Rundskop (2011)

Indrukwekkendste film na Novecento, en dat wil wat zeggen. De verhaallijn rond de hormonen had m.i. wat meer uitgediept kunnen worden. Bleef nu wat hangen in onduidelijke rollen en afspraken. Mooi hoe het verhaal wordt opgebouwd. Bij de cruciale jeugdscene met mijn hand voor mijn mond gezeten, en op het puntje van mijn stoel. Die kwam echt bij mij binnen, misschien omdat ik zelf vader ben van een jongetje en de kwetsbaarheid van kinderen zo dichtbij kwam. Het was niet zo zeer de fysieke pijn die me schokte, als wel de machteloosheid van de jongen, en vooral de scenes vlak daarna, als hij op de wc zit en zijn ouders met de dokter spreken. En het feit dat niemand het echt voor hem op nam. De weerloosheid maakte dat de tranen over mijn wangen stroomden. Het verloop van de film was, hoewel soms onbevredigend, in elk geval onvoorspelbaar en dus de aandacht vasthoudend tot het eind.

Op een of andere manier verwachtte ik een film in de lijn van Ex Drummer en De Helaasheid der Dingen, eenzelfde grimmige Belgische productie. Dat kwam eigenlijk ook wel uit. Maar toch ben ik niet overtuigd bij de aftiteling.
Grootste oorzaak daarvan is denk ik dat je eigenlijk op het verkeerde spoor wordt gezet betreft het thema. Eerst zijn we voornamelijk bezig met het criminele hormonencircuit, vervolgens wordt het een persoonlijk verhaal. De connectie met het eerste deel wordt gemist en dat voelt te los. Echt samenkomen doen de verhaallijnen niet en dat is erg zonde. De terugblik naar de jeugd van Jacky was niet interessant. Pas toen de beruchte scene (damn, wat heb ik met mijn hand voor mijn mond én tussen mijn benen gezeten) geweest was, leek er een doel. Maar de dwalingen van een teelballoze spierbundel die door een jeugdtrauma met zijn ziel onder de arm hopeloos achter zijn jeugdcrush aan hobbelt, waren voor mij gewoon niet boeiend. Hoe 'dramatisch mooi' ook. Het leek een zijplotje, maar het bleek de hoofdmoot en dat was voor mij niet genoeg me mee te nemen in de film. Sommige scenes kwamen op mij wat te fragmentarisch over.
Cinematografisch is het prima in orde, de sfeer ook en de eindscene is krachtig. Maar net als de 2 eerdergenoemde producties blijft het ergens hangen waardoor ik er geen hoge waardering uit krijg. Wat mij betreft blijven Loft en Een Ander Zijn Geluk de Belgische toppers.

Van regisseur Roskam had ik 'The Drop' al gezien, ook al met zo'n geweldenaar in de hoofdrol. Toen Tom Hardy, nu natuurlijk Matthias Schoenaerts. Fantastisch gespeeld. 'Rundskop' begint ietwat warrig, maar steeds wordt er meer duidelijk en de film begint op een gegeven moment met de minuut meer te knagen.

De spanning wordt klasse opgebouwd; personages evalueren en de film maakt steeds meer indruk en intrigeert bij vlagen heel erg. De scene - 20 jaar geleden - wanneer Jacky z'n leven kapot wordt gemaakt door Bruno, is natuurlijk niet om aan te gluren zo indrukwekkend. Wat een harde scene, die ervoor zorgt dat de impact in alles wat daarna gebeurd erg wordt versterkt. Niet alles werkt 100% (verhaaltechnisch), maar al met al is dit gewoon een erg goede film. Troosteloze bedoening, met ook een sterk einde.

Gisteren op tv gezien (NPO2). Wat een geweldige ride was het. De film kwam wat moeilijk op gang, maar vanaf "de scène" zat ik op het puntje van mijn stoel. Opeens werd duidelijk waarom Jacky het zo moeilijk had. De grimmige en schrijnende sfeer was erg goed voelbaar, en deels herkenbaar, en kwam daardoor hard aan. Ook de montage van de scène in de discotheek waarbij de muziek langzaam wegvaagt waardoor je gewoon voelt hoe Jacky's maag omkeert... erg goed gedaan. Om dan uiteindelijk tot een explosief einde te komen.

De minpunten waren de soms wat onduidelijke en misschien overbodige zijsporen, en de vraag die HKE stelde, heerst bij mij ook; wat had de vader precies gedaan met Bruno? Zo te zien ook tot kasplantje geklopt?

Desondanks was ik zeer onder de indruk, en had ik een voldaan gevoel toen de credits in beeld verschenen.

