Rabbit Hole (2010)

Subtiel uitgewerkte, zeer zorgvuldig in elkaar gezette film over rouwverwerking. Qua inhoud niet heel erg bijzonder, maar het sublieme akteerwerk en de prachtige vormgeving maken het geheel toch de moeite waard. Vooral Kidman is heel erg goed, net als nieuwkomer Miles Teller. Indrukwekkende dialogen ook. In mindere handen had dit makkelijk kunnen verzanden in een RTL 4 woensdagavondfilm, maar regisseur Mitchell weet er toch iets speciaals van te maken.

Prachtig ingetogen drama over verlies en opgepropt verlies het verhaal is bekend maar de film zuigt de kijker naar zich toe.

Nicole Kidman en Aaron Eckhart hebben samen de juiste chemie en Dianne Wiest als de moeder is ook zeer geloofwaardig en dan vergeten we nieuwkomer Sandra Oh (

Grey's Anatomy (TV series)

Dr. Cristina Yang ) die ook een uitstekende rol speelde. Een dikke acht dus 4*

Mooie film over ouders die een kind verloren zijn. Het verhaal speelt zich (natuurlijk) in de US af waardoor je te zien krijgt hoe men er daar mee omgaat (praat-groepjes enz.). Kidman en Eckhart laten het beste van hun acteer prestaties zien en wie vooral in positieve zin opviel was Teller. Zijn eerste echte grote film en hij speelde perfect. Misschien moet jezelf van dichtbij zo'n drama hebben mee gemaakt om het te voelen, maar Cameron Mitchell heeft er alles aangedaan om het verhaal goed over te brengen en het resultaat mag er zijn.

Goed geslaagde verfilming van een bekend en voorspelbaar verhaal.

Er zijn talloze films die het verdriet van 2 ouders laat zien na het verlies van hun kind. Ieder gaat er op z'n eigen manier mee om wat resulteert in emotionele/agressieve uitspatting bij de een en onderdrukking bij de ander. Afzonderlijk wordt dit door Kidman en Eckhart goed en overtuigd vertolkt, als echtpaar vind ik ze wat minder bij elkaar passen. Ik mis daarin iets te veel de onderlinge (lichamelijke) spanning die de film wat meer diepgang had kunnen geven.

Gelukkig kiest Mitchell voor een neutrale aanpak zonder al te veel op het sentiment te spelen. Dit geeft een natuurlijk en geloofwaardig beeld, mede door het goede spel maar ook door de (zorgvuldig gekozen) langzame shots met aandacht voor detail. De film verloopt zoals verwacht en zonder verrassingen maar weet wel tot het eind te boeien. Het einde is tegelijkertijd wel een van de minpunten omdat na het perfecte moment net te lang doorgegaan wordt.

Al met al een mooie en sterk geacteerde film met een 'simpel' verhaal overtuigend uitgewerkt.

3,5*

Deze film vanavond in de sneak gezien en dat nummer "High Road" komt helemaal niet in de film voor.

Nu verder over de film;
Dit soort drama's zijn normaal niet aan mij besteed hoewel je dit zeker geen cliché-drama kunt noemen. Sterk vond ik dat je in de loop van de film pas te weten kwam dat het ging om het verlies van een kind. Hoe het kind aan zijn einde kwam kreeg je niet te zien. Er waren zelfs geen beelden van het kind. Dit echter maakte de film voor mij nog steeds niet interessant. Dat werd het pas toen Jason aan kwam zeilen met het stripboek "The Rabbit Hole" waarin hij uitleg deed over zogenaamde parallelle werelden. Dat bovennatuurlijke gaat mij steeds meer interesseren hoewel ik in mijn recensies er toch ook vaak erg kritisch tegenover staat. Maar goed, voor mij is het leven nu eenmaal een mysterie en geen vanzelfsprekendheid. In hoeverre dat stripboek dat Becca (Nicole Kidman) erg boeide een positieve invloed gehad heeft op het toch nog enigszins happy end weet ik niet, maar je zou het haast wel zeggen. De film heet toch niet voor niets "Rabbit Hole".

