Kokuhaku (2010)

De nieuwe film van Nakashima, regisseur van o.a. Kamikaze Girls. Zie hier de trailer.

Anders, maar zeker niet minder interessant.

Mmmm! Met Takako Matsu!

Is al aangekocht door Third Window Films!

Goed nieuws!

Komt zowaar op BR uit, al zal dat pas later in 2011 zijn.

Februari 2011. Foto's zien er geweldig uit. Krijg er steeds meer zin in.

Cast: Takako Matsu (April Story), Masaki Okada (Halfway), Yoshino Kimura (Killer Bride's Perfect Crime, Orochi, Glory to the Filmmaker!, Sakuran).

Opvallend genoeg de Japanse inzending voor de Oscars.

Eigenlijk maar goed dat de film de finale cut niet gehaald heeft. Briljant stukje cinema dat alleen iets teveel wenkbrauwen zal doen fronsen bij een te ruim publiek.

WOOOOOOOW. wat een film zeg jeetje. Echt tot het laatste moment van genoten, ik dacht dat ik het vanaf het begin al begreep waar die film naar toe ging ,maar het heeft me echt verrast met al die twists die in die film zaten. Een echte topper , visueel ook een juweeltje .

Lang geleden dat ik zo een goed japanse film heb gezien. . Een dikke 5

Nogal balen dat Paco and the Magical Picture Book nog steeds niet op dvd verkrijgbaar is met Engelse subs ( Memories of Matsuko verschijnt in februari gelukkig wel, alleen dan op Blu Ray ) en er van deze film nu al een Regio 3 dvd met Engelse subs in omloop is. Natuurlijk gelijk maar even besteld, nadat ik tot mijn grote verrassing zag dat het om dezelfde regisseur als van Kamikaze Girls ging.

Ach ja, als je altijd op DVDs zou moeten wachten ... Paco is gewoon verkrijgbaar voor mensen die hem willen zien.

Uiteraard. Maar, wij delen hier thuis een computer met meerdere mensen en hij is al eens gecrashed mede dankzij het installeren van een bepaald muziekprogramma waarna we een nieuwe computer aan moesten schaffen, dus ik ben er gewoon wat voorzichtiger mee. Af en toe maak ik wel eens een uitzondering hoor.

Nakashima's meesterwerk.

Een u-turn voor de man die vooral bekend staat om z'n kleurrijke fantasy/comedies. Toch zit in elke film van hem wel een duister of dramatisch randje. Dat komt nu volop tot uiting in deze Confessions.

Een bittere wraak film die de fun uit genrefilms snijdt, het realisme uit sociale commentaar vernietigt, maar beide elementen zo combineert om tot een sterker geheel te komen. Visueel verpletterend, soundtrack ook geweldig sterk, acteerwerk niks op aan te merken.

Geweldige finale ook, enkel het wat goedkope einde zorgt ervoor dat deze film geen 5.0* krijgt.

Los daarvan echt niks op aan te merken. Alleen al geniaal hoe Nakashima start met een 30-minuten durende opening van uitzonderlijk niveau.

Dikke 4.5* en een uitgebreide review.

Ja eh, toch wel een beetje stil van!

Nakashima wist me voral met Paco omver te blazen, toen bleek dat hij voor deze fiklm een andere kant op ging was dat toch wel even schrikken.

Inktzwart, bitter loodzwaar, dat is wat we hier zien en het pakt prachtig uit.

Visueel veel gebruik van slo-mo, iets wat je normaal gesproken erg snel te vaak kunt gebruiken, maar deze film kent zijn eigen ritme, waarin het prima past. Vooral de eerste 30 minuten zitten vol met spanning en (ingehouden?) emotie, die later des te harder naar buiten komt.