8,5/10

Indrukwekkende film...

Hoe het verleden uit de doeken wordt gedaan via flashbacks is goed gedaan en aangrijpend en wordt mooi verweven met het heden.

Ik kreeg een beetje een Frankenstein's monster gevoel naarmate de film vorderde.

De moeite waard om over een tijd eens te herbekijken.

Ik verwachtte een overdreven harde misdaadfilm, maar Rundskop is vooral een overtuigend en ijzingwekkend drama over een man die na een vreselijk voorval gevangen zit in z'n lichaam. Hoe Schoenaerts gestalte geeft aan dit gevoel van gekooid zijn is indrukwekkend en dit draagt de gehele film. Alle omringende gegevens in het verhaal zijn vooral ondersteunend en dit is in zichzelf ook niet altijd even geloofwaardig (vooral het personage Lucia niet). De donkere en grauwe beelden en de daarmee weer iets contrasterende soundtrack maken het stilistisch af. Kleine vier en wat mij betreft een van de beste films uit het Nederlands taalgebied.

Sterk debuut dat voirnamenlijk weet te intrigeren wanneer de camera op Matthias Schoenaerts is gericht. Zo voelt het lijntje waarbij we een inkijk krijgen bij de politie overbodig en zwak, de rest scherp, krachtig, beestachtig raak.

Uitstekende film, in eerste instantie een misdaaddrama over de schimmige wereld van de vleesindustrie maar na een werkelijk gruwelijke flashback toch vooral blijkt te gaan over het trauma van Jack, een zeer sterke rol van Schoenaerts.

De Peppi en Kokki neven waren niet nodig, Lammers evenmin (er moest waarschijnlijk ook een Nederlandse acteur in vanwege de steun van het Filmfonds?), maar het zijn kleine smetten op een indrukwekkend debuut.

Rundskop was afgelopen weekend op tv en ik wou hem graag nog even terugzien. Nu niet dat ik noodzakelijk het ongeval nog eens wou terugzien... Het ongeval zelf gaat door merg en been. Je voelt het kraken tot in de huiskamer en eventjes denk je bij jezelf: “het is maar tv en bij mij lijkt alles nog in orde!”

Schitterende prestatie overigens van Matthias Schoenaerts! Een ware transformatie waarin bloed, zweet en tranen is ingekropen. Zijn rol van Jacky Vanmarsenille betekende zijn échte grote doorbraak in Vlaanderen en de rest van de wereld. In Loft liet hij ook al van zich spreken, maar in Rundskop gaat hij echt helemaal los. De bekroonde filmprijzen liegen er dan ook niet om.

Rundskop is een film die eerder de dramatour opgaat dan het misdaadgenre waarbij de kijker aanvankelijk op het verkeerde been wordt gezet. Dat laatste is eerder het sausje voor het tragische leven dat Jacky leidt na het drama. Een drama dat hij moeilijk kan verwerken en eentje waarvan hij dagelijks nog de gevolgen van draagt. Het tekende zijn leven en zorgde ervoor wie hij vandaag de dag is. Zijn indrukwekkende torso is uiterlijke schijn. De hoog opgelopen testosteron, koudebaden en korte lontje, om nog niet te spreken van het mentale aspect zijn neveneffecten die niet te onderschatten/onderdrukken zijn. Moeilijk ook om Jacky te moeten classificeren als dader of slachtoffer ...

Rundskop is terecht één van de beste Vlaamse films van de laatste jaren. Een emotionele rollercoaster die je niet gauw vergeet. Top!

De film moet het vooral hebben van het plot en de uitgewerkte drama. Erg krachtig! Als misdaadfilm weet het mij niet altijd te overtuigen. Aan het einde zakt het geheel een klein beetje in.

Desalniettemin een indrukwekkende film. *3,5

Eindelijk Rundskop gezien, met dank aan Netflix. De verwachtingen waren hooggespannen en zijn volkomen ingelost. Rundskop is een kopstoot recht in je smoel!

Rundskop is een film met een vrij ongekend plot. Het is van het begin tot einde interessant en erg goed uitgewerkt. Karakterontwikkeling is zeer goed en het goede acteerwerk maakt dit helemaal compleet. Van begin tot einde genoten, zeer nette film!

