The Romantics (2010)

Redelijk.

De film word met name gered door de cast, die overigens niet eens geweldig acteren, maar wel leuk zijn om naar te kijken, denk aan Holmes, Paquin, Duhamel en Akerman. Die maakte de film voor mij nog wel leuk om weg te kijken. Verhaal zelf stelt niet veel voor, is niet origineel en maakte ook weinig indruk op mij. Dialogen waren redelijk, maar soms wel erg slecht gebracht met name door Holmes. Je kan nou niet bepaald zeggen dat ze beter is geworden met acteren sinds haar tijd in Dawson's Creek. Toch blijf ik haar altijd boeiend vinden om naar te kijken. En gelukkig zat Paquin er ook in, want niemand acteert zoals gewoonlijk slechter dan haar

Een soort van hoogtepunt kwam niet echt voor mij, had ook een leeg gevoel bij het einde van de film. Is dan ook wel een beetje een open einde, maar dat had van mij wel anders gemogen. Het leek allemaal een beetje afgeraffeld. De band tussen de vriendengroep was wel voelbaar, en was interessant om naar te kijken. Maar waarom bijna iedereen elkaar dan in de zeik neemt snap ik ook niet echt, gaat dat altijd zo in vriendengroepen, willen de makers hiermee iets zeggen? Kwam bij mij in ieder geval niet over. De film heeft verder een heel rustig tempo, en een wel goed gekozen soundtrack.

The Romantics kan een vermakelijke film zijn als de cast je aanspreekt. Mocht je helemaal niks met de cast hebben zou ik de film links laten liggen, want qua inhoud is het niet veel.

3*

Aardige film.

'The Romantics' is vooral een standaard drama over een vriendengroep met ingewikkelde relaties. Het verhaal van een man die verliefd is op twee vrouwen, die niet geheel toevallig ook beste vriendinnen zijn, is bepaald niet origineel. Deze bewerking neemt ons mee naar de vooravond van een huwelijk waar de ontwikkelingen zich opstapelen.

Om eerlijk te zijn valt de insteek van het afgewerkte verhaal niet eens zo heel tegen. Er zijn genoeg personages om het verhaal interessant te houden, ook al zorgt het tegelijk voor een emotionele afstand van de kijker.

Het beste aan de film is de romance tussen Laura en Tom. Hoewel Duhamel en Holmes geen spoortje chemie hebben zijn hun personages het interessants geschreven en veruit het meest interessant. De anderen, inclusief Paguin's Lila, draaien er een beetje doelloos om heen.

Echt tot zijn recht komt het verhaal nergens. Hoewel een dergelijk einde kan leiden tot mooie interpretaties voelt het hier alsof de makers zich er makkelijk van af wilde brengen. Er wordt nergens echt op in gegaan en tegelijkertijd is niets echt mooi opgezet.

Ik heb me, waarschijnlijk voor mijn voorliefde voor drama, niet verveeld. Maar met een cast als deze had er een veel sterker drama neergezet kunnen worden.

Katie Holmes, Josh Duhamel, Anna Paquin, Malin Akerman, Adam Brody, Dianna Agron, Candice Bergen én Elijah Wood? Sounds nice!

Wat is Elijah trouwens een griezeltje in deze film, hij had zich beter permanent laten transformeren tot Frodo.

Bij deze film draait het voornamelijk om de personages en de onderlinge relaties, en niet zozeer om het verhaal. En dat is te merken. Na een half uur begon mijn interesse al weg te zakken, het acteerwerk was onder de maat, de dialogen slecht en het verhaal werd steeds minder. Ik zat te wachten op een gebeurtenis die mijn aandacht weer een beetje er bij zou houden, maar die bleef uit. Bij een film als deze is het bijna een 'must' om mee te leven met de personages en het leven dat zij leiden. Helaas lukt dit niet, ze zijn te vlak, zwelgen in zelfmedelijden en soms zelfs irritant. Neem Katie Holmes haar speech, in het bijzijn van al die mensen, dat is werkelijk een tenenkrommende scène. Met name haar acteerwerk viel ontzettend tegen. Nu heb ik volgens mij nog niet veel rollen gezien waarin ik haar overtuigend vond, maar hier sloeg ze de plank volledig mis. Jammer.

Bruidenhorror!

Het idee is op zich wel interessant, maar het verhaal mist de vonk - die niet op ons overslaat, en daardoor blijft het verhaal afstandelijk. Afstandelijk en grotendeels saai, want heel veel gebeurt er nou ook weer niet. Het acteren is veel te vlak en de personages te kleurloos, te abstract, ook daar blijft het moeilijk om een aanknopingspunt te vinden. Misschien dat het allemaal indringender is voor dames die de volgende ochtend gaan trouwen - bruidenhorror - maarja, da's wel een erg beperkte groep kijkers.

Het einde maakt nog wel een beetje wat goed, maar het is echt een lange zit om daar op te wachten.

Matige film over een aanstaand echtpaar die hun vrienden uitnodigen een dag voor de bruiloft. De film is dialoog-gedreven, en deze zijn redelijk goed geschreven. Helaas is de uitwerking van het verhaal en de situaties op zich wat minder goed. Het einde op zich is wel origineel, maar echt bevredigend is het niet. Een fijne cast, die deze film zeker nog wel het bekijken waard maakt.

Wat ik een groot pluspunt vind is de manier waarop het verhaal wordt weergegeven. Alles is met een superromantisch tintje gefilmd. Je ziet een groep die de Romantics heten en de gehele manier van kleden en de omgeving ziet er heel oubollig romantisch uit. Maar de verhoudingen in de groep zijn verre van romantisch. Er heersen veel onderhuidse spanningen en naast een sterke band heerst er ook veel onderlinge jaloezie en competitie onder elkaar. Deze tegenstelling in wat je ziet en de sfeer die er onderling heerst is heel goed gedaan.

Het verhaal zelf is wel behoorlijk saai. Af en toe zitten er wel wat interessante dialogen in maar verder gebeurd er vrij weinig en het visuele aspect vind ik dan toch te zwak om het gebrek aan verhaal op te vangen. Het einde was best abrupt maar op zich kan ik het wel waarderen dat het open wordt gelaten. Het symbolische van de regenbui zei mij wel genoeg.

In theorie kon dit wel eens aardig worden maar in de praktijk valt dat vies tegen. Het voornaamste probleem is dat er geen keuze wordt gemaakt en de film daardoor niets meer dan een niemandsdalletje is geworden. Grappig, dramatisch of zelfs interessant wordt het eigenlijk nergens.

Het tweede probleem is dat de dialogen veel te pretensieus zijn en daarbij uit worden gesproken door een cast die nauwelijks de indruk wekt dat ze kunnen lezen. Vooral Katie Holmes en Josh Duhamel blinken daarin uit. Zij moeten dan de personages zijn waarvoor je empathie kunt ontwikkelen maar zij brengen het allemaal zo leeg en oppervlakkig dat het gaat irriteren. Overigens geldt hetzelfde voor Anna Paquin zij kan absoluut niet acteren en over Frodo zullen we het helemaal maar niet hebben.

De enige overtuigende rol kwam van Malin Akerman als een soort van slons. De rest maakte zich stuk voor stuk schuldig aan overacteren.

Nou ja goed als ik nog een tijd door blijf typen haal ik nog een halfje van mijn score af. Ok, een klein plusje dan nog voor de muziek.

Matig.