Zeker nog even een shout naar de soundtrack. Vanwege de broeierige drones dacht ik te maken te hebben met Sunn O))), maar het zijn de ruimdenkendere stijl- en landgenoten van Boris. Dat ook Radiohead regelmatig opduikt zal niet iedereen kunnen waarderen, maar ook dat sloot perfect aan op de betreffende scenes.

Het einde vond ik niet eens zo slecht, maar het had wat meer open gemogen. Dit voelt wel wat gesloten en de hamer die deze film is, wordt uiteindelijk niet de sloopkogel. (over flauw gesproken) die het had kunnen zijn. Dit ligt niet alleen bij het einde, maar misschien wel het hele laatste stuk Teveel het uitleggen van de acties, het erin hameren van beweegredenen.

Hoewel ik liever heb dat Nakashima me vrolijk maakt, is dit ook heel sterk. Volgende keer weer wat vrolijks?

Zeer zeker een erg wrange film! Hierna ga je als kijker niet nog even lekker de bloemetjes buiten zetten. Sterker nog, je gaat je tanden poetsen en je ongemakkelijk voelend naar bed! Wraak was nooit zo bitter! Voor het eerst in een film trouwens dat ik Takako Matsu niet aantrekkelijk vind! Brrr!

En visueel totaal het tegenovergestelde van wat ik van deze regisseur gewend ben. Geen krankzinninge kleurenpalet, maar dit keer grauw en koud blauwig geschoten, wat precies bij de toon van de film past. Deed me overigens een beetje denken aan ´Låt den Rätte Komma In´.

De film is erg Japans en lijkt met geschikter voor 'gevorderen' dan voor kijkers die nog nooit een Japanse film zagen. Ook moet je goed op je qui-vive om het geheel goed te volgen en het maximale uit de film te halen. Lastig, als de ondertiteling hapert, wat bij mij het geval was.

Third Window Films had de film al heel lang geleden aangekocht en zal hopelijk deze in Europa op DVD uitbrengen. Eentje die ik meteen zal kopen, zodat ik deze film nog eens kan herzien! Ik moet TWF complimenteren met hun smaak en keuze, want hiermee brengen ze wat mij betreft wel één van de betere (zo niet beste) Japanse films van het vorige jaar uit. Nu Shinboru nog!

Heftige film.

Indringende wraak-film. Ik zit nog even te verwerken wat ik zojuist gezien heb, ik moet het nog even laten zinken. Visueel is deze film een pareltje. Werkelijk prachtig, met een aantal zeer ijzersterke scenes. De soundtrack is vaak bijzonder treffend en in combinatie met de beelden is het genieten geblazen. Het acteerwerk is ook ontzettend goed. De kinderen spelen hun rol voortreffelijk, en ook de docente is top.

Het verhaal begint ingetogen, maar eindigt explosief. Het verhaal is zeer dynamisch en goed doordacht. Goede twists en op momenten zeer hard. De film geeft een duidelijke boodschap door, dit wordt op het einde nog eens extra duidelijk.

Hoewel de film me achterlaat met een wat bittere nasmaak heb ik erg genoten.

Ik hou het voorlopig op een stabiele 4 sterren.

4,0*

Vreemde gozer toch die Nakashima.

Kamikaze Girls was de eerste die ik van hem zag, wat aardige ideeën en visuele flair, maar bij vlagen ook oersaai. Met Memories of Matsuko kon ik al veel meer aanvangen en Paco lag dan weer niet zo in mijn straatje.

Met Kokuhaku bewijst Nakashima dat het terecht is dat ik hem toch nog altijd met interesse blijf volgen. Dit was nou echt een film voor mij. En dat terwijl er aardig wat tekst aan te pas komt. Maar de film is zo stijl- en sfeervol, met de vele prachtige slow-motion shots wist Nakashima mijn aandacht tot een hypnotisch niveau te trekken.

Als je me het verhaal van tevoren op papier had gegeven, had ik iets gezegd als 'leuk, drie sterren?'. Maar zo zie je maar weer dat de uitwerking telt. Het script is sterk, de film zit goed in elkaar en de camera doet de rest. Visueel een pareltje.

