, niet echt geweldig positief naar mijn mening. En Ellen Wong (klinkt Chinees) die een Kim speelt (klinkt Koreaans) is ook wat aan de vreemde kant, maar dat zal wel een toevalligheidje zijn. Echt storen doet het acteerwerk niet, maar een tikje beter had de film toch wat geholpen.

Klinkt iets negatiever dan het is, want de twee regisseurs doen erg veel goed. Alleen mikken ze wat te hoog. Niet ingelost potentieel dus, en da's jammer want zoveel horrorfilms die iets speciaals proberen zijn er niet.

3.0*

Iets over deze film vertellen waarom je hem goed vind is net zoiets als je laatste droom/nachtmerrie uitleggen. Iets wat bijna onmogelijk is! En bij deze film is dat zelfs nog meer van toepassing dan doorgaans doordat het visueel aandoet als één prachtige nachtmerrieachtige film. Met vele verwijzingen naar andere horror-successen. We zien invloeden van John Carpenter, Clive Barker en een meerdere keren verfilmt verhaal van H.P. Lovecraft (Lucio Fulci,Stuart Gordon.) Het begint allemaal vrij mysterieus en heb je nog geen idee waar het naar toe gaat. Een shoot-out bij een huis met een vader en zoon. Waarnaar een politieagent een betrokken jongen oppikt en naar een ziekenhuis brengt dat bijna op het punt staat om te verhuizen. Een opa met een zwangere kleindochter in de wachtkamer. En dan is er nog de state-trooper Mitchell gespeeld door oudgediende Art Hindle (Invasion of the Body Snatchers) Uiteindelijk komen alle lijntjes bij elkaar en misschien dat dit tevens een van de weinige minpuntje is omdat niet alle lijntjes even goed op elkaar aansluiten. In de tussentijd zien we wel supergave bodyhorror en fijne bloederige taferelen. De cast doen gedegen hun werk. Toch valt niemand op echter is het ook niet zo dat iemand onder de maat presteert. Regisseurs Jeremy Gillespie en Steven Kostanski maakte deel uit van het Astron-6 team en die staan gerant voor prima films. Zo ook deze 'The Void.' De film biedt een tal van prachtige visuele en gewelddadige scenes die de muren rood verven. En al haal de film niet helemaal de plaats van bestemming, de weg naar de hel is absoluut niet saai!

Leuk leentje buur spelen en je inspiratie uit andere films halen en dat sterk laten zien in je films....zelf ben ik daar niet zo'n fan van.

Tuurlijk je kan je laten inspireren door bepaalde films,maar vind dat je daar toch je eigen draai aan moet geven....en beter nog iets nieuws en origineels op tafel gooien.

Dit voelde als niets nieuws en dat vond ik jammer.

Toch nog 3,0 ster omdat het wel lekker smerig was en er eindelijk weer eens een horrorfilm met ballen op het scherm tevoorschijn is gekomen.

Toen The Void werd aangekondigd was ik erg enthousiast. De trailer werd gezien als een soort mix van de stijlen van John Carpenter en Lucio Fulci. Geen wonder dat mijn interesse was gewekt.

Een agent treft een verwarde tiener aan langs de weg en brengt hem naar het ziekenhuis waar zijn vrouw werkt. Al snel beginnen er in het ziekenhuis onverklaarbare dingen te gebeuren. Een verpleegster vermoord een patiënt en beneemt zichzelf van het leven. Buiten verzamelen sekteleden zich en dan is er ook nog een vreemd gemuteerd schepsel aanwezig.

Jeremy Gillespie en Steven Kostanski zijn geen bijzonder ervaren filmmakers, maar het is duidelijk dat het gepassioneerde Horrorliefhebbers zijn. Ze maakte eerder een film bij Troma, wat animatiefilms en neptrailers en dit is hun eerste grote crowdfunding project. Waar Gillespie en Kostanski wel ervaring mee hebben zijn special effects, en dat is maar goed ook.

