The Men Who Stare at Goats (2009)

Met een cast als deze mag je toch wel een aardige film verwachten, maar helaas is die verwachting veel te hoog. Het verhaal kon me niet boeien en het acteerwerk was totaal niet wat je van deze heren gewend bent. Bridges bracht nog wel wat leven in de brouwerij, maar kreeg te weinig screentime.

De beginscène zorgt ervoor dat je, qua comedy, een vrij hoge verwachting krijgt. Helaas wordt dit maar in 1 scène waargemaakt. De scène met de LSD in het drinkwater, erg leuk .

Met pijn en moeite geef ik The Men Who Stare at Goats 2 sterren.

Ik ben onder de indruk wat voor een slechte reactie's die op deze film wordt gegeven. Ieder zijn eigen mening natuurlijk, maar ik vond het toch wel een goede film. Een 3.5 omdat er toch wel dingen in zaten die ik zeer kon waarderen, het verhaal bijvoorbeeld vond ik interessant.

Geinige geitenbreiers.

Het verhaal omtrent een paranormale legereenheid is leuk gevonden, maar het zijn vooral de grappen die sterk zijn. Droogjes zonder vocht in aantocht. Alsof de Coen's meekeken. Prima acteerprestaties van de sterke cast en een lekkere soundtrack maken het af.

Zeer goed.

Het is gewoon een hele slechte film. Gadverdamme.

De leuke momenten zijn echt op 1 hand te tellen, verder is het gewoon zo geforceerde humor, niet echt grappig. De echt gortdroge momenten vond ik dan wel weer leuk, maar al die flauwe en voorspelbare grapjes kunnen echt niet.

Ik zit me nog steeds af te vragen waarom deze sterrencast aan deze film wil meewerken. Bridges acteert duidelijk onder z'n niveau.

Heslov wil te graag met de Coens worden vergeleken, maar mislukt daar jammerlijk in.

Geen aanrader.

Weer zo'n heerlijke sarcastische anti-oorlogsfilm waarin Clooney, samen met McGregor zich weer aan zijn beste kant laat zien. Valt me wel tegen dat deze film zoveel slechte recensies krijgt. De film zit gewoon vol knotsgekke momenten en erg veel droge humor. Ook de flashbacks waren erg toepasselijk en grappig en de film had idd ook wel wat Coen-elementjes. De hele trip door de woestijn, dat Clooney en Gregor worden ontvoerd door terroristen de flashbacks en die geiten, waren voor mij al de onvergetelijke scenes.

Erg knappe film.

4,0*

De leuke cast kan niet helemaal verhullen dat het verhaal wat magertjes in elkaar steekt. Het hangt allemaal als los zand aan elkaar met enkele willekeurige gebeurtenissen en geen van de karakters wordt verder uitgediept dan wat oppervlakkige momentjes. Deed me erg denken aan Charlie Wilson's War; melige oorlogssatire die leuk is zolang het duurt maar niet beklijft. Ook lijdt de film aan de traileritis, oftewel, de allerleukste grappen zaten al in de trailer en kwamen dus nauwelijks bij mij aan.

De trailer die ik had gezien beloofde voornamelijk een aaneenschakeling van 'malle' humoristische scenes, de uiteindelijke film was gelukkig beter dan dat.

Ik mag Bridges en Clooney altijd graag zien omdat zij beiden met hun sterke mimiek ook buiten een script om grappig kunnen zijn. The Men Who Stare At Goats is een film waarbij ze beide zaken echter goed kunnen benutten: een goed script met sterke mimiek (Clooney met zijn sparkling eyes was helemaal weergaloos) en acteerwerk.

De film was geen continue aaneenschakeling van flauwe grappen of hilarische scenes, maar het gegeven was zeer intrigerend en de acteurs waren dermate charmant dat ik bleef kijken. Enkele scenes waren wel degelijk zeer grappig (de LSD in het eten, de training van Bridges), maar het was toch fijn om te zien dat de film ook buiten deze makkelijkere manier van scoren zo goed werkte.

Het meest grappige in dat opzicht zijn de reacties van mensen die de film niet grappig vonden. Wat mij betreft een van de leukere komedies van de afgelopen jaren (en zeker beter dan films als The Hangover).

Het is echt jammer dat je met zo'n cast zo'n film maakt. Het heet een komedie te zijn, maar er valt niets te lachen (in ieder geval niet mijn soort humor). Het enige komische is dat er iets van waarheid in het verhaal blijkt te zitten.

Wat een mislukking...

Grappig is het gewoon niet...
George Clooney, Kevin Spacey, McGregor... geld teveel? Terwijl ik ze maar matig vond hier.
Die stukken in de woestijn zijn erg nep en het ziet er eerder koud dan warm uit. Vreselijk irritant is dat. En dan staan ze daar te twijfelen of ze links of rechts af moeten, terwijl Lyn al 'onmiddelijk' rechtsaf wilde gaan... vage shizzle. En die weg daar is keurig bijgehouden alsof er elke dag een veegmachine voorbij komt. Dat is gewoon onmogelijk. En volgens mij koelt het s'nachts goed af in de desert? Ze hadden niet eens een vuurtje gemaakt maar zaten gewoon te chillen alsof 't een huiskamer was.
Verder ziet er alles nogal statisch uit, niet levendig genoeg. Mooiste shot vind ik met die saluerende mannen die dan allemaal wegrennen.
Dan proberen ze nog grappig te doen met die LSD, beetje overdreven vond ik en helemaal dom dat ze het zelf opdrinken. 'omdat het dan niet opvalt' ... sure.
Ja, ik wil 'm niet in een hokje plaatsen maar deze Mannen die naar geiten kijken krijgt een stempel met 'saai en simpel'.

Aparte film met een leuke en goede cast (vond vooral Jeff Bridges goed). Verhaal is best leuk gevonden net zoals de uitvoering ervan. Een hoogvlieger is het echter niet en gezien de cast is dat best zonde.

het verhaal slaat wel degelijk ergens op, je ziet meerdere malen symbolen van de illuminati (vrijmetselaars). Als je je daar eens even in verdiept, wordt de film vanzelf duidelijk.

Ze hebben het over een 'nieuwe wereld leger' dat is precies wat de illuminati