Blue Valentine (2010)

Trailer

Ik kijk hier enorm naar uit. Ondanks dat ik vooral met Williams helemaal niets heb. De MPAA heeft het een NC 17 rating gegeven, wat een onzin maar goed. The Weinstein Company gaat ook in beroep. Al met al is het één van de indies die in de gaten gehouden moet worden dit laatste kwartaal.

Te vinden vandaag 9/12/2010 op de site IMDB

Good news for Blue Valentine! Deadline is reporting that the MPAA has changed the gritty indie's dreaded NC-17 rating to a much-friendlier R after Harvey Weinstein himself appeared at today's appeal hearing. When EW spoke to the Weinstein last month, he said he had already assembled lawyers to appeal the rating, including Alan Friedman, who helped TWC win an R rating for Zack and Miri Make a Porno, and David Boies, who represented Al Gore in the 2000 Supreme Court case Bush v. Gore and teamed with former Solicitor General Theodore Olson this year to challenge California Proposition 8 ban on gay marriage.

Meer kassa kassa door bakvispopulatie denk ik dan ook meteen.

Erg hoge verwachtingen. Gosling en Williams zijn twee persoonlijke favorieten en de trailer is enorm veelbelovend (ook op visueel vlak).

Die Gosling lijkt wel vaak voor de romantische films te kiezen.

Broodje fellatio. Verder zeg ik maar niks, Google maar !!

Ben heel nieuwsgierig hiernaar. Gosling doet het bij mij altijd wel goed, en door Williams laat ik me verrassen. Wel moet die fake (?) stem nog even weggehaald worden.

Soundtrack door Grizzly Bear, alleen daarom wil ik deze film al zien.

Goed, maar werd er een beetje depri van. Als je al depri bent moet je niet kijken. Regie is verder ok.

Blue Valentine verteld het verhaal over de relatie van Cindy en Dean. Dit verhaal word opgedeeld in twee stukken. Het eerste stuk is het begin van hun relatie en het tweede stuk belicht hun latere relatie wanneer ze samenwonen en een klein dochtertje hebben.
Deze twee stukken worden door elkaar verteld wat ook meteen een goed keus is geweest. Dit maakt het allemaal minder voorspelbaar.

De film kent twee acteurs die een goede prestatie leveren doormiddel van naturel acteerwerk. Wel is het zo dat de personages niet erg sympathiek zijn, Maar als ik hier goed over na denk moet ik hier niet over gaan zeuren want is het niet zo dat iedereen de standaard hollywood karakters helemaal zat is?

Kortom dit is een film die verder gaat als de film liefdes die we allemaal kennen, die misschien wel dienen als onze ideale. Blue Valentine is dan toch meer realistisch getrouw in een tijd waar een scheiding de normaalste zaak van de wereld is geworden. Maar de vraag is willen wij wel met dit soort realisme geconfronteerd worden?
3.5

"Truth is, everybody is going to hurt you; you just gotta find the ones worth suffering for."



Bij het zien van Blue Valentine dacht ik aan deze beroemde woorden van Bob Marley. Een zeer realistische melancholische schets van twee geliefden wiens liefde langzaam bekoeld raakt en met alle gevolgen van dien. Een echte promotiefilm voor het huwelijk is het niet, maar daardoor wel extra krachtig. Blue Valentine is puur performance driven, en Williams en Gosling maken indruk. Overal blijkt uit dat ze naast dat ze goed acteren ze ook hun personages nauw bestudeert hebben. Je hoeft geen perfecte Hollywood personages te verwachten, Cindy en Dean hebben hun gebreken, en de één lijkt meer moeite te doen dan de ander maar voor de kijker wordt al snel genoeg duidelijk dat dit nooit had kunnen werken.


Niet helemaal wat ik ervan gehoopt had maar toch een erg krachtige deprimerende relatieschets. Vooral het acteerwerk van Gosling en Williams houden de film overeind maar ook de relatie, die geen romantisering kent en erg realistisch weergegeven is is een enorm pluspunt. Fijne seksscenes, geen lakentje lakentje, maar ook niet al te expliciet in beeld gebracht. De NC-17 rating die Blue Valentine kreeg wankelt nog aan alle kanten maar goed, er valt wat voor te zeggen. Dat ze MPAA niet even consequent is bij andere films even buiten beschouwing gelaten. De gebruiker hier boven mij kaart het al aan, ondanks dat deze realistische relatie schets zeer waarheidsgetrouw is, willen we wel met deze waarheid geconfronteerd worden? Veel niet schat ik. Ik wel, ik ben blij dat er eindelijk een film is die niet zo optimistisch is maar gewoon realistisch.


Al met al een aangrijpende film, met twee ijzersterke performances van Gosling en Williams. Voor degene die niet bang zijn voor een confrontatie met hoe solide relaties labiel kunnen worden zeker een aanrader. Ik ga nog maar een depressief filmpje opzetten nu ik de smaak te pakken heb.

