El Secreto de Sus Ojos (2009)

Daar staat - lijkt me - eerder dat de film artistiek hoger wordt ingeschat omdat het buitenlands is. Verder ben ik het ook eens met deze recensent. In zijn eerste alinea is hij scherp. Het is een uiteindelijk niet meer dan een standaardaflevering van Law & Order. Ook zijn eindconclusie deel ik volledig: a bad film's bad no matter what language it speaks.

Maar ieder zijn smaak uiteraard.

En dat begrijp ik dus niet.

De film pretendeert nergens 'high art' te zijn. Het is ook een (weliswaar veel boeiender) mysterie/thrillerplotje.

Wat betreft sfeer en uitwerking is het echter vele malen beter dan een tv-serie.

Mee eens, maar dat is dan het omhulsel. Ik zal hem binnenkort op het grote doek gaan zien, is toch een ander soort ervaring.

sfeer en uitwerking 'maar omhulsel', ja dan kunnen we potverdrie the godfather ook wel gelijkschaken met de gemiddelde b-maffiafilm. Bovendien kent dit verhaal toch zeker veel meer verassende wendingen, en een veel intressantere kijk op corruptie en de geschiedenis van een land dan welke law en order dan ook.

Bovendien is dit naast een thriller ook een liefdesverhaal en een verhaal over gemiste kansen. Ook de suggestie dat deze film wordt gewaardeerd omdat hij spaans gesproken is, is een sterk staalte infantiele retoriek. Er komen namelijk 100en spaanse films per jaar uit die genegeerd of slecht besproken worden, precies zoals dat gaat met engelstalige fims.

Het heeft inderdaad niet veel meer om het lijf dan een standaard Law&Order aflevering, het sfeertje daargelaten.

Ik vond vooral het acteerwerk van Villamil niet best. Darín speelt ook vele malen minder sterker dan in El Aura. Uiteindelijk duurde de film me ook wat te lang. De muziek is redelijk makkelijk, maar daarom niet slecht.

Dit soort films liggen me wel, maar dit is niet meer dan een middenmotertje. 3*

Niet echt een bijzondere film, al kent de film zeker een paar scènes die gedenkwaardig te noemen zijn. Allereerst is er de scène in het stadion. Voor dit soort momenten kom ik naar de bioscoop. Heerlijk om die aantal minuten vol bewondering en spanning naar het scherm te staren. Een andere moment is openbaring van collega Sandoval. Normaal gesproken ben ik geen liefhebber van dit soort plotselinge openbaringen, maar in dit geval had Sandoval het over een universeel verschijnsel, namelijk passie. Dit zorgde ervoor dat ik tijdens de film deze gebeurtenis kon spiegelen aan mijzelf.

Een dergelijke combinatie van een sterk en zwak moment komt ook voor tegen het einde van de film. Het gaat hier namelijk om de kleine twist, waar Esposito alle puzzelstukjes bij elkaar brengt. Ook dit vind ik altijd wat geforceerd overkomen, maar het daaropvolgende moment van openbaring was wel heel sterk. Het moment dat Gomez te zien is achter de tralies is een schok. Knap camerawerk en opbouw van de scène zijn hier verantwoordelijk voor.

Helaas is de film iets te vaak wat simpel en niet origineel. Enkele momenten zakt de film weg, en ook de relatie tussen Esposito en Hastings kon mij niet volledig boeien.

Dat wat jou choqeert vond ik nou het enige zwakke deel, 1 is het absurd en vergezocht, 2 is het nogal ongeloofwaardig en absurd hoe Gomez reageert: 'laat hem alsjeblieft met me praten' (dat noemen we geforceerd en onnatuurlijk duidelijk maken dat hij niet met hem praat) je zegt denk ik namelijk eerder in zo'n situatie laat me d'r godverdomme alsje alsje blieft uit, help me ontsnappen of wat dan ook

Prachtige detective met een ongelooflijk goede stadion-scène. Dikke 4* en een flinke aanrader.

Hmm. Deze viel een beetje tegen. Prima film natuurlijk, vooral filmtechnisch. Ik vond het verhaal alleen op sommige punten te ondoordacht. Jammer, want hoe je een film hoort te maken wordt goed begrepen.

Ik vond de film nogal traditioneel overkomen, wat niet slecht uitpakt. Het geheel is mooi gebalanceerd uitgewerkt en blijft van begin tot eind onderhoudend. Iets meer originaliteit was geen overbodige luxe geweest alleen.

Overigens kan ik de tv-serie-opmerkingen wel begrijpen, dat idee had ik soms ook wel tijdens het kijken. Komt denk ik door het terughoudende camerawerk en de statische, kleine locaties (met als uitzondering die stadionscene).

Ik vond het een geweldige film. De film verraste me en ik vond vooral de verhouding ernst/humor perfect in balans gebracht. De sfeer was zeer passend, maar ook had de film goede conversaties naar mijn idee. Bepaalde zinsdelen zijn me bijgebleven die ik inspirerend vind, zeker als je zelf ook iemand bent verloren. Al met al vind ik deze film erg goed geslaagd, vooral gezien het feit dat de plotbeschrijving niet zo heel erg bijzonder is.

