Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb (1964)

Ik vind Peter Sellers geniaal!

Hij speelt meerdere typetjes en ik vind het knap dat ze eigenlijk allemaal erg leuk zijn.

Dr. Strangelove vind ik 't leukste personage. Geweldig!

Ik heb deze film al weer een lange tijd geleden gezien zonder ondertiteling en met nog niet eens een jaar Engelse les dus ik moest de film heb de film nog een keer gekeken. (Ik heb voor mijn vorige kijkbeurt ook geen stem uitgedeelt)
Ik zag hem laatst bij de Free staan voor een leuk prijsje en met een paar leuke extra's en heb hem toen maar meegenomen.
En wat was dit een super goeie film! (bij vlagen zelfs briljant). Peter Sellers schitterd in een driedubbelrol (Dr. Strangelover is (natuurlijk) mijn favoriet) en ook Geroge C. Scott zet hier een uitstekende prestatie neer.
Ook heb ik moeten lachen om de vele droge, maar toch ijzersterke grappen: zoals vragen om kleingeld om de president te bellen en Dr. Strangelove die de president "Mein Führer" noemt .
De prachtige muziek en het schitterende einde (ook weer in combinatie met de muziek) maakt dan van deze film een uistekende film die ik zeker vaker ga kijken. Voor nu 4*, maar hij wijkt bij mijn volgende kijkbeurt waarschijnlijk naar de 4,5 of 5* uit!

Ik heb deze film gister gezien, ben erg onder de indruk enzo, maar help m'n geheugen alsjeblieft want ik kan me zo gauw geen taartgooiscene herinneren (heb 'm wel opgenomen maar heb geen zin om weer helemaal te gaan kijken nu.)

Okee, de film. Ik neig zwaaaar naar vijf sterretjes en mijn lijstje van 5 sterrenfilms is behoorlijk kort dus dat wil wel wat zeggen. Ik kan me werkelijk geen zwakke scene voor de geest halen - nu ja, misschien de taartgooiscène, aangezien ik me die niet herinner.

Geboren zijnde uit hete liefde maar opgroeiende in de koude oorlog ligt het onderwerp van deze film me na aan het hart. Ik liep als kind eeuwig rond met broches waarop stond: 'weg met de neutronenbom', ik lag met mijn neus bij de tv tijdens de grote jaren '80 demonstraties (mij werd afgeraden mee te gaan omdat ik niet van mensenmassa's houd en zo'n klein meisje was), ik ging op vakantie naar de DDR en nu stuur ik nog kaartjes naar de regering (onze eigen dus) om ze te vragen nu eindelijk eens uitsluitsel te geven over de kernwapens op de vliegbasis Volkel.

Ik heb dus niet eens zo veel gelachen als je misschien zou mogen verwachten.

Het knappe van het script vind ik dat je (ik in ieder geval) er toch door aan het denken wordt gezet. Dus een notoire anti-oorlogger als ikzelf die zich gaat afvragen door alle gekte: 'nou nou nou, zó gek zullen die legerlui toch niet zijn?' of: 'dat soort regeltjes zijn toch wel terug te draaien?' maar dan zie ik op Nederland 3 een korte documentaire over het vage Nederlandse drugsbeleid of de onwerkbare regels rond euthanasie en dan moet ik constateren: als deze gekte mogelijk is, dan waarom niet in Dr. Strangelove? Denk maar aan Srebrenica. Het werkelijk groteske komt altijd voort uit de harde realiteit. Wat een meesterwerk.

Ik ben ondertussen overtuigd van 5 sterren.

Dit is een uiterst afschrikkend onderwerp op uiterst geestige wijze behandeld. Het scenario van Stanley Kubrick, Terry Southern en Peter George is gebaseerd op de roman Red Alert van Peter George. Peter Sellers is grandioos in drie rollen: als president van de VS, als Britse kapitein en als de gekke uitvinder van de bom. Een zwart-witfilm die, elke keer als je hem ziet, aan waarde wint. Zie ook de jonge James Earl Jones als Lothar Zogg in zijn eerste filmrol (buiten een paar tv-series)...