Toch nog een best vermakelijke film. Deze Belgische misdaad film was vrij moeizaam in te vallen, het onderwerp vond ik namelijk helemaal niet interessant dus het was even wennen maar al gauw kwam de film rauw op je dak en laten ze zich zeker niet kennen waardoor het uitzitten steeds makkelijker werd. Het had constante vraagtekens om zich heen, en de flashbacks wouden je iets duidelijk maken. Als je het eenmaal snapte en je er eenmaal in zat knalde de film goed door, werd het interessanter en leefde je steeds vaker mee. Jacky was ook een behoorlijke beer, maar echt misdaad mistte ik nog wel een beetje. Het ging in mijn ogen meer over de moeilijkheden waar Jacky mee leefde, en misdaad hing er een beetje omheen.

4.0*

Niet verkeerd, maar vraag mij net als tig anderen hier af wat er met bruno is gebeurd...

Geen superfilm maar zeker niet slecht.

(EDIT moderator: signature verwijderd)

Bijzondere film! Zeker heftig, misschien niet de goede film om na twaalven op oudjaarsavond te kijken. Maar zeker een bijzonder goede film.

Dees gaat er voor mij een beetje over. Ik had wel een hormonenmaffiafilm in de Vlaanders verwacht maar in feite gaat het om het gruwelijke levensverhaal van Jacky, op weliswaar schitterende wijze vertolkt door Matthias Schoenaerts. De sleutelscène - met de ontmannelijking van Jacky - had ik eigenlijk niet hoeven te zien, maar goed het is dan ook een sleutelscène en dus niet te vermijden. Horror! Het scenario is zeker en vast origineel maar je moet er wel bewust in mee willen gaan want erg geloofwaardig komen een aantal verwikkelingen me niet over. Wat een toeval dat Jacky op zoek gaat naar Lucia, op het moment dat ook jeugdvriend Diederik in zijn leven komt. Beiden had hij al 20 jaar niet meer gezien. De parallel tussen Jacky die zich op latere leeftijd volspuit met hormonen, en zijn job als veehouder ligt er natuurlijk dik op, maar is ook wel een vreemde parallel, want het één staat eigenlijk helemaal los van het ander. Zijn eigen medicijnen (actief) betreffen een poging tot zelfgenezing van fysiek (en geestelijk) trauma, waar de hormonale behandeling van het vee (passief) dan toch louter winstbejag inhoudt.

De twee garagisten uit Luik moeten af en toe voor wat luchtigheid zorgen en slagen daar ook redelijk in. Misschien niet intentioneel, maar ook de Vlaamse politie komt me redelijk kluchtig over. De enigen die in beeld komen zijn een harde tante, en twee flikken die ter nauwer nood hun homoseksuele gevoelens voor mekaar kunnen verbergen. Niets tegen homo’s uiteraard, maar kon regisseur en scenarist Roskam niets geloofwaardiger bedenken dan deze scherts die verder niet terzake doet? Lijkt me zelfs helemaal niet progressief of zo, maar eerder een stereotiepe benadering van hoe homo’s met mekaar omgaan.

Op visueel vlak heb ik enkele mooie plaatjes gezien, vooral de trappentocht in de finale van de film mocht er helemaal zijn.
De dialogen hebben me niet altijd kunnen overtuigen, al kwam het wisselend gebruik van dialecten en Frans zeker naturel over.

Niet mijn film, daarvoor blijft het uitgangspunt - het trauma van Jacky en zijn leven als veehouder - me wat ver gezocht en overgedramatiseerd. Niettemin knap gemaakt.

......'Soms moeten wij de natuur een handje helpen'......

Beladen en indringende Belgische dramafilm over het leven van vleesveehouder Jacky Vanmarsenille. Cinematografie: donker (vaak 'te' met bijna zwart scherm), duister, passend bij het onderwerp. Muziek: klassiek, spannend en veelal zwaarmoedig. Mise-en-scѐne: agrarische setting met Belgisch witblauw, boerderij, erf, platteland en een schokkende scѐne van kindermishandeling. Daarnaast nog de garage, drafbaan, disco en Eva's appartement. Cast: Matthias Schoenaerts speelt de hoofdrol van Jacky Vanmarsenille met verve. Ondanks zijn fysieke verschijning m.i. 'less is better'. De andere rollen zijn ook realistisch gespeeld. Betreft Bruno denk ik: het lot straft......

Plot: film gaat over een vleesveehouder en misbruik van groeihormonen in de veehouderij. Gaandeweg treedt het leven van Jacky meer op de voorgrond. Zijn trauma wordt duidelijk middels flashbacks. Helaas kan ik beamen dat het middelenmisbruik realistisch is. Er gaan enorme hoeveelheden geld rond in de vleesveeindustrie en er zijn immer schouders die niet sterk genoeg zijn om de weelde te dragen. Je voelt aan dat het niet goed kan gaan aflopen en de film stevent af op een gitzwart einde, wat pijnlijk goed gespeeld wordt.....