3,0*

Boeiende film met overtuigend acteren door de hoofdrolspeler Kidman, Eckhart en Wiest. Vooral als je zelf een familielid verloren hebt, hakt het verhaal er nogal in.

Traag voortkabbelend filmpje, maar dat is niet erg. Het thema vraagt ook niet om een vlotte film met strak getimede scènes en een hoop actie. Het verliezen van een kind lijkt me het meest verschrikkelijke wat je kan overkomen, het is life-changing en meestal lopen huwelijken daardoor ook stuk omdat beide ouders anders met het verdriet omgaan.

Fijne cast, verrassend om Sandra Oh te zien, maar helaas had ik wel moeite met Aaron Eckhart. Niet vanwege zijn acteerprestaties, die waren bovengemiddeld, maar vanwege het feit dat ik hem altijd ben blijven zien als 'Harvey two face'. Kidman doet het voortreffelijk, de pijn is van haar gezicht te lezen en iedere emotie die ze toont is overtuigend.

Hoewel met name Kidman 'ver' weg voelt, leef je direct met haar mee en begrijp je haar, zeker op momenten dat ze snauwerig is en kil overkomt. Mooi in beeld gebracht hoe mensen samen maar ook los van elkaar om gaan met intens verdriet, pijn en hoe ze moeten leren verder te gaan. Dialogen zijn sterk, de muziek is passend en het is minder dramatisch dan je zou verwachten.

Mooi verhaal over verlies, verdriet en verder gaan.

Prima drama met een luchtige insteek er in verweven.

Een echtpaar dat een kind verliest groeit verder van elkaar af dan dat ze naar elkaar toegroeien.
Tenminste, dat is wat je in 'Rabbit Hole' tegemoet komt.
Eckhart en Kidman, beiden acteren perfect trouwens, is het overkomen en na 8 maanden is hun huwelijk behoorlijk in het slop geraakt.
Beiden hebben een hele verschillende manier van verwerken. Eckhart door middel van filmpjes kijken van hun zoon, zijn spullen bewaren etc.
Kidman juist door het vergeten en het weggeven/weggooien van zijn spullen.
En dat zorgt uiteraard voor confrontaties. Die confrontaties zijn het hoogtepunt van de film.
Al de emoties komen los bij het stel en dat zorgt voor prima drama.

Zoals gezegd ontbreekt het komische niet in deze film.
Situaties zoals het stoned zitten bij de praatgroep, het 1 of 2 kilometer te hard rijden van de dader, de DakGast enz. zorgen absoluut voor een glimlach op je gezicht.
Wat dat betreft prima gedaan!

Het wordt soms, ondanks de korte speelduur, een beetje saai.
Vooral de gesprekken tussen Becca en Jason over het parallelle universum boeien niet echt.
Vooral het laatste half uur is een stuk minder interessant dan het voorgaande uur.

Het eind is redelijk open, je weet niet wat er met het huis gebeurt, wat het kindje van Izzy is, of dat Becca en Howie nog een kind nemen etc.
Maar al met al is dit een prima film die goed wegkijkt en niet te dramatisch wordt!

Knap drama dat nu weliswaar ook weer niet zó bijzonder is. De grote verdienste van Rabbit Hole is dat het allemaal niet té zwaar op de hand wordt. En dat ondanks het thema. Já, je ziet een koppel dat het erg moeilijk heeft, maar te melodramatisch is het gelukkig nergens. Hoewel de grens hier en daar toch eens wordt opgezocht.

Regisseur Mitchell kan dan ook rekenen op een prima cast, waarbij vooral Kidman indruk maakt. Nu niet dat zíj en niet Portman de Oscar verdiende, maar ze komt toch overtuigend voor de dag. Verder een echte acteursfilm, want visueel bijvoorbeeld stelt het in mijn ogen weinig voor. ‘Stijlvol in beeld gebracht’ lees ik hier wel eens, maar persoonlijk vond ik het allemaal redelijk gewoontjes.

