El Secreto de Sus Ojos (2009)

Zelden zo verbaasd geweest dat een film een Oscar heeft gewonnen dan bij deze 13 in een dozijn whodunnit. Enorm lange aanloop waarin veel spanning verloren gaat. Af en toe erg slecht acteerwerk (de dronkaard) en de logica was soms ver te zoeken. iemand kijkt raar op een foto en dus is hij de dader. Omdat hij van voetbal houdt gaan ze hem in een stadion met 70.000 mensen zoeken.

Het dunne politieke randje zal de film prijzen hebben opgeleverd. 2*

Niet heel bijzonder.

Mensen die precies op tijd binnenlopen, of afgemeten 1 voor 1 wat zeggen ... Het heeft allemaal wat van een houterig toneelstukje - op zich boeide het verhaal wel, maar het is een overwegend saaie film die zeker niet blijft hangen.

Joy4ever schreef:

(quote)

Heb je de film wel gezien

Kan ik beter aan jou vragen

De film die de oscar voor beste niet Engelstalige film in de wacht sleepte tegen kleppers als Un Prophète en Das Weisse Band. Ik was dus zeer benieuwd naar deze film en volgens mij is hij ook een terechte winnaar. Zeer sterk verhaal, verschillende sterke personage waaronder Ricardo Darín, als Benjamin Esposito, die ik al meerdere malen aan het werk zag in films zoals XXY, El Aura en Nueve Reinas. Hij is een gepensioneerde man die besluit een roman te schrijven over een moordzaak die hij maar niet kan vergeten.

Dat weten we.

Ja leuk voor je dus? Conclusie graag!

Samenvattingen kan ik overal lezen.

Een meer dan prima film. Ontzettend fijn sfeervol en Darin en Villamil zijn echt een heerlijk duo, bijgestaan door zowaar een sidekick die zowel tragisch als grappig is.

Sowieso geregeld erg gelachen om de humor in de film, geloofwaardige dialogen.

Aan sfeer, romantiek, spannend verhaal, mooie muziek en leuke scenes geen gebrek, en daarmee voor mij de beste film van afgelopen jaar.

Ik snap de kritiek van Redlop hierboven wel over sommige scenes, maar ik wil er in de film best in meegaan.

Het einde had misschien ook wel wat spectaculairder of origineler kunnen zijn, maar was toch een mooie afsluiting van deze saga.

En het verschil tussen of je de film degelijk/goed vindt of heel erg goed zal hem er in liggen of je de Argentijnse sfeer, taal en karakter interessant vindt.

Buenos Aires. .

Een ingetogen en soms wat trage, maar magnifieke puzzel van een film.

Op het eerste zicht kan het verhaal wat dertien in een dozijn klinken, maar de film is dat niet. Het begint al schitterend, met een prachtige beginscène, maar ook wat volgt is prachtig in beeld gebracht. De hele film baadt in een zwoele, oogstrelende Zuid-Amerikaanse sfeer, vooral de scènes naar het einde toe.

Het verhaal komt soms nogal traag over, is niet altijd even spannend en het einde was me niet meteen duidelijk (nu heb ik het wel helemaal door), maar als je 'm twee keer kijkt (of gewoon een paar beschouwingen leest), dan vallen alle puzzelstukjes wel mooi in elkaar.

De acteurs spelen goed (Pablo is schitterend, net Woody Allen), de personages zijn erg geloofwaardig en de muziek is passend. De humor die hier en daar verborgen zit is ook best wel te pruimen.

Of die Oscar terecht is kan ik niet meteen zeggen (Das Weisse band en Un Prophète nog niet gezien), maar deze film is zeker een pracht van een ingetogen en sfeervolle whodunit, gecombineerd met een kritisch verhaal over gerechtigheid.

Rustig vertelde, knap gemonteerde vertelling rond een oude moordzaak die op indrukwekkende wijze thrillerelementen weet te integreren in een dramatisch verhaal. Gelukkig valt er hier en daar ook wel wat te lachen. De film behandelt thema's als ouder worden, herinnering en gemiste kansen, maar weet daarnaast toch continu een spanningsboog te behouden. Mooi gespeeld en prachtig in beeld gebracht. De muziek is wellicht een tikkeltje aan de melodramatische kant, maar werkt naar behoren. Je moet de film even de kans gunnen, maar eenmaal op stoom is het een meeslepende en sporadisch aangrijpende kijkervaring.

Deze film laat me al een paar dagen niet meer los... Na 'm een week te laten bezinken, verhoog ik mijn stem naar 4,5*. Op het eerste zicht lijkt dit maar een doorsnee film, maar in feite is hij veel dieper dan je denkt.