De opzet van het verhaal is natuurlijk niet bijzonder origineel – een groep mensen is ingesloten in een gebouw met bedreigingen zowel buiten als binnen het gebouw. De conflicten tussen de personages over hoe ze moeten overleven doet denken aan The Mist, waar de sekteleden en het portaal in de kelder meer doen denken aan John Carpenters Prince of Darkness. Daarnaast is de setting haast identiek aan die van Halloween 2. Het verhaal is vrij rommelig, aan de ene kant hebben we de (typisch Amerikaanse) independent film drama-momenten van de personages en dan zijn er ook nog allemaal twists en zijlijnen. Vooral door de verandering van stijl voelt het niet echt als één geheel. Wel zitten er bijzonder interessante elementen verwerkt in de film die menig Lovecraft-fan zullen bekoren. Fulci-invloeden zaten er niet echt in, of je zou de ‘zombie’-scenes en ‘de poort naar de hel’ aan The Beyond moeten koppelen.

De film is degelijk opgenomen en bevat een aantal mooie plaatjes. Net als bij It Follows leek het erop dat de film een 80s-achtige stijl nastreefde, maar eigenlijk was het meer hedendaags camerawerk. De colorgrading was meestal erg sfeervol, al hadden de scènes in het ziekenhuis wat minder geel gekund (het lijkt net alsof iedereen een leverziekte heeft). Op een aantal momenten werd slim gebruik gemaakt van schaduwen. De nachtmerrieachtige Lovecraftiaanse visioenen waren ook mooi gedaan (al is het wel greenscreen-werk).

De kwaliteit van de film zit hem toch voornamelijk in de fantastische practical effects. Het is duidelijk waar de makers hun inspiratie vandaan haalden. De transformerende schepsels lijken regelrecht uit The Thing gewandeld. Ook bevatten ze sporen van Suart Gordon’s Lovecraftiaanse From Beyond. De transformatie die Powell heeft ondergaan doet dan weer denken aan Frank uit Hellraiser van Clive Barker. Het uiteindelijke monster (Powell’s herboren dochter) doet denken aan H.R. Giger’s artwork voor Dune (waar eerder Alien uit is ontstaan). De shots van de gedrochten waren naar mijn smaak iets teveel ingekort, maar daardoor zien ze er waarschijnlijk wel beter uit. Uiteraard is er ook veel digitale visual effects gebruikt, maar dat was nergens storend. Het is een verademing om weer eens zulke mooie effecten in een film te zien.

De muziek was geslaagd en sfeervol. Blitz/Berlin, Jeremy Gillespie, Lustmord, Menalon en Brian Wiacek hebben de film van een atmosferische synthesizer soundtrack voorzien.

Het acteerwerk was prima, maar ook niet echt heel bijzonder. Art Hindle (Invasion of the Body Snatchers, The Brood) heeft een klein rolletje en verder zijn vooral Kenneth Welsh en Aaron Poole wel aardig.

Al met is The Void een film waar toch wel heel duidelijk leentjebuur wordt gespeeld bij een hoop cult horrors uit de jaren ’80. Om die reden krijgt de film veel kritiek, hij zou namelijk niet origineel genoeg zijn. Als Horror-fan vind ik het juist erg leuk dat er wordt verwezen eerdere films. Ik vind het veel hinderlijker dat het verhaal niet echt is uitgewerkt en de stijl rommelig overkomt, maar heel storend is dat ook niet. De practical effects zullen Horrorfanaten doen likkebaarden en om die reden is The Void het bekijken meer dan waard. Verder is de film ook bijzonder vermakelijk en zelfs behoorlijk unheimlich op sommige momenten. Wellicht dat we in de toekomst meer kunnen verwachten van het duo Jeremy Gillespie en Steven Kostanski, maar voor nu zitten de twee vast nog tevreden terug te kijken op dit passieproject.

Aanvankelijk een goedgemaakte en vooral lekkere oldschool kruising tussen The Thing en Assault On Precinct 13, maar gaandeweg nemen de regisseurs helaas een beetje teveel hooi op de vork. Na ongeveer een uur wordt het allemaal wel erg maf en vergezocht en doet men er een flinke klodder Hellraiser bij. Dat pakte bij een film als Event Horizon eerder ook al niet zo positief uit. Maar goed, evenwel valt er genoeg te genieten, bijvoorbeeld van de smerige en bloederige makeup-effecten, die er heel goed uitzien.