3,5*

Nicole Kidman beleefde haar acteer hoogtepunt na haar scheiding van Tom Cruise met films als The Others, The Hours, Dogville and zelfs Moulin Rouge en Cold Mountain nog, maar daarna gingen haar rollen weer bergafwaarts in films als The Stepford Wives, The Interpreter, en The Golden Compass. Zo bleek dat haar bleke gezicht en haar 'koude' acteren het best passen bij dramatische en trieste personages. Zo is ze dus uitermate geschikt voor haar rol in Rabbit Hole.

Mijn Review

Snap ook echt niet dat je een onderwerp zoals deze saai kunt beschouwen. Maar ik denk wel dat je er voor open moet kunnen staan. Ik kan er in ieder geval heel veel begrip voor opbrengen.

Kan gelukkig zelf niet over de situatie oordelen. Maar toch werd ik erin meegesleurd en voelde het zelfs pijnlijk. Het einde ben ik ook blij misschien zelfs opgelucht over. Zeker nadat je weet dat die andere vrouw verlaten is door haar man. Er zijn bepaalde punten geweest dat ik echt dacht dat ze het niet zouden redden. Gewoon een prachtige film.

Een 8

Prima ingetogen film, met mooie momenten.

Prachtige film over het verwerkingsproces van twee ouders na de dood van hun zoontje. Niet het meest originele verhaal, maar uitstekend uitgewerkt en een plezierig tempo. Een mooi, klein menselijk drama dat het valse sentiment goed weet te ontwijken (zo krijgen we het ongeluk zelf ook niet te zien). De emotionele momenten komen oprecht over en dit komt natuurlijk ook door het sterke acteerwerk van de gehele cast. Vooral Nicole Kidman is geweldig.

'k wist niet echt wat te verwachten bij deze film en 'k vond hem niet mis, maar zeker ook niet waw. Hij wist me wel de volledige speelduur te boeien, maar één kijkbeurt volstaat wel.

Prima drama waarin een moeder (Nicole Kidman) en een vader (Aaron Eckhart) ieder op hun eigen manier het verlies van hun zoon verwerken. Het verhaal zit mooi in elkaar en oogt ook best realistisch waardoor het ook regelmatig aangrijpend is. Door de tragische gebeurtenis zie je ze langzaam maar zeker uit elkaar groeien maar uiteindelijk hervinden ze zich weer. Het einde was trouwens best mooi. De cast deed het sowieso zeer goed en dan met name Nicole Kidman die uitstekend en overtuigend speelde. De scenes waarbij ze de persoon ontmoet welke verantwoordelijk was voor het tragische drama schittert ze. DIE scenes waren ook heel mooi, zij was overigens eindelijk ook weer eens mooi in een film. De rol van de moeder van Becca (Nicole Kidman) gespeeld door Dianne Wiest was ook zeer goed.

Een redelijk dramafilm...

Redelijk verhaal, omdat het is niet echt

spannend is...

Problemen is voor haar kind verloren, met

haar man is ook moeilijk om te gaan...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit...

Prima achtergrond muziek (Dolby Digital)...

Mooie, ingetogen film met een aantal ijzingwekkend sterke scenes. Dit kan onze Nicole dus nog wel. Enige tijd geleden 'Trespass' gezien en daarin sloeg ze behoorlijk de plank mis. In deze film geen enkel moment aan haar geirriteerd, sterker nog; ze speelt een van haar beste rollen ooit.

Onderwerp is zeker geen aanleiding voor een gezellig filmavondje, wel een zeer subtiele uitwerking van het rouwproces. Anders dan in AntiChrist is het hier meer op de sociaal maatschappijke manier verfilmd, dan in de symbolische. Daarom is het vergelijken van deze films niet echt aan de orde wat mij betreft.

Hoewel de film me op een gegeven moment even kwijt was en ietwat in langdradigheid verviel (tussen de 60e en 75 minuut) is ie toch wel bij me aangekomen. En dat is knap.

