Blue Valentine (2010)

Prachtig ingetogen realistisch drama met twee sterren die echt steen goed acteren en zich zeer goed in hun rollen in leven, de vervreemding van het stel had niet beter in beeld kunnen worden gebracht.

Een geloofwaardige en een beetje deprimerende film.

Mooi filmpje, waarin met name Gosling en Willams bewijzen moeiteloos tot de creme de la creme van de huidige generatie jonge acteurs te behoren.

Hotelkamer is gaaf! Aftiteling is top! Goslings bril is grappig.

Deze film wilde ik bekijken omdat Michelle Williams hier in meespeelde. Zij is nu eenmaal een van mijn favoriete actrices en ze deed het ook hier in weer voortreffelijk. Jammergenoeg vond ik het plot niet interessant. Het was weer allemaal kommer en kwel in de liefde en dit soort misère heb ik inmiddels al in veel te veel films gezien. Het boeit me gewoon niet meer en het is ook allemaal van hetzelfde.

3,0* dankzij Michelle

Realistisch drama over het liefdesleven van een vrouw, saai en langdradig. Al snel de film op 1.5x speed gezet zodat het nog een beetje te kijken was. Acteerwerk okee, einde ook wel, maar als geheel toch echt te slap...(dit commentaar is wel een beetje uit de toom hier, maar je moet echt van dit soort (vrouwen?)films houden)

Absoluut geen vrouwenfilm dit is een film voor iedereen.

Ik twijfel nog steeds (vandaar in mijn commentaar de haakjes en ? in "(vrouwen?)film"). Maar ook een beetje omdat deze film duidelijk meer aandacht heeft voor haar dan voor hem....

Gosling zat meer op de voorgrond dan Williams, had ik het idee. Haar onstabiele gedrag was op momenten onverklaarbaar, waarbij je altijd een idee had wat de motieven waren achter Gosling's karakter en zijn beredeneringen.

Eerlijk gezegd, ik had zelf meer van deze film verwacht. Goed acteerwerk van Gosling, opzich was de opbouw van het verhaal niet naar. Maar de film duurde te lang naar mijn idee, wat het ook langdradig maakte.

En dan toch maar een 3 geven?

The pro's and con's of loving bijzonder mooi en realistisch in beeld gebracht.

Daar slagen niet veel films in, deze film doet het helemaal.

Ik heb de film nu voor de tweede keer gezien enne ...... inderdaad te laag gewaardeerd. Vol punt erbij.

1.5X speed... briljant idee, ga dat ook voortaan doen bij "saaie en langdradige" films, dan hou ik meer tijd over voor andere leuke dingen, bijvoorbeeld om dit soort ongelofelijke nonsens te lezen op moviemeter .

Deze film vond ik echt geen ruk aan helaas. Hou normaal wel van dit soort films, maar misschien niet op juiste moment gekeken ofzo.

Hier had ik na alle lof toch net iets meer van verwacht. Het is natuurlijk wel een stevig drama en het is ook wel best aangrijpend hier en daar, maar het gevoel blijft hangen dat ik het allemaal al eens gezien heb in andere films. Relaties die zich op een dergelijke manier ontbinden komen wel vaker langs en dan moet je net iets extra's te bieden hebben en dat heeft Blue Valentine niet. Integendeel, de film is zelfs iets te recht voor zijn raap soms. Zo'n ukulelescène vind ik al snel schitterend, maar hier wordt het effect verpest door de wel erg voor de flauwe, nadrukkelijke liedjeskeuze (you allways hurt the one you love) en even nadrukkelijke setting (voor een winkel waarin bruidskleding te koop is) Iets subtieler had toch moeten kunnen. Daarnaast overdrijft de film de ellende soms. Zo'n scène waarin Dean in elkaar geslagen wordt door Cindy's ex slaat nergens op in een film als deze en dat Cindy ontslagen wordt op het einde is ook gewoon een stap te ver. Dergelijke goedkope effecten zijn toch nergens voor nodig? Daar komt nog eens bij dat ik vaak dacht dat een scène de laatste scène zou zijn en waarbij dat moment ook perfect was. Uiteindelijk gaat de film maar gewoon wat door, tot ineens de eindcredits eindelijk verschijnen. Wel erg mooie eindcredits overigens.

