Rundskop (2011)

Uitermate sterke film die erg herkenbaar het Vlaams/Waalse platteland neerzet en tevens een boeiend en realistisch probleem neerzet aangaande de hormonenmafia.

Die Schoenaerts kende ik totaal niet, maar WAT een memorabel personage zet hij hier neer zeg, met dat indrukwekkende voorkomen en die dode blik, geweldig.

Het hele ballbusters--> plotje met Lucia was niet echt iets wat me a) boeide en b) sterk uitgewerkt was, maar al met al een erg prettige film weer van onze Zuiderburen, die ik overigens ook veel liever heb dan de Mortier-achtige toestanden.

Rundskop gaat sterk van start met een indrukwekkende Schoenaerts in een rol die hopelijk samen met de Amerikaanse versie van Loft vele deuren kan openen buiten Vlaanderen. Hij kan met gemak de film dragen.

Dat moet deels wel, want waar de film goed begint met een mix van enkele verhalen die goed verweven zijn, gaat het gaandeweg niet per se verloren. Maar toch ontbreekt het aan de climax die de film verdient. Figuren als die van Sarafian helpen ook niet echt. Wat een miscasting...

Maar ik ben toch blij dat het eindresultaat een grote Vlaamse film is geworden die gerust naast internationale collega's mag staan. Het is niet de grootste Belgische film ooit geworden, maar hoort toch mee bovenaan de lijst te staan.

Knappe film waar ik toch stiekem wat meer van verwacht had. De film staat als een huis, acteurs zijn echt heel goed (niet alleen Schoenaerts, maar ook Perceval vond ik opvallend sterk en onherkenbaar - sowieso een geweldig duo, maar om ze beiden zo opgefokt bezig te zien, en dan nog verlost van hun taalcomfort door in plaats van behaaglijk Antwerps plotseling een verschrikkelijk Limburgs of West-Vlaams dialect te moeten spreken - chapeau!) en de combinatie van personages en landschap - allebei even vreugdeloos en rot en tegelijk met een tristesse die om te huilen zo mooi is - is ook erg sterk. Daar staat tegenover dat ik het verhaal, al bij al, nogal zwak vond: het blijft allemaal nogal op te vlakte, het wordt ook allemaal niet zo goed verteld zodat je lang niet echt weet wat er nu juist gebeurt,... Pas tegen het einde wordt het echt pakkend, maar dan is de film bijna gedaan. Ik snap dat het wat te maken heeft met de sfeer die men heeft willen neerzetten, de personages zijn ook geen lieverdjes en allemaal heel gesloten, moeilijk te doorgronden doorgroefde boeren en vleesbazen, dus het zal wel zo bedoeld zijn dat je tijd nodig hebt om in de film te komen en dat veel personages mysteries blijven. Maar dat had dan gerust nog net iets extremer gemogen, want nu wordt die sfeer met humor (de garagisten) telkens weer ongedaan gemaakt.

Ook filmisch had het straffer gekund, soms zijn de beelden of camerabewegingen echt grandioos, dan weer is het van een teleurstellende lelijkheid. Al bij al verbaast het me dus een beetje dat dit nu net de grote succesfilm geworden is - gun ik hem zeker, maar dan heeft België de laatste jaren toch straffere films weten af te leveren.

Anderzijds moet ik wel zeggen dat met wat de Belgische filmindustrie de laatste jaren afgeleverd heeft, we als klein land zeker heel trots kunnen zijn - vooral ook omdat het een collectieve kwaliteit lijkt te zijn, en niet afkomstig van één enkel sterk figuur zoals in Denemarken (een tijdje geleden het grote voorbeeld dat België moest gaan nastreven) lang het geval was.

Alles aan Rundskop begint nogal rommelig; de structuur, de vele namen die op je af worden gevuurd, de overvloedige locaties, etc. Pas vanaf het incident begint de film op stoom te komen.

Het acteerwerk is van een hoog niveau. Jeroen Perceval is geweldig (heeft wel wat weg van Tahar Rahim), met zijn boerse accent. Matthias Schoenaerts speelt de ballen van de hemel. Wat een prestatie. Die lege blikken en de perfect uitgevoerde opgekropte woede. En dat terwijl hij totaal niet kon overtuigen in De Bende van Oss. Misschien verstandig hem vaker weinig tekstlijnen te geven. Ook de rest zorgt bedreven voor een grimmig, boers sfeertje.