Fijne horrorfilm deze! Goede mix van bekende 80/90's cult horrorfilms die hierboven en in andere reviews worden genoemd. Spannende opbouw, goede gore, geen benul waar de film naar opbouwt, en dan een lekker Hellraiser-achtig einde! Zo mogen ze ze wel vaker maken! Geen moment verveeld, zeker een must-see als je van cult klassiekers zoals Hellraiser, The Thing en From Beyond houd!

Een bij elkaar geraapt zooitje. Maar wel een leuk bij elkaar geraapt zooitje. Het regent hier al vergelijkingen dus ik zal me de moeite besparen, maar gek zijn de meeste zeker niet want de film lijkt door legio andere horrorfilms beïnvloed.

Zoals Onderhond terecht opmerkte mikt het regisseursduo inderdaad iets te hoog en laten ze hier en daar wat potentieel onbenut, maar verder is dit best lekker horrorvermaak. De soundtrack is sfeervol, de creature designs heerlijk, en doordat er om de haverklap wel weer een change of pace plaatsvindt verveelt de film nimmer.

Ruime 3*

Amai, wat een rotzooi zeg. Ik snap niet dat er mensen zijn die hun tijd en geld investeren in het maken van zo'n rommel. Dit was echt niks waard: bij het haar getrokken plot, nul spanning .. beetje Hellraiser (zonder pinnen), beetje Prince of Darkness, maar verder een even grote leegte als de titel zelf. Nee, ik vond er geen zak aan en klop mezelf even op de borst dat ik hem heb uitgekeken.

Aardige horrorfilm. Het verhaal is wat warrig en ligt chaotisch, waardoor het lastig is een rechte lijn te trekken. Buiten dat is het prima vermaak. De film kent een aantal spannende momenten en heel wat gore. Zoals eerder aangegeven maakt men geen gebruik van computer effecten, wat de film een klassieke uitstraling geeft. 3.0

The Void is best een ambitieus project. Het regisseurs duo heeft een heerlijke mix weten te creëren tussen wat body horror en het mysterieuze.

Heel veel is gedaan met practical effects. Maakt dat het geheel veel echter aanvoelt dan films waarbij veel van CGI, en dan vooral CGI bloed, gebruikt wordt gemaakt. Het verhaal is best simpel, maar wordt hier wel op een effectieve manier verteld. De film neemt geen tijd om veel personages voor te stellen of direct te vertellen wat er gaande is. Je knalt er vrijwel meteen lekker in. Al willen de regisseurs op momenten net te veel in de film stoppen, wat averechts werkt. Maar over de gehele lijn blijft het boeien en vermaken. De gore ziet er geweldig uit en het verhaaltje is erg fijn. De synth score brengt veel sfeer in de film en de editing is erg goed. Het einde had net wat mysterieuzer gemogen. Jammer genoeg wordt er dan net wat te veel weggegeven. Maar ondanks dat is The Void een fijne film en gaat het een grote groep fans gaat krijgen. Ook heeft het de potentie om uit te groeien tot een cultfilm.

Meer van dit!

Erg gemengde reviews hier.

Zelf vond ik The Void wazige maar ook spannende shit. Het niet gebruiken van de verschrikkelijke CGI-effecten, die tegenwoordig in vrijwel elke film als makkelijke uitweg worden ingezet, vind ik een groot pluspunt. Hopelijk nemen andere regisseurs hier eens een voorbeeld aan.

Naarmate The Void vordert wordt het geheel wat minder gestroomlijnd, maar toch heb ik me vermaakt met deze Horror/Mystery.

The Void is een lekkere throw-back naar de jaren '80 en was echt geniaal geweest als het niet zo'n rommeltje was geweest. Het verhaal stond me niet echt aan en er huppelden teveel nietszeggende koppen in beeld. Eigenlijk waren de scenes waarin er níet werd opgetreden door creature tuig de moeite simpelweg niet waard.