Ik zou deze film graag meer gunnen. Het is duidelijk een passieproject voor de regisseur, die er een eeuwigheid aan heeft gewerkt met een minimaal budget. Daarbij geven Gosling en Williams alles dat ze hebben en zeker bij Williams is dat heel veel. Een actrice die ik vaak beter vind dan de films waarin ze speelt. Gosling heeft soms net iets teveel maniertjes, maar is ook vaak weer erg sterk. De improvisaties leveren ook genoeg moment op die wel werken en die helemaal raak gevonden zijn. Vergelijk dit echter met de films van improvisatiemeesters als Mike Leigh of de meer vergelijkbare John Cassavetes en je ziet dat Blue Valentine de diepgang mist van de echt geweldige regisseurs.
3*

Beste film van het jaar! Ryan Gosling, wat een grote talent is hij toch. Dat hij niet genomineerd is dit jaar (voor de Oscars), van mij mocht hij het gelijk ook winnen.

De grootste minpunt van mij is (ik weet niet of het jullie ook is opgevallen), waarom was er bijna in elke scene een Amerikaanse vlag te zien? Figuurlijk natuurlijk met in elke scene.

Ik snapte er niet veel van. Een langdradige film, waarin Gosling op mij overkwam als een superlieve echtgenoot en Williams als een tut die de boot af zat te houden. Maar waarom?

Bovendien is me niet duidelijk of het kind Gosling's dochter nou is of van die vent waar Williams het ook mee deed. Strange.

Is het waar dat deze een NC-17 rating kreeg?

Bij deze film kreeg ik eigenlijk al vrij snel een soort American Beauty idee, uiteraard is dat een goed teken, maar helaas verging dat beeld al vrij snel. Het verhaal begon goed, totdat het me halverwege een beetje begon te verwarren. Om te beginnen had ik eerst niet door dat de film niet chronologisch verliep en daarnaast begreep ik ook bepaalde gebeurtenissen in het verhaal niet (zo werd er bijvoorbeeld niet echt duidelijk gemaakt waarom de man halverwege in elkaar werd gemept)...

Het verhaal begon zoals eerder vermeld, vrij sterk, maar zakte in de loop van het verhaal steeds verder in. Er kwam steeds meer onduidelijkheid en zelf na de film bleven er veel vragen onbeantwoord: er wordt nooit duidelijk gemaakt waarom de vrouw nou zo afstandelijk bleef doen, of dat het kind nou daadwerkelijk de dochter van die man was... Ook het einde is onduidelijk, ze knuffelen elkaar wel, maar scheiden ze nou of nemen ze een break? Ook bevatte de film niet echt een hoogtepunt maar bleef het een vrij monotoon geheel.

Al met al toch nog wel een aardige film, maar de onduidelijkheden en het uitblijven van een climax moment (wat deze film toch wel echt nodig had om niet langdradig te zijn) niet hoger dan 3.5*

Hehe, ik dacht al dat het American Beauty gevoel je snel zou verlaten. Verder wel een tof stukje Rene!

Klopt. Totale onzin, zoveel stelde die desbetreffende seksscene niet voor.

Naomi Watts was me voor (ben benieuwd of ik deze zin ooit nog eens ga gebruiken)

Thnx Eline, morgen gaan we voor Enter the Void

goede acteurs, realistisch, helaas zeer saai

Aparte, maar aangrijpende film waarin opzich vrij weinig gebeurd. Ik was vooral benieuwd naar deze film omdat Ryan Gosling erin speelt, hij is zeker één van de sterkste acteurs van nu die ik ken. Opzich had een Oscar-nominatie niet misstaan. Al was de concurrentie erg zwaar dit jaar natuurlijk, maar gelukkig heeft Michelle wel een nominatie gekregen, want ook zij was echt enorm sterk. Samen dragen zij deze film en ondanks dat er weinig gebeurd wordt er een mooi verhaal verteld. Ik had eerst even mijn twijfels over de flashbacks, maar ze voegde toch vrij veel toe aan de film. Zo zie je hoe snel het kan gaan.

4*

Mijn verwachtingen waren met acteurs als Gosling en Williams behoorlijk hoog gespannen. Gelukkig stellen beiden me niet teleurgesteld door samen voor een aangrijpend drama te trakteren en op een realistische manier de eens zo mooie relatie tussen Cindy en Dean laat zien.