Rabbit Hole is een prima film die er voor mij wat onder te lijden heeft dat hij weinig toevoegt aan andere rouwverwerkingsfilms. Niets hier is slecht. Het acteerwerk is ijzersterk. Het scenario is uitstekend. De emoties zijn geloofwaardig. En het is fijn om Kidman weer eens in in goede doen te zien, met dan ook nog eens persoonlijke favoriet Dianne Wiest in een weer eens dankbare bijrol. Weinig te klagen dus, maar toch vond ik het niet speciaal genoeg. Op een snedige opmerking hier en daar na had ik het gevoel het allemaal al eens gezien te hebben, wat wellicht ook het gebrek aan emotionele impact op mij verklaard. Niettemin, als je een goed drama wil zien kun je slechtere films kiezen dan Rabbit Hole.

3*

Wat ik deze film wel wat verwijt is dat hij in het middenstuk zowat blijft hangen en eigenlijk flirt met saaiheid.

Het einde daarentegen is echter wel zeer geslaagd. Het besluit dat de pijn nooit weggaat zal wel correct zijn.

In zijn geheel raakt de film echter onvoldoende en dus zat er wellicht iets meer in.

Nicole Kidman kon wel bekoren in haar act.

The only way out is through

Een goed drama kun je dit wel noemen. We krijgen te zien hoe een gezin als het
ware uit elkaar groeit om het verlies van hun zoon.
Beide verwerken het op haar eigen manier. Al kon ik mezelf niet vinden in de manier van
Becca. Al is dat iets persoonlijks, ze vulde haar rol wel heel goed in.
Aaron Eckhart deed het ook heel goed, al zag ik zijn rol op een gegeven moment vervreemden richting Gaby....
Het verhaal met de wroeging richting de dader deed het ook wel goed. Hrt einde laat zien
dat de pijn nooit zal verdwijnen (wat ik geloof) maar dat het toch ook doorgaat...

Een behoorlijk zwaarmoedige film is Rabbit Hole, maar ondanks het goede acteerwerk en wat momenten kon deze film mij toch niet echt bekoren

Rabbit Hole.

Ik kende John al van Shortbus en ondanks de nogal foute film was het wel een interessante regisseur die zich bij mij introduceerde met veel seks en fleurige shots. Nu ben ik eerlijk gezegd de film en naam een beetje vergeten en kwam ik deze toevallig tegen op Film1. Kende de film wel al doordat iemand een vage vergelijking maakte qua onderwerp als met Antichrist (Lars von Trier) wat natuurlijk wat interesse werkt. Hoewel me die vergelijking qua film totaal niet aan staat, is het thema ''rouw om zoon'' natuurlijk wel hetzelfde en verkeerd Nicole ook een klein beetje in wanhopige daden.

Dit soort films weten me altijd wel te bekoren. Juist omdat dit ''klein'' drama is, is het veel intenser en krijg je sneller een band met de personages i.p.v. dat je de film als geheel gaat kijken en kritisch probeert te wezen. Hoewel dat prima gaat, Rabbit Hole heeft naast haar puurheid ook genoeg technische en filmische waarde om daar de film op af te rekenen/te prijzen, maar je kan hier ook echt lekker in het verhaal om gaan en jezelf even verliezen in een verhaal uit je eigen werkelijkheid.

Nicole doet het zoals altijd met stijl en erg overtuigend, maar de echte verassing is toch wel Aaron die zich goed staande weet te houden en nu voor mij eindelijk een beetje af komt van zijn two-face-imago. Muziek en beelden zijn ook prima in orde. Fijn om het op de achtergrond te houden en meer de film te laten focussen op de personages dan om de stijl. Wat ook fijn is aan de film is dat de film niet alles letterlijk vertelt maar juist met beeld en situaties iets probeert te vertellen. Audiovisuele verhalen. Puur. Heerlijk.