Daartegenover staan werkelijk briljante creature designs zoals we die kennen uit lang vervlogen tijden. Alles met de hand gemaakt zonder enige inbreng van computers. Ze deden sterk denken aan de liefdesbaby's van Barker en Croonenberg. Angstaanjagend, heerlijk smerig en met een sterk oog voor fantasie ontwikkeld. Wonderschoon en jaloersmakend. Dan zou ik willen dat mijn creativiteit wat verder ging dan het leggen van mijn initialen in de pot.

De begeleidende score is sterk en gecombineerd met leuk lichtspel waan je je soms in een regelrechte nachtmerrie. Maar nogmaals, wanneer er geen monsters in beeld zijn is het vooral leegte. En dat is toch ongeveer de helft van de film.

oei oei....wat was me dat ?

Normaal gezien komen mijn partner en ik vrij overeen met het geven van punten. Er zit gemiddeld een puntje verschil, soms 2 op een schaal van 10...maar dat gebeurt niet al te vaak. Maar hier spant toch wel de kroon. Ik dacht dat ik een leuke horror aan het bekijken was met heel wat bloederige momenten, knappe creature designs en een mysterieus verhaal. Ja...ik geef toe dat het verhaal naar het einde toe wel heel bizar en ondoorgrondelijk lijkt ( misschien ook wel het minpunt van de film ) met die driehoek, andere dimensie, piramide.....maar als geheel vond ik de film wel speciaal en heeft heel wat creativiteit te bieden. Mijn partner achteraf...wat hebben wij gezien? OMG....verschrikkelijke film ! Mijn score : 7/10 Partner : 0/10

“We will all be saved.

Everything has led to this.

I can see it all before me.

The infinite astro workings.

It's beautiful.”

Zou het kunnen dat Gillespie en Kostanski een onderonsje hadden op een avond na enkele flesjes bier en hun all time favorite film “The thing” gezellig samen nog eens bekeken, waarna ze aan de tafel enkele vluchtige ideeën neerschreven en schetsjes maakten van slijmerige en waanzinnig uitziende creaturen? Vervolgens verzonnen ze nog een op de Ku-klux-klan uitziende sekte wiens kap voorzien is van een groot driehoek als symbool. “Misschien maken de filmkijkers een associatie met de geheimzinnige Bermuda driehoek. En verder zullen we wel voor de vuist weg een verder verloop van het verhaal verzinnen. We zien wel waar we uitkomen.” dachten ze nog. Tja, daar lijkt “The Void” dan ook het resultaat van te zijn na deze brainstorm-sessie. Een horror die terug doet denken aan gelijksoortige films uit de jaren 80 waar horroreffecten werden gecreëerd met grimages en rubber maskers.

Tot ergens halverwege was het verre van slecht. De spanning was te snijden. Het was allemaal redelijk mysterieus en beangstigend. De gebruikte horror elementen zagen er goor en bloederig uit. Kortom, het leek wel op weg naar een geslaagd horror experiment. Totdat het geheel ontspoorde en een weg insloeg die niet meer te volgen was. Een psychedelische trip met beelden vanuit een andere dimensie of planeet, een occult-achtig ritueel en een demonisch schepsel dat het uiteindelijke doel uit de doeken doet. Niet dat deze uitleg er iets toe doet, want het is allemaal zo vergezocht en verwarrend.

Wat zeker een genot was, waren de verschillende creaturen die opdoken gedurende de hele film. Een rariteitenkabinet vol walgelijke en groteske monsters. De liefhebbers van dit soort speciale effecten zullen hier plezier in vinden. Misschien dat het enigszins afwijkt van deze film, maar telkens kreeg ik bij het bekijken van deze film een “Twin Peaks” gevoel. Een totaal ander onderwerp, maar ook daar was dat mysterieuze en bizarre merkbaar aanwezig. Ook hier is dit het geval. En indien dit een film was uit de jaren 80, dan hadden ze er zeker een succesrijke serie van kunnen maken. Qua filmaffiches hadden ze al een redelijke verzameling aangelegd om enkele seizoenen mee te dekken.

