Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb (1964)

?

Medisch correcte bron aub?

Wikipedia ook goed?

Alien hand syndrome - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Alien hand syndrome (also known as anarchic hand or Dr. Strangelove syndrome) is an unusual neurological disorder in which one of the sufferer's hands seem to take on a mind of its own.

Lol, ik dacht dat jipt maar wat uit zijn nek aan het kletsen was

Lol @ een syndroom dat naar een film is vernoemd?

Het syndroom bestaat al, maar de film heeft zo'n grote status weten te bereiken dat sommige mensen het syndroom zo hebben genoemd.

Wat denk je trouwens van Hitchcockian?

Hitchcockian - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Wat een visie van Kubrick ten tijde van de Koude Oorlog.

Gecombineerd met hilarische humor en de typische mentaliteit van de Amerikanen tegen de "rooien". Ik vraag me af of deze film de haat tegen de rooien zou versterken hebben, of gerelativeerd hebben, aangezien de film een sterke invloed had op het wereldgebeuren omtrent bewapeningswedloop.

Moet in 64 ingeslaan zijn als een...

Ik kijk net een beetje door die top 250 heen om te kijken welke films ik had gezien maar nog niet op gestemd heb, zie ik deze film staan. Nog nooit van gehoord om eerlijk te zijn. Verhaal klinkt erg leuk en de hoge score beloofd wat goeds. Hoop dat dit dan ook niet zonde van mijnn 7 euro is, heb deze net besteld namelijk.

Je moet er voor zijn, fuckface . Maar je moet je nooit laten beinvloeden door een score.

Je moet je nooit laten beïnvloeden door de score met jouw beoordeling, maar ik ga heel vaak op het gemiddelde af om te bepalen welke films ik koop/van internet haal en welke niet.

Allereerst uiteraard het verhaal en daarna het gemiddelde. In dit geval kwam daar ook nog bovenop dat ik Kubrick een erg goede regisseur vind.

Veel mensen vinden Kubrick een goede regisseur, ik persoonlijk vindt dat hij ook behoorlijk wat minder goede films heeft gemaakt. Met name het door veel mensen (over)gewaardeerde Clockwork Orange, dat me niet kon boeien.

Maar dit verhaal spreekt me in ieder geval een stuk meer aan. En scores zeggen vaak wel veel, ik zal minder snel een film die lager dan 2,5 sterren heeft gescoord in huis halen dan een met 4 sterren.

A Clockwork Orange is voor mij ook een bizarre en mindere film. Mijn ouders vinden hem geniaal. Maar als je elk van deze films apart ( Barry Lyndon, Full Metal Jacket, The Shining, 2001)in het oeuvre van Kubrick bekijkt, dan snap je al snel dat deze regisseur kwasi alle genres binnen het filmgebeuren aankan.

En de visie van de regisseur over bepaalde thema's is zo grensverleggend, dat ik niet anders kan zeggen dat dit de beste regisseur aller tijden is.

Ik heb persoonlijk lang niet alle films van Kubrick gezien maar vindt Full Metal Jacket en The Shining beide goede films. Barry Lyndon heb ik dan weer niet gezien. Wist eigenlijk niet dat Full Metal Jacket ook van hem was, ik vindt deze film heel anders dan The Shining.

Ben eigenlijk ook niet van plan om al zijn films te gaan kijken, vaak zijn oude films veel te langdradig met veel onnodige stukken. In The Shining zat het ook al op het randje.

Bizar maar fijn.

'Gentlemen, you can't fight in here! This is the War Room.'

Sinds ik alle resterende films van Kubrick's oeuvre heb gekocht neem ik iedere keer een oudere film van hem uit de kast. Dus na 2001 volgt Dr. Strangelove. Hoewel ik me van te voren een beetje zorgen maakte over het visuele aspect van de film, bleek dat naderhand nogal overdreven te zijn. De enige lelijke scènes die ik eruit kan pikken zijn die open lucht scènes van de B52-bombers. Wel ironisch dat ik de opnames in de vliegtuigen het mooiste vind, vooral wanneer die raket naast het vliegtuig ontploft en van alles binnen gaat flikkeren en schudden, heel kunstig gedaan. Daarnaast zijn ook de gevechtsscènes bij de Amerikaanse basis met hand-held camera erg imponerend. Die kunnen zich meten met actiescènes uit hedendaagse oorlogsfilms of overstijgen ze zelfs.

Inhoudelijk vind ik het verhaal erg sterk, vanaf minuut één spannend, maar bovenal komisch. Zoals al vaker vermeld steelt Sellers met drie personages de show. De Engelse RAF offcier is het meest vermakelijke die als een nette heer in de kamer blijft met de veroorzaker van al het kwaad, een Amerikaanse Rambo-achtige generaal met een enorme psychotische stoornis die wartaal spreekt over de essentie van het leven. Dr. Strangelove en Mr. President, de andere twee van Sellers, waren ook top evenals de Russische ambassadeur en het personage gespeeld door George C. Scott. Er is veelvuldig subtiele humor in scènes verwerkt, met als uitkomst (zoals gewend van Kubrick) een film die enorm amuseert en voldoende stof geeft om over na te denken.