En nu gelukkig niet! Ik heb me uitstekend vermaakt en een aantal keer goed gelachen. Grappen over Duitsers gaan dr bij mij altijd wel in en dan zit je bij deze film goed, Dr. Strangelove is echt een prachtig personage. Peter Sellers doet het sowieso in alle 3 de rollen echt erg goed. De film is ook totaal niet verouderd (de humor staat nog als een huis) alleen de beelden van de bommenwerpen zien dr nogal nep uit, maar daar kan ik mee leven. De scenes in het vliegtuig vond ik iets minder omdat ze af en toe wat te lang duurden en ik vond George C. Scott soms iets te overdreven. 4*.

Oja, Strangelove leek af en toe wel op Brent Spiner! Maar dat zal wel aan mij gelegen hebben .

Erg onevenwichtige film.

Gekeken naar aanleiding van een kleine 'geen fuck te zien en dan maar even kijken of oude komedies mij wat te bieden hebben' rally (morgen deel 2, met One, Two, Three) en het ophemelen van de telefoonscene laatst had ik hier toch wat meer van verwacht.

De film bevat effectief enkele grappige scenes. De gesprekken met Dimitri en de cola automaat. Jammer genoeg blijft het daar ook zo'n beetje bij. De rest van de humor is vaak nogal flauw, geforceerd grappig (mein fuhrer) of te makkelijk (peace is our profession ). Sellers speelt een geweldige rol als president, zijn beide andere rollen zijn te flauw en typematig. Vooral dokter Strangelove is een nogal dom personage. Had integraal geschrapt mogen worden. Voor dit soort typetjes kijk ik wel naar de Kampioenen.

Visueel ook erg wisselvallig. Wel erg mooie zwart/wit contrasten in deze film, maar het ontbreekt Kubrick nog steeds aan een bekwaam cameraman, en ook die collagebeelden van de bommers zijn erg slecht. Voeg hierbij Kubrick's slechte muziekkeuze en wat overblijft is een tekort aan grappige scenes in mooi zwart/wit maar slecht geschoten.

1.5*. Soms vermakelijk, veelal te mager en te braaf.

Wat een aparte film, zowaar de 1ste film van Stanley Kubrick die mij de hele tijd wist te boeien.

In het begin van de film, wordt Amerika als wereldmacht belachelijk gemaakt. Van professie lijkt geen sprake.

Het middenstuk biedt wat actie maar vooral veel humor, vooral de telefoongesprekken waren echt hilarisch!

En hoe kapitalisme tegenover communisme wordt geplaatst, o.a. door de Russische diplomaat: prachtig.

Ook leuk om te zien, hoe de Sovjet leider belachelijk gemaakt wordt.

Het slotstuk verloopt wat mysterieuzer maar ik vond het wel een boeiende afsluiter. Het zal ongetwijfeld zo bedoeld zijn en ik vind de gedachte sowieso al magistraal dat ze de film naar Dr. Strangelove hebben vernoemd. Maar waarom? Zijn aandeel is nog geen eens 1/12de deel van een dozijn? Ik vond hem wel grappig! 4,5*

Wat een briljante film. Het is de eerste Kubrick-film die ik zie, maar de toon is gezet. Ik heb grote bewondering voor het feit dat in de jaren '60, met de spannende Cuba-crisis net achter de rug en de Vietnamtoestanden op het punt van ontbranden staan, zo'n film gemaakt kan worden. De tegelijk trieste en ironische spanning die er was wordt op geweldige wijze weergegeven, met werkelijk hilarische momenten.

'merkwürdichkeitsliebe', fantastisch! 4,5*

Inderdaad, mijn vader werkte toen ook nog bij de luchtmacht. Hij had regelmatig oefeningen en dan kwam hij thuis met een hele zak aan overlevingsspullen (gasmaskers, zaklampen, zijn gereedschappen). Ook zou ons gezin in geval van een daadwerkelijke nucleaire aanval waarschijnlijk diep onder de grond in een bunker worden gestopt. Alhoewel ik niet kan ontkennen dat ik het best een beetje stoer vond was het toch ook wel beangstigend. Ik heb als kind vaak gedacht 's nachts in mijn bed bij het horen van een vliegtuig ; "Oh jee, als het maar geen rus met een bom is!"

