menu

Orphans of the Storm (1921)

mijn stem
3,65 (26)
26 stemmen

Verenigde Staten
Drama
150 minuten

geregisseerd door D.W. Griffith
met Lillian Gish, Dorothy Gish en Joseph Schildkraut

Louise is een vondeling die door de familie Girard wordt opgevoed alsof het hun eigen dochter is. Zij en Henriette, de echte dochter van de familie, beschouwen elkaar dan ook als zussen. Als Louise blind wordt, belooft Henriette voor haar te zullen zorgen, maar alsze in Parijs ontvoerd wordt, raken ze van elkaar gescheiden. Ze proberen elkaar weer te vinden, maar dit wordt bemoeilijkt als de Franse Revolutie uitbreekt.

zoeken in:
avatar van jan66
3,5
Een mooie 'stil' stukje drama van D.W. Griffith.

De film is in twee delen gesplitst, het eerst deel speelt zich af voor de Franse Revolutie, het tweede tijdens de Franse Revolutie.

Mooie shots drama, met close-ups van gezichten met grote ogen, tranen en heel, heel veel emotie (zoals meer films uit de jaren 20, zeker die van Griffith). Vooral de gezichtsuitdrukkingen van de zusjes Gish zijn door Griffith geweldig in beeld gebracht.

Ook het spectakel ontbreekt niet (de Revolutie).

avatar van Spetie
3,0
D.W. Griffith heeft in zijn carrière een aantal behoorlijk baanbrekende films gemaakt, waar duidelijk ook veel werk in heeft gezeten bij het tot stand komen ervan. Orphans of the Storm is niet echt baanbrekend, maar mag ook zeker tot de megaproducties van de twintiger jaren van de vorige eeuw gerekend worden.

Het is best een interessant verhaal dat aardig verteld wordt. Het is niet constant boeiend, maar voor een stomme film met deze lengte, behoorlijk onderhoudend. Er is vooral veel aandacht besteed aan de sets en locaties en die zien er dan ook mooi en verzorgd uit. Wel leuk ook trouwens dat de vrouwen, die in de film elkaars zusjes spelen in het echt ook zussen van elkaar zijn. Dat komt niet zo heel vaak voor. Ze lijken ook erg op elkaar, dat moet gezegd worden.

Het kijkt dus wel aardig weg, is bij vlagen best boeiend en niet echt vervelend om uit te zitten. Weinig echte hoogtepunten en gelukkig ook weinig echte dieptepunten. Dat resulteert uiteindelijk in een keurige voldoende.

3,0*

avatar van joolstein
3,5
Een mega -productie van D.W. Griffith met een zeer lange speeltijd. Wat vooral opvalt zijn de vele verschillende camera-beelden. Zowel close-ups als weidse beelden en vaak vanuit verschillende camera-standpunten, inzoomend op bepaalde details. Het gaat over vondeling Louise en echte dochter Henriette die opgroeien als zussen. Ze raken van elkaar gescheiden en met op de achtergrond de uitbraak van de Franse Revolutie moeten de beide meisjes elkaar terugvinden. Die twee meisjes worden gespeeld door twee echte zussen namelijk Lillian Gish en Dorothy Gish. Veel van de charme in de film komt dus dan ook van hen. Wat me verder opviel was dat het een echte crowd-pleaser is. Waarbij alle elementen en genres om publiek een goede tijd te bezorgen aanwezig waren. Romantische scenes voor de dames, ondeugende scenes met half geklede dames voor de mannen enz. Daarnaast is er een massa-scene over de bestorming van de Bastille en een spectaculaire spannende eindscène met rijdende paarden. Door de romantiek, de bijzondere camera-beelden en massascènes is dit een aangename film geworden. Het vergt wel wat kijk-inspanning omdat het tempo in een film van die tijd iet lager lag. En voor ons die op zijn gegroeid met film zullen sommige dingen dus dan ook algauw van te voren zien aankomen.Echter is het nog best een goede en onderhoudende film.

avatar van Flavio
4,0
geplaatst:
Indrukwekkend epos van Griffith, die toch wel echt een uitstekende verhalenverteller was. Historisch misschien niet erg correct, zo wordt Danton wel een erg grote heldenrol toegedicht en wordt de dood van Robespierre wel genoemd maar niet de eerdere terechtstelling van Danton. Griffith waarschuwt aan het begin van de film voor het bolsjewisme, en stelt zijn Amerikaanse publiek voor niet het voorbeeld van Danton en consorten te volgen.

Anyway, dankzij de knappe montage weet Griffith van de verschillende verhaallijnen een vloeiend geheel te maken, zonder al te veel tekstblokken tussendoor. Ook in technisch opzicht laat hij zich gelden met voor die tijd heel knappe opnames van o.a. galopperende paarden en de nodige massascènes. Ziet er ook allemaal erg verzorgd uit, het Franse gepeupel (waaronder een vrouw op wiens snor Ted de Braak nog jaloers zou zijn) lijkt zo uit 18e-eeuws Parijs te komen, en ook de setting overtuigt, kosten noch moeite lijken te zijn gespaard om de Franse Revolutie tot leven te wekken. Het duurt wel even voor het op gang komt: het eerste deel met name is af en toe wat sloom. De tweede helft echter is een aaneenschakeling van hoogtepunten, waaronder de nodige gevechten, een chaotische rechtszaak en mijn favoriete scène, de Carmagnole, de revolutionaire dans. Maar ook de sentimentele gedeeltes werken, dat kun je wel aan Lilian Gish overlaten. De score van Louis Gottschalk en William Peters mag er trouwens ook zijn.

Ten slotte erg apart dat Griffith twee zusjes, die ook nog eens sprekend op elkaar lijken, gecast heeft voor de twee stiefzusjes die toch geen bloedverwanten zijn.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:49 uur

geplaatst: vandaag om 03:49 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.