Grappig kleinigheidje dat de vader van Jacky bang is dat zijn zoontje, door het verliezen van zijn ballen, homo zal worden, terwijl Jacky juist door alle medicatie veranderd in één groot testosteronkanon, en tevens homofoob.

De ontlading is fantastisch, benut in een ijzersterke liftscène, waar alle opgekropte woede uiteen spat en tevens zorgt voor de kogel.

Michaël R. Roskam en zijn crew zetten een apart, fascinerend wereldje neer.

Goed voor 3,5*

Rund

Onderhoudend Belgisch filmpje over een moderne, realistische hormonenmaffia. Een beetje stoer gepraat, intimidatie en macho-mannen bevat de film wel, maar voor een spektakel is Rundskop alles behalve geschikt. Het is daarentegen erg rustig en speelt langzamerhand meer op emotioneel vlak van een echte bikkel ( ).

Stijl kan ik altijd wel waarderen, het kan wel even duren voordat het een en ander gebeurt, maar toch blijft het interessant en doordat de acteurs lekker realistisch en natuurlijk overkomen word het ook nergens saai. Daarnaast is het geen eindeloze arthouse-cinema of poëzie-gedoe wat op het begin wel een beetje lijkt. Hoe verder de film vordert, des te meer het verhaal vormt. Genoeg uit te halen.

Sterk filmpje.

3,5 ster

Gekloot zijt ge altijd..

Genomineerd voor een Oscar voor beste niet-Engelstalige film en beschouwd als één van de betere Vlaamse film ooit gemaakt. Een dubbele reden dus om hem te zien.

Het enige wat ik op voorhand wist van deze film, was dat het ging rond de hormonenhandel in het Vlaamse boerengat en dat Matthias Schoenaerts pakweg 30 kilo moest bijkomen. Een verhaal rond hormonenhandel is een niet alledaags thema voor een film en dat leek me wel een leuke vondst van Roskam, die hier overigens zijn debuut maakt. Toch zal dat niet hetgeen zijn wat me nog lang zal bijblijven, want op dat vlak blijft het toch allemaal iets te oppervlakkig. Zo wordt er nooit echt diep ingegaan op de moord op de hormonenjager, maar ach veel maakt het niet uit, want het dramaverhaal rond de jeugd van Jacky heeft me enorm weten te raken. Eerst zit je te kijken naar een lompe, vleesgeworden vetmester, maar wanneer de film je 20 jaar terug in de tijd neemt, verandert heel dat beeld die je had rond Jacky. Echt een enorm aangrijpende scène wanneer hij wordt aangevallen door Bruno en zijn vriend niet mag getuigen van zijn vader. Misschien wel één van de meest aangrijpende scènes in de Belgische filmgeschiedenis. Ik krijg nog steeds kippenvel als ik eraan terugdenk. Alleen jammer dus dat het verhaal rond de hormonenhandel onvoldoende wordt uitgediept, maar gelukkig is er dan die magistrale eindscène in de lift.

Erg aangrijpend verhaal, dat naar een hoger niveau wordt gebracht door Matthias Schoenaerts. Wow, hij zet hier een glansrol neer die door niemand had geëvenaard kunnen worden. Ik kende hem eigenlijk alleen maar van zijn rol in Loft, maar dat was natuurlijk niets in vergelijking met deze geweldige hoofdrol. Zonder al te veel woorden te gebruiken komt hij enorm overtuigend over en wat voor een geweldige fysieke metamorfose heeft hij ondergaan, jawadde! Hij mag met recht en rede zeggen dat hij deze film bijna helemaal op zijn eentje draagt met natuurlijk de hulp van Jeroen Perceval, want die zet toch ook een heerlijke prestatie neer. Voor mij althans een onbekende acteur, maar hij doet het gewoon heel erg goed. De rest van de cast wordt simpelweg overschaduwd door de fenomenale prestaties van die twee. Barbara Sarafian is sowieso een actrice waar ik niet veel van moet hebben, buiten haar degelijke rol in Aanrijding in Moscou en ook hier is ze duidelijk geen toegevoegde waarde. De twee Waalse garagisten vond ik verre van slecht en zorgen voor een komische noot, maar natuurlijk verbleken die prestaties in het bijzijn van Schoenaerts en Perceval. Ook Stefaan Degand heeft hier een klein rolletje. Ook al komt hij maar even in beeld, toch schiet ik altijd in de lach als ik zijn kop zie.

