Yip Man 2 (2010)

Deel 1 is beter, maar deze is zeker niet minder....

Het mooie van deze twee films vind ik het camera werk, en de mooie omgeving waar gefilmt is.. dit maakt de film nog beter..

3.5**

Leuk vervolg, maar die bokser was wel heel erg eendimesionaal. Ook waren de tafelgevechten, waarin alle natuurwetten aan de laars werden gelapt, veel te overdreven. Het eindgevecht had een veel te hoog Rocky IV gehalte.

Grappig, deze reeks volgt gewoon Rocky, maar dan op zijn aziatisch.. Inderdaad een beetje ongeloofwaardig die Engelse bokser die een meester in de martial arts in een paar klappen om zeep helpt. Maar de gevechten zijn weer puik vormgegeven en de sfeer is net als bij deel één prima behouden. Ook het allerlaatste stukje is heel leuk (en historisch correct meen ik).

Ik vond een goede Actie film...

Prima vervolg deel 2...

Eindelijk mooi HD kwaliteit...

Ik vind dit eigenlijk

mooi poster... dan deze poster...

Prima verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Mooi gevecht en knap werk voor tafelgevechten...

Zeker aanrader...

Zo gek is dat niet. In tegenstelling tot andere gevechtsporten blijft een WT man op z'n plaats staan. Bovendien is WT pas effectief als ze heel dicht bij staan. Bokser heeft dus veel meer bereik en als hij dichtbij komt en heeft goede dekking dan is hij helemaal gesloten. Bokser kunnen over het algemeen beter incasseren. Mocht er een klap doorkomen, dan vangt een bokser die makkerlijker op dat een WT man. Daarnaast slaat een bokser met meer kracht. Eén hoek of uppercut op je kaak/ lever en je bent KO.

WT gebruikt meerdere lichtere klappen (van die kettingslagen.) om een persoon neer te krijgen. Die zijn meestal tegen de borstkast van de tegenstander. Probeer maar eens een bokser daar te raken.

Ik doe zelf een kleine 6 maanden aan boksen en heb vorige week mijn eerste WT les gehad. echt vet!!! maar wel moeilijk.

Beetje zelfde geval als de eerste film: het vechtsportprofessionalisme on display is van grote klasse, maar eigenlijk had ik net zo lief alleen die scenes in een demoreel aan elkaar gemonteerd gezien. Op dramatisch vlak is de film een draak. 3* wederom enkel verdiend door Yen's kunsten (alsook die van zijn sparring partners uiteraard, waaronder legende Sammo Hung).

Na Yip man had ik hoge verwachtingen voor deel 2.

Deel twee begon met een langzaam tempo en bouwde gelijdelijk aan spaning op voor het eindgevecht. Het eindegevecht moest het hem doen maar het werd een clichematig gevecht.

Al met al is het nog wel een bovengemiddelde martial arts film.

De choreografie is mooi en de settings zijn ook mooi om naar te kijken.

Acteerwerk doet niet onder voor de vechtkunsten maar het verhaal pakte niet zo goed uit.

Dit was een top film. Eindelijk weer eens een film gezien die de moeite waard is. D'r komen zoveel matige films uit tegenwoordig. Jammer ook dat er hier zo weinig zijn die deze film kunnen waarderen. De kracht van deze films IP 1 en 2 is niet alleen een meeslepende vecht film maken, maar vooral wijsheid laten zien die zich eigen is aan de Chineze cultuur.

De film is een soort voorbeeld van karakteristieke gedachtes over de duivelse buitenlander ( de kijk van buitenaf ), de eervolle martial artist ( eigen perspectief ), de reden van het vechten uberhaupt ( rechtvaardigheid ) en de meester ( wijsheid ).

Het verhaal speelt prima met deze onderwerpen en geeft een kijkje in de ideologie van de oude wijsheid, waar kung fu vandaan komt.

Rocky 4! maar dan op zijn Aziatisch. Inclusief identieke tenenkrommende eindspeech.

Rocky is Chinees en heet IP man, Drago is nu een Engelsman en heet Miller. Waar Stallone al een niet al te slim ogende Rocky neerzette, is IP man zijn autistische kleine broertje. Echt veel komt er niet uit. Maar dat mag de pret niet drukken, want het is een heerlijk fout patriottistisch filmpje waar we lekker makkelijk partij in kunnen kiezen (al was die Engelsman best tof) en de gevechten zijn top.

Helaas allemaal iets minder flamboyant dan het origineel (Rocky 4), maar desondanks zeer vermakelijk.

