Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb (1964)

Vlijmscherpe satire die de regelrechte idiotie achter de wapenwedloop blootlegt: "We cannot allow a mineshaft gap!" De titelrol komt in feite nauwelijks in beeld en voor mij is het vooral de bubblegum-vretende generaal gespeeld door George Scott die de film draagt. Mijn favoriete scène is wanneer hij aan de president 'Plan R' uitlegt, demonstreert precies hoe vergezocht en stupide van die 'veiligheidsmaatregelen' wel niet kunnen zijn.

Net als later in Full Metal Jacket steekt Kubrick de draak met de Amerikaanse cowboy-mentalietit, met als hoogtepunt natuurlijk de legendarische bom-rodeo scène. Ook erg grappig hoe het doorzettingsvermogen en het vernuft van de soldaten voor een keer fatalistische i.p.v. heroïsche gevolgen heeft.

Ondanks het feit dat de Koude Oorlog al lang gedaan is, voelt de thematiek van de film nog steeds als brandend actueel aan. Daarom best verontrustend in zijn hilariteit..

Klein tegenvallertje,

In zijn historisch perspectief vast wel briljant, gewaagd, controversieel enz enz. Maar daar kan je niet 1.5 uur aan blijven denken.

Vond sommige stukken gewoon ronduit saai, moest nooit erg hard lachen ofzo maar was over het algemeen wel redelijk uit te houden.

De film is wel weer, zoals elke Kubrick, uniek. Het einde zet je toch weer aan het denken en dat blijf ik zeer knap vinden van deze grootmeester.

3 sterren.

Deze film is bedoeld als komedie en is in dat opzicht bij mij meer dan geslaagd. De humor in 'Dr. Strangelove' is niet voor iedere kijker bedoelt, maar aangezien ik hou van britse komedies vond ik een aantal grappen zeer geslaagd.

Toegegeven, ik ben niet van mijn stoel gevallen van het lachen, maar de subtiele vorm van grappen maken vond ik in deze film wel passen. Het telefoongesprek (eigenlijk de hele war room scènes) , dr. Strangelove, The String between his legs, de cola-automaat, zijn een aantal memorabele scènes.

De scènes in de bomber zijn inderdaad niet zo geweldig, maar ze komen wel tot een prachtige apotheose. En die neppe effecten zijn uiteraard met opzet gedaan en gaan goed bij de film.

Wat maakt dit anders dan de doorsnee komedies ? Een aantal memorabele scènes, de controverse , realistische decors (the war room, binnenkant bombers), prachtige acteerprestaties en een einde waarbij je plotseling ineenklapt door de absurditeit en de prachtige muziek.

4.5* -> na Spartacus en Lolita weer een meesterwerk van Kubrick.

wat een geweldige film

Het verhaal was vermakelyk en verveelde niet , vooral de humor was top . Peter sellers was hier geweldig , en zo was de rest van de cast ook ! geweldige dialogen en zeer geslaagde grappen zorgde ervoor dat de 90 minuten voorby vlogen . Zeer goede film .

een verdiende 4.5 op 5

Wat een geweldige satire.

Deed wat denken aan Catch 22

Feitelijk niet eens een anti-oorlogsfilm, maar meer een aanklacht tegen het militaire apparaat en de conspiracy theorieën waar een leger zijn bestaansrecht aan ontleent

Heerlijke subtiele humor, en mooie personages; Jack Ripper is een perfecte psychisch geflipte generaal (Charlie Sheen is er niets bij) en George Scott speelt geweldig de all-American hardliner generaal.

Geweldige oneliners; ' hè don't fight here, this is a war room'

En een geweldig eind:' Mein Fuhrer, I can walk' !

Stond vandaag wel een aardig artikel over Dr. Strangelove in de Groene Amsterdammer.

Zeer fijne film. Mijn gevoel zit eerlijk gezegd tussen de 4,0 en de 4,5 in, maar geef hem nu toch maar een 4,5. Acteerwerk was sterk, sfeer was goed, verhaal was goed en de stijl is natuurlijk typical Kubrick. Zowel Peter Sellers, George C. Scott en Sterling Hayden speelden goed!

Goede film. Twijfelde tussen 3 en 3,5 sterren maar toen ik erachter kwam dat 1 acteur 3 rollen speelde zonder dat ik het zag, moest ik toch omhoog schuiven.

Jammer dat deze film vaak zo laag gewaardeerd wordt, men zou eens moeten weten tijdens wel politiek klimaat deze film tot stand kwam. Een van de meest zwarte komedies ooit gemaakt....

Maar het is moeilijk voor mijn generatie om zich achter de boodschappen van deze film te kunnen scharen. Ik vond het af en toe gewoon heel lastig en die scenes in dat vliegtuig kwamen al helemaal niet over bij mij.

Je zou nu eens als regisseur een komedie moeten maken over de situatie in Libië

Kan 1 op 1 gekopieerd worden op:

Irak, Afghanistan, Somalie, Libie

(Vietnam, Korea)

Is een soort universeel beeld van de mens/leger/ Amerikaan / hypocrisie....

Die scenes in het vliegtuig zijn niet echt tijd gebonden, gewoon erg geestig hoe de zaken escaleren.

Ik ben net als jij 23 en ik zie totaal niet in wat er nu aan de boodschap verandert zou moeten worden. De boodschap is: pas op met oorlog en de atoombom. Die staat nog als een huis, wat mij betreft. En zoals al aangegeven, het is niet heel moeilijk om deze situatie om te zetten naar een conflict van nu. De Sovjet-Unie is geen dreigende macht meer, maar de conflicten hebben vaak nog een zelfde verloop.