Chapeau voor Roskam die hier met zijn debuut een sterk staaltje Vlaamse cinema heeft afgeleverd. Ik ben nu toch wel ontzettend benieuwd naar de Oscaruitreiking eind deze maand. Of Rundskop nu kans maakt om de Oscar voor beste niet-Engelstalige film te winnen weet ik niet, want daarvoor ken ik de concurrentie niet, maar als ze het toch weten te winnen, dan zal het voor het grootste deel aan Matthias Schoenaerts te danken zijn.

Een zeer verdiende 4*

Moeilijke binnenkomer

Kon me maar moeilijk boeien, ook omdat de film een zeer rommelige start heeft. Mijn kameraad wist het eigenlijk perfect te verwoorden: de film geeft je het idee naar een spin-off van een televisie serie te kijken waar men de gebeurtenissen niet van kent maar wel geacht wordt te kennen.

Natuurlijk kan dit bij meerdere films de opzet zijn, maar bij Rundskop werd met name alleen de geschiedenis van het hoofdpersonage duidelijk uit de doeken gedaan. De illegale praktijken die gaande waren, werden enkel uitgelegd door middel van onduidelijke en vluchtige gesprekken tussen de personages waaruit je dan maar op moest maken waar het over ging.

Duidelijk was wel dat er over het verhaal was nagedacht en ik begrijp ook wel dat veel mensen deze film wél goed zouden kunnen vinden (de film is immers ook niet voor niets genomineerd voor een Oscar) maar mij greep hij echter niet. Het gevolg hiervan was dat ik alleen nog maar de hoofdlijn van de film kon volgen en er voor de rest geen moer meer van kon begrijpen. Op een enkele sterke scene na was dit voor mij vooral een onsamenhangend geheel waar ik me echt doorheen moest slepen om af te kunnen kijken. Dit kan aan het thema liggen (de Belgische hormonen maffia sprak me op voorhand al niet aan) maar het is vervolgens aan de makers om dit thema interessant te maken voor de kijker.

De beoordelingen suggereren dat dit voor het grote publiek dan ook zeker gelukt is, maar voor mij ging deze vlieger echter niet op. Dit komt omdat ik de film simpelweg als te saai ervaarde. Daarbij ontbrak ook nog eens iedere vorm van spanning en dit lijkt mij nou niet de bedoeling van zijn makers te zijn geweest.

2,0*

Eindelijk deze eens bekeken en 'k vond hem ook dik in orde. Overtuigend geacteerd door Matthias. Ook het verhaal wist me te boeien, ondanks dat hij toch een tweetal uren duurt.

Dit is zeker een van de betere Belgische (drama)films. Een aanrader.

Vlaams Gezang

Toen ik nog in het middelbaar zat was mijn leraar Nederlands verzot op Carlo. Een kortfilm die op het eerste zicht veel leek weg te hebben van deze Rundskop. Ik legde de link niet meteen maar de naam Roskam bleef maar nazinderen in mijn hoofd en na een vlugge blik op Imdb bleek dat dit van eenzelfde regisseur kwam. Hoewel ik Carlo redelijk vond waren de verwachtingen voor Rundskop vanwege de Oscarnominatie en de vele aandacht in de media toch redelijk hoog.

Ik was dan ook blij dat ze deze in het plaatselijke Cultuurcentrum uitzonden op groot scherm voor zo'n 4 euro. Ik had de film in de Cinema gemist dus dit was een mooie kans maar visueel is de film toch ietwat tegengeslagen. Het ziet er allemaal erg groezelig uit en vooral de donkere scènes zijn amper zichtbaar. Nu ben ik zelf aan het twijfelen of dit misschien niet aan de projector lag (vond de kwaliteit van de print precies niet zo schitterend) maar een herziening op DVD zal ooit wel eens duidelijkheid brengen. Qua verhaal is Rundskop misschien niet zo enorm veel verschillend van eventuele tegenhangers uit Amerika maar Roskam weet het op zich redelijk sterk te brengen. Soms had ik de indruk dat het allemaal nogal fragmentarisch was, de 'relatie' van Diederik en Antony bijvoorbeeld voelt wel erg geforceerd aan, maar het uiteindelijke plaatje klopt toch wel mooi. Vooral omdat Rundskop er in slaagt om van een fragmentarisch aanvoelende film toch een aantal interessante thema's weet aan te brengen. Maar laat ons eerlijk zijn, er is één personage waarvoor iedereen de film ging zien en dat was toch wel Jacky Vanmarsenille die er met kop en schouders bovenuit steekt.

