The Killer inside Me (2010)

'k vond hem niet mis. Wel niet altijd een razend snel tempo, maar toch de moeite om te bekijken. Casey Affleck speelde overtuigend, net als de rest van de cast. De muziek was vaak opmerkelijk, maar toch passend bij de film.

Het is wel niet de typische film over een moordenaar, niet slecht, maar 'k had er misschien ietsje meer van verwacht.

Wat een gore,vrouwonvriendelijke rotfilm zeg! een 1,0 voor de acteerwerk van Casey Affleck en voor de rest zou ik de vriendin niet willen zijn van Michael Winterbottom want volgens mij is er echt iets mis met die man..wat een fantasie joh..Kortom: erg zonde voor je tijd..

Je zegt veel zonder werkelijk iets te zeggen over de film.

Een fraaie film alweer van Winterbottem. En dit keer ook echt helemaal into the jaren 50 sfeer waardoor je wel duidelijk kan aanvoelen dat je bijna naar een jaren 50 mystery thriller zit te kijken. Om te beginnen zet Casey Affleck een prima rol neer als een politieagent die doodnormaal lijkt maar als het er op aan komt hij aan het moorden slaat en dat hij zelfs er voor kan zorgen dat anderen ervoor beschuldigt kunnen worden. Ja, een ziek mannetje die niet zo snel opvalt zou je haast zeggen. Een beetje zoals The Driver uit Drive. De film weet verder ook erg subtieletjes en rustig op te bouwen en er gebeurd over het algemeen in de eerste deel vrij weinig. Maar toch word je meegesleept in de sfeer en blijf je toch wel geboeid kijken van wanneer de bom in Affleck weer eens barst. De moorden zijn ook vrij ziek. Ook de filosofie ervan: moorden omdat hij zogenaamd geen andere keuze meer heeft. Al begin je met een moord, werkt je jezelf dus als het ware in een vicieuze cirkel.... Aldus volgens Lou Ford. Zelfs de mensen waar hij van houd als hij geen andere keuze heeft. Vooral in de situatie met Amy (prachtige rol van Alba) dat hij allen zijn geheimen van zijn overspel probeert te verstoppen door Amy om te leggen. Het einde was ook bijzonder.

Over het algemeen vind ik Winterbottem de ene keer hele mooie films maken en de andere keer zeer beroerde tot middelmatige. Deze behoord zeker tot de goede in zijn reeks. Een sterke psycho mysterie in een erg fijn retro jaren 50 look.

4,0*

Nou , film net gezien, bij de eerste klappartij was ik al niet echt vrolijk, maar OK het maakt indruk en dat voor geweld in films is op zich goed. Bij de latere kloppartij zie je echter het trucje, een onschuldige vrouw een emotieloze gladjakker en vol in beeld . Nee ik haal niet alleen dit eruit, moet ook zeggen dat meneer Casey Affleck wellicht wordt geprezen om zjn stoicijnse en emotieloze doen en voorkomen in deze film. Hij wordt hier naar mijn mening ook wel door geholpen daar houterig acteren gewoon is wat hij doet, zo doet hij nou eenmaal zijn ding. Dus heb je zo iemand nodig , bel hem. Ok kwestie van smaak maar ook gechecked waar ik hem van zou moeten kennen, en dat zijn niet bepaald topfilms voor mij; Oceans Eleven , Goodwill Hunting, geef mij de porno parodieen maar.

Die Winterbottom zal ongetwijfeld kunnen regisseren, ik ken hem te slecht qua films maar vond dit een wat niemanddallig stukje film, die weliswaar een interessant gegeven aanstipt, maar ons iets teveel wil shockeren met het doelloos inelkaar slaan van een vrouw. Deze scenes waren mij onnodig lang en ja dat trek ik er weer uit maar het is toch ook waar deze film op teert; quasi bullshit, met een hype. O ja ik ga hier niet al teveel in op de rest van de film maar dits toch wat mij overblijft, en er is al genoeg over gezegd, denk ik

terwijl ik hem kijk schrijf ik hier een bericht.

oftewel boring! word en koud of warm van.

ik kan me niet voor stellen dat het nog interesant word.

toch maar ff afkijken.SAAI

Langdradig en saai

Ik vond het zeker de moeite waard!

Alhoewel ik niet overal naar kon kijken.

Redelijke film, alleen een beetje afgeraffeld helaas.

3*

Lastig te beoordelen. Als portret van een psychopaat niet heel erg geslaagd maar als demasque van een soort geidealiseerd Texaans plattelandsdorpje wel. En zo voelt de film ook wel, als een soort van bikkelharde neo-noir-achtige film. Knap van sfeer en zeer verzorgd. Maar als je kiest voor zulk expliciet geweld, is dat dan wel genoeg? Lastig dus.

3.0*

ik vond het een redelijke film.

het geweld in deze film stond mij niet aan,vond het gewoon niet prettig kijken.

toch was de film ergens wel weer boeiend genoeg om af te kijken.

al met al een redelijke film die ik echt niet nog een keer zal gaan kijken.

Harde film en goed geacteerd.