Het aan den lijve ondervinden van de koude oorlog maakt het plaatsen van de film in het juiste historisch perespectief toch wat makkelijker. Mensen waren toen echt bang voor de russen en een atoomoorlog, het was een absoluut reeël gevaar waar je ieder dag aan herinnert werd. Des te opmerkelijker en knappper dat Kubrick hier in de jaren '60 een satirische kijk op gaf, erg gedurft volgens mij.


Het geniale aan Kubrick is dat bijna al zijn films werkelijk uniek zijn. Er is geen tweede film als Dr. Strangelove en die zal er ook nooit komen. Daarbij komt dat Kubrick een erg getalanteerd filmer was, het valt mij op dat zijn films altijd erg gedetaileerd zijn. Het perfectionisme straalt er vanaf, over ieder shot lijkt goed te zijn nagedacht en dit maakt nog geen seconde van de film overbodig. Wat een enorm talent had die man!

In Dr Strangelove zetten de acteurs een compleet geschift zootje politieke en militaire machthebbers neer. Natuurlijk Peter Sellers is al vaak geroemd voor zijn driedubbele rol maar ook George C Scott als Gen. Turgidson vond ik geweldig! De scene waarin de president vraagt of die ene bommenwerper door de russische verdediging heen kan komen, en hij helemaal uit zijn dak gaat omdat natuurlijk "zijn jongens" dat kunstje wel effe flikken Maar eigenlijk zijn de dialogen allemaal super absurd en gestoord in deze film, heb er toch echt wel vaak om moeten lachen.

Cinematografisch is de film zeker in orde, prachtige zwart/beelden alleen de beelden van de bommenwerper vond ik wat minder. Het exterieur was niet al te mooi en het interieur was weer gigantisch gedetailleerd, soms erg veel aan technische termen (alhoewel dit dan weer typisch Kubrick is). Maar ik zie het door de vingers aangezien die rare cowboy boven op z'n bom in een grote klap alles weer goedmaakt!
wat me verder opvalt is dat niemand het hier nog heeft gehad over de geweldig sterk gefilmde bestorming van de basis. De camera die zich naast en tussen de soldaten op het slagveld bevindt, de wat zenuwachtige reportage-achtige filmstijl. Vroeg me af of Spielberg hier niet heel goed naar heeft gekeken toen hij het eerste half uur van Saving Private Ryan filmde.


Ik kan eigenlijk nog heel lang doorgaan over het geniale van Kubrick en Dr. strangelove merk ik, maar om een lang verhaal samen te vatten; 4,5*

Redelijk vervelend filmpje met her en der wat grappige en ietwat bijtende stukjes(V.S. versus V.S. en het idee dat presidenten toestemming zouden geven eigen toestellen neer te knallen en ook nog eens aan te moedigen. "Dimitri it's only one plane" ).

Vooral de vliegtuigscènes zijn echt slaapverwekkend en het gaat ook maar door met dat muziekje. Nare redneck commander met nog vervelendere tekst. En maar opsommen die procedures, saai.

Wel leuk is Sellers als president en de fluwelen-handschoen telefoongesprekken. Ook de nazi Strangelove en 'zijn ideëen' zijn een glimlach waardig.

2* voor Sellers dan maar

Gevoelig en "zwaar" thema op een luchtige en humoristische manier gebracht. De humor werkt lang niet altijd, maar Dr. Strangelove is toch wel een sympathieke film die genoeg in huis heeft om de volledige speeltijd te boeien. Spijtig van de vele losse en fragmentarische scènes. Hoewel ik het niet zag, zal Kubrick er wel vanalles mee bedoeld hebben. Het einde is nogal abrubt, maar verder niet verkeerd. Niet het meesterwerk waarvan sprake in mijn ogen, wel een leuke politieke satire.

