Blue Valentine (2010)

dat is een zuurstofslang.

Goed drama dat helaas inzakt naar het einde toe.

Het eerste uur is vlot, snedig, interessant. De gezinssituatie wordt geschetst en er wordt met flashbacks ingegaan op het vroegere leven beide personages. Dat is allemaal goed en wel, maar na het 'hotel'-gedeelte - dat ik anders had verwacht - zakt het stevig in mekaar. Beide hoofdrolspelers worden een hoopje ellende ("I can't do this anymore.").

Het einde is dan ook logisch.

Ryan Gosling doet het behoorlijk goed. Michelle Williams is m.i. één van de grootste beloften in Hollywood, en ook hier vind ik haar geweldig. Heel naturel, en niet storend; iets wat een grote verdienste is als je haar personage bekijkt.

Het camerawerk is wat teveel met de losse hand gedaan, waardoor het soms wat goedkoop en rommelig oogt. Toch zijn enkele scènes best wel de moeite.

3,5

Ambivalent. Aan de ene kant vind ik het een mooi portret over twee geleiefden die uit elkaar vallen. Het is goed gespeeld en kent een paar prachtige scenes. Zoals het Captain Beefhart achtige liedje, maar aan de andere kant vond ik het camerawerk vaak te onrustig voor de materie en vond ik beide personages volkomen oninteressant, ondanks dat het twee erg sterke rollen waren. Het greep me daarom ook nauwelijks aan. Dat terwijl ik juist erg hou van dit soort rauwere verhaaltjes over de liefde. Moest trouwens erg aan Turks Fruit denken. Vooral omdat Michelle Williams wel veel weg had hier van Monique van der Ven in die film. Al doen zowel Olga als Turks Fruit mij een stuk meer.

Twijfel nog over de score, want ik zie dat het wel een goede film is, maar kon er helaas te weinig van genieten. Ben er nog niet uit of dat aan mij ligt of aan de film. 3 of 3,5.

Aan jou, hup, 3,5 is echt het minimum hiervoor.

Volgens mij ligt het toch aan de film, want ik lees de kritiek die ik heb hier vaker. Maar vooruit, ben ben een goede bui. Hele krappe 3,5.

Het begin van de film is nog wel goed. Maar op een gegeven moment blijft het hangen in constant ruzies, meningsverschillen, chagrijnig, verveelde mensen. Soms gingen we maar een beetje spoelen, want ik viel bijna in slaap, zo irritant. Ik vind Ryan en Michelle beide goede acteurs, maar hier waren ze allebei zo vervelend. Ook het camera werk was soms veel te close. Dan zag je een hele tijd hun grote hoofden in beeld. Niet prettig.

Op zich wel een redelijke film die mooi laat zien hoe twee mensen elkaar ontmoeten en iets met elkaar beginnen.

De flashbacks zonder enige chronologische volgorde zijn ook goed, zo kan de kijker zelf zien hoe alles tot stand is gekomen.

Klein minpuntje is wel dat het iets te langdradig is, op een gegeven moment heb je het wel gezien met al die ruzies enz.

Ik dacht overigens dat de gehele film zich in een hotelkamer zou afspelen waar ze een hele lange conversatie met elkaar zouden hebben, beetje in de stijl van Tape (2001)

3,5 Sterren.

Prachtige film die het gevoel van pijn van de hoofdrolspelers goed overbrengt naar de kijker. Geweldig contrast ook tussen het geluk en het verdriet dat vooral Michelle Williams, maar ook Ryan Gosling laten zien. Het acteerwerk dat Williams alleen al met haar ogen doet.

Deze film deed mij veel en het hele sfeertje van de film voelde toch wel heel fijn.

*4

Zoetsappige drama over een slechte relatie. Niet bepaald de moeite. Tevens erg langdradig.

Zoetsappig, yeah right.