Dit wordt dan ook prachtig ingevuld door een fantastische Matthias Schoenaerts. Als Belg zijnde was Schoenaerts me niet onbekend maar ik had nooit verwacht dat hij dit zo enorm goed ging spelen. Bij elke blik, bij elke stap voel je de opgekropte woede en krijg je het idee dat hij elk moment uit elkaar kan spatten. Sowieso één van de meest iconische personages uit de Vlaamse film. Ook Jeroen Perceval speelt hier trouwens erg goed. In het begin van de film had ik zowat mijn twijfels maar die laatste momenten waar hij Jacky komt helpen is hij van ongekende hoogte. Wel een waardeloze rol trouwens voor Barbara Sarafian. Ben sowieso al geen echte fan maar waar het dialect er bij iedereen er vanaf spat en getrouw overkomt (ben zelf Antwerpenaar dus dit is toch net iets anders), komt zij erg geforceerd over. Heeft Roskam haar gekozen om wat publiciteit te kunnen strikken? Geen idee maar hij had beter iemand anders voor de rol van Eva gekozen. Erico Salamone en Philippe Grand'Henry als de twee Waalse garagisten vond ik trouwens ook wel erg geslaagd, in tegenstelling tot de meesten hier blijkbaar.

Ergens ben ik er nog niet uit wat voor een score ik aan de film zou geven. Langs de ene kant zegt mijn gevoel ongeveer een 3.5* maar de fenomenale performance van Schoenaerts (en Perceval ook trouwens) zorgt ervoor dat er toch net dat halfje bijkomt. Zonde dat de Oscarnominatie niet verzilverd is geraakt maar hier mogen we toch weer trots op zijn.

4*

Het kon me allemaal weinig boeien moet ik eerlijk zeggen. Had natuurlijk de vele positieve verhalen over deze film meegekregen dus was zeer benieuwd geraakt. Daarnaast een kans op een Oscar, iets wat ook niet mis is natuurlijk.

Maar na een minuut of twintig had ik em al hangen. Totaal nikszeggende scenes, erg langzaam, donker en onsamenhangend. Het zal voor sommigen prima te pruimen zijn, maar voor mij werkte het gewoon niet.
Pas na het gebeuren in het verleden begon de film wat op gang te komen. Toch snapte ik weinig van de zogenaamde vleesdeal die gemaakt moest worden. Ook de twee garagehouders vond ik misplaatst in het totale plaatje van de film.

Gelukkig weet Matthias Schoenaerts zich fenomenaal te onderscheiden. Een bijzondere acteerprestatie waarbij iedereen totaal verbleekte. Het einde kon me wel bekoren, het laatste wat Jacky doet is zich als een soort stier/rund zich tot het uiterste te verdedigen, het mocht helaas niet baten.
De muziek had van mij wel weggelaten kunnen worden. Stoorde me er mateloos aan.
Als ik het totale plaatje bekijk zijn er weinig hoogtepunten te noemen wat mij betreft. Enkel een uitstekende Matthias Schoenaerts en een sporadische interessante scene behoeden deze film voor een afgang.

Enkele boeren doen zaken met elkaar en twee neven van een garage gooien daarbij roet in het eten met hun oplichterij. Het bleef allemaal een beetje hangen en ik bleef op behoorlijke afstand tijdens het kijken. Ook kreeg ik soms het gevoel dat de makers iets teveel indruk probeerden te maken met onder andere de flashback van twintig jaar geleden waarin Jacky het zwaar te verduren krijgt. Ik heb maar weinig noemenswaardigs aangetroffen en er is een gebrek aan originaliteit ondanks alle agrarische settings.

Filmklassieker.

Episch.

Eentje die vergeleken kan worden met een Scorcese's Good Fellas of nog beter The Godfather.

Alles klopt in deze film.

Ook zeker letter op alle acteurs naast M Schoenaerts, de hoofdrolspeler : formidabel.