Taalafwisseling tussen West-Vlaams, Limburgs en Frans. Af en toe best komische uitdrukkingen: ik zie je graag, vogelen, even uit mijn *** brullen......

Boodschap: tja, wellicht moralistisch, maar probeer toch eerlijk te blijven, want met toegeven aan de criminele druk, raak je je eigenwaarde kwijt en verniel je naast je eigen leven ook levens van mensen om je heen......

Rundskop, een Belgische film en aangezien ik niet veel van de zuiderburen zie best wel weer eens wat anders. En dat daar best pareltjes wegkomen blijkt ook wel weer met deze film.

Verrassend is Rundskop van meet af aan, want waar ik toch meer een crimi onderwereld film verwachte gaat de film toch wel heel veel over Jackie en zijn geschiedenis. Dat Jackie niet bepaald een plezierig gezelschap is zien we in de beginfase met een bedreiging en het nodig opgepompte steroïden gedrag in de badkamer. Het zogenaamde plotje met de veearts en andere criminele zaken lijken dan eigenlijk maar bijzaak vooral als de film de kern van Jackie benadert met een terugblik en bijzonder walgelijk jeugdtrauma aan de wieg ligt van heel veel zaken. Daarna is het wat mij betreft interessanter in hoeverre Jackie gaat ontsporen met al die middelen in zijn bloed dan wat het Belgische parket nu eenmaal op het spoor is met die twee onnozele garage gasten als lijdraad.

Boeiend zijn de ontmoetingen met de geesten uit het verleden, in dit geval met Lucia, en is de vraag of Jackie Bruno gaat vinden interessanter dan de zaak die zijdelings speelt. De hele opbouw van injecties, het schijnboksen, geweldsexplosies en steeds verhitter gedrag lijkt maar richting één ding te gaan en dat is een afrekening met Bruno. Ademloos zit ik die confrontatie dan ook te kijken die passend afloopt net als het onvermogen om wat dan ook te doen in de slot confrontatie met Lucia, wat een beest van een vent en wat een zielig karakter. Vernield voor het leven. Niets anders dan hulde voor de acteurprestaties van Schoenaerts en ook David Murgia als de jonge David. Dandoy als Lucia is natuurlijk een plaatje, maar dat accent van Lammers was dat niet wat te overdreven?

Het hele verhaal wordt uitermate duister en beklemmend neergezet en is als geheel zelfs naargeestig te noemen met natuurlijk het verhaal van Jackie als droevig mysterie. Het mag duidelijk zijn dat dit mij goed smaakte en dat dit al met al een knappe film is.

IJzersterk drama, met een feilloze sfeerschepping en dito acteerprestaties. De getrouwheid aan de West-Vlaamse en Limburgse dialecten geeft het geheel een realistisch en naturel gevoel, en de acteurs lijken er handig mee overweg te kunnen. Dat element voelt in ieder geval nergens geforceerd aan. Matthias Schoenaerts is fantastisch als de getroebleerde Jacky. In het begin lijkt hij een heel onsympathiek figuur te spelen, maar langzaamaan veranderde deze perceptie bij mij als kijker, totdat de gruwelijke flashbackscène voorbijkomt en je hem helemaal als een tragisch en noodlottig figuur ziet. Die flashback is de sleutelscène van de film waar al de rest onlosmakelijk mee verbonden is, tot het fatalisme van de personages aan toe: Jacky is een noodlottig figuur die niet kan ontsnappen aan zijn eigen verleden, en dus ook niet aan zijn lot. Knap gedaan, en ik vond de flashbacks dus zeker niets wegnemen van de hoofdverhaallijn. De andere acteurs doen het ook prima, vooral Jeroen Perceval is heel overtuigend, maar de film staat of valt wel echt met hoe goed Schoenaerts zijn rol weet te vertolken; en dat zit dus gelukkig zeer snor.

Vooral visueel is het ook gewoon een prachtige film. Roskam was voor het regisseren van Rundskop voornamelijk actief in de schilderwereld, en dat zie je er wel aan. Hij levert heel wat bijna schilderachtige plaatjes af, waardoor de film af en toe poëtische proporties aanneemt. Dit gecombineerd met het uiterst droevige (achtergrond)verhaal, de sterke personages en acteerprestaties, de noodlottige sfeer en de locatie van de 'achteruitgeschoven', gemarginaliseerde provincies, maakt van Rundskop simpelweg een geweldig ingetogen, duister en soms zelf poëtisch drama. Wat kan Vlaamse cinema mooi zijn.

4*.