Een echte aanrader en voor mij een beetje ondergewaardeerd in. Ik zie hier een klein meesterwerkje in aangezien alles klopt. De film klopt in alles en weet zich beleefd met bescheidenheid te vertonen maar is daarom juist zo meedogenloos en soms best zwaar. Zeker geen feelgood film, maar wel iets moois, humanistisch, eerlijk en interessant onderwerp. Kidman en Eckhart stelen de show. Echt, goed.

4,5 ster

bijvoorbaat moet je weten dat dit in eerste instantie een toneelstuk was.

dat betekend weinig beweging en veel conversaties.

maar soms stoort dit mij,in dit geval niet.

levens echte mensen over een levensecht onderwerp.

geen vals sentiment,mooie dialogen overtuigend gespeeld.

wel had ik verwacht dat ik ontroerd zou worden.was indrukwekkend,mooi vertelt.

maar het hakte er niet in zogezegd.

goeie drama film.

intrigerend verhaal waar je stil van wordt. Een schokkend verhaal dat op de juiste manier door de regisseur wordt in beeld gebracht. Niet door te focussen op het ongeval zelf (je krijgt tijdens de film maar enkele flarden te zien), maar op hoe de ouders hiermee omgaan. En dat laat je op bepaalde momenten naar adem happen en laat je op het einde zelfs een beetje verweesd achter. Sterke film met goede acteerprestatie!

3.5*

Nicole Kidman en Aaron Eckhart gaan een heftige tijd door nadat hun zoontje is overleden door een auto-ongeluk. Ieder verwerkt het op zijn of haar eigen manier en dat botst ook zo af en toe. Rabbit Hole is wel een interessante film over rouwverwerking. De scenes waarin Kidman en Eckhart tegen elkaar knallen, neigen naar overacting. Over het algemeen genomen is het acteerwerk toch heel goed en daarvan moet deze film het ook hebben. Jammer alleen dat het niveau degelijk niet verder ontstegen wordt.

Erg sterk drama.

Niet teveel bombarie, gewoon puur op emotie. Kidman en Eckhart zijn als een vis in het water en weten wel raad met de achtbaan aan emoties. Een realistische kijk op wat rouw met een mens kan doen, en hoe de verwerking kan verschillen per persoon. Visueel bij tijd en wijle mooi. Laatste scène is veelzeggend en raakte me diep.

Ruime 3,5*.

Hoe een koppel het verlies van hun kind niet samen kan verwerken wordt hier subliem weergegeven! Allemaal heel herkenbaar voor wie het van nabij heeft moeten mee maken. Prachtfilm!

Het gegeven van deze film vind ik een zeer gevaarlijk onderwerp. Maar best wel goed uitgevoerd althans de acteerprestaties. Hoe mensen in godsnaam het verlies van een kind eventueel zouden kunnen verwerken....zal niemand ooit een rationeel, goed onderbouwd antwoord op kunnen geven. Deze film betreft wel het rouw proces vanuit 1 koppel en voelt totaal niet raar aan maar ik wil eigenlijk wel zeggen dat voor anderen het rouwproces totaal anders kan verlopen en dat die anderen deze film bullshit vinden.

Vanuit mijn gevoel en gedachtes, een 3

“And so this is just the sad version of us...”

Indrukwekkende film over een stel dat moet leren omgaan met het verlies van hun 4-jarige zoon. Beide doen dat op hun eigen manier, en de onvermijdelijke verwijdering tussen het stel is pijnlijk om te zien. Maar ook realistisch, en fantastisch geacteerd door Kidman en Eckhart.

Ook de band tussen Becca en Jason (Teller), de jongen die (buiten zijn schuld om) verantwoordelijk is voor de dood van het zoontje, wordt fantastisch uitgewerkt. Het mooie aan Rabbit Hole vind ik ook dat het niet in het drama blijft zwelgen maar ook laat zien dat een echtpaar, dat met zo'n dramatische gebeurtenis te maken krijgt, de weg naar elkaar terug kan vinden. Mooi geïllustreerd in die weergaloze laatste scène.