Heb dit weekend de film voor de zoveelste keer gezien en man o man wat een geniaal meesterwerk ! Voor mij persoonlijk een all time top 10 kandidaat ...

Een harde maar oo zo,n steengoede film!!!

Inderdaad bovenbuurman.....een meesterwerk!!!

So.. wat een harde film.

Zo lang dit soort scenes bijdragen aan de psychologische diepgang van een film,

heb ik er zeker geen problemen mee.

Alleen halverwege zakte de intensiteit, wat juist de kracht is van de film, een beetje weg.

Al me al was de film zeker onderhoudend, alleen 0,5 aftrek voor Simon 'The Mentalist' Baker.

*3.0

Geweldige openingscredits en muziek, ik dacht een strakke film te gaan zien maar na de eerste afranseling brengt de film zichzelf ook langzaam om zeep. Het komt allemaal zó obvious over om controversieel of opvallend te willen zijn dat je er doorheen prikt: laten we een ultra relaxte sfeer creëren (soundtrack en setting) waardoor de gedrags- en geweldsuitbarstingen er nog meer bovenuit springen.

Zo'n aanpak kan me goed bevallen maar hier interesseerde het me niets; langdradig gedoe (vooral rondom Conway) en het personage van Casey die te gladgebekt is om maar een zo koel mogelijke psychopath voor te stellen; leuk geacteerd maar een uitstraling van niets, of van hooguit een erwt.

White Lightnin' (2009) heeft een redelijk vergelijkbaar sfeertje maar vind ik vele malen boeiender en oprechter.

Best zonde want de verpakking van de film had beter verdiend. Vond het briljant om Charlie Feathers (who the fuck is Elvis ) weer eens tegen te komen in een film en ook de rest van de rockabilly soundtrack en de sfeerschepping zijn meer dan oké. Het einde daarentegen is weer de plank misslaand en vrij stupide.

PS knullig ook dat seks(geweld) zo'n grote rol speelt maar een blote borst in beeld whooe nee

Een 'neo noir' blijft lastig te maken. Zelfs voor iemand als Winterbottem.

Hilarische soundtrack trouwens. Alles rijmt op Lou. Toch?

A day in the life of ... a psychopath.
Afgeranselde vrouwen, moord en een zieke glimlach op de kop van Casey Affleck is het gevolg.
Na een uur 'accepteerde' ik de film pas zoals die was, namelijk hard en met een aardig aantal disturbing scènes. Dit kwam ook mede doordat ik het lastig vond om de ideëen en overpeinzingen van Affleck te doorzien (en dit verwijt ik Winterbottom). Verder waren niet alle scènes even realistisch en acceptabel. De veelbesproken scène met Alba's gezicht in de plooi deed mijn maag ook geen goed. Maar huivering is ook een emotie die bij film hoort.
Het sterke gebruik van klassieke muziek was niet opvallend, maar heel sterk onder de huid aanwezig. Maar het "beklemmende" jaren '50 sfeertje had wat mij betreft meer uitgemolken mogen worden, waardoor ook de grove scènes wellicht wat minder hadden 'gehoeven'. Iets minder van dit laatste en de film was gewoonweg beter beoordeeld (op Sundance, en op alle andere festivals waar deze gedraaid is).
Al met al is de film een combinatie van een vrij rustige, conventionele ontwikkeling, met een sterk, onconventioneel, plot in totaal.
Lastig hier een score aan te verbinden; ik hou het voorlopig bij een 'gewone' voldoende. 3*

Pijnlijk.

Bedenkelijke, wrede en tamelijk vruchteloze poging van Winterbottom om een neo-noir te maken.

Het expliciete geweld tegen de vrouwen in deze film is mogelijk vooraf bedacht door de makers om later de juiste media aandacht te krijgen voor dit vehicle. Dat plan is helaas gelukt.

Wat rest is een slechte film waaraan gerespecteerde acteurs en actrices hun naam hebben verbonden en hun reputatie te grabbel hebben gegooid. Vergeet deze film snel en graag alle DVD´s snel in de ramsjbakken.

Een mager plot, een niet overtuigende hoofdrolspeler..... en .... weg is je neo-noir!!

50 verhaallijntjes maar alles wordt uitermate summier behandeld, ziet er verder prima uit qua decors en met prima soundtrack en fijne bijrollen, maar toch wil het allemaal maar niks worden.

Wisselvallig.

Aan de positieve kant, de beelden zijn prachtig en perfect in jaren-50 stijl, er wordt mooi gespeeld - hoewel, John Milton heeft wel een punt waar hij zegt dat het nou niet bepaald naturel overkomt. Maar dat kan dan nog bij het karakter passen.

Maar daar staat wel wat tegenover. Het verhaal is warrig en onduidelijk - er wordt over de hoofdpersoon en zijn motieven maar bitter weinig duidelijk. Het lijkt er op dat de vertaling van het boek naar film niet helemaal gelukt is - niet dat ik het boek gelezen heb, maar de samenvatting op Wikipedia geeft daar wel wat aanwijzingen voor.