“The Void” is ontegensprekelijk een unieke film en iets wat je zelden tegenkomt. Dat dit makkelijk kan opgenomen worden in “The hall of cult movies” is een vanzelfsprekendheid. Dat het echter een vat vol krankzinnigheid is en een plot waar geen touw aan vast te knopen valt, is ook een feit. De acteerprestaties zijn niet echt schitterend maar vallen best mee voor deze low-budget film. De surrealistische sfeer is vooral in de tweede helft alomtegenwoordig. Sommige verhaallijnen zijn niet echt gedetailleerd uitgewerkt en laten je achter met meer vragen. Uiteindelijk vroeg ik me af waar ik nu eigenlijk naar gekeken had. Ik vrees dat dit een film is die alleen bij een beperkt publiek geapprecieerd zal worden. Merendeel van de filmkijkers zullen echter nogal minachtend over deze film spreken. Ik bevind me denk ik redelijk centraal qua opinie over dit bizar schouwspel.

2.5*

Geweldig!

En een fikse knipoog naar de horrorfilms van de jaren 80 m.n. Carpenter... Althans, dat staat al op de hoes vermeld. Simpel verhaaltje, een magistrale uitwerking.

Na een ultra-geweldadige opening bevinden we ons in een dokterskliniek. De inzet; een stagiere, een incestrelatie (opa en zwangere kleindochter), en politieagent Daniel met zijn zojuist opgepikte slachtoffer. Al gauw blijkt dat de slachtoffer erg gewild is door twee dolgedraaide schurken. Nouja, een gijzeling erop volgt.... maar dan blijkt dat de schurken niet op geld en macht uit zijn. En voor we het weten is de kliniek omsingeld door leden van de Ku Klux Klan... (nouja, dan met van die zwarte driehoeken op de maskers)... en veranderd een personeelslid in een uit de kluit gewassen monster.

En voor we het weten zijn we letterlijk in de hel beland en wordt het een heerlijk bloederig festijn... Let wel, het is niet eindeloos knallen, schieten en hakken zoals in From Tusk Till Dawn... Nee... Hier weten de regisseurs het nog vrij subtiel te houden. Ook lijkt geen enkele personage te vertrouwen te zijn en worden de dingen alleen nog maar bizarder.... Zeker wanneer er nog een onderverdieping in het kliniek schijnt te zijn die nog niet op de plattegrond stond. Voornamelijk Daniel is hier de coole cop, maar die twee schurken weten de rollen te stelen. Zeker wanneer blijkt dat het zelf slachtoffers zijn. Het kwaad zelf is hier ook niet alleen fysiek, maar, uiteraard, ook bovennatuurlijk... De transformatie van die kleindochter is de ultieme voorbeeld.

Ja, en het eten gaat moeilijk bij deze film. De gore is hier ruimschots aanwezig... de monsters zijn misselijkmakend en... achja, niks wordt geschuwd.

Een heerlijke, intense horrorslasher.

4,5*

De film begint veelbelovend door het mysterie en de geisoleerde setting. Maar er zijn teveel ideetjes in 1 film verwerkt met zowel een hoop gorigheid en monsterlijke gedrochten als een occulte sekte, waarbij nooit duidelijk wordt hoe er zoveel discipelen bij zijn gekomen. Het einde is wat anticlimactisch en lijkt een hint te geven naar een eventuele sequel.

Een wat beter verteld verhaal met meer focus en het had echt een horrorklassieker kunnen worden. Het is nu teveel een zooitje geworden.

Vreselijke slechte film. Zeer warrig. Het lijkt wel of ze alles genres van horror in één film willen stoppen. Het ziet er niet uit. Personages zijn totaal niet boeiend. De 'gore' is wel leuk, maar wordt niet goed ingezet. Het doet me niks. Dit is echt heel slecht. Ik vraag me af, wat de reden is dat ik deze film heb uitgekozen. Want later de trailer nog eens bekeken, maar die is ook niet goed. Vreemde keuze van mijzelf. Zo slecht.