Gister herzien, de tweede keer dat ik de film zag. Na de eerste kijkervaring wist ik nog niet wat ik moest stemmen, maar ik heb mijn oordeel inmiddels klaar.

Laat ik ook maar met de deur in huis vallen. Na Eyes Wide Shut is dit Kubricks minste. Die ik gezien heb dan. Gelukkig zegt dat niet dat de film slecht was, zeker niet. Dr Strangelove is bijzonder grappige film. De op hol geslagen Jack Ripper met zijn 'fluid essence', de telefoongesprekken tussen de president en de Russische minister, de kauwgom kauwende General Turgidson... mijn soort humor!

De constante absurditeit slaat soms wel door. Twee van de drie Sellers personages waren leuk, maar Strangelove gaat soms wat te ver, een beetje teveel van het goede. Wat dat betreft is het maar goed dat de 'pie scene' nooit is vertoond. Ook vervelend dat de film nu zo abrubt afloopt, dat had wel iets subtieler gekund.

Ik hou het op 3,5* - lijkt me een mooie score.

edit: Meh, fuck it. Er zitten zoveel leuke grappen in dat ik er wel 4* voor moet geven...

Wauw, wat een heerlijke film is dit toch! Enorm grappig, en bovendien over een thema dat toen zeer gevoelig lag (en voor velen vandaag nog steeds).
Een heel pak hilarisch scènes, zoals de gesprekken tussen de president en de premier van USSR, het Coca-Cola incident of het gevecht in de War Room, waar er natuurlijk niet mag gevochten worden. Maar het best van al vond ik George Scott, die voortreffelijk de rol van Turgidson vertolkt. Die lichaamstaal, briljant gewoon
Ik mag deze film nog 2 weken houden, en daar ga ik gebruik van maken. Zeker nog eens bekijken.

Stanley Kubrick maakt met deze film wel even een andere dan dat ik had verwacht. Daarom verwacht ik ook dat de film bij herziening beter tot zijn recht komt voor mij. Ondanks dat vond ik dit toch bij vlagen een prachtige en hilarische film.

De personages zijn geweldig. Peter Sellers schiet er natuurlijk met kop en schouders bovenuit. Dr. Strangelove is mijn favoriet in deze film, maar ook zijn rol als president Muffley vond ik geweldig. Het telefoongesprek met de president van de Sovjet Unie is natuurlijk briljant. De meest hilarische scenes komen van Strangelove zelf: ''Mein Führer! Uh, i mean mr. President'' of ''Mein Führer! I can walk''. Geweldig gewoon. Ook George C. Scott zet een prachtige rol neer wat mij betreft. Het telefoongesprek met zijn vrouw is leuk.

Het begint jammergenoeg allemaal een beetje saai en het verhaal zelf interesseerde me ook niet echt. De speelduur is betrekkelijk kort, dus een herziening zit er makkelijk en snel in. Dat ben ik zeker van plan en dan maar hopen dat ie beter word.

Sellers als president is precies mijn ex-baas, zowel qua uiterlijk als qua gedragingen tijdens een slechtnieuwsgesprek!

Inderdaad briljant deze scène.

Toch vind ik niet Sellers de ster in deze film, George T. Scott vind ik véél en véél beter presteren in deze film. Een geniale performance!

Doordat de film zó subtiel is wordt hij soms- of voor sommigen- wel wat saai, vrees ik. Geniaal wel deze quote:

Wat een prestatie heeft Stanley Kubrick hier geleverd. En wat een prestatie heeft Peter Sellers hier ook geleverd. Geniale humor, geniale absurditeit, geniale film.
Geniale humor in een tijd, 1964, waarin het onderwerp van deze film bloedserieus was!

'Dr.Strangelove' heeft mij minstens de 1e 70 minuten in een ijzeren houdgreep weten te houden (toen ik voor het avondeten geroepen werd).