het beste van het beste

Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb. Als je het over geniale titels hebt! Met zo'n titel en Kubrick achter het stuur kan het natuurlijk niet meer fout gaan. De film heeft ongeveer tien minuten nodig om op gang te komen maar dan is het ook een hilarische satire, waar de militaire macht flink op de hak wordt genomen. Het geklungel waar zoveel levens vanaf hangen zijn briljant weergeven in de War Room. Ook een van de belangrijkste ingrediënten zijn de geweldige acteurs. George C. Scott en Sterling Hayden typeren hun personages geweldig (ik kwam niet meer bij als ie over vloeistoffen begon!) en natuurlijk de driemalige ster van de film Peter Sellers zorgt ook voor een hoog lachgehalte en klassieke filmscènes. Zowel de Brit, de president als Dr. Strangelove (hoewel die laatste wel een beetje op het randje zat van absurdisme) speelt hij fantastisch. Verhaalvertelling is ook dik in orde door de goede afwisseling van het vliegtuig, de oorlogskamer en Ripper blijft het onderhoudend. Dialogen zijn hilarisch, met een aantal briljante one-liners (ik hoef 'm niet meer te noemen neem ik aan) Shots zien er ook erg mooi uit en de datum is er zeker niet aan af te lezen. Kubrick is uniek omdat hij allerlei genres weet te beheren zonder ook maar enigzins te verouderen. Met zijn zwarte komedie over de koude oorlog heeft hij weer een klassieker afgeleverd.

4,0*

Zelden een film gezien met zo'n laag niveau.

Van begin tot einde ontzettend flauw, maar enorm vermakelijk.

Typisch gevalletje van een 'verstand op nul' film!

Toch wel een erg vreemd bericht bij een film die juist erg doordacht is, duidelijk goed op de hoogte is van de situatie van de wereld in die tijd, veel subtiele humor tussen de uitbundige grappen bevat en daarnaast nog een enorm duistere onderlaag heeft.

Ik bedoel er eigenlijk mee te zeggen dat alles zo ontzettend flauw is dat je de zaken met moeite serrieus kan nemen. Dat vind ik een soort genialiteit.

Ik doe hier de film niet met 'simpel' af. Ben je gek.

En ik zeg al helemaal niet dat de film niet doordacht is. Dat hoef je sowiezo niet te verwachten bij de films van Kubrick.

Ik heb een beetje moeite om deze film te beoordelen. Hij is vakkundig gemaakt, maar komt erg traag op gang. Op een paar uitzonderingen na (telefoongesprek met Vladimir, Dr. Strangelove op het eind)vind ik hem ook niet echt heel grappig. Boeiend is-ie wel, met ijzersterk spel van Sellers.

Hilarische film die wellicht toendertijd ookeen waarschuwend karakter had. Heerlijke over-the-top humor en stereotype karakters. De vreemde zaken die ons nu wellicht als onzin overkomen, zoals de doomsdaymachine, baarden destijds velen echt zorgen.

Dan nog een compliment aan Selllers die weer drie sterke, hilarische rollen neerzet met name in de telefoongesprekken als de President met zijn russische collega. Een naar mijn mening onderschatte acteur, die de flauwe Pink Panter films heeft 'gemaakt' tot watzezijn, schitterde in 'The party' maar ook een redelijk serieuze rol (being there) goed aan kon.

Wat me wel opvalt is dat de special effects, en dan met name die buiten-beelden van de B52, wel heel erg matig zijn. Als ik datvergelijk met de kwaliteit van 2001: A space Odyssey snap ik niet dat 4 jaren zoveel verschil kunnen uitmaken.

Onvergetelijk einde :

Dr. Strangelove - ending

Haha geweldige film dit. Film zit vol met zwarte humor en dialogen. De film komt traag op gang maar blijft wel boeien als je door blijft kijken. Mooiste quote uit de film is...

'Gentlemen, you can't fight in here! This is the War Room.'

4*

Prachtige poster ook, trouwens..........

Zo kan je een film wel heel snel Hitchcockian noemen, dacht dat de suspense juist de echte kenmerk was van Hitchcock

Het moet gezegd worden: Peter Sellers is wel echt enórm op dreef als titelheld in deze film; het is lang geleden dat ik zo heb kunnen lachen met een filmpersonage. Fantastisch geschreven en, belangrijker nog, hi-la-risch uitgevoerd, hulde voor meneer Sellers, die niet alleen als Dr. Strangelove, maar ook in zijn andere rollen fantastisch weet te overtuigen. Dat gezegd hebbende, heeft de rest van deze film de tand des tijds een stuk minder goed overleefd: vooral de montage - en dan met name bij scèneovergangen - is hier en daar enorm ruw, wat het ritme van de film niet ten goede komt. Ben je net lekker aan het lachen met een stel paranoïde Amerikanen, komt er weer zo'n oninteressant en langdradige scène in een bommenwerper voorbij. Jammer. (Al is de manier waarop die verhaallijn wordt afgewikkeld dan weer wel geniaal.) Heerlijk einde ook, al blijf je als kijker wel een beetje op droog brood zitten, zo zonder epiloog. Een heel, heel, héél ruwe diamant, kun je wel zeggen.

3,0*