Wat ben ik blij dat rep_robert mij deze film cadeau gaf voor mijn verjaardag. Sinds Black swan ben ik niet meer zo euforisch geweest over een film. En toen kwam Rundskop.......

Wie denkt aan Rundskop een aardige misdaadfilm in de handen gedrukt te hebben, komt bedrogen uit. Deze Vlaamse oscarnominatie blijkt een zwaar drama met een aantal heftige scenes te zijn. Niet alleen Nederland, maar ook Hollywood kan een voorbeeld nemen aan dit type film.

De eerste pakweg 20 minuten heb je het idee een doorgaans standaard maffia-verhaaltje voorgeschoteld te krijgen, maar daar doe je deze film echt tekort mee. Zeker wanneer het drama rondom hoofdpersoon Jacky (fenomenaal gespeeld door Schoenaerts) bekend is. Vanaf dat moment verandert het perspectief van de kijker en krijg je veel meer begrip voor Vanmarsenille. De deal rondom de louche vleesboer functioneert meer als leidraad door de film en meer en meer volg je als kijker de zaken die Jacky onderneemt. Mij greep het allemaal erg aan.

Niet alleen de muziek (soms iets te bombastisch), het gevoel voor drama en de sterke bijrollen van Perceval en (in iets mindere mate) Lammers maken deze film tot een briljant geheel; ook de cameravoering is bij vlagen ijzersterk. Er wordt gespeeld met spiegels, de focus wordt weerlegt en sommige plaatjes van de Vlaamse omgeving zijn heel fraai.

De scene in de lift is daarin misschien wel een hoogtepunt, al vond ik de beleving ernaar toe al heel mooi.

Voor mij één van de beste films van 2011. Maar weinig zullen het met me eens zijn denk ik.

Rundskop viel voor mij helaas wat tegen. Vooral het eerste half uur á drie kwartier weet de film amper te boeien met het misdaadplotje. Deze dient vooral als kapstop voor het tonen van het persoonlijke drama van de hoofdrolspeler.

Dit drama boeit juist wel weer en Schoenaerts speelt inderdaad de rol van zijn leven zoals Sjoerd al aangeeft. Al vind ik de korte flashbacks in het begin een beetje goedkoop. Daarmee bedoel ik dat ze even vluchtig door de film heen wandelen om achtergrondinformatie over Jacky te geven. Dit kan ook op een andere manier. Gelukkig brengt de tweede helft van de film het eenzame karakter van Jackie erg goed naar voren en weet het op momenten te ontroeren.

Des te minder is het slappe misdaadplotje uit de eerste helft van de film dat als een nachtkaars uitgaat en alle vragen verder onbeantwoord laat in het tweede gedeelte.

3*

Dijk van een film van Vlaamse bodem.

Allereerst prachtig gefilmd, leek soms wat op het camerawerk in The Wrestler. Met name in het begin werd Schoenaerts een aantal keer prachtig sereen op de rug gevolgd of van de voorkant. Deze shots hadden persoonlijk nog langer mogen duren van mij, werd soms wat te vlug afgekapt. Verder ook een mooie omgeving en lichtinvallen die effectief werden gebruikt.

Thematisch ook een erg interessante film, wordt uiteindelijk meer een karakterstudie dan een echte misdaadfilm zoals ik vooraf had gedacht. Prachtige prestatie ook van Schoenaerts, heeft echt een erg goeie uitstraling voor deze rol.

Niet overal even perfect. Een paar bijrollen zoals van die Walen, en van Frank Lammers werken niet helemaal. Ook is er wat te veel niveaucontrast t.o.v. Pereceval qua prestatie, zodat het bijna een one-man show wordt. Maar gelukkig vangt het script met name veel op wat de film tot een bijzonder aangename maakt.

4*

Zat de film met vier stoere mannen te kijken, die als kleine meisjes ineen doken bij het zien van die ene scène, denk dat niemand iets heeft durven zien. Voor deze gebeurtenis was het verhaal me nog een beetje onduidelijk, hierna kwam alles redelijk samen en volgde een interessant verhaal. Helaas was het allemaal net niet goed genoeg om een topper te zijn.