Het geweld - waar nogal wat om te doen was, en zeker in het wat puriteinse Amerika - is op zich niet mis, maar het kan mij dan ook weer nauwelijks shockeren. Er zijn wel ergere films, denk ik dan. Het enige dat er wat erg slecht aan te verteren is is het gebrek aan aanleiding, er wordt geen slechterik in elkaar gebeukt maar een tamelijk onschuldig mooi meisje. Tsja. Als een film het daarvan hebben moet, wat een armoede.

En de uitsmijter is wel erg ontgoochelend. Zulke slechte effecten, nadat je een hele film mooie beelden gezien hebt. Dat laat echt geen goede indruk achter.

Mwah net gezien, maar was niet veel aan. Affleck speelt weer als een drol. Iemand moet die gast echt gaan weren van het scherm met zijn babyface en slaapverwekkend stemgeluid.
Het verhaal raakt nog kant nog wal. De beweegredenen zijn zelfs voor een seriemoordenaar nog te bizar. Een mama-complexje, een zieke stiefbroer. Het zal allemaal wel. Wat rest is de mooie Alba (waar je meteen al van doorhebt dat ze niet dood is) en wat mooie kiekies uit die tijd.
Verder wordt het geweld niet geschuwd, maar staat er op het laten zien van een tiet de doodstraf. Neem dan wat minder bekende actrices die hier niet zo preuts over doen. Anyway slap einde. Was blij dat die afgelopen was, want viel bijna in slaap.

Film deed me qua sfeer beetje denken aan U Turn van Oliver Stone en presteert en passant het schier onmogelijke: hij is nóg vervelender dan die film én daarnaast blijkt Casey Affleck eigenlijk nog talentlozer te zijn dan zijn broer. Petje af.

Teleurstellende film. Had hier meer van verwacht. Vond het in het begin best boeiend maar hoe verder de film liep hoe minder de film wist de boeien. Affleck speelt wel ok maar niet speciaal. Jammer.

Matige Winterbottom.

De eerste keer dat hij zich een beetje verslikt. Niet dat het een hele slechte film geworden is, maar het sprankelt niet bepaald en het scherpe randje waarvoor Winterbottom toch bekend staat is enkel in verwaterde vorm aanwezig.

Gelukkig is er Casey Affleck, hij weet toch nog wat van de film te maken. Alba en Hudson vallen te zwak uit om er echt een boeiende driehoek van te maken. Rest Affleck's plannetje om omgeschonden uit de hele situatie te komen. Het boeit, maar toch zakt de film geregeld in.

Visueel aan de saaie kant, de "harde" scenes zijn dat absoluut niet en de setting biedt ook niet veel meerwaarde. Gelukkig leeft het op het einde nog op, al is die CG explosie daar helemaal niet op z'n plaats. Opmerkelijke (en verkeerde) keuze.

Niet zo verwonderlijk na het zien van deze film dat Winterbottom uit de spotlight verdwenen is, hoewel hij blijkbaar nog steeds veel films maakt.

2.5*

Ik moest direct aan The Last House on the Left (1972) denken wanneer ze er bij een aangrijpende scene zo'n track onderzetten met zo'n verschrikkelijk blij deuntje.
Dat kan echt niet. Net als die belabberde ontploffing.

sjonge! de eerste keer afgezet! Eerste word de romance opgezet en eigenlijk heel uitvoerig.

En wanneer hij haar heel erg emotieloos en gruwelijk vermoord en je de verbazing en radeloosheid in haar ogen ziet spat dit van het scherm.

Dit raakte mij als kijker tot op het bot!

Een dag ofzo later kwam ik natuurlijk tot het besef dat dit ijzersterk acteerwerk is en ik probeerde het nog een keer.

Het is en blijft een hele goeie film, maar nog die ene scene!

Allemachtig! dat doet me meer dan 100 saw en splatterfilms bij elkaar.

Wat genadeloos!

Het komt op mij net zo weerzinwekkend over als bepaalde scenes in cannibal holocaus toendertijd.

En nee, het heeft niet te maken zoals hier boven al staat als er alleen maar mannen werden vermoord had je er geen probleem mee.

Het gaat me om het emotieloos en genadeloos in beeld na net een liefdevolle band met het personage te hebben opgebouwd.

En dat doet mij ook beseffen dat dit dus supergoed is gemaakt.

Film/cinema moet wat met je doen wat ik wel vaker aanhaal.

Lachen, spanning, huilen maar ook een gevoel van walging voor een personage die iets op deze manier supergoed neer zet.

en volgens mij had deze scene wel terdege nut, om uit te beelden wat voor een liefde dit persoon kon tonen maar tegelijkertijd ook tot iets walgelijks in staat was.

Het is in ieder geval een scene die ik niet voor de 3e keer weer ga kijken.

Als ik deze film ooit weer opzet, skip ik deze scene, want ben er altijd van slag, na dit stukje brute cinema te hebben gezien.

En ik bedoel dit niet als reclame voor freaks en mentaal gekneusden.

erik1977 Dat heb jij mooi neer gezet.....helemaal mee eens