Prachtige film, zeker NIET ZOETZAPPIG, want daar hou ik persoonlijk zeker niet van. Beide hoofdrolspelers spelen hun rol fantastisch. Ik kan best begrijpen dat sommige mensen dit soort films niet kunnen appreciëren. Het is dan ook niet de meest simpele verhaallijn en zeker ook geen film waar je happy van wordt. Het is er echter wel 1 die blijft hangen en je aan het nadenken zet. Zeker geen romantisch drama waar er 13 in een dozijn van zijn;

Enorm genoten van deze film! Heel realistische situaties en dialogen... Een topper!

Ik kon niet echt wennen aan het personage van Gosling. Kon geen sympathie bij mij opwekken. Het is de grootste reden dat ik blijf schommelen tussen 3* en 3,5*

Williams is wel overtuigend zoals altijd.

Mooi drama.

Leuke opzet, goed geacteerd door zowel Williams als Gosling en aardig realistisch weergeven. Voeg daarbij een goed werkend einde en je hebt de meeste elementen klaar voor een klein, realistisch, wat grimmig romantisch drama.

Het zijn de personages zelf die voor mij een beetje roet in het eten gooien. Beiden stellen ze zich naar mijn mening iets te hard aan. Gosling is iets te vervelend, Williams iets te serieus. Het komt dat ook over alsof ze niet genoeg hun best doen ipv dat hun liefde gewoon langzaam afgstorven is.

Jammer, want daarmee verliest de film een beetje van z'n beoogde emotiies. Een punt van kritiek wat de film toch een halve ster kost. Verder trouwens érg mooie end credits, al is het jammer dat van die stijl niks in de film zelf terug te vinden was. Visueel is het namelijk erg karig en ook de soundtrack kon me niet geweldig bekoren.

3.5*

Ik had negatieve vooroordelen voordat ik me zou wagen aan Blue Valentine: na het zien van de film Stay had ik mijn persoonlijke mening van acteur Ryan Gosling al voorgeschoteld: deze man is geen goed acteur. Toch heb ik Blue Valentine een kans gegeven, ondanks mijn negatieve vooroordelen, en wat ben ik toch blij dat ik me aan deze film heb gewaagd want het is èèn van de beste films van 2010.

Ondanks dat dit emotionele en pakkende portret van een getrouwd koppel waarvan hun huwelijk op het spel staat mogelijk een confronterende film is voor het gevoelige publiek, geven beiden Ryan Gosling en Michelle Williams prachtige vertolkingen met opmerkelijk veel diepte en kracht. De sfeer kan best wel oninteressant zijn voor kijkers want er komt weinig tot geen muziek aan bod, maar het zijn meer de flitsende beelden van bijv. een straat, een parkeerplaats, hotelkamer of tuin die de film eerder een uniek tintje geven dan daadwerkelijk sfeervolle momenten. De relatie tussen de karakters van Gosling en Williams wordt realistisch gespeeld, maar je ziet de dreigende en uiteindelijk gebeurende aftakeling van hun liefde.

Of Derek Cianfrance een daadwerkelijk portret van de aftakeling van liefde tussen twee personen op het scherm heeft gezet kun je nooit daadwerkelijk zeggen, maar wat ik wel weet is dat de film heel erg sterk is door de prachtige vertolkingen, realistische dialogen en het eens andere einde.

Mooi liefdesverhaal. Traag en met hele mooie shots. Of het heel realistisch is weet ik niet, maar zo voelt het wel.

Mooie film waarin verschillende stadia van een verliefd koppel de revue passeren. De montage vergt wel wat inspanning. Ook is de eerste helft soms wat langdradig en lijken de beste momenten bewaard voor de tweede helft. Ryan Gosling en Michelle Williams zijn beiden erg sterk en weten het geheel toch naar een wat hoger niveau te tillen.

Wat een schitterende film. Ik geef niet snel de volledige 5 sterren maar voor deze film ben ik toch overstag gegaan. Prachtig om de liefde tussen deze twee mensen weergegeven te zien en hoe tragisch dat ze zo uit elkaar groeien. Het kleurgebruik en het gebruik van licht beelde het verhaal nog sterker uit. Dit in combinatie met de muziek maakte voor mij het perfecte plaatje.