Misschien niet de meest originele Oscarkandidaat, maar toch een zeer geslaagde prent. Sfeervol, grappig, tragisch, luchtig. Zowel drama, thriller, komedie als liefdesverhaal, badend in een heerlijk sfeertje.

El Secreto De Sus Ojos ziet er goed uit, met warme kleuren. Sober maar oerdegelijk. Ook de acteerprestaties zijn uitstekend, van zowat iedereen eigenlijk. Wat een fantastisch personage is die Sandoval overigens . Zorgt voor veel komische momenten.

Echt verrassend sterk, deze Oscarwinnaar. Vooral de eerste helft vind ik eersteklas. Twijfel tussen 3,5 en 4* maar hou het voorlopig op het eerste. Niettemin 1 van de betere films die ik de laatste tijd zag.

Heerlijke film dit, met een heerlijke zwoele Argentijnse sfeer, die precies past bij de film. Het verhaal komt wat langzaam op gang, maar toen ik eenmaal in de film zat was het soms ook wel genieten geblazen.

Het acteerwerk is prima, waarbij de twee hoofdrolspelers een uistekende chemie met elkaar hebben en daarbij geholpen worden door prima dialogen. Het leukste personage is Sandoval, die veel humor heeft, maar daarnaast ook niet op zijn achterhoofd gevallen is.

Verder is het camerwerk erg goed, waarbij de camera soms erg dicht op de personages zit met als hoogtepunt de scene in het River Plate stadion.

Op het eind vallen de puzzelstukjes uiteindelijk op een mooie manier op zijn plaats. Een echte aanrader wat mij betreft.

dikke 4,0*

River Plate? Het was toch een hele andere club?

Volgens mij wel hoor, maar ik zal vanavond het moment nog wel even bekijken, dan weten we het zeker.

Ik meen Estudiantes.

Haha ik heb net nog even gekeken en we hebben het allebei fout.

Het is de voetbalwedstrijd “Huracan - Racing Club de Avellaneda in het estadio de club atletivo huracan (Tomas Duco stadion).

Maar alles wat daar gebeurt is wel erg mooi gefimd, daar ben ik in ieder geval wel zeker van.

Ik heb de film een tijdje laten liggen maar wat een spijt.Overdonderende belevenis.Prachtig opgebouwd en een prachtig sfeertje in het Peron tijdperk Argentinie neergezet.Zoals de film laat zien Un Passion. Een dieper verhaal in een eigenlijk simpel lijkend drama...

Een juweel van een film.

Een aanrader deze film, Het bevat alle leuke elementen die een goeie film nodig heeft ! Dit kan echt wel tippen aan de betere Britse en Amerikaanse toppers, als het zelfs niet beter is. Genoten van begin tot einde en geloofwaardig.

Bekijken die film !!!

Mooie film. Prachtige sfeer en onderhoudend verhaal. Op een paar kleine punten na helemaal goed. Het verhoor van Irene met Tidore was wat "over the top". En het vinden van iemand in een stadion waar 60.000 man in zit had ook niet gehoeven. Misschien wat zeikerig maar dat maakt deze film net geen topper. Het verhaal zit goed in elkaar en de film weet op een knappe manier een zoektocht naar een moordenaar te combineren met een subtiel liefdesverhaal. Zeker een aanrader dit.

ik ben er niet zwaar van onder de indruk, dit is een film die vrij weinig nieuws met zich mee brengt. Toch blijft hij wel boeien dit heeft met de intressante personages te maken.

Ik vind het alleen geen oscar waard zeker al je naar de andere genomineerde keek.

3*

Een nogal typische vertelling, met 2 Argentijnse (macho)mannen in een soort van midlifecrisis èn heldenrol, aangezien zij zich niets aantrekken van het gezag boven hen, in de vorm van een rijkeluisdochter die haar ontzag lange tijd ontleed aan het feit dat ze aan de prestigieuze universiteit van Harvard gestudeerd heeft. Ik vond het wel geinig hoe de 2 mannen alle regels aan hun laars lapten of zich opvallend gedroegen als ze op een geheimzinnige onderneming waren.

De film heeft wel veel te lijden onder nogal veel makke gebeurtenissen en een chronisch gebrek aan spanning. Nou ben ik wel gecharmeerd van de Who Dunnit - film, maar als het ook nog eens aanvoelt als dè Argentijnse Baantjer en de Argentijnse sfeer, behoudens een magistraal moment in een voetbalstadion ( prachtig hoe de camera het voetbalstadion binnendwarrelt ), wordt weggedrukt blijkt deze film weinig bestaansrecht voor mij te hebben.