Grootste pluspunt van de film is dat het nergens te dramatisch of te sentimenteel wordt en hierdoor zeer overtuigend en geloofwaardige overkomt. Ook al zitten er wat mindere scenes tussen en zijn sommige acties wat vreemd of vergezocht, de chemie tussen de twee is aanwezig en dat zie je. Toch heeft de film me als geheel niet helemaal weten te raken zoals ik gehoopt had. Daarvoor is het verhaal misschien toch iets te rommelig en blijft er tijdens en na het eind te veel onbeantwoord.

Het schakelen tussen verleden en heden maakt het verhaal wat boeiend en houdt het tempo er in. Samen met de mooie settings (Future room ) en de goede muziek wordt er een prima sfeer neergezet.

Sterke film die nog meer had kunnen zijn. Gosling en Williams zorgen ervoor dat dit een aanrader is.

3,5*

Prima film met een goed verhaal en zeer goed acteerwerk..

Ryan Gosling en Michelle Williams zorgen ervoor dat je de hele tijd aan het scherm vastgelijmd zit, zulk een chemie zit er tussen deze 2..
Dat zorgt er duidelijk voor dat het verhaal ook echt overkomt, dat de problemen tussen deze 2 haast echt zijn..
Het zal iedereen wel bekend voorkomen, een relatie met een dip, en het moet gezegd worden dat deze film nou er niet echt voor zorgt dat het je vertrouwen geeft om er ook daadwerkelijk uit te komen.
Echte romantiek is ver te zoeken tussen deze 2, terwijl het vroeger zo anders was..

Wat ook goed gedaan is door de regisseur is het feit dat je als kijker moeilijk kunt kiezen tussen beide hoofdrolspelers. De ene keer geeft je Gosling gelijk, de andere keer Williams.

Verder vond ik het einde ietwat tegenvallen, ik had liever meer duidelijkheid gehad, maar zo'n einde past in principe wel in de film.

Prima film dit en dat komt vooral door het prima acteerwerk en het overtuigende verhaal!
Ruim voldoende!

Blue Valentine heeft het intieme van een mumblecore en mede door Williams is ook Kelly Reichardt nooit ver weg - beiden zie ik als plus: Wat een cinema is dit!

Heerlijk spel. Goede casting.

Mooi camerawerk!

Beetje jammer van die microfoonkabel die paps onder zijn shirt heeft lopen in de laatste scène... Verder behoorlijk meeslepend, emotioneel.

Lief, aandoenlijk, tegelijk verscheurend.

Mooi, intiem filmpje.

Zeker een aanrader voor liefhebbers van dramatische romantiek!

Filmmaker Derek Cianfrance construeert een geraffineerd potret van dualiteit: heden vs. verleden, (onbekommerde) jeugd vs. (zorgelijke) volwassenheid, vitaliteit vs. verval, compassie vs. apathie, ontsnapping vs. gevangenschap.

Rauw, deprimerend en verscheurend liefdesportret waarin de ontluikende liefde tussen een small-town slim, ambitieus meisje en een impulsieve, charmante verhuizer net zo meeslepend wordt weergegeven als het 'uit verliefd raken' op elkaar.

De eigenschappen die hen in het begin tot elkaar aantrekken, lijken uiteindelijk ook de kwalen te zijn die hen van elkaar afstoten: Cindy's intrigrerende eenzelvigheid is veranderd in emotionele ontwijking, terwijl Dean's impulsieve natuur, die in het begin van hun ontmoeting charmant is, tot Cindy's ergenis is uitgegroeid tot een zorgelijk luchthartige doelloosheid.

Voortreffelijke vertolkingen van Williams, die als jonge Cindy probeert te ontsnappen aan de lage verwachtingen en liefdeloze huwelijken die kenmerkend zijn voor een small-town working-class milieu en uiteindelijk verteerd wordt door bitterheid omdat ook zij vast komt te zitten in een situatie die haar de mogelijkheid ontneemt om haar potentieel te verwezenlijken--en Gosling, als Dean, die in tegenstelling tot Cindy tevreden is met een leven als borderline alcoholist & schilder en die zijn potentieel gerealiseerd ziet door 'gewoon' vader en echtgenoot te zijn.

Hoewel niet aan te raden voor liefhebbers van 'Feel Good'-movies, binnen het 'Love Story'-genre zeker een meesterwerkje.

4.0