Zowel Gosling als Williams zetten hun rollen ontzettend overtuigend neer. Zowel de dialogen, de ruzies als de liefdesscènes werden met volle overtuiging neergezet. Nergens opsmuk of nepheid maar een aftakelende relatie in zijn volledige waarheid. Het kwam allemaal zo realistisch over.

De film heeft ook een bepaald ritme, een beetje een traag ritme, wat wel erg prettig wegkijkt. Wat mij betreft een perfecte film.

Subtiele levensschets over een relatie die van liefdevol naar erbarmelijk leidt en waaruit enkel vergane glorie over blijft. Zeer aandoenlijk en goed gespeeld. 3,5*/4*

Deed me beetje denken aan "5 x 2" van Ozon en "Iklimler" van Ceylan. Aleen dan veel minder overtuigend.

Ontzettend mooie en zielige film. Het komt ontzettend realistisch over en keihard aan. Op het eind moest ik echt wel een beetje huilen. De makers hebben er jarenlang over gedaan om deze film te maken, wat er voor zorgt dat het alleen maar realistischer over komt. Michelle Williams en Ryan Gosling spelen heel erg goed.

5*

Er wordt goed in geacteerd en verhaal is uit het leven gegrepen, maar ik vind de film gewoon niet leuk. Het is vooral veel drama en weinig romantiek. Er zitten ook veel flashbacks in de film, daar hou ik ook niet van. Voor mij was het een lange zit, maar iemand die houdt van een intiem drama, kan ik deze film aanraden.

Een goede dramafilm...
Prima acteerwerk...
Prima verhaal...
Laatste slot veel geruzie allemaal,
het is beter uit elkaar...
Zonder van een gezin...
Mooi HD kwaliteit...
Geen perfecte film...

Mooi, intiem portret van een lastige relatie tussen twee innemende personen. Acteerwerk is uitstekend en ook het script mag er zijn waardoor de geschiedenis rauw en realistisch overkomt. Het verhaal wordt wel op een wat artistiekerige, rommelige manier verteld dat had van mij een tandje minder gemogen. Toch overtuigt het geheel wel.

Prachtige film, prachtig gespeeld, alleen wat is de afkeer van de vrouw jegens haar man ? Dat is mij niet duidelijk.

Als een film evocatief is bedoeld of dient te zijn, what' s the message.

Dat liefde, het klasseverschil niet kan overbruggen? Dat ze toch liever die bastard had gehad dan deze eenvoudige liefdevolle man?

Een man met commitment die bereid is te investeren in de relatie en die bovendien een prachtige vader is.

Pff wat/wie wil ze nou eigenlijk?

Toch een mooie film over liefde.

Het was geen mooie film, maar wel een erg leuke film om naar te kijken, ondanks een van de hoofdkarakters totaal niet interessant was. Cindy is namelijk echt een dom wijf. Ze was niet grappig, niet lief, heeft rare acties, en is nooit vrolijk. Daar in tegen vond ik Dean een stuk leuker, en hij was in mijn ogen ook degene die zorgde dat de film leuk was om naar te kijken. Vanuit hem kwam er actie, humor en spanning in het verhaal. Het verhaal zelf was in mijn ogen realistisch, ik kon m'n vorige relatie er dan ook wel een beetje in herkennen.

Qua beeld was het niet zoveel bijzonders, al zaten er een paar mooie overgangen in, bijvoorbeeld het shot waarin je ze elkaar huilend ziet vastpakken wanneer ze getrouwd zijn, die vervolgens over gaat naar het heden waarin ze elkaar ook huilend vastpakken, maar dan omdat ze juist uit elkaar gaan. Ook was de aftiteling erg mooi!

