Rabbit Hole (2010)

Wauw, wat een kleinzieligheid, wat een laatdunkendheid, wat een dedain. Projecteer alsjeblieft zo'n mening niet op mijn ervaring van een film. Dank.

Sorry, te saai en gebeurt te weinig. Wel heftig voor mensen die zelf zoiets meegemaakt hebben!

goed acteerwerk. verder een beetje saai

leuk dat Sandra Oh weer eens een noemenswaardige rol heeft, 1 van de beste actrices die ik ken

Mooie film die het lijdensproces en de daarmee gepaarde stress van een rouwend koppel volgt. Vreemd genoeg was het bij momenten moeilijk om sympathie te krijgen met Kidman's personage, of althans om voldoende begrip op te brengen voor bepaalde handelingen die de moeder uitvoerde. Haar momenten met haar moeder, zuster en de dader waren wel mooi en voelden zeer menselijk aan. De film trapt gelukkig niet in al te sentimentele of traditionele valkuilen, maar houdt het allemaal mooi binnen de perken, met ruimte voor ontroering. Zeker het einde van de film vond ik mooi uitgevoerd. Mooi drama; niet ijzersterk, maar zeker aan te bevelen.

3,5*

Redelijke film met goeie acteerprestaties.

3 sterren.

Zeer mooi, wel af en toe wat saai.

Op verhuur is hij 1 week uitgesteld, naar 16 augustus.

Dank!

Sluit mij volledig aan bij Friac.

BORING BORING FILM. ondanks dat nicole kidman een van mijn favo actrices is, helpt dat dit oersaaie prentje niet.

Nicole Kidman beleefde haar acteer hoogtepunt na haar scheiding van Tom Cruise met films als The Others, The Hours, Dogville and zelfs Moulin Rouge en Cold Mountain nog, maar daarna gingen haar rollen weer bergafwaarts in films als The Stepford Wives, The Interpreter, en The Golden Compass. Zo bleek dat haar bleke gezicht en haar 'koude' acteren het best passen bij dramatische en trieste personages. Zo is ze dus uitermate geschikt voor haar rol in Rabbit Hole.

Mijn Review

Twee top acteurs maar de film was niet zo boeiend. mits je je kan herkennen in de situatie denk ik.

Rabbit hole

Een erg trieste film over 2 ouders die hun kind verloren hebben en nu trachten te overleven, het leven door te spartelen.

Als eerste; als ik moet afgaan op de voorafgaande reactie's hier, lijkt me dit nogal schandalig. Ik begrijp niet hoe sommigen Rabbit hole als saai kunnen bestempelen? Als je weet waar het verhaal om draait, dan weet je op voorhand toch ook al wel dat je geen happy faces gaat spotten gedurende de film? "Saai" is hier ongepast en totaal niet aan de orde.

Het is een heel intens en boeiend verhaal, waar je in meegesleurd wordt; beide ouders gaan met hun verlies om, op hun eigen manier. Voor mij was het hoogtepunt in deze film; het einde. Prachtig hoe je ziet dat de ouders stilletjes aan, terug durven te "leven", stilletjes aan de draad terug oppikken... De slotscène is voor mij dan ook magnifiek. Kidman & Eckhart, samen in de tuin, voor hun uit starend, terwijl je die vrees in hun ogen ziet, over hoe ze dit ooit gaan kunnen overleven. Ook de relatie tussen Kidman en de knul, die op het verkeerde moment, op de verkeerde plek is, is erg mooi maar toch subtiel. De moeder die probeert haar verdriet te verwerken dmv diegene die eigenlijk "de oorzaak" is van haar zware verlies, te vergeven en zelfs hem te steunen. De strip die de jongeman dan ook gemaakt had, was erg mooi. Heel ontroerend

Ja voor mij was het een erg goede film, die ik spoedig ga herbekijken.

Snap ook echt niet dat je een onderwerp zoals deze saai kunt beschouwen. Maar ik denk wel dat je er voor open moet kunnen staan. Ik kan er in ieder geval heel veel begrip voor opbrengen.

Kan gelukkig zelf niet over de situatie oordelen. Maar toch werd ik erin meegesleurd en voelde het zelfs pijnlijk. Het einde ben ik ook blij misschien zelfs opgelucht over. Zeker nadat je weet dat die andere vrouw verlaten is door haar man. Er zijn bepaalde punten geweest dat ik echt dacht dat ze het niet zouden redden. Gewoon een prachtige film.

Een 8

Ik snap niet goed waarom iemand een film niet saai mag vinden. Ieders goed recht toch.

Ik vond het persoonlijk een heel mooie film!

Neenee je moet me niet half quoten . Ik begrijp niet waarom mensen, die vooraf weten waar de film om gaat, durven zeggen dat deze film saai is. Ik bedoel; als je weet dat het om een drama gaat, dan is het toch normaal dat het geen 'spannende' film gaat worden.

Een eenvoudige opmerking als "saai, er gebeurt geen rotte ... in deze film. Je ziet enkel mensen treuren" vind ik dan niet passen bij een film als deze, ik bedoel het is gewoon een film waar men de nadruk legt op verlies, dan vind ik 'saai' ongehoord.