Daarom ben ik het niet eens in het bijzonder eens met Reinbo dat je deze film in zijn tijd moet plaatsen om te zien hoe gedurft hij is. Het valt me alleen maar meer op dat Hollywood al een tijd geen cynische, zwarte komedie van dit type heeft gemaakt. Je moet ervoor naar iets als South Park op televisie.

Hollywood heeft daarvoor en daarna nooit meer zo'n cynische komedie gemaakt. South Park moet het veel meer hebben van zijn grofheid. Daarbij heeft planeet aarde nooit zo'n dreigende periode gekend als begin jaren 60....

begin jaren 40?

Nee hoor, toen hadden we nog geen wapens waarmee we de hele wereldbevolking konden uitroeien met een druk op wat knoppen.

Tja maar de aanwezigheid van die wapens zorgde wel voor wederzijdse afschrikking waardoor de dreiging achteraf toch niet zo groot was.

Het is maar dat Strangelove zelf wel geweldig is. Misschien dat ik het een beetje verkeerd heb geformuleerd, maar het gaat er meer om dat ik de film op veel momenten gewoon behoorlijk saai vind en de humor volkomen langs me heen is gegaan. Zo bijzonder vind ik die vliegtuigscenes dus niet. Bovendien vind ik Paths of Glory toch stukken beter en leuker.

Geldt overigens ook als reactie op the One Ring's verhaal.

PoG leuker? Vind die film fantastisch, maar er is helemaal niets leuk aan. Deze film is wat mij betreft een grote aaneenschakeling van komische scenes.

Ik denk dat rep_robert 'leuk' meer bedoelt als' leuke film om te zien' en niet zozeer de humor aanstipt. En ja, naast de zwarte boodschap van de film is de humor waarmee deze boodschap wordt gebracht, een van de belangrijke dragers van de kwaliteit van de film. Als die humor dan niet je ding is, blijft er niet veel over om een hoge waardering op te baseren.

Inderdaad, ik bedoel meer dat die kritiek op een scherpere/betere manier naar voren komt in die film.

Als ze willen kunnen ze bij South Park af en toe anders best bijtend worden. Maar in ieder geval in Hollywoodfilms is het nooit cynischer geworden zover ik weet.

Vooral in de latere seizoenen van SP is de maatschappijkritiek en het parodiëren van de trends/rages erg scherp geworden en niet hoofdzakelijk grof(al zijn ze dat gelukkig nog wel vaak genoeg natuurlijk).

De maatschappijkritiek in SP is me de laatste seizoenen juist iets te nadrukkelijk en expliciet. Vaak wordt het standpunt ook eindeloos herhaald. Dan vind ik de kritiek in Dr. Strangelove toch cynischer, zwartgalliger en subtieler. Maar in de eerste plaats vooral tijdloos, want deze film is anno 2011 nog steeds actueel. Ik vraag me af of men over een halve eeuw nog zal wakker liggen van Twilight, Jersey Shore e.a. irrelevante rages waar SP zo graag op afgeeft.

Jammer voor jou. Ik kom zelf 2* hoger uit, mede omdat ik me wel de dreiging van kernoorlog kan inbeelden.

Heerlijk absurdistische en satirische humor, onder invloed van de gedegen regie van Kubrick. Ja, hier houd ik wel van.

Aparte film, wilde hem al kijken vanwege de opvallende titel. Voor een komedie heb ik toch echt weinig gelachen. Daarnaast waren de scenes in het vliegtuig ronduit saai. De film kwam, zeker wat betreft die scenes met het vliegtuig ook erg gedateerd over (zelfs voor een film uit 1964). Sellers vond ik vooral goed als Captain Mandrake, knap dat hij drie rollen weet te vertolken. Ook George C. Scott speelde sterk, ik vond het telefoongesprek van Ripper met zijn vriendin een van de betere scenes uit de film.

Een nipte voldoende: 3*

Briljante vinding van Kubrick!
Zowel de satire, de vele details, de dialogen, de humor en het historische politieke laagje zijn één voor een goed uitgewerkt door perfectionist Kubrick.
Het is een aanklacht tegen de hypocrisie van de wapenwedloop, maar ook vooral tegen de bureaucratie die er rondom heen hing en hoe dit drastisch en onvoorstelbaar uit de hand zou kunnen lopen.

Heerlijk hoe Sellers zich vormt naar de drie personages en hoe hij ze alledrie perfect vertolkt.
De scènes in the War Room zijn veruit de beste. De grootste bagatallisering die je kunt maken wanneer de president aangeeft dat het selectieprogramma wellicht niet klopte: "It's not fair to condemn the whole program because of one slip-up." Heerlijk!
En het gesprek met de dronken Russische president "I agree with you, It's great to be fine, Dimitri"...

Maar genoeg opgehemeld. Helaas was het tegen het einde een stuk minder lachen en was het einde an sich ook een enorme tegenvaller. Ik las dat er nog een ander einde lag, maar het komt over alsof Kubrick het zelf ook niet echt wist en uiteindelijk maar iets moest.
Vera Lynn die de eindscène begeleidt was dan weer een vrolijke noot aan het einde.
En uiteindelijk wellicht de boodschap van Kubrick; we hebben het niet in de hand wat er achter onze rug van burger-zijnde gebeurd, dus we kunnen ons er het beste niet druk om maken...

4* en een verhoging sluit ik zeker niet uit.