3,5*

Onze zuiderburen hebben weer eens een dijk van een film afgeleverd en is ook gewoon weer veel meer dan je zou verwachten. Het thema is ook best bijzonder en zet je wel even aan het nadenken, want werk, handel of anderzijds dat illegaal of zwart is (al handel je in magnetrons) daar kan gewoon een duistere achtergrond aanwezig zijn. Het moet geheim blijven en de buitenwereld moet er niet achterkomen, en als je verraad, dan laat je je vrienden of collega's geen andere keus. Vandaar het woord Maffia.

En ditmaal is het de hormonenmaffia. De film neemt plaats in het kale, sobere boerengemeenschap van Belgisch Limburg en we volgen een groepje veehouders die via via aan illegale hormonen en middelen komen om in hun koeien te spuiten om vet te laten mesten. De spanning is ook wel vaak te snijden, want zijn die twee Waalse dealers wel te vertrouwen? Afin, dat bovenstaande is eigenlijk nog bijzaak en het meeste aandacht gaat nog wel naar de wispelturige en onvoorspelbare Jacky, een van die veehouders, die nota bene ook al die zooi in zich zelf spuit en er uitziet als een kollosale beer. Je weet in eerste instantie ook niet wat er allemaal in zijn hoofd omgaat en wat hem zo fucked up heeft gemaakt. Hij haakt af als ie aan seks denkt en is ook behoorlijk agressief, alleen dat probeert hij steeds in te houden. Ook van zijn collega's word ie minder wijzer en hij moet zich nog wel bezighouden met de praktijkjes. Het mooie hiervan is dat dit hierboven eerst op een hele subtiele wijze word verteld en dat je dan even later, zomaar ineens het in you're face moment krijgt, wat meestal aan het einde van films word vertoond. Dat is ook op een best bijzondere en bizarre moment neergezet. Op het moment wanneer Jacky afstaat van de uitnodiging van zijn maat Sam om naar de hoeren te gaan) begint het toch echt wel te dringen om bekend te maken wat er met hem is gebeurd. Het zou al in 2 minuten duidelijk zijn geweest maar de regisseur heeft toch besloten het wat uitgebreider te maken. We krijgen dan eventjes tussendoor een coming on age fragment voorgeschoteld met Jacky en Diederik. Het lijkt weer even heel mooi te zijn gedaan en toch lijkt dat Coming on age sfeertje sterk aanwezig te zijn. Totdat ze Bruno, de zoon van de concurent van Jacky's vader op hun pad krijgen, en dan ook vooral dat hij Jacky's kloten plet. Het ultieme au moment van de film. En pas dan word alles duidelijk en krijg je antwoord op al je vragen en besef je wel heel goed wat er allemaal in Jacky omgaat. Bij Diederik moet je dan ook steeds weer denken aan hun vroegere jeugdvriendschap.

En zo kom je uiteindelijk in een fikse achtbaanrit terecht, Jacky met zijn gevoelens en vooral de verdere momenten waarbij Jacky uiteindelijk Bruno weer ziet, die disco-scene, en natuurlijk de verdere flashbacks, na die gebeurtenis. Over dat er gesuggereerd word door zijn ouders dat hij homo dreigt te worden.. Dan zit Jacky met al die tralarie maar daarnaast gaat het uiteindelijk ook falikant mis in de hormonenhandel, waarin nu niemand meer te vertrouwen lijkt te zijn. Wat zorgt voor een mooie en zeker onvergetelijke climax (het laatste kwartier) die je erg bij zal blijven. En kan je zien wat die jeugdsentiment tussen Jacky en Diederik uiteindelijk waard was.

Wat mij betreft gewoon een sublieme Belgische film die zowat aan alle kanten werkt. Met prachtrollen en het is overgens ook nog grappig om Frank Lammers hierin te zien. Naast Zeeuws (Wilde Mossels) en Brabants als eigen moedertaal, schijnt hij dus ook nog Belgisch Limburgs te kunnen spreken (waar je zowat geen reet van kan verstaan).

Deze kan der zeker mee door. Geen wonder dat de Amerikanen deze weer eens willen remaken.

4,5*

Duidelijk gevalletje ''teveel hooi op de vork''. Wat ontzettend zonde is, want op deze manier heeft de film zichzelf uit de film gehaalt, waardoor het een rommelige boel is geworden en de kijker geen duidelijkheid verschaft met de verschillende verhaal-lijnen. ( Diederik en die agent )

Op gebied van cinematografie is het trouwens ook behoorlijk loom en zakelijk. Zeker als je ziet wat het had kunnen worden op basis van de laatste 10 min..Jammer. e enige die eigenlijk aan mijn verwachtingen voldeed is de sterk spelende Matthias Schoenaerts.

