A Dark Song (2016)

Uitermate sterke opbouw maar gaat helaas nogal als een nachtkaars uit. Had gehoopt op een wat intelligentere afwikkeling die het goede eerste deel zou complementeren, maar Gavin lijkt het op een bepaald punt allemaal niet meer zo goed te weten. De demonen voelen aan als een obligaat stukje 'echte' horror en de uiteindelijke eindscene is tamelijk afgezaagd. Het hele laatste halfuur staat dan ook aardig in contrast met de subtiele creepiness die het eerste deel zo sterk maakte. Jammer. Kleine 3*.

Wat ik al vaker in de reacties hierboven heb gelezen, herken ik ook na het zien van A Dark Song. Namelijk dat de film een beetje doodbloed. Het begint best wel veelbelovend en de diepgaande focus op het ritueel vond ik een welkome afwisseling op de standaard horrors/thrillers. Maar zowel het acteerwerk als het verhaal vliegt echt alle kanten op en dat haalt deze film wel qua cijfer echt een stuk naar beneden.

3*

6/10 (IMDB)

Wat een waardeloze film. Krijgt geen stem van mij.

Sfeervol.

Begon inderdaad vrij sterk. De grootste diepgang op het ritueel was uitermate boeiend om te zien. De film is eigenlijk in het begon gewoon boeiend, het middenstuk is sfeervol en het einde is van spannend naar compleet stompzinnig.

Gavin levert hier een best bijzonder filmpje af. Heel spannend is het nergens, maar qua sfeer is het helemaal top. Deed me op sommige momenten wat denken aan Hereditary . Het acteerwerk is in het algemeen prima, vooral van Oram. Walker was wat wisselvallend, maar in het algemeen prima.

Jammer dat het einde wat afgeraffeld aanvoelt. De sfeer is eigenlijk weg en die vreemdde figuren waren ook niet bepaald dingen die sfeervol overkwamen. Jammer, want de goede opbouw is daar eigenlijk teniet gedaan. Hierdoor net geen 3,5*.

Het einde viel me eigenlijk mee... de eerste 90 minuten daarentegen zijn bedroevend slecht! Wat een tenenkrommend geneuzel! Bij Osiris, Toutatis, Rik Ringers en Skeletor! Vierkanten werken beter dan kringen bij dit soort rituelen is mijn ervaring.

Vooral sfeervol.

Ik kan begrijpen dat hier mensen zijn die er niks aan zullen vinden. Het is inderdaad een slow burner waar je ook maar echt net in de stemming moet zijn om hem te bekijken.

De film weet vanaf het begin een goede sfeer neer te zetten en ook redelijk goed vast te houden. Het verhaal is leuk genoeg om te blijven volgen. Je blijft eigenlijk wachten tot het moment dat het dat even goed los gaat maar helaas komt dit niet. Het eind is heel snel voorbij en had absoluut meer willen zien. De film kan ik ook niet echt plaatsen onder horror.

De audio is een groot pluspunt aan de film en mede hierdoor wist het een spannende sfeer te creëren. Heel sterk gedaan.

Saai word de film nergens ondanks dat er bijna niks gebeurd maar toch had ik iets leukers willen zien.

2,5*

Apart.

A Dark Song neemt een occult gebruik dat we kennen uit ontelbaar andere films, maar weet er een uitvoerige, down-to-earth-benadering aan te geven. Het oproepen van demonen is een slepend, gedetailleerd en veeleisend traject, dat over maanden uitgesmeerd dient te worden, en het is zelden zo inleefbaar realistisch gebracht.

Knap hoe de gravitas van de onderneming geleidelijk wordt opgebouwd. De ernst wordt telkens door occult-expert en drillsergeant Solomon onderstreept, en samen met de voorbereide, maar weinig transparante Sophia doorlopen zij gewichtig de vele rituelen, begeleid door een heerlijke soundtrack, die onheilspellende strijkers afwisselt met al even onrustig ambient gebrom.

Gaandeweg worden er cirkels getekend en kaarsen aangestoken, waardoor het meer begint te lijken op wat we kennen. Het duurt lang voordat er werkelijk iets tastbaars gebeurt, een notie die ook bij Sophia de nodige twijfel teweegbrengt, waar de film weer wat onnodig veel in investeert.

De ontknoping is ook weer anders dan anders, maar in tegenstelling tot de nauwgezette opbouw, kon het me niet helemaal bekoren. Niet meteen stijlbreuk, maar ook niet de mystieke pay-off waar je op hoopt. Sfeervolle eigenheid, maar het gevoel dat er iets beters ingezeten had overheerst bij mij. 3,5*

Van dat rituele gedoe van die Salomon en dan heb ik het over het eerste uur kreeg ik op een gegeven moment schoon genoeg maar het laatste half uur maakte daarentegen een hoop goed en daar kwam ook de beweegreden van Sophia aan het licht. Zij had dus duidelijk tegen Salomon gelogen. Op visueel vlak vond ik het laatste half uur trouwens ook zeer mooi en dat geldt ook vooral voor de schitterende landschappen in Wales waar zich dit alles afspeelde.