Generaal Turgidson, generaal Ripper, majoor Kong, de Russische ambassadeur en uiteraard de rollen van Peter Sellersworden fan-tas-tisch gespeeld. Doctor Merkwuerdigliebe is verbijsterend.
Wat een feest.

Hilarische film, de film mag dan wel in zwart/wit zijn maar hij blijft toch tijdsloos en is gewoon heerlijk om te zien. Peter Sellers en George C. Scott zijn geweldig in deze film. Het einde met op de bom zitten is gewoon geweldig. Pure entertainment deze film.

Ietwat tegenvallende film van Kubrick. Het idee van de persiflage op de koude oorlog, terwijl deze nog volop bezig is, is natuurlijk goed verzonnen. Ik kon echter de zogenaamde humor van deze film lang niet altijd ontdekken. Het eerste half uur vond ik ronduit tegenvallend, daarna wordt de film gelukkig dankzij vooral George C. Scott wel een stuk beter, maar helemaal goed komt het niet meer. Natuurlijk is het knap dat Sellers drie typetjes speelt, maar afgezien van de Amerikaanse president, vond ik de andere twee typetjes niet echt leuk en zelfs irritant. Het camerawerk zag er verder verzorgd en mooi uit, maar zorgt er verder niet voor dat ik dit van de zeven films van Kubrick die ik tot nu toe gezien heb, niet zijn minste vind. Niet mijn humor deze film blijkbaar.

2,5*

Subtiel komisch, daar houden we van

De speelduur van Dr. Strangelove is wel perfect, veel langer had het verhaal ook niet staande kunnen houden. De film houdt lekker de vaart erin, en valt geen moment stil. Saai lees ik? Veel pakkender zul je ze niet vinden.

4*

Amusante film met een geweldig Peter Sellers die hier 2 perfecte rollen aflevert. De 3de rol als Dr. Strangelove vond ik eerder aan de irritante kant zonder echt geslaagde grappen. De president (met de telefoongesprekken) en de kapitein (met de cola automaat) waren veel grappiger.

Het verhaal zelf is ook wel boeiend om te volgen. Goed tempo en de niet al te lange speelduur zorgen hier ook mee voor. De film is visueel ook wel sterk met mooie decors en stijvol zwart-wit.

****

Na alle positieve comments heb ik me er ook maar eens aan gewaagd maar het is best een teleurstelling geworden.

Misschien niet mijn soort film, mijn soort humor. Ik heb zeker een paar leuke momenten gezien, maar dat zijn de momenten die iedereen wel kent (telefoongesprek met de Russische president, Sellers die geen geld heeft om de president te bellen, Mein Fuhrer vergissing van Dr Strangelove...) maar overall vond ik de film best saai. Sellers was leuk, maar ik zie hem veel liever nog als inspecteur Clouseau.

Daarnaast waren de scene's in de bommenwerper gewoon vervelend en saai. En erger, de scene's waarbij de bommenwerper aan de buitenkant werd getoond kwamen echt dramatisch slecht en nep. Dat is geen schande, de film is bijna 50 jaar oud, maar toon het dan in godsnaam niet zo vaak. Je kreeg de hele film door van die vreselijk neppe beelden bij de bommenwerper.

De sfeer in de film is wel aardig gedaan. Ik ben geen zwart wit liefhebber maar het stoorde me niet echt. Ik kan wel begrijpen dat deze film in '64 ten tijde van de koude oorlog erg gewaagd was. Maar vandaag de dag doet de film me helaas weinig en kan ik geen voldoende geven. Krappe onvoldoende;

2,5*

Wel, het is Kubrick, dat zegt genoeg. Verder een toffe film met memorabele personages (Strangelove zelf), scènes (de telefoongesprekken tussen de president en de premier van Rusland), one-liners (It would not be difficult Mein Fuhrer... em... I mean Mr. President), etc. Het is geen echte non-stop barrage van grappen, maar eerder een subtiele farce die grappiger wordt hoe langer je erover nadenkt (en op dat vlak enorm goed in mekaar steekt). Nog een pluspunt: de eerste film ooit waar ik pas achteraf moest grinniken om de titel.