Enkel jammer van die gezongen liedjes. De laatste keer hield het zolang aan dat mijn aandacht (even) volledig vervlogen was. Samen met het niet fantastische einde toch een minpuntje.

Binnenkort maar eens wat intensiever op zoek naar ondertiteling voor Happy-Go-Lucky.

4.5*

Tja, het is niet moeilijk te snappen dat deze film door het alomtegenwoordige MM-asiamania publiek breed zal worden gedragen. Naar filmpje dat vooral visueel ijzersterk is.

Qua verhaal wel geinig idee, al is de uitwerking wat mij betreft niet al te overtuigend en snap ik niet helemaal dat men hem zo serieus neemt. Nogal onzinnig allemaal en volop effectbejag.

Wel grappig laatste zinnetje .

Maar goed, vooral visueel een feestje en ook qua soundtrack zeer aardig, al begon de werkelijk constante achtergrondmuziek soms wat te storen.

Erg sterke film. Boeiend tot het einde. De 'Slowmo' effecten om drama te creeeren had iets minder gehoeven maar al met al tig keer beter dan de amerikaanse 'wraak' films.

Hoe is hier aan te komen? Wil hem erg graag zien. Plon lijkt veel belovend.

De eerste 30 minuten waren briljant. Daarna zwakt het naar mijn mening wat af. Vandaar 4.5 ster.

Wordt vertoond op het komende Cinema Novo festival, staat bovenaan mijn lijstje.

Erg sterke film dit, beetje apart eigenlijk. Het voelt namelijk door de visuele stijl als een soort kort intermezzo wat je normaal op driekwart van een film als deze hebt. Met een erg aanwezige muzikale ondersteuning bij lange slowmotions. Maar eigenlijk duren die hier 100 minuten lang. Erg apart eigenlijk, maar als het gewoon fantastisch is uitgevoerd zoals hier helemaal niet vervelend of langdradig.

Visueel staat de film als een huis, prachtige kleurencontrasten, grauwe tinten en geweldig uitgevoerde slowmotions die het meest opvallen. Verder was ook de soundtrack echt de moeite waard, al was het iets te eentonig zo hier en daar op het einde met name.

Inhoudelijk vond ik het eerste halfuur de sterkste fase, daarna is het allemaal een fractie minder, maar het concept is eigenlijk wel continu de moeite waard. Ook de climax is behoorlijk sterk. Maar met zulke audiovisuele uitspattingen is het natuurlijk de volle lengte de moeite waard.

4*

Ik ben niet zo te spreken over deze film de vreselijke constante achtergrondmuziek en ook het aardige verhaal vond ik slecht uitgewerkt, al met al een gemiddelde film.

UK DVD komt uit in april bij Third Window.

Japans meesterwerkje!

Mijn grootte dank aan MovieMeter!! zonder de lijst van recente top films had ik deze film nooit gevonden. Wat een gemis zou dat zijn geweest, ik heb maar zelden zo'n goede film gezien.

Misschien ben ik niet zo thuis in de Aziatische cinema en heb ik daardoor nooit zo veel sympathie er voor gehad, maar na het zien van deze film gaat er een nieuwe wereld voor mij open.

Hulde aan Tetsuya Nakashima wat kan deze man brilliant verhalen vertellen, na een half uur deze film gekeken te hebben dacht ik de film volledig door te hebben maar niks is minder waar, het is pas net begonnen...

Dit is waarom ik zo van film houd: een film van 106 minuten lang kijken zonder ook maar een minuut met mijn gedachtes af te dwalen, afgezonderd van de keren dat ik op mijn klokje keek en hoopte dat de film nog heel lang ging duren.

een absolute aanrader!!

Pre-order op Play.com, release 25 April.

Alweer zo'n film die je een behoorlijk vaginaal gevoel geeft.

Heerlijk.