Bijzonder sterke film over het verlies van een kind. Eén van de beste films in het genre dat ik al zag. Alleen de aanpak al. Meestal loopt het vrolijke kind nog in huis rond en geschiedt dan het drama. Hier niets van dit alles zodat het melodramatische gebeuren ons (gelukkig) bespaard blijft. Neen, vanaf de eerste seconde ligt de focus op het omgaan met dit verlies zoveel maanden na het feit.

Je stelt meteen vast dat elkeen anders omgaat met dit rouwproces. De één wil de herinneringen koesteren en vooral aanwezig zien. De ander verdringt alles en wil zo weinig mogelijk linken zien met het kind. Al die kleine opstapelingen doen de boel imploderen.

Ik ben er niet zo in thuis, maar in vele van die rouwfilms lijken praatgroepen het wondermiddel. Ik vind het steeds gruwelijk om naar te kijken die triestige verhalen waar je proper je beurt afwacht en voor de rest luistert. Gelukkig geen intro van een nieuw lid. "Hi, I'm Gary and I am an alcoholic", om dan iedereen in groep "Hello Gary" te horen roepen, brrr ... Ik prefereer dan toch liever de één op één gesprekken met een psycholoog.

Interessant inderdaad om het proces van het koppel te zien. Niemand heeft ongelijk, maar de verwerking bij elkeen is anders. Sterk ook hoe op een serene manier Jason werd opgenomen in het script. Knap en ingetogen!

Becca [Nicole Kidman] en Howie [Aaron Eckhart] verwerken de dood van hun zoontje Danny [Phoenix List] als gevolg van een auto-ongeluk op verschillende manieren. Howie kijkt homevideo’s, hecht waarde aan de tekeningen op de koelkast en het feit dat Danny’s kamer onaangetast is en vindt steun bij Gabby [Sandra Oh] die hij bij een lotgenotengroep heeft leren kennen. Voor Becca zijn de fysieke herinneringen te pijnlijk. Zij keert zich af van de praatgroep en zoekt op eigen houtje contact met Jason [Miles Teller], een tiener die betrokken was bij Danny’s dood. Het helpt niet dat Becca’s jongere zus [Tammy Blanchard] net zwanger is geworden en dat haar moeder [Dianne Wiest] steeds herinneringen ophaalt aan Becca’s broer Arthur die 11 jaar geleden overleed. Rauw, realistisch en uitstekend geacteerd rouwverwerkingsdrama geeft geen gemakkelijke antwoorden, maar legt wel op knappe wijze bloot waarom het moeilijk is voor echtparen om samen te rouwen over de dood van hun kind.

Nicole Kidman marathon 44#

Emotionele beladen, maar ergens heel diepgaand

Deze film al eens gezien, maar voor de marathon nog een kans gegeven om het weer opnieuw te beleven. De film is meer een moment opname in het leven van deze mensen dan een werkelijk afrondend iets. Het vormt zich wel een proces en doorloopt dit, maar het is meer een inkijkje. En dat is prima, maar het einde voelde wat te abrupt als ik het allemaal nog goed herinner. Uiteindelijk doet het me niet heel veel al voel ik wel aansluiting bij de emoties en gevoelens, dus het is erg dubbel.

Goed geacteerd, de verhaallijnen zijn wel een beetje cliché af en toe, maar toch kijkt de film lekker weg.

Fijne film. Erg realistisch in zijn genre, met goede, subtiele momenten. Het is niet verwonderlijk dat dit begon als een toneelstuk; dat levert vaker goed en intens drama op. De thematiek is zwaar natuurlijk, maar er is voldoende lucht, niet vanzelfsprekend.

Alleen wat jammer van Eckhart in zo'n rol, die ik moeilijk los kan zien van Batman of romcom's (niet erg geslaagd daar overigens); daardoor wat moeilijk doorheen te prikken. Kidman is geweldig als vanouds, voordat ze in allerlei shit belandde.