Ik las dat de film de Oscar gekregen heeft omdat de Academy filmische middelen als warme kleuren, stemmige muziek en sterk spel meestal hoger waardeert dan een originele regievisie. Vanuit dat perspectief begrijp ik de keuze wel, al heb ik sterkere films gezien. Over de film: ik kan me vinden in alle positieve reacties op deze site.

Het is bijna niet op te noemen op hoeveel punten deze film ontzettend goed is. Humor, verhaal, bijverhaal, bijzondere shots, 1 van de leukste achtervolgingsscene die ik ooit zag (en dat in een niet-actie film), dat zijn er een paar. Heerlijk verfrissend! 4,5*

Prachtig camerawerk, realistische en zeer grappige dialogen, een van de beste bijrollen die ik ooit heb gezien (Sandoval) hoewel de overige bijrollen ook fantastisch waren, in het bijzonder die van Pablo Rago en Javier Godino. Het verhaal was af en toe een klein beetje chaotisch en de pianoachtergrondmuziek een beetje cliché, maar ja probeer maar eens vernieuwend te zijn met een filmscore.

Al met al echter een indrukwekkende film die voornamelijk aankaart hoe wij als mensen in een patroon kunnen terecht komen van al of niet vermeende leegte, liefdeloosheid, wraak(zucht) of passie desnoods. Of wraak als passie. Of wraak als lot. Er worden hier grote thema's aangestipt, maar omdat (naar mijn mening uiteraard) de film niet overhevelt naar sentimentaliteit worden die vragen urgent en geloofwaardig. Wat beweegt een mens? is een van die vragen ('en kunnen we het lezen in hun ogen' waarschijnlijk een van de andere).

Een vergelijking met Law & Order die hier gemaakt is, snap ik in de zin dat ook in L & O moord- en verkrachtingszaken worden opgelost en ook daar zelfs regelmatig grote thema's worden aangestipt, en er zijn nog wel meer parallellen te trekken, maar (en niks ten nadele van L & O waar ik een groot fan van ben) die zaken, hoe gruwelijk ook, zijn daar uiteindelijk deel van de orde van de dag, terwijl deze zaak nu juist zo'n belangrijk deel is geworden van het leven van de hoofdpersoon. Het is verweven met zijn eigen leven, en die van de anderen in de film.

Nog een ander, algemener, verschil dat meen ik ooit is verwoord door Hugh Laurie: bij een aflevering van een tv-serie veranderen de hoofdpersonen in principe niet binnen de bestaande omstandigheden en het avontuur van die week. Bij een film is dat precies andersom. De hoofdpersonen veranderen door de omstandigheden. Je mag er grote woorden voor gebruiken als 'loutering' en dergelijke, maar juist in een vrij traditioneel verteld verhaal - en naar mijn mening is deze film dat - beweegt een hoofdpersoon zich van A via B naar C (hoewel, zoals iemand ooit zo geniaal zei, niet per se in die volgorde). Het is natuurlijk nooit helemaal zwart en wit, maar ik denk dat deze film zeker in die tweede genoemde categorie thuis hoort, waar de hoofdpersoon dus verandert door de wereld om hem heen.

Ik heb nog helemaal niet genoemd hoe goed die hoofdpersoon gespeeld werd. Een zeer compleet mens stond daar, met al zijn complicaties en zwakheden. Ook zijn 'object of his afffection' was heel goed, maar kwam niet altijd even goed uit de verf, hoewel dit een beetje muggenziften is. Ze maakte het weer helemaal goed in het lachwekkende, tragische en heerlijk onhandige (hoewel wel effectieve) verhoor van Gómez.

Schokkend trouwens hoe snel een niet opgeloste moordzaak in het archief terechtkomt bij 'gesloten zaken'.

Lof voor de zeer levendige vertaling van het Spaans naar het Nederlands.

Het is me een raadsel waarom deze film de oscar voor beste buitenlandse film heeft gewonnen. In de literatuur worden detectives en thrillers niet serieus genomen en dat zou de filmkritiek ook niet misstaan. Wat hier vertoont wordt is een standaard detective met love interest, side kick, psychopaat, tegenwerking door the powers that be, karikaturale antagonist als collega bij de rechtbank en als kers op de taart een twist aan het einde. Ik moet hiervan BRAKEN.

Apart element dat deze film NIET tot een een ordinaire whodunnit maakt is de achtergrond van het militaire bewind in Argentinië. Een toch wel schrijnende toestand waar wij amper besef van kunnen hebben. Dit had voor mij nog sterker mogen doorwegen.

En dat de wat melig uitgewerkte romance zoveel aandacht kreeg, vooral op het eind van de film, doet wel een beetje afbreuk aan het geheel. Maar toch is dit geen doorsnee thriller.

Maar braak rustig verder hoor.