Mooi satirisch stuk, dat een en al uniek is . Natuurlijk speelt Peter Sellers knap drie verschillende rollen, maar George C. Scott als General Turgidson en Slim Pickens als 'Cowboy' Kong verdienen wat mij betreft evenveel credits, misschien zelfs wel meer !

Een goede film met serieuze momenten en zeer grappige momenten. Maar ik zou het niet meteen een topper noemen, het was ook mijn eerste kijkbeurt misschiens had het daar mee te maken maar ik vond het niet zo bijzonder. Een aantal erg leuke scénes en ook een erg goed verhaal.

Het acteerwerk was soms briljant vooral Peter Sellers zijn rolletjes waren dol komisch. De generaal vond ik ook bovenuit steken. Sellers als president vond ik geniaal soms.

De minpunten: het is niet altijd mijn ding, die oorlog en dat vliegtuigje. En voor mij was het niet altijd even grappig. Ik had er een beetje meer van verwacht maar een volgende kijkbeurt zal ik wel plannen.

Toch een lichte tegenvaller, de lachspieren werden bij mij niet al te vaak opgeroepen. Tuurlijk kent de film een aantal leuke momenten, die veel mensen al hebben genoemd: Peace is our profession, Coca Cola apparaat en het telefoontje in de telefooncel. Dr. Strangelove is ook geinig(al wordt hij veel te laat gebracht in de film).

Verder kent de film gewoon een heleboel saaie momenten, ik heb niets geinigs kunnen ontdekken aan de scenes in het vliegtuig, of de vele gesprekken tussen Jack Ripper(leuke naam) en Lionel Mandrake. Anyone tell me?

Je merkt ondanks de niet altijd sterke komische momenten dat de film wel gemaakt is met liefde, hier en daar mooie muziek en leuke camerahoeken. Het zwart wit stoorde me niet echt, behalve de beelden van het vliegtuig aan de buitenkant. Maar daar reken ik de film niet op af, aangezien het uit '64 komt.

Al met al toch een tegenvallende prent van Kubrick, toch de minste die ik tot nu toe heb gezien, net ietsje zwakker dan Lolita. De film blijft echter wel onderhoudend en hier en daar komen er toch een paar leuke momenten voorbij.

3*

Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb

Wat een geweldig grappige film is dit. Mijn op een na lievelingsfilms van Kubrick. Peter Sellers is geniaal in deze film in elk personage wat hij speelt. Strangelove is absoluut zijn leukste personage.MEIN FUHRER .... EH I MEAN MISTER PRESIDENT. Sommige stukjes waren een beetje nep zoals de buitenkant van het vliegtuig maarja de film komt ook uit 1964. De film gaat mijn top tien in op plekje tien.

Met natturlijk dat geweldige eindzinnetje.

MEIN FUHRER I CAN WALK!!!!!!

Sterke film van Kubrick, lichtelijk teleurgesteld omdat ik extreeeem hoge verwachtingen had. Veel te hoog. De film is inderdaad steengoed.

Laat ik beginnen met de pluspunten..
-De dialogen zijn goed, vooral die in "the War Room".
- Peter Sellers zet een geweldige prestatie hier neer, en alle andere evengoed.
- De grappige momenten van de film.
- De texaan in de B-52
- De bestorming van het vliegveld, zo dat zag er realistisch uit.

Maar dan de minpunten.
- Sommige momenten waren wat langdradig zoals de checklist in het vliegveld" Release First Safety......."
- Mijn score was denk ik aanzienlijk hoger geweest als Dr. Strangelove eerder werd betrokken in de film.

En inderdaad Mein Fuhrer I Can Walk...GEWELDIG
Destijds heeft mijn geschiedenisleraar deze quote wel is laten vallen.
Het beeld wat de Russische Premier word geschetst... GENIAAL

Heb me zeker gemaakt, en zal deze dan over een tijd een herzien met wat mindere verwachtingen.

* * * *

Toen ik de beschrijving las, was ik meteen nieuwsgierig. Toen ik later zag dat hij van Kubrick was, moest ik hem helemaal gelijk zien!