3,5*

Wat een zonde van de tijd ...

begint inderdaad veel belovend... maar eindigt voor ons op nummer 1 slechtste film aller tijden.

en wat een zonde van de ruimte op Videoland

en wat betreft het genre Horror .... zucht...

Waar heb ik naar gekeken net? Een aanfluiting van hier tot Tokyo. De film sloeg werkelijk nergens op. Geen spatje horror en met een oervervelende medium die ik in de eerste minuten al voor de bek had geramd.

0.5*

weet niet wat dat voor soort horror film is? maar amai mijne n'appel wat is dat? vrouw verliest haar kind maar kan het moeilijk los laten ze wil alles doen om in contact te komen met haar zoontje. daarom huurt ze een een occultist in maar deze waarschuwt haar dat het erg zwaar zal zijn en ze niet erg goed beseft waar ze aan begint. eerst wegert hij haar te helpen maar als ze hem verteld over haar zoontje helpt hij haar dan toch. ze huurt een huis waar ze samen met hem maanden opsluit. dan vraagt hij haar of ze bereid alles ze te doen wat hij van haar verlangt en ze zegd ja.het begin is nog aan de saaie kant en wil je al rap of hem uitzetten of doorspoelen maar verder wanneer hij met haar begint aan de rituelen kaarsen krijttekeningen op de grond en zo verder word het erg zwaar voor beide. hij laat haar zware proeven doorstaan die zowel lichamelijk als geestelijk erg zwaar en uitpurend zijn. de rituelen werken niet en de vrouw is erg kwaad. dan vraagt de occultist aan de vrouw heb je de waarheid gezegd? dan zegd ze wraak. maar deze rituelen blijven niet zonder gevolg. je moet er gewoon naar kijken met andere ogen dan je gewent bent want echt horror is niet echt hier te noemen meer een psychologische triller deze die je angst bezorgd maar op een andere manier dan je van een horror film gewent bent. bizar moeilijk horror anders geen slager om moordenaars niemand die je achtervolt geen tieners zoals in de meeste horror films wel is als het om zo iets gaat maar twee volwassen. je zou je moeten voorstellen als je dit in het echt zou moeten doen om iemand die je mist terug te krijgen om iets te weten vraag je zelf af ben je dan bereid om de zelfde dingen te doen als deze vrouw in de film?

Inderdaad, wij zijn liefhebbers van horror (griezel) en ook Arthouse levert vaak goede films af maar de liefhebber van het één en niet van het andere, zal deze film kapotschieten.

Voor ons was het genieten, ruim anderhalf uur.

Land van oorsprong; Groot-Brittannië en Ierland, bij ons is dat een punt van aanbeveling. En ook hier klopte het gelukkig.

Een mooie 7+.

15 Minuten niet onaardige spirituele horror voorafgegaan door een tease van 80 minuten. Sophia [Catherine Walker] wil via een complex ritueel proberen een tragisch hoofdstuk uit haar leven af te sluiten. Ze zoekt hulp bij occultist Joseph [Steve Oram] met wie ze enkele dagen door brengt voor ze (eindelijk) haar wens in vervulling kan laten gaan.

Het geduld van de hoofdpersonen wordt dus behoorlijk op de proef gesteld, maar dat van de kijker ook. De twee hoofdpersonen praten over wat ze allemaal moeten doen (vasten, niet slapen, maar ook een paar vreemdere dingen) en hoewel Gavin probeert de twee hoofdpersonen tegen elkaar uitspelen duurt het veel te lang voor er eindelijk iets gebeurt. Het einde is dan ook het beste moment, maar het is het wachten eerlijk gezegd niet waard.

Regisseur Liam Gavin had slechts 20 dagen de tijd om de hele film op te nemen. Het huis waarin het grootste deel van de film zich afspeelt, bestond uit twee locaties. Het gaat om een landhuis dat op het Ierse platteland werd gebruikt voor de buitenopnamen, en een herenhuis in een buitenwijk van Dublin werd gebruikt voor alle binnenopnamen. Gavin koos ervoor om geen daadwerkelijke delen van het ritueel weer te geven, en vroeg kunstenaars om alle symbolen te veranderen uit bijgeloof en respect voor het proces.

Vanaf het begin had ik me al voorbereid dat dit geen standaard horrorfilm met schrikeffecten zou worden. Doorgaans werd ik aangetrokken door een spannende sfeer, maar bleef ik richting het einde teleurgesteld achter. Toch kan ik het waarderen dat een dergelijk concept met een laag budget zorgt voor een sfeervol resultaat. Vooral weggelegd voor liefhebbers die op zoek zijn naar een diepzinnige occulte film.

2,5 *

Donker, vreemd en sfeervol.

Aan de ene kant een boeiende film maar tegelijkertijd ook wel wat langdradig. Het einde was voor mij even een beetje onduidelijk, maar nadat ik op het web wat verklaringen heb opgezocht kom ik wel tot de conclusie dat het een mooi eind is.

5.8 maakt afgerond 3*