2,5**

Op naar de volgende Belgische film dit jaar The Invader...

Het is een beetje jammer dat de film de twee verhalen niet helemaal lekker aan elkaar knoopt. Zowel de dramakant van de film (de oorzaak van alles in het verleden zit niet heel lekker), maar met name de misdaadkant zijn imperfect. Een voorbeeld: de Luikse garagehouders bijna misplaatste komische sidekicks.

Hoewel ik het had kunnen weten (een oscarnominatie!) had ik ergens een ruwere film verwacht. Rundskop is zeer vaardig gemaakt, maar ook vrij klassiek, balancerend tussen Europees en Hollywood zelfs en soms, zeker in het iets te groots uitpakkende einde niet helemaal mijn ding.

Wat de film een stuk beter maakt is een geweldig sterke hoofdrol. Het enthousiasme in Belgie is zeer terecht, want Schoenaarts is echt fenomenaal goed. Of het nou in scenes is waarin zijn agressie de overhand krijgt of zijn onzekerheid, het komt echt over. Veel meer dan alleen zijn enorme fysieke inzet.

3.5*

Degelijk misdaaddrama, geïnspireerd door de affaire-Karel van Noppen uit 1995.

De tweede verhaallijn over Jacky's traumatische jeugdervaring had best wat dieper uitgewerkt mogen worden, want die vond ik veel interessanter dan de verhaallijn over de hormonenmaffia.

Jammer ook van het onwaarschijnlijke einde. Zoiets gebeurt volgens mij alleen in films.

Niettemin een goede film, maar Oscar-waardig? Dat denk ik niet.

Dijk van een film. Twee boeiende verhaallijnen in een voor mij bekende setting/omgeving (als Maastrichtenaar kom ik vaak in Belgie) en daardoor ook heel tastbaar. Goede acteerprestaties en een film waar ik nog vaak aan terugdenk. Samen met een vriend gekeken en we halen nog vaak aan hoe Jacky het beest, het beest werd. Tevens heb ik toch redelijk wat films gezien, maar nog nooit zó erg de pijn gevoeld als in "die ene scène". Gruwelijk.

Een heftig verhaal, maar de film steekt niet overal even goed in elkaar. Dat is een gemiste kans! Sommige acteurs waren niet geweldig, maar het verhaal maakte wel indruk. Hier een daar gruwelijke, maar ook leuke, toffe scènes!

Een voldoende!

Twee ingewikkelde verhalen in deze film. De ene gaat over de hormonenmaffia en de andere gaat over een wraak uit het verleden. En die verhalen lopen synchroon aan elkaar om uiteindelijk samen te komen. Als kijker ben je echter het grootste deel van de film bezig om uit te zoeken waar je nou naar aan het kijken ben. Wie is wie, wat is zijn rol en in welk verhaal zit je nu? En dat leidt wel heel erg af van de film. Pas aan het einde van de film wordt het allemaal enigszins duidelijk, maar dat is voor mij te laat om de film nog te redden. Ook al waren er genoeg ingrediënten voor een indrukwekkende film. Misschien als ik hem nog eens een tweede keer zou zien, dat ik hem hoger ga waarderen, maar ik betwijfel het.

Uitstekende film over een veehouder die zich inlaat met de hormonenmaffia. Een realistisch thriller/drama over de malafide praktijken binnen de vleesindustrie. Een sterk en origineel verhaal waarbij het persoonlijk drama pas redelijk laat in de film wordt geïntroduceerd, maar wat het geheel wel een stuk sterker en vooral gelaagder maakt. Uitstekend acteerwerk met Matthias Schoenaerts voorop.

Een goede drama/misdaadfilm...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Maar kan niet tegen voor spuit/prikken...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit...

Zonder enige twijfel oscarwaardig. Zou zelfs passen in het rijtje van Amerikaanse films!

Wel af en toe onlogische sprongen in het verhaal en geen geweldig Limburgs taalgebruik, maar daar kijk ik - als ex-Limburger - met plezier over. 4*

Hormonen(zwendelaars ) maken van mensen en beesten monsters.

