menu

Tamara Drewe (2010)

mijn stem
2,90 (324)
324 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Drama / Komedie
107 minuten

geregisseerd door Stephen Frears
met Gemma Arterton, Dominic Cooper en Luke Evans

Tamara Drewe (Gemma Arterton), ooit een verlegen en niet bepaald aantrekkelijke tiener, keert terug naar haar roots op het Britse platteland na haar transformatie in een femme fatale. Daar trekt zij in de woning van haar ouders en zorgt voor de nodige opschudding. Naar de strip van Posy Simmonds.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=vN4tMlNtNSg

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van soom
2,5
kos schreef:
Raszuiver klinkt een beetje anders, maar goed.
Ik snap het wel - denk ik. Een vreemde zin die technisch gezien niet kan vermoed ik? Ook technisch gesproken gaat Tam idd niet vreemd, maar ze zorgt er wel voor dat die ene gozer weer over de schreef gaat. Wat echt onsympathiek is van haar. Ze vind hem niet eens echt leuk.

avatar van hijman1946
Oldie gezocht
Ik zoek al heel lang een film gaat over n eiland met een grote vulkaan..er er is een ?dorp.en school en een groep geboeide gevangenen ,op een gegeven moment breekt de vulkaan uit de gevangenen worden losgemaakt en redden de kinderen en anderen door ze richting zee te brengen,tis n oudje..ik dacht dat de titel om 4 uur brak de hel los was ,maar kan ook andere naam zijn.tis n ouwetje

avatar van Ted Kerkjes
3,0
Een vreemde eend in de bijt. Het siert de film dat het geen standaard-romcomfilm is.
Maar verder vind ik de film niet bepaald geslaagd. Het duurde vooral te lang, ik denk dat dat het grootste minpunt was. Die twee hitsige vijftienjarige meisjes waren in het begin wel geestig, maar ze waren later gewoon op; de grap was eraf. Dit gold eigenlijk voor alle personages.
Een voldoende vind ik toch echt te veel, daarom een 2,5

avatar van 93.9
3,5
Wel een geestig filmpje. Verdiend op z'n minst 3 sterren als gemiddelde.
Voor liefhebbers van Britse films.

lezertje
Leuke luchtige komedie met de nodige verwikkelingen die hier zo sprankelend geheel van maken.

avatar van J.Ch.
Deze film wilde ik vooral zien omdat ik wist dat het gebaseerd was op Hardy's Far from the Madding Crowd, een goed liefdesverhaal met heel verschillende, goed uitgewerkte personages. Ik was erg benieuwd hoeveel er van die personages (en van Hardy's onophoudelijke plotwendingen) over zou blijven als je het verhaal in de 21e eeuw neerzet.

Voor een deel werkt het verbazend goed. Het is geen een-op-een 'vertaling' van het oorspronkelijke verhaal, maar verbazingwekkend veel details zijn op een of andere manier in het verhaal verwerkt. Zo maakt drummer Ben Sergeant, de equivalent van sergeant Troy, indruk op Tamara met zijn bijzondere drumskills; Troy doet hetzelfde met zijn zwaard. Er is een op hol geslagen kudde vee, er is een 'valentijnskaart' die voor problemen zorgt - en dat zijn alleen nog maar de details die overeenkomen. In dat opzicht vind ik de bewerking zeker geslaagd.

Helaas vallen de personages minder geslaagd uit. Bathsheba Everdene is een vrij zelfingenomen persoon, maar ze is niet zo schijnbaar gevoelloos als Tamara Drewe. Bathsheba valt op door haar onafhankelijke karakter, Tamara Drewe vooral door haar ultrakorte broekjes (en haar voorkeur voor slechte mannen). Ze maakt in de hele film nauwelijks ontwikkeling door, hoewel de film daar zeker lang genoeg voor was. Waarom zoveel tijd besteden aan die geobsedeerde tienermeisjes? Geef Tamara meer scènes met Andy! Al snel was het duidelijk dat zij uiteindelijk bij elkaar zouden komen, maar hoewel de chemie tussen Arterton en Evans er an sich wel is, is die wel op erg weinig gebaseerd. Het einde voelt nu een beetje afgeraffeld aan.

Nu weet ik dat ik misschien niet alleen moet kijken naar wat er van het oorspronkelijke verhaal is overgebleven, maar ook als ik naar de film op zichzelf kijk, schort er echt wel wat aan. Gemma Arterton doet het niet slecht, maar haar personage is vlak en onsympathiek en maakt volstrekt onbegrijpelijke keuzes. Tamsin Greig als Beth vond ik overigens wel erg goed. Dat deel van het verhaal - dat volgens mij weinig met het origineel te maken heeft - vond ik eigenlijk het best.

Al met al geen onaardige film, met leuke details en gemiddeld goed acteerwerk, maar met een wat haperend script. Jammer.

avatar van scorsese
3,5
In de herziening blijkt 4.0 echt te hoog. Stem verlaagd naar 3.5.

avatar van Dievegge
4,5
Tamara Drewe is een bewerking van de gelijknamige beeldroman van Posy Simmonds, die op zijn beurt losjes gebaseerd is op Far from the Madding Crowd van Thomas Hardy. Het speelt zich af op het Engelse platteland tegen de wisselende seizoenen. Zomerkleren worden ingeruild voor winterjassen en sjaals. We zien herfstbladeren, kale takken, regen en wind, maar helaas geen sneeuw.