Het was trouwens een heel ander verhaal dan ik verwacht had. Ik had verwacht dat ze in een hotelkamer leuke herinneringen van vroeger gingen ophalen, en je dat als kijker te zien kwam. Ik vond het erg jammer dat dit niet zo was, maar het was zeker geen slechte film!

3sterren (6,5)

Prettig, een non-chronologische film die haar wisselende tijdsvolgorde perfect benut. De flashbacks naar betere tijden zijn welkome brokjes verluchting in dit topzware verhaal. Het zorgt ervoor dat je voor beide partijen sympathie zonder blind te zijn voor hun mindere kanten.

Fraai aspect dat Dean uit een gebroken gezin komt en daarom heilig gelooft in het belang van bij elkaar blijven, terwijl Cindy had gewenst dat haar ouders op tijd uit elkaar waren gegaan. Die achtergrond werkt sterk door in hun geloof in de toekomst van de eigen relatie.

Ryan Gosling behoort, met Javier Bardem en Mads Mikkelsen, tot mijn favoriete acteurs en ook Michelle Williams kan sinds Wendy & Lucy wel een potje breken. Hopelijk laat de regisseur zijn volgende film geen 12 jaar marineren.

Ik begin met 4*, dat kan nog doorgroeien als de film verder is bezonken.

Ook mijn gedachte. Had graag iets van het sprankelende van de eindcredits in de rest van de film gezien.

De sleur in Blue Valentine voelt realistisch aan. Wel vraag ik me af of Cindy in een vroeger stadium gevochten heeft voor de relatie. Ze komt mij te serieus en afstandelijk over, al is dat natuurlijk een kenmerk van de sleur en zorgt haar vermoeidheid voor het staken van haar strijd. Een eng en deprimerend iets toch, die sleur. Er lijkt geen weg meer terug. Sommige momenten zullen de sleur voor even stilzetten, maar de aftakeling van de liefde zal alleen maar toenemen. Er komt een punt dat het vechten wordt tegen de bierkaai.

Mooi is het contrast tussen het heden en de flashbacks. Graag had ik nog wat meer sprankeling (zoals die van de eindcredits) willen zien van de liefde tussen Cindy en Dean. Wat meer vuurwerk, wat meer betoverende scènes, al had dat het contrast wellicht te overdreven gemaakt. Verder zijn de seksscènes vrij expliciet zonder veel bloot.

Over het acteerwerk kan ik kort zijn: beter konden Ryan Gosling en Michelle Williams het niet doen - daar was ook geen ruimte voor in het karakter en doen en laten van hun personages. Maar beiden zijn een grote belofte voor de toekomst, al hebben ze zich allang stevig tussen de overige grote acteurs en actrices geplaatst.

3,5*

Aangezet, want een - afgaand op de scores - redelijke film die vooral luistert naar de naam van één van mijn favoplaten alle tijden (mister Waits): niet al te serieus hoge verwachtingen dus. Maar was alleszins onder de indruk. Zoals hieronder te lezen valt, konden bepaalde dingen absoluut beter. Zo blijft het karakter van Cindy - ondanks Williams fantastische acteren - wat oppervlakkig en is het ook onduidelijk waar het met Dean mis is gegaan. Toch onderscheidt de film zich overvloedig met de ijzersterke intimiteit van de verschillende scènes (ik noem: de 'abortus', de favourite song, de motelscènes), waar niks van was overgebleven als Gosling en Williams niet zulke fantastische acteurs waren geweest. Eigenlijk is daarmee alles wel gezegd: vlakke film met zulk goed acteerwerk dat je er toch in meegezogen wordt.

Aardige romantische prent over het eind van een relatie. Zeker niet een om vrolijk van te worden of om gezellig romantisch bij weg te zwijmelen. Daardoor wel erg realistisch. Ik denk dat iedereen het wel herkend dat aan het eind van een relatie alle goede tijden nog eens in je hoofd als een film afgespeeld word. Dat wrange melancholische gevoel word ook perfect weergegeven door de prachtige soundtrack van Penny and the Quarters