Burke and Hare (2010)

Gezien in Londen, hele leuke komedie met een gitzwart randje, zoals alleen de Britten die kunnen maken. Met name Andy Serkis is op dreef als de dubieuze Hare, die letterlijk over lijken gaat om rond te kunnen komen. Leuke bijrollen zijn er voor Tom Wilkinson en Tim Curry (vooral van die laatste hadden we graag nog wat meer gezien). Het romantische plotje had wat mij betreft niet gehoeven, maar geeft het verhaal uiteindelijk wel een aardig slot. Sfeer, setting en camerawerk zijn prima verzorgd. 3,5 ster.

This is a true story, except for the parts that are not

Leuke voor tussendoor.

Thriller is inderdaad niet echt van toepassing naar mijn idee, maargoed.

Leuke cast en degelijk geacteerd.

Andy Serkis heeft natuurlijk veel meer interessants op zijn CV staan, ik vind hem in deze film dan ook de betere van de cast.

Goed, 3,5*

Leuke film die me positief verrast heeft.

Op voorhand ben ik geen liefhebber van de middeleeuwen. Daarnaast verwachte ik met Pegg een te flauwe film maar het bleef gelukkig allemaal binnen de perken. Het duo Pegg en Serkis werkt behoorlijk goed en vooral Serkis zet een aardige rol neer, net als vrijwel de meeste bijrollen. Het verhaal is goed bedacht en biedt mogelijkheid voor wat komische scenes en leuke vondsten. Minpunt vond ik het romantische uitstapje van Burke wat verplicht overkomen en enigszins overbodig.

Burke and Hare is een degelijke en goed verzorgde komedie die wel redelijk voorspelbaar is maar nergens verveeld.

3*

Natuurlijk leuk om weer eens iets van regisseur Landis te vernemen, maar dit behoort niet tot zijn beste werk. De film begint best grappig en er valt te genieten van mooi production design, maar gaandeweg wordt alles steeds flauwer en vlakker. De enthousiaste cast, waaronder veel bekende gezichten in kleine bijrolletjes, maakt er nog wel wat van, maar uiteindelijk is de film weinig memorabel.

Gitzwarte komedie met eigenlijk wel een onverwachte afloop. Grappen zijn soms subtiel, maar ook vaak genoeg erg flauw. Maar alles bij elkaar opgeteld is "Burke and Hare" toch wel een vermakelijke en typisch Britse film in een prachtige setting.

"I once trusted a fart..."

Gezien op het BIFFF, ingeleid door mister John Landis himself. Spijtig dat zijn interessante opmerkingen steeds onderbroken werden door stompzinnig gejoel.

De film is min of meer wat ik ervan verwachtte: allesbehalve een hoogvlieger, maar wel vermakelijk. Naar Landis' normen is de humor behoorlijk flauw, voorspelbaar en weinig subtiel. Vooral de meer zwartgallige grappen missen hun doel door het hoge slapstick-gehalte. Het morbide onderwerp buiten beschouwing gelaten, wijkt de film op vlak van structuur zelfs weinig af van de gemiddelde komedie. Gelukkig is er hier en daar wel 'ns een scherp moment, met name het zeer cynische einde.

Wat de film voornamelijk kan redden is het veelzijdige komische talent in de cast: Simon Pegg, Andy Serkins, Tim Curry en Ronnie Corbett weten hun eerder vlak geschreven personages erg vermakelijk te brengen.

Wat een heerlijke zwarte komedie!

Vanaf de openingsscène zat ik echt met een steeds met een lach op m'n gezicht. Dit bleef zo gedurende de hele film, behalve op het einde. Ik vond het jammer maar wel goed. De grappen in de film zijn echt kurkdroog. Je moet ervan Houden. Een leuke komedie. 3,5*.

Matige film over het beruchte moordende duo dat hun lijken verkocht aan de wetenschap. Een morbide komedie die zich afspeelt in het Londen van 1928. Het geheel doet wat rommelig aan en het romantische gedeelte had beter achterwege kunnen blijven. De film ziet er verder wel goed uit en de cast, met aardig wat bekende namen, doet het prima.

Komische variant op The Bodysnatcher die nooit boven de middelmaat uitkomt.Enkele leuke grappen,een goede rol van Serkis en daar houdt het wel mee op

ik ben eigenlijk zoiezo niet echt een liefhebber van films uit die tijd waar het zich in afspeelde, maar omdat het een film van simon is wilde ik hem toch zeker zien!

er zaten hier en daar wat leuke momentjes tussen, maar om nou echt te zeggen dat ik gevouwen lag wil ik niet zeggen.

ik had wel meer hilarische momenten verwacht.

hij krijgt van mij een 2,5 omdat de film niet slecht was, maar goed wil ik het zeker niet noemen.

Ondanks dat ik Simon Pegg en Andy Serkis over het algemeen wel kan waarderen vond ik deze toch wat te flauw. Het is een komedie en heb weinig gelachen. Vandaar me score.

Ziet er prachtig uit, iedereen doet z'n best, veel talent in hoofd- en bijrollen aanwezig en Isla Fisher is een wonderschone verschijning, maar op de een of andere manier wordt de film nergens zo komisch of zo macaber als ik hoopte, ondanks de aanwezigheid van favoriet Simon Pegg. Het redelijk verrassend einde levert de film nog een extra half sterretje op.

Van alle films met Pegg die ik gezien heb is dit tot dusver wel de minst grappige en meest slaapverwekkende - en dat bleek ook nog eens in de praktijk, want ik ben dus gewoon echt in slaap gevallen halverwege. Nog wel even fast-forward door de gemiste helft heen gelopen, maar echt de moeite vond ik dat ook maar nauwelijks. Het beeld ziet er erg verzorgd uit, dat moet gezegd.

Het blijkt maar weer eens hoe erg regisseurs de plank mis kunnen slaan met zwarte komedie. Iets is niet automatisch grappig omdat het naar of gemeen is, maar je moet de lachsalvo's verdienen met een opbouw waarbij het de juiste balans vindt tussen venijn en sympathie opwekken voor de personages. Het gemene is geen doel op zich. Burke & Hare is meer lach of ik schiet slapstick dan een macabere horrorkomedie. Het gevolg daarvan is dat de nare momenten (lijken opensnijden, grafroven, moorden en executies) misplaatst voelen in de kluchtige toon. Naar het einde toe neemt het zelfs een onverwacht nare wending. Op zich zou dat niet zo erg zijn als de opbouw naar dat duistere slotstuk logisch in elkaar stak, maar door het overdreven gecompliceerde plot blijft het een chaotisch rommeltje. Wat overblijft is een productie die eruitziet alsof het wel de potentie had om een leuke film te zijn.

John Landis’ "Burke & Hare" is een teleurstellende zwarte komedie die het potentieel van zijn macabere ware geschiedenis niet benut. Simon Pegg en Andy Serkis spelen de beruchte seriemoordenaars als knorrige buddy’s, maar de humor valt flauw – van emmers drek tot verouderde grappen die aanvoelen alsof ze uit 1977 komen. Landis, ooit meester van het morbide (American Werewolf in London), is duidelijk over zijn hoogtepunt heen. De toon is volledig verkeerd: je kunt er weinig mee lachen, er zijn te veel geforceerde grapjes. Isla Fisher en Tom Wilkinson spelen hun rollen met overtuiging, maar kunnen het script niet redden. 1,5/5