Prima ingetogen film, met mooie momenten.

Prachtige film. Ik vind Nicole Kidman wederom zo goed acteren. Gewoon een super actrice. Ook het onderwerp wordt goed uitgewerkt. Van heel zwaarmoedig naar toch wat meer plezier. Hele goede film. Een aanrader als je van dit genre houdt.

het verhaal vond ik wel oké. Alleen zo jammer van het vol gebotoxte en emotieloze gezicht van Nicole Kidman. Dat bracht voor mij toch de hele film omlaag. En tja het oog wil gewoon ook wat ...

Ik heb erg genoten van de film en dat om de volgende reden: Ik heb de film gekeken zonder het plot te lezen. Als je al het plot kent dan verpest dat enorm hoe de film in elkaar is gemaakt. Toen de film begon en na ruim een tijd wist je nog niet helemaal dat het om een overleden kind ging... langzaam kom je te weten komen wat er aan de hand is en dat maakte voor mij de film nog Mooier.

De acteerprestaties vond ik ook voortreffelijk goed. Weinig aan te merken. De lijn van het verhaal ook. Veel ontroerende momenten. De film is zo realistisch mogelijk gemaakt en daarin is deze regisseur erg in geslaagd.

3.5

Prachtige maar loodzware film!

Prachtige film over het verwerkingsproces van twee ouders na de dood van hun zoontje. Niet het meest originele verhaal, maar uitstekend uitgewerkt en een plezierig tempo. Een mooi, klein menselijk drama dat het valse sentiment goed weet te ontwijken (zo krijgen we het ongeluk zelf ook niet te zien). De emotionele momenten komen oprecht over en dit komt natuurlijk ook door het sterke acteerwerk van de gehele cast. Vooral Nicole Kidman is geweldig.

'k wist niet echt wat te verwachten bij deze film en 'k vond hem niet mis, maar zeker ook niet waw. Hij wist me wel de volledige speelduur te boeien, maar één kijkbeurt volstaat wel.

Teveel saaie stukken maar, het spel van Kidman brengt de film nog naar een redelijk niveau.

Prima drama waarin een moeder (Nicole Kidman) en een vader (Aaron Eckhart) ieder op hun eigen manier het verlies van hun zoon verwerken. Het verhaal zit mooi in elkaar en oogt ook best realistisch waardoor het ook regelmatig aangrijpend is. Door de tragische gebeurtenis zie je ze langzaam maar zeker uit elkaar groeien maar uiteindelijk hervinden ze zich weer. Het einde was trouwens best mooi. De cast deed het sowieso zeer goed en dan met name Nicole Kidman die uitstekend en overtuigend speelde. De scenes waarbij ze de persoon ontmoet welke verantwoordelijk was voor het tragische drama schittert ze. DIE scenes waren ook heel mooi, zij was overigens eindelijk ook weer eens mooi in een film. De rol van de moeder van Becca (Nicole Kidman) gespeeld door Dianne Wiest was ook zeer goed.

Een redelijk dramafilm...

Redelijk verhaal, omdat het is niet echt

spannend is...

Problemen is voor haar kind verloren, met

haar man is ook moeilijk om te gaan...

Prima acteerwerk...

Mooi HD kwaliteit...

Prima achtergrond muziek (Dolby Digital)...

Een rustige, kleine dramafilm van 2 mensen die niet meer zo goed weten wat ze moeten doen na het verlies van hun zoontje. Beide gaan er heel anders mee om waardoor hun huwelijk op een laag pitje komt te staan. Goede cast, goed verhaal.

Mooie, ingetogen film met een aantal ijzingwekkend sterke scenes. Dit kan onze Nicole dus nog wel. Enige tijd geleden 'Trespass' gezien en daarin sloeg ze behoorlijk de plank mis. In deze film geen enkel moment aan haar geirriteerd, sterker nog; ze speelt een van haar beste rollen ooit.

Onderwerp is zeker geen aanleiding voor een gezellig filmavondje, wel een zeer subtiele uitwerking van het rouwproces. Anders dan in AntiChrist is het hier meer op de sociaal maatschappijke manier verfilmd, dan in de symbolische. Daarom is het vergelijken van deze films niet echt aan de orde wat mij betreft.

Hoewel de film me op een gegeven moment even kwijt was en ietwat in langdradigheid verviel (tussen de 60e en 75 minuut) is ie toch wel bij me aangekomen. En dat is knap.

Rabbit Hole is een prima film die er voor mij wat onder te lijden heeft dat hij weinig toevoegt aan andere rouwverwerkingsfilms. Niets hier is slecht. Het acteerwerk is ijzersterk. Het scenario is uitstekend. De emoties zijn geloofwaardig. En het is fijn om Kidman weer eens in in goede doen te zien, met dan ook nog eens persoonlijke favoriet Dianne Wiest in een weer eens dankbare bijrol. Weinig te klagen dus, maar toch vond ik het niet speciaal genoeg. Op een snedige opmerking hier en daar na had ik het gevoel het allemaal al eens gezien te hebben, wat wellicht ook het gebrek aan emotionele impact op mij verklaard. Niettemin, als je een goed drama wil zien kun je slechtere films kiezen dan Rabbit Hole.

3*