3,5*, maar heb vooral veel zin in herziening van Rocky 4.

Dus ik ben alvast niet één van de eerste die denkt dat de film bananenkrom is.

Reinbo, wat vond je tof aan die Engels man?

Vond het persoonlijk een zwakke acteur die wel erg makkelijk toe gaf aan overacting met dat verschrikkelijke accent.

Ach, dat overacting en dat accent is toch typisch Drago. Vond dat hij wel lekker bruut mepte en ongegeneerd fout was. Lekker over the top. Paste er prima bij.

Ik heb mij weer enorm vermaakt. De film lijkt veel op deel 1, alleen zijn het dit keer de Engelsen i.p.v. de Japanners, die de slechterik spelen. Enig negatief verschil met deel 1 was het eerst gevecht met de Engelsman. Het was allemaal iets te overdreven. Ook waren de acteerprestaties van de Engelsen niet erg overtuigend. Kon beter op dat vlak. Voor de rest heb ik erg genoten van de gevechten. Er wordt in dit deel meer gevochten en de gevechten zijn van hoge kwaliteit.

zeker een van de betere karatefilms.

grappig met die droge Hongkong humor waar ze de Engelsen van repliek geven...

Zo gek is dat zeker wel. Een bokser wint niet van een wing chung meester als er zonder regels gevochten wordt. Dat je pas 6 maanden bokst is des te meer een reden voor mij om te denken waarom jij deze reactie plaatst. Net zoals een kickboxer ook niet snel zal winnen in freefight. Tenzij deze kickboxer natuurlijk naast het kickbox ook andere technieken aanleert.

Leuke film, de eerste was natuurlijk beter.
1 scene uit de film was echt onrealistisch, de tafel gevecht met Meester Yip Man en Meester Hong Zhen Nan.

Een enorm contrast met het fantastische eerste deel. Dit tweede deel haalt 't op geen enkel vlak in vergelijking met deel 1. Vooral 't enorme slechte acteerwerk van die Twister (Darren Shahlavi) was echt pijnlijk om te zien. Voor de rest mist dit tweede deel de ziel van deel 1.

Een lekkere cultfilm, nu spelend in Hongkong, over de leermeester van Bruce Lee, die voor mij meer als fictie dan als historische biografie overkwam. Het verhaal rond deze vredelievende, integere, nederige, respectvolle man van eer is ondergeschikt, simpel en voorspelbaar en de martial arts zijn net zo indrukwekkend als in het eerste deel, met als hoogtepunt het gevecht op de ronde tafel. Wel heeft deze film meer energie en humor, alhoewel deel 1 gevoelsmatig meer hoogtepunten kende. Een verder verschil is dat vrouwen meer zichtbaar zijn en dat in plaats van Japanners nu de Britten worden neergezet als racisten (waarschijnlijk zijn ze dat ook geweest).

Niet beter dan de eerste film, al moet ik toegeven dat ik het nu wel fijn vond dat Ip Man niet als compleet onoverwinnelijk neergezet wordt, waardoor het gevecht tegen Darren Shahlavi meteen een stuk spannender is om naar te kijken dan de eindscene in de eerste film was. Niet dat ik daar niet van genoot, maar als ik wil kijken naar iemand die nooit eens geconfronteerd wordt met zijn eigen mogelijke falen, dan kan ik net zo goed een Steven Seagal film aanzetten.

Als biopic zal ik het verder allemaal maar met een korreltje zout nemen. Het hele Engels imperialisme en Chinese trots vind ik persoonlijk in de Once Upon A Time In China films een stuk beter uitgewerkt en lijkt hier vooral weer op een herhaling van een bekend verhaaltje. Dat de Engelsen wederom rampzalig acteren (kleine uitzondering voor Shahlavi) was helaas te verwachten. Op het einde wordt het overigens ook een behoorlijke Rocky IV rip-off, helemaal de eindspeech is er eentje die bijna letterlijk vertaald lijkt te zijn van het verhaal wat Stallone ophangt tegen de Russen.

Neemt verder niet weg dat de film weer erg leuk is. Als Wing Chun beoefenaar vind ik dat Donnie Yen de stijl goed weergeeft en dat Wilson Yip prima camerawerk neerzet om de actie goed in beeld te brengen. Hung acteert goed, maar heb ik wel eens spectaculairder in de actie gezien. In dat opzicht is het toch voor het grootste gedeelte wachten tot het laatste half uur begint, maar dan heb je wel wat.