Hogere en lagere vormen van literatuur zijn een thema. Bestsellerauteur Nicholas deelt al eens een sneer uit naar de intellectueel Glen. Tamara zelf is een columniste die haar eigen en andermans privéleven te grabbel gooit. Op liefdesvlak moet ze kiezen tussen twee succesvolle maar onbetrouwbare mannen en haar jeugdvriend en tuinier Andy. Het leukste nevenpersonage is de tiener Jody, die wil ontsnappen aan de saaiheid van het plattelandsleven. In de graphic novel sterft zij door het inhaleren van computerreiniger, maar hier hebben ze het tot één dode beperkt. De scène waarin Nicholas door die koeien omvergelopen wordt, ziet er realistisch uit.

De algemene toon is luchtig met enkele sombere elementen, een echte tragikomedie. De muziek van Alexandre Desplat onderstreept dit.

2,5
Wel onderhoudend, maar niet pakkend. Wel kluchtig, niet grappig. Mooie sfeer, mooie beelden.

avatar van Donkerwoud
3,0
De dorpssloerie en de gefrustreerde mannen. Een soort eigentijdse spin op 'Far From the Madding Crowd' (1874) van Thomas Hardy, maar eerlijk gezegd ben ik zo onbekend met die schrijver dat de intertekstuele verwijzingen tussen de twee werken aan me voorbij gingen. Wel een Tamara Drewe (Gemma Arterton) in verleidelijke hotpants en een hoop kluchtige verwikkelingen rond misverstanden, kleinburgerlijke hypocrisie en vooral veel mannen wiens fragiele ego's worden gekrenkt. Ze gaan nog net niet met elkaar uit duelleren. Al blijft regisseur Stephen Frears helaas vooral aan de oppervlakte met een VVV-waardige sfeerschets van het Britse platteland, met in één van de hoofdrollen een kranige boerenjongen waarvan je als kijker hoopt dat hij uiteindelijk lang en gelukkig leeft met die dekselse Tamara Drewe. Het stelt allemaal niet veel voor, maar als luchtig niemendalletje doet het haar ding en heeft het net genoeg sterke grappen om te amuseren.

avatar van schoonetoonen
3,5
Leuk onderhoudende film. Ik heb me er prima mee vermaakt.

3,0
Leuk tussendoortje. Met name de scène met de op hol geslagen koeien vond ik indrukwekkend mooi gefilmd.

avatar van IH88
3,0
“I'm not the property owning type. No, I prefer my life to fit in hand luggage.”

Leuk. Dit soort films die zich afspelen in een rustig, idyllisch Brits plaatsje kan ik altijd wel waarderen. Iedereen kent elkaar, er zijn heel veel geheimen, nieuwe bewoners worden met achterdocht nagekeken en er is veel roddel en achterklap. Uitstekend acteerwerk van Gemma Arterton, Cooper, Evans, Camp en Allam, en het eindigt allemaal in één grote klucht. Het verhaal is (losjes) gebaseerd op een boek van Thomas Hardy, en dat kluchtige sfeertje komt in Tamara Drewe goed naar voren.

3,5
geplaatst:
Donkerwoud schreef:
De dorpssloerie en de gefrustreerde mannen. Een soort eigentijdse spin op 'Far From the Madding Crowd' (1874) van Thomas Hardy, maar eerlijk gezegd ben ik zo onbekend met die schrijver dat de intertekstuele verwijzingen tussen de twee werken aan me voorbij gingen. Wel een Tamara Drewe (Gemma Arterton) in verleidelijke hotpants en een hoop kluchtige verwikkelingen rond misverstanden, kleinburgerlijke hypocrisie en vooral veel mannen wiens fragiele ego's worden gekrenkt. Ze gaan nog net niet met elkaar uit duelleren. Al blijft regisseur Stephen Frears helaas vooral aan de oppervlakte met een VVV-waardige sfeerschets van het Britse platteland, met in één van de hoofdrollen een kranige boerenjongen waarvan je als kijker hoopt dat hij uiteindelijk lang en gelukkig leeft met die dekselse Tamara Drewe. Het stelt allemaal niet veel voor, maar als luchtig niemendalletje doet het haar ding en heeft het net genoeg sterke grappen om te amuseren.


Ik sluit mij hier bij aan en voeg eraan toe dat de film aardig 'feministisch' is. Eigenlijk alle mannen worden aan het eind op een of andere manier afgemaakt, terwijl de vrouwen overeind blijven. Ook Andy, die zich in zekere zin laat ringeloren door Tamara. Een mooier einde zou zijn geweest als Andy het definitief aangelegd had met de bazin van het café en Tamara had afgewezen na op een of andere manier de eigendomspapieren van het huis terugveroverd te hebben. Als wraak op het Londense 'kapitalisme'.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:04 uur

geplaatst: vandaag om 18:04 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.