Een simpel verhaal dat leunt op wat Junta verwijzingen en weinig spanning blijken gelukkig niet catastrofaal te zijn. Daarvoor kijkt de film gewoon wel redelijk weg en bevat hij genoeg verzorgde camerastandpunten, al is het jammer dat de editing snel over gaat tot de orde van de dag in plaats zich verder bezig te houden met stabiele mooifilmerij. Een 3*

Afgaande op de oscarwinst en hoge imdb notering verwachtte ik een zeer goede film te zien,maar dit was een "gewoon"goede productie die ik lager aansla dan oscarconcurrent Das Weisse Band.

De acteerprestaties zijn in orde,de enscenering fraai,er is een mooie take van 5 minuten in het voetbalstadion,maar daar staan zwaktes tegenover als absurditeiten in de plot(hallo dader,hoe tref ik jou in een bomvol stadion,toeval bestaat niet),de twist op het eind zie je aankomen,en Darin/Esposito is m.i. in deze rol teveel een gezonde heterosexuele man om geloofwaardig te zijn als kansloze minnaar,en dat maar liefst 25 jaar lang!

Voor het Argentijnse publiek is deze film een duidelijke vergangenheitsbewältigungsallegorie(hoi scrabbelaars) die bij de doorsnee Hollandse kijker allicht minder beklijft.

p.s.:Hoe komen sommigen erbij dat deze film een "zwoele latijnsamerikaanse sfeer" zou hebben?Had ook in Parijs of Wenen kunnen spelen qua couleur locale(e.g. de cafés).

Vind je recensie uitermate vermakelijk (je username ook trouwens. ) , maar hoe je hier Parijs of Wenen in kunt zien, daar ga ik niet in mee.

Buenos Aires is eigenlijk sowieso vrij Zuid-Europees (meer Madrid-achtig), maar het ligt ook aan de taal (dat Argentijnse -Spaans) , de personages en net iets te groteske gebouwen die doen denken aan de dictatuur, dat soort dingetjes.

De naam van de voetbalclub is trouwens Racing Club de Avellaneda,aka de academie.

volgens de media tis een goede film .als niets anders is ga ik eve checke.

Niet naar die vreselijke linkse media luisteren Geertje!Wij op MM bepalen wel wat goed voor je is.

Ondanks een rommelige verhaallijn die te langzaam op gang komt en een gebrek aan spanning, toch een zeer goede film .

De intrigerende romance tussen twee ongelijke geliefden, de donkere sfeer en de prachtige beelden geschoten in de stijl van de seventies, tillen deze film naar een hoger niveau . Om maar te zwijgen over de poëtische uitspraken van Esposito, wanneer hij bijv. de blik van Morales aan het omschrijven is. ( Wellicht geïnspireerd uit de liefde hijzelf voor Irene voelt ? )

"Je had z'n ogen moeten zien, ze zijn in staat van pure liefde. Niet beïnvloed door de slijtage van de routine........"

Normaal moet ik niets hebben van romantiek en poëzie, maar de Argentijnen brengen het subliem..

Net een half puntje verhoogd wegens de goede nasmaak.

Dit is een film die heel sterke punten heeft, maar ook een paar mindere.

Eigenlijk zit het allemaal redelijk snor met het verhaal dat hij vertelt in zijn boek. redelijk coherent en afgerond. Donker en bijwijlen gitzwart en heel beklijvend. De humor van de tragische assistent is een zeer welkom ingrediënt dat de film extra diepte geeft. Mooie vertolkingen van alle acteurs trouwens.
De sfeer van het oude, verpauperde, bureaucratische Argentinië is ook heel sterk neergezet. En zelfs het verschil tussen de 'jonge' en 'oude' hoofdrollen is heel geloofwaardig neergezet.

Na het dichtklappen van het boek had ik wel het gevoel dat een boel losse eindjes wel nog snel-snel tot een geforceerd geheel gebreid moesten worden. De liefdesgeschiedenis werd artificieel uitgesteld tot het einde (met dan nog het getelefoneerde truukje met de deur) voor het zoetsappige effect.

Ook hoe het Morales vergaan is, zag je al mijlenver aankomen. Het wierp toch ook wel een naar licht over deze 'liefdevolle man'. Is dit de man met de 'echte liefde' waar Esposito zo van onder de indruk was?
Wat er achteraf gebeurde, na de ontdekking werd ook maar handig weggemoffeld.

Ik had ook liever wat meer heel het verhaal rond de corrupte rivalen, die meeheulden met de militaire junta, gevolgd. Daar lag voor mij meer weggelegd, maar ja, het is mijn film niet, natuurlijk.

En ja, een vleugje romantiek, daar zeg ik niet nee tegen, maar hier gingen de violen en de piano er weel heel hard over.