Omdat de kerstvakantie (lekker 1,5 week vrij) is aangebroken, leek me dit wel een aardige horrorfilm om de vakantie mee te beginnen. Echt origineel is het allemaal niet en het is inderdaad vooral een mengelmoes van een aantal films zoals "The Thing (1982)", "Hellbound: Hellraiser II (1988)", "Event Horizon (1997)" en "Assault on Precinct 13 (1976)".

In dit verhaal draait het om politieagent Daniel Carter (Aaron Poole), die tijdens een bijzonder saaie dienst een gewonde man tegenkomt. Als hij deze man afzet bij het lokale ziekenhuis, loopt hij tegen een mysterieuze dreiging aan. Een gewelddadige Ku Klux Klan-achtige sekte staat namelijk op het punt het ziekenhuis binnen te vallen en samen met het personeel en een aantal andere personen, moet Daniel zich voorbereiden op de strijd van zijn leven. Maar dan ontdekt hij dat het echte kwaad al binnen is.

Het verhaal is best mysterieus, bizar en eigenlijk ook wel spannend (zeker de eerste helft van het verhaal) en doet qua horror denken aan gelijksoortige low-budget films uit de jaren 80, waar specialeffecten m.b.t. horror vooral gecreëerd werden met grimages, make-up en rubberen maskers/poppen. Ook zit er de nodige goor (met o.a. walgelijke monsters en ook wordt er in iemand zijn oog gestoken met een mes) in en ziet het er allemaal bloederig uit, maar op een gegeven moment ontspoort het verhaal en wordt het best allemaal belachelijk en vooral m.b.t. het occult-achtige ritueel, het demonisch schepsel en de beelden vanuit een andere dimensie/planeet. Omdat sommige verhaallijnen niet echt gedetailleerd zijn uitgewerkt, blijf je ook achter met vragen, zoals "Waarom alles gebeurt ?" en wat de betekenis is van het laatste shot (reusachtige piramide) van het verhaal. Maar misschien komt er nog wel een vervolg en wordt dan het één en ander duidelijker.

Omdat het verhaal zich grotendeels (op de opening na) in het ziekenhuis afspeelt en ook tijdens de avond/nacht, is het wel allemaal sfeervol en opzicht keek de film zich ook wel lekker weg (duurt met circa 85 minuten ook niet bepaald lang). De cast in deze film is redelijk beperkt en bestaat uit een bont gezelschap van personen, bestaande uit twee politieagenten, drie verpleegster (waarvan eentje een stagiaire is), twee burgerwachten (waarvan eentje niet kan praten), een gestoorde oude dokter, een hoogzwanger meisje en haar grootvader, een junkie en een in bed liggende patiënt. Wie van deze personen de avond/nacht zal overleven, is natuurlijk de vraag.

De acteerprestaties van de vooral onbekende cast is niet bepaald hoogstaand, maar vallen best nog mee en zeker voor een low-budget film zoals deze. Met name hoofdrolspeler Aaron Poole deed het nog best verdienstelijk (hij ontwikkeld zich ook leuk tijdens het verhaal) en hetzelfde geldt min of meer ook voor Kathleen Munroe (in de rol van verpleegster Allison Fraser) en Kenneth Welsh (in de rol van dokter Richard Powell). De Aziatische Ellen Wong (in de rol van stagiaire Kim) zorgt voor een heel klein beetje humor in het verhaal.

Al met al was dit best een aardige low-budget horrorfilm als tussendoortje om eens gezien te hebben en ik denk dat veel horror-fans deze film ook wel zullen waarderen (kan misschien wel uitgroeien tot een soort van cultfilm). Het verhaal mocht wel een beetje meer uitgewerkt zijn en zeker m.b.t. de grote vraag "Waarom alles gebeurt ?".