Heb hem gisteren gekeken en ben een beetje teleurgesteld.

Laat ik de bizar slechte graphics maar even buiten beschouwing laten .

Het verhaal is, zoals altijd bij Kubrick, met een achterliggende gedachte en ook hier heeft hij dat uitstekend gedaan.

De film was in zwart-wit en dat gaf toch een kleine extra dimensie. Alles wordt toch extra benadrukt bij dit soort films. Dit had ik al ondervonden bij Schindler's List (1993) en nu weet ik het zeker.

En dan de minpunten:

Het verhaal was af en toe te langdradig en de dialogen misten kracht. Ik bedoel.. de wereld staat op het punt van vernietiging! Maar ik heb hooguit een paar minuten die spanning gevoeld.

De dialogen misten gewoon kracht en het enige echt boeiende percentage was Dr. Strangelove. Ik kan die man nog steeds niet doorgronden. Erg leuk bedacht, een beetje over-the-top, maar dat pakte goed uit.

Kan iemand mij trouwens het einde en met name dat laatste zinnetje uitleggen?

Film had zoveel potentie en heeft het slechts deels waargemaakt.

3,5*

'Gentlemen, you can't fight in here! This is the War Room.'

Sinds ik alle resterende films van Kubrick's oeuvre heb gekocht neem ik iedere keer een oudere film van hem uit de kast. Dus na 2001 volgt Dr. Strangelove. Hoewel ik me van te voren een beetje zorgen maakte over het visuele aspect van de film, bleek dat naderhand nogal overdreven te zijn. De enige lelijke scènes die ik eruit kan pikken zijn die open lucht scènes van de B52-bombers. Wel ironisch dat ik de opnames in de vliegtuigen het mooiste vind, vooral wanneer die raket naast het vliegtuig ontploft en van alles binnen gaat flikkeren en schudden, heel kunstig gedaan. Daarnaast zijn ook de gevechtsscènes bij de Amerikaanse basis met hand-held camera erg imponerend. Die kunnen zich meten met actiescènes uit hedendaagse oorlogsfilms of overstijgen ze zelfs.

Inhoudelijk vind ik het verhaal erg sterk, vanaf minuut één spannend, maar bovenal komisch. Zoals al vaker vermeld steelt Sellers met drie personages de show. De Engelse RAF offcier is het meest vermakelijke die als een nette heer in de kamer blijft met de veroorzaker van al het kwaad, een Amerikaanse Rambo-achtige generaal met een enorme psychotische stoornis die wartaal spreekt over de essentie van het leven. Dr. Strangelove en Mr. President, de andere twee van Sellers, waren ook top evenals de Russische ambassadeur en het personage gespeeld door George C. Scott. Er is veelvuldig subtiele humor in scènes verwerkt, met als uitkomst (zoals gewend van Kubrick) een film die enorm amuseert en voldoende stof geeft om over na te denken.

Het moet gezegd worden: Peter Sellers is wel echt enórm op dreef als titelheld in deze film; het is lang geleden dat ik zo heb kunnen lachen met een filmpersonage. Fantastisch geschreven en, belangrijker nog, hi-la-risch uitgevoerd, hulde voor meneer Sellers, die niet alleen als Dr. Strangelove, maar ook in zijn andere rollen fantastisch weet te overtuigen. Dat gezegd hebbende, heeft de rest van deze film de tand des tijds een stuk minder goed overleefd: vooral de montage - en dan met name bij scèneovergangen - is hier en daar enorm ruw, wat het ritme van de film niet ten goede komt. Ben je net lekker aan het lachen met een stel paranoïde Amerikanen, komt er weer zo'n oninteressant en langdradige scène in een bommenwerper voorbij. Jammer. (Al is de manier waarop die verhaallijn wordt afgewikkeld dan weer wel geniaal.) Heerlijk einde ook, al blijf je als kijker wel een beetje op droog brood zitten, zo zonder epiloog. Een heel, heel, héél ruwe diamant, kun je wel zeggen.

3,0*