Karatefilm... ouch

Hangt er helemaal vanaf hoe je traint, in Rotterdam krijgen we bij een wedstrijd geeneens punten als je op borstkas raakt en wordt alles op het gezicht gericht. Veel effectiever en het zorgt er ook meteen voor dat je als Wing Chun vechter een stuk meer incasseringsvermogen opbouwt dan bij de meeste traditionele martial arts het geval is.

Hij begon redelijk, maar ook ik zie de gelijknis met Rocky IV. Sterker nog, het laatste uur was precies als Rocky IV..Rivaal, bevriend hoofdpersonage, vecht tegen een vijand uit het Westen, wordt in elkaar geslagen, maar wilt niet dat de handdoek in de ring gegooid wordt. Vervolgens gaat de hoofdpersonage trainen en verslaat na een paar keer knockout te gaan de boxer. Uiteindelijk gaat hij een tenenkrommende speech houden, waarbij ook de landgenoten van de boxer beginnen te applaudisseren.

Deel twee dus.

Ik had meer van hetzelfde verwacht, en in een zeker opzicht is dat het ook, maar de ervaring was totaal anders. Je hebt soms dat er een grens wordt opgezocht, maar zodra die grens wordt overschreden is er gelijk niets meer aan. Bijvoorbeeld met bepaalde zoetigheden, als je daar teveel van achter elkaar eet, is het gelijk helemaal niet meer lekker. Zo is het ook bij deze film. In het eerste deel werd al de grens van wat ik aan clichés kan verdragen opgezocht, maar hier gaat men er flink overheen. Met name de muziek tijdens de gevechten met de Engelse boxer was werkelijk tenenkrommend, en dan helpt het niet dat het er visueel misschien mooier uitziet dan in het eerste deel, ik erger me gewoon kapot. En dan heb ik het nog niet eens over het acteerwerk van de Engelsen, die alleen maar kunnen schreeuwen.

Sommigen noemen hier Rocky IV, die film heb ik niet gezien, maar de tweede helft van de film voelt inderdaad meer aan als een westerse boksfilm dan een Chinese martial artsfilm en dat vind ik jammer. Toch een ander sfeertje. De eerste helft van de film was overigens wel behoorlijk vermakelijk, met name de gevechten op de tafel zagen er gaaf uit.

Ik vraag me af of ik derde film nog ga kijken en niet meteen doorga naar die van Wong Kar-wai zodra die uitgekomen is. De derde wordt geloof ik toch als de minste van de drie beschouwd. Voor deze in ieder geval 2,5*.

Grappig, ik lees net ergens dat de muziek van Kenji Kawai is, die een paar van de mooiste soundtracks heeft geschreven. Spijtig hier hoor.

Meer van hetzelfde en ongeveer even goed als deel 1, dus het meeste wat ik bij die film schreef geldt hier ook. Wel zo makkelijk, zowel voor de makers als voor mij. Pluspunten hier zijn vooral dat het eindgevecht hier daadwerkelijk een uitdaging biedt voor Yip Man en dat de gevechten net een tandje beter lijken te zijn. Vooral die gevechten op de tafel zijn heel fijn en Sammo Hung is een leuke toevoeging. Minpunten zijn dat het toch wel echt een herhalingsoefening is en dat de climax nog sentimenteler is dan voorheen. Het eindoordeel is echter gewoon hetzelfde: vermakelijk, maar niet helemaal mijn type film om er echt iets speciaals in te zien.

3*

enig minpunt was die engelse gaybokser

Niet zo goed als het eerste,maar zeker een aanradertje

Wel leuk super fout filmpje. Yip Man is de ultieme moraalridder en hij neemt het op tegen de super slechte Engelse. Iedereen wil ook constant knokken en heeft ze hebben allemaal een gemene smoel op hun kop, behalve Yip Man. Dikke pret. 3,5*

Ook deze 2de film over Ip Man is me goed bevallen, beter dan de eerste zelfs.

Vond het verhaal redelijk goed alsook de vertolkingen.

Een stuk braver dan het origineel, ook vooral iets zoeter en commercieler naar mijn idee, maar opnieuw een gigantische vette martial arts film met een briljante Donnie Yen. De vijand is opnieuw erg vet als lijkt het mij erg onwaarschijnlijk dat een boxer sterker is dan alle chinese / japanse vechtmeesters. De scène ergens in het midden waarin IP man het opneemt tegen Hung op die tafeltjes en shit was toch wel het hoogtepunt. Dat stuk waarin ze rondcirkelen op tafel en hun armen alle kanten op zwaaien