Niet bijzonder, ook niet heel slecht, met weinig verwachtingen aan beginnen en dan heb je wellicht een leuke kluif hieraan. Deed me bij vlagen qua fantasy en gore beetje denken aan de absurde horror van good old Clive Barker, maar dan wel een matige Clive Barker. Nochtans bij enkele geslaagde scènes het gevoel gekregen dat de makers best het talent hebben om een puike genrefilm af te leveren maar nog zoekende zijn hoe dit tot een beter totaalresultaat zou moeten leiden. Te experimenteel en te weinig zelfverzekerd dus, ook duidelijk te zien dat dit niet veel mocht kosten, maar als poging sympathiek genoeg om tegen de heren Gillespie en Kostanski te zeggen: vooral doorgaan op deze weg naar ongetwijfeld iets beters.

Een redelijk horror/mysterie/SF film...

Redelijk verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Af en toe onrustig camerabeweging...

Horror is mijn ding niet, maar wel raar verhaal...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Heel bijzonder vond ik deze film niet echt. Ik had hem al een langere tijd op mijn kijk-lijst staan maar word nu eigenlijk heerlijk verplicht om deze even te gaan kijken dankzij de nieuwe horror knock-out battle die zich plaatst vind op het forum. Maar zoals ik al zei vond ik de film niet speciaal, soms een beetje vreemd en onwennig. De film had een bepaalde sfeer waar je niet makkelijk van af kwam en die niet altijd prettig voelde wat toch wel weer een beetje de nou visie van de film waarnam. Maar echt speciaal werd de film niet.

Ik had een beetje het gevoel dat ik soms naar ‘The Thing’ keek, zeker de originele film vooral met de slierten die uit hun mond kwamen of de gruwelijke verschijningen die ontwaakten, niet bepaald origineel of spannend om zo op te noemen en soms vrij onduidelijk wat het was, zeker in het begin. Na mate de film door gaat werd hij stukken leuker maar er zaten ook weer momenten bij die het vermaak wat weg nam door misschien wat irritatie, zeker omdat ik de wezens er nou niet bepaald bijzonder uit vond zien. Ik was wel onder de indruk met het moment waar de zuster dus overgenomen was in haar hoofd en zei dat het niet haar huid/lichaam was en de stukken vel aan haar hoofd hingen, en ze met een schaar in de oogbal van een patiënt zat te roeren, heerlijk!

De cast was leuk maar werd nergens echt bijzonder. Soms zit ik nog steeds in het hoofd waar ik nou precies naar gekeken heb, het werd me allemaal niet héél duidelijk. Langdradig was het niet maar een spektakel kon je het ook niet noemen. Het nodige bloed werd gespild en dat was zeker een pluspunt. Nee, ‘The Void’ is niet mijn film geworden en na het zien was hij leuk maar voor mij voelde het aan als niks bijzonders.

3.0*

Film kende een goed maar heftig begin en een mooi einde. Visueel was het soms best mooi, behalve die vreselijke gedrochten dan. Tja, en dan het verhaal. Dat moeten we maar met een korreltje zout nemen denk ik. Horrorfilms moeten het van het verhaal sowieso toch niet direct hebben. Het gaat om de effecten, de sfeer en de spanning. Nou, dat was in deze film best wel aardig, maar een grootse horrorfilm vond ik The Void nu bepaald niet. Alles al een keer eerder gezien én veel beter.

3,0

I’m keeping the fucking gun.

Haha ja, wat is het, hè! The Void is een overvolle film met allerhande invloeden en elementen uit andere films en het is niet eens zozeer dat er een ferm eigen stempel op gedrukt wordt, maar man o man wat is het effectief gedaan allemaal.

Vlezige, bloederige gore, slijmerige tentakels, occulte aangelegenheden, paranoia en claustrofobie, torture porn en een sfeer schatplichtig aan sci-fi horror.

Het ongeloof staat meermaals op de gezichten van de personages (prima acteerwerk) te lezen en als kijker kun je ze eigenlijk alleen maar volgen, want de film is niet alleen onvoorspelbaar; het vindt ook telkens weer een nieuwe overtreffende trap.

Naar het einde toe, worden sommigen misschien wat lamgeslagen door de veelheid ervan en ontsporende vaagheid. Er worden misschien meer lijntjes uitgegooid dan opgehaald maar ik heb 100% vrede met de uitkomst.