Mooi omschreven Naomi, maar schept deze film dan zo'n beetje een beeld die flinke vraagtekens plaatst bij monogamie ofzo (wil de spoilers nog niet lezen)? Of begrijp ik het verkeerd?

Het accent ligt vooral op een koppel dat eerst hevig verliefd is maar steeds verder van elkaar vervreemd raakt waardoor ze zich zo distantiëren dat er (bijna) geen weg terug is. Monogamie wordt wel aangekaart maar de waarde daarvan wordt niet in twijfel getrokken. Het is niet zo dat ze gaan experimenteren op die hotelkamer ofzo .

Ok ja dat niet maar ik dacht met die onvermijdelijke vervreemding en dat realistische eraan waar jullie het over hebben dat het ergens in die zin een boodschap bevatte naar relaties in het algemeen.

Ben in elk geval benieuwd geworden.

Vond de aftiteling mooier (gemaakt) dan de rest van de film.

Helaas niet een film voor mij. Blijf wel Gosling wel een erg goede acteur vinden. Altijd weer een totaal ander karakter. Hij neemt de gok en kan er, zoals nu, natuurlijk een keer naast zitten.

herkenbaar...

Er zijn nogal wat actrices die onderschat worden. Michelle Williams is daar misschien ook wel eentje van. Al gaat het met haar carrière toch erg goed als je ziet in wat voor films ze allemaal heeft gespeeld. In deze blinkt ze echt enorm uit. Een niet meer dan terechte Oscar-nominatie. Ryan Gosling had die ook niet misstaan. Beiden zijn erg overtuigend in deze pijnlijk rauw en realistische film. Een van de meest deprimerende die ik gezien heb misschien.

Wat ik ook knap vind aan Blue Valentine is hoe de film subtiel verwijst naar de achtergrond (familie en verleden, inclusief het verleden samen) van de twee geliefden, en hoe dat echt zijn effect heeft gehad op hun persoonlijkheid. Op het in mijn ogen er wel erg dik bovenop liggende einde na vond ik bijna elke scène ook erg sterk en intens, en de film is mooi geschoten. Wel soms wat veel de handcamera. De soundtrack van verdient ook wel een eervolle vermelding. Niet een film die voor iedereen geschikt is. Verwacht geen gepolijst drama of zo. 4.0*

Op een paar inkak momenten na, een prima film idd en zeer goed geacteerd. Michelle Williams kende ik nog niet zo goed, maar vind dat ze hier iig een goeie rol neer zet.

Mooie soundtrack, mooi cinematografie en mooi kleur gebruik (hoewel deze kleurstijl echt een mode-ding lijkt te zijn, ik zie het in veel producties terug maar ik ben het nog niet zat).

Niet voor iedereen weg gelegd, want ik het zo nu en dan toch zwaar om naar te kijken, de drama die sommige relaties met zich mee brengen. Wat natuurlijk een groot compliment is voor de film en dan vooral naar de acteurs toe, die het zo overtuigend wisten te brengen.

Realistisch drama, sterk gespeeld en zonder effect bejag. Dat maakt het indrukwekkend en zeker voor Amerikaanse begrippen bijzonder.

Wat een fijne, realistische film. Ryan Gosling vind ik een fijne acteur, Michelle haar werk ken ik niet echt. Ik was vooral benieuwd naar Williams in deze serieuzere, maar vooral vernieuwende film over relaties.

Gelukkig is het geen verhaal dat bij het begin start en waarbij je de liefde op ziet bloeien, maar het begint direct na het daten, het huwelijk, de zwangerschap en de eerste kinderjaren. Van spanning, passie en verlangen is al lange tijd geen sprake meer. Iedereen die wel eens een (langere) relatie heeft gehad zal ongetwijfeld wel eens in een 'relatiedip' terecht zijn gekomen. De vraag is echter hoe lang deze duurt en wat je er aan doet om er weer uit te komen.

Ruzietjes om niks, geen interesse in elkaar, spanningen, irritaties en ook geen seksuele aantrekkingskracht meer, dan is het einde zoek. Ook Dean en Cindy verkeren in deze situatie, en besluiten om het nog een laatste kans te geven. Wat volgt is en emotioneel drama waarbij je direct meeleeft met de personages, die vanaf de eerste minuut weten te overtuigen met uitstekend spel. Het lijkt alsof je echt naar een stel kijkt die al jarenlang samen zijn, en dat is uiteraard een heerlijk gevoel. Ze zijn niet perfect, integendeel, ze hebben elk fouten en dit wordt ook duidelijk in beeld gebracht.

Door het gebruik van flashbacks wordt je al snel in het verhaal gezogen. Geen chronologische volgorde maar in Blue Valentine pakken ze het anders aan, wat naast de perfecte cast ook het grootste pluspunt van de film blijkt te zijn.