Sterke misdaadopera uit De lage landen.

Vrij briljante zet om het plaats delict rond de hormoonmaffia te lokeren. Het geeft Rundskop de juiste rauwe en louche sfeer mee die het nodig heeft. De afgelegen boerderijen langs modderige paden waar niemand komt die er niets te zoeken heeft, de cafés met TL licht, de bordelen en de onderlinge onderhuidse haat voor anderstalige ze scheppen de grauwe en troosteloze wereld waarin het drama zich afspeelt. Zo veel sterker en origineler dan het zoveelste drugsdealertje of vrouwenhandelaar.

Rundskop vertelt een vrij complex verhaal met allerlei verwikkelingen die draaien rond de zwendel in hormonen en vlees maar dit blijkt na een tijdje in de film te zitten slechts de achtergrond te zijn voor een veel persoonlijker drama. In een serie aan flashbacks kom je er als kijker achter dat de protagonist als het ware ook een impotente vleesstier blijkt te zijn die zijn lege bestaan ontleend aan eigenlijk dezelfde potjes, pilletjes en spuitjes die hij ook toedient aan zijn eigen veestapel. Oh, ironie. Uiteindelijk spat de film uiteen in een onoverkomelijk gewelddadige apotheose. Het gegeven zou niet misstaan in een Griekse tragedie.

Films als deze staan of vallen voor een groot gedeelte met de acteurs die het verhaal moeten dragen en overbrengen. Gelukkig gaat dat hier heel behoorlijk en vooral Schoenaerts weet goed vorm te geven aan de tragische figuur van Jacky. Hij weet wonderwel de juiste balans te vinden tussen een soort afschuw (want echt sympathiek kan zijn karakter niet genoemd worden) en een soort medelijden. Interessante rollen die, als ze goed uitgevoerd zijn, de kijker kunnen uitdagen tot nadenken ipv het geheel alleen maar te consumeren.

Als film beviel me dit trouwens beter dan de vorige recente films van Belgische bodem die ik gezien heb. Het geheel is wat rustiger, evenwichtiger en misschien zelfs wat klassieker dan bv een Ex-Drummer of Calvaire die toch een duidelijk experimenteler karakter hebben. Ook minder stroef en stoïcijns dan het werk van de broertjes Dardenne. Maar dit alles toch zonder eigenheid te verliezen.

Puik werkje van onze zuiderburen kan zich serieus meten met misdaadfilms van Angelsaksische komaf (en die mag ik persoonlijk graag zien).

4*

Prima film en goed acteerwerk. Mooie harde scenes erin die keihard aankomen en je doen nadenken over het hedendaagse. 4 sterren

Grauwe, troosteloze bende daar ergens in België. Daar waar beesten niet de enige beesten zijn. Ik heb het niet zo op flashbacks, vaak niet veel meer dan een plottooltje om snel wat informatie te verschaffen of om de boel wat kleffer te maken. Roskam heeft er eentje die niet alleen je maag net zo laat draaien als hij met die trap doet, het zet de film in zekere zin op z'n kop.

Tot dan toe een schimmig kijkje in de obscure wereld van de hormonenmaffia, vervolgens een volbloed tragedie over een verminkte kerel, gebouwd als een stier, maar zonder kloten. Alhoewel, gekloot zijt ge altijd, dat dan weer wel. Schoenaerts neemt de film op zijn brede schouders als zwijgzame vetmester, enerzijds geknakt, anderzijds altijd op het punt van ontploffen.

Een absolute meerwaarde in een cast, ik ken ze niet, die sowieso wel wordt bevolkt door koppen die je direct zou linken aan dit soort gespuis. Behalve beide Filippini's, die maken er een potje van. Serieuze misser van Roskam. Het getuigenverhoor bijvoorbeeld. Dat kolderieke gedoe doe je maar in een ander type film. Daarnaast doet de politieagente iets teveel haar best.

De kalme fotografie in vale kleuren past heel wat beter, de muziek had net als die slow motions nog iets geraffineerder gekund en er is misschien ook wel een flashbackje teveel. Schoonheidsfoutjes zullen we maar zeggen, die Roskam wegpoetst als de bom barst. Rundskop zal taai zijn als je niet helemaal mee bent, ik vond het vooral een fascinerend portret van arme Jacky.