Met open mond genoten van een stilistisch solide, overdreven smerige horrorfilm met artistieke ondertoon. Cultstatus gegarandeerd. 4,5*

Liefhebbers van het genre dat is wel te zien, simpel doeltreffend verhaaltje wat zich afspeelt op 1 locatie met hele vette monsters. Ja zo lust ik ze graag, en meer practical effects svp.

Toch eerst even reageren op kijkers die een halve tot 2 punten toekennen aan een film zonder dit te beargumenteren.

Een 0,5 t/m een 2 punten, dat geven wij voor de goede hoes met mooie opdruk, vervolgens kijk je naar acteren, het verhaal, de lengte, de decor/set en als deze vervolgens iets te weeg brengen, kom je sowieso hoger uit met de score dan een halve tot 2 punten. Als we ervan uitgaan dat IMDb internationaal een respectabele filmsite is, dan zie je zelfs bij de slechtste films een cijfer van 2 à 3. Deze film behaald op IMDb een 5,9 van 31.778 kijkers en dat komt ongeveer overeen met onze 6.

Als iemand een mening heeft over een film vind ik fijn maar graag wel een onderbouwing van een mening, vooral als deze juichend is of zeer negatief. Dus niet een die niets anders weergeeft dan "Waardeloze film". Wat was waardeloos en waarom is dan de film waardeloos?

Pkk hieronder betekent waarschijnlijk KKK oftewel de Amerikaanse afdeling van gekken getooid met puntmutsen.

De film is inderdaad niet geweldig maar wel nu en dan spannend, het acteren zou beter kunnen maar is niet afgrijselijk zoals in sommige B-films. Ook het verhaal is redelijk maar wat de lokale afdeling met de muts en driehoek erop inhoudt is ons niet helemaal duidelijk. Wel maakt het een dreigend sfeertje in de film maar waartoe het dient? Wie het weet mag het zeggen.

Wij vermoeden volgers van de gekke dokter.

Omdat de film net gemiddeld, dus '13 in een dozijn scoort', haalt deze niet de 7 die we normaal geven als waardering maar een kleine 6. Het had allemaal wat beter uitgevoerd kunnen worden.

Assault at Precinct 13 meets Alien en Night of the Living Dead in deze prima SF-horror waarin een groep mensen zich noodgedwongen verschanst in een klein, afgelegen ziekenhuis dat om onduidelijke redenen omsingeld wordt door sinistere verschijningen. Zet de personages vrij goed neer en creëert een claustrofobische sfeer. Goed spel en goede special effects doen de rest.

Een geslaagde, maar eveneens een wat bizarre bevreemdende horror waarbij het allemaal nogal vaag is wat er allemaal gebeurt. Een groepje mensen zit vast in een klein ziekenhuis doordat ze omsingeld worden door een occulte moorddadige sekte.

Alsof dat nog niet genoeg was loert ook ín het ziekenhuis gevaar met slijmerige monsters met lange tentakels. Het groepje zelf vertrouwt elkaar bovendien ook niet waardoor de aandacht en het plot dus ruim verspreid zit.

Saai is het dus allerminst. Geweldig ook niet, maar plezant wel. Beet wel een grappig personage die flik die moeite heeft om zijn gezag uit te stralen.

Herzien. Blijft een knap staaltje werk, zeker op het vlak van praktische effecten. Regisseurs Jeremy Gillespie en Steven Kostanski delen duidelijk een grote liefde en passie voor het genre, waardoor The Void propvol zit met geslaagde ideeën en onverwachte wendingen. Jammerlijk is wel dat er weinig ruimte wordt vrijgemaakt om elke kanteling gepast uit te werken (de film verandert tenslotte voortdurend van toonzetting), maar er zit toch genoeg tussen om als horrorliefhebber blij van te worden. Voeg daar nog kundige cinematografie aan toe en je krijgt een verzorgde combinatie van allerlei genres en concepten. Zeker niet voor iedereen, maar ik heb er weer met volle teugen van genoten.