Ik denk wel dat het belangrijk is om deze film te kijken wanneer je er echt zin in hebt. Het is geen 'tussendoor' filmpje, en ook geen film om tijdens een kippig meidenavondje te kijken. De manier waarop en hoe je deze film kijkt, doet mijn inziens veel met de kijkervaring zelf en het gevoel dat je hebt na de aftiteling.

Erg mooi.

Overtuigend grillig relatiedrama, met twee extreem goede hoofdrollen. Zowel Gosling als Williams zijn fenomenaal goed. Zij tillen de film naar een hoger plan, wat maar goed is ook, want inhoudelijk valt er hier en daar wel wat op het script aan te merken. De structuur, vol flashbacks, is goed gedaan, maar kan niet verhullen dat de film verhaaltechnisch niet zo veel om het lijf heeft. Hier en daar sleept het geheel ook enigzins. Gelukkig is de relatie tussen Gosling en Williams zeer geloofwaardig en intens uitgewerkt, waardoor je als kijker volledig opgaat in de langzaam escalerende gebeurtenissen. Geen vrolijke kijkervaring, maar wel een eerlijk en rauw portret van een relatie die op de klippen loopt.

Het meesterlijke einde dat diepe indruk maakt en de prachtige aftiteling zorgen ervoor dat je meteen na afloop de neiging hebt om de film iets beter te maken dan die is. Nu ik echter bijna een volle dag verder ben komen ook de wat mindere passages weer bovendrijven. Laat ik vooropstellen dat het acteerwerk van enorm hoog niveau is. Jammer genoeg vind ik het verhaal ondanks dit puike acteerwerk niet interessant genoeg. De zeer realistische aanpak blijkt gewoon niet altijd even boeiend. en de relatieproblemen komen me ook al snel enigzins de keel uit.

Gelukkig heeft Blue Valentine ook nog de nodige flashbacks die het verhaal iedere keer weer op gang weten te trekken waardoor ik steevast net niet helemaal afhaakte. Zoals gezegd was ik na het sublieme einde zowaar even om maar uiteindelijk zit er toch niet meer in dan een dikke voldoende.

Dit kon me, ondanks de ijzersterke acteerprestaties van Gosling en Williams, bijzonder weinig boeien eigenlijk. De realistische sfeer is sterk, de vertelstructuur kon me minder bekoren, net als de beweegredenen van Williams in hun / haar ''dip''. Blue Valentine kijkt prima weg en kent best een paar sterk geregisseerde en voorál geacteerde scénes, maar het deed me eigenlijk helemaal... niks.

ik vond het wel een redelijk film, ik vond dat er niet al te duidelijk werd aangegeven hoe het verhaal nou was. Het was maar een beetje te zien dat ze relatie problemen hadden en dan kreeg je wat flashbacks te zien over hoe hun relatie ontstaan is.. en hoe ze met dingen omgingen...

de acteerprestaties waren top, maar toch kon deze film me niet heel erg trekken

een 6je ofwel 3*

Blue valentine is een film zoals ik ze graag wil zien. Puur, goed en een beetje door elkaar heen gehusseld. genoten van minuut 1 tot de laatste!

van hoog niveau, en met een simpel maar aangrijpend vverhaal!

4 (dik)

Een film met Gosling en Williams! Mijn interesse was meteen gewekt en dat was ook terecht. Ik heb vorige maand pas voor het eerst kennis gemaakt met Williams in Incendiary en daar vond ik haar al erg goed. Zij kan als geen ander een rol vertolken van een vrouw vol emotie. Ook voor deze rol is ze perfect gecast en ze heeft het dan ook perfect gedaan. Gosling vind ik ook altijd erg fijn op beeld en ook hij deed het errúg goed.

Het verhaal is erg simpel, maar het ging bij mij niet in de koude kleren zitten. Zo zie je maar weer dat je met een simpel plotje ook een erg fijn filmpje kan maken. Het was realistisch, puur en ik heb erg mee zitten leven met allebei de personages.

De flashbacks waren ook erg fijn en daardoor kon je je ook meer en meer gaan inleven in de huidige situatie van het koppel. In de flashbacks zat af en toe ook nog wat humor, waardoor het filmpje toch op momenten een soort van 'luchtig' bleef, ondanks het onderwerp.

Erg fijn filmpje, met uitstekend acteerwerk!

4*

Een intiem documentairachtig portret over een broze liefde (een soort anti love story) vol pijnlijke gevoelens van hopeloosheid en onbepaalde teleurstellingen, dat bij mij overrealistisch overkwam. Dit noodlottige verhaal van twee uur is veel en veel te lang.

Wat bedoel je met overrealistisch?

Het was allemaal te waardoor het op een gegeven moment bij mij wat onecht, overdreven en overgeacteerd begon over te komen.

Oh. Ik vond het allemaal heel herkenbaar en erg realistisch.