Film begon wel aardig en leek een soort intellectuele detective te worden, waarbij de moord slechts een trigger is om een aantal levensverhalen met interessante, onverwachte elementen te vertellen. Er wordt de verwachting gewekt dat het een soort Schaduw van de Wind achtige psychologisch verhaal zou worden waarbij een aantal verhaallijnen op geniale wijze bij elkaar komen. Maar die verwachting wordt nooit ingelost, er komt geen (echte) tweede verhaallijn en de voortgang van het detective verhaal gaat veel te traag en de scenes zijn veel te langdradig waardoor mijn aandacht verslapte en het zelfs saai werd. Je gaat zelfs zitten wachten op de "twist" want alleen door zo'n truc kon de film nog een beetje diepgang krijgen achteraf. En idd daar was die dan.

Was niet slecht maar echt boeien kon hij niet

De winnaar van de oscar voor beste buitenlandse film dit jaar is een prima film hoor . In het begin nog wat onwennig, maar na een tijdje ontvouwt het detectiveplot zich en is het best oke om te volgen. De lange take in het stadion is hier al eerder ter sprake gekomen en die is best tof. Hij is nèt niet zo cool als die lange take in Children of Men, maar hij mag er zeker zijn. Maar eigenljik was ik nog meer flabbergasted door het einde.

Film balanceert het verhaal van een gruwelijke moord en het onrecht dat daarop volgt op vrij meesterlijke wijze met de onuitgesproken liefde tussen Benja en zijn baas Irene. Met op de achtergrond de politieke verwikkelingen rond Peron en Videla volgen we een onderzoek naar de ware toedracht en achtergrond van dit alles.

Mooie scenes te over, die in het voetbalstadion is al vaak genoemd maar ik wil ook even de aandacht vragen voor de scene waarin Benja voor het eerst het lijk van Liliana ziet; de adem wordt hem en de kijker letterlijk afgesneden bij het aanschouwen van zoveel ellende.

De uiteindelijke finale zag ik aankomen omdat het me heel erg deed denken aan dat van Ring of Scorpio, al die korte flashbacks waren dan ook wat onnodig. Maar sterk was het wel. Goede rol ten slotte van Sandoval, die ook nog wat comic relief bracht.

Een prima film. 3,5*.

Aardige politiefilm. De scene in het voetbalstadion is mij nog het meeste bijgebleven, voor de rest komt het toch niet echt boven de middelmaat uit.

3*

Zeer sterke film, die je vanaf het eerste moment grijpt met zijn karakteristieke melodieuze muziek en sfeervolle beelden. Fenomenale regie door Juan José Campanella, die overigens ook een aantal afleveringen uit de latere seizoenen van House heeft geregisseerd. Hoewel de film een trage opbouw kent is dit geen nadeel, dit geeft je als kijker juist de ruimte om het zware verhaal op je in te laten werken. Morele vraagstukken over het leven, de liefde en gerechtigheid worden behandeld in een boeiend verhaal over een moord op een jonge vrouw en een gepensioneerde aanklager, die deze zaak maar niet los kan laten. Mede door de constant subtiele schakeling tussen heden en verleden worden de personages diep uitgewerkt en de geheimen die ze dragen langzaam zichtbaar. Het is in mijn ogen dan ook zeer terecht dat deze film dit jaar de Oscar heeft gewonnen voor beste buitenlandse film. Een aanrader voor iedereen die hier de tijd voor durft te nemen.

"How can someone live an empty life?”

4*

Fraaie Argentijnse film waarin vooral de liefdesgeschiedenis tussen de twee hoofdpersonen mooi vertolkt wordt. Ook de andere leden van de cast zijn goed bezig. De beelden zijn geschoten in rustige tinten wat een mooie sfeer schept. Een psychologisch liefdesdrama is het eigenlijk. Wat aftrek hier en daar voor mijns inziens te lange scenes.

3 en ½ ster

mooie film..

Echt een mooie film en hij zin echt goed in elkaar. Alle gebeurtenissen in de film zijn op een één of andere manier direct en indirect met elkaar verbonden. Dit is mijn 2e Argentijnse film, na Familia Rodante en deze beviel me nog veel beter. Wel zal een gemiddelde blockbuster-fan deze film niet echt kunnen waarderen.

alleen al vier sterren voor scene in het voetbalstadion. wat een camera werk !

En nul sterren voor het overige?

Lekkere Argentijnse misdaadcrimi.

Vooral de sfeer en het af en toe luchtige tussen de gruwelijke ontdekkingen waren goed.

Ik vond de collega van Esposito een mooie toevoeging, het liefdesspel was dan weer iets minder.

Maar de scene in het voetbalstadion was erg indrukwekkend.

Verder ging de film voor mij iets te traag om echt dik te scoren.

Lekker filmpje. Origineel wel. Mooie scènes. Lekker Spaans is op zijn tijd uuh...lekker. Je moet er wel tijd voor nemen. Ik keek hem gister 'ff snel' terwijl ik al wat moe was. Hoe zal-ie zijn als ik hem herzie....

Had voor het eind zelf wat ideeën, maar toen de man van het slachtoffer-Molares zo makkelijk deed, dacht ik...is-ie wel vermoord....maar dat-ie zelf een gevangenis had gemaakt...cool .

Voor nu dikke 3,5 (3,75). Het eind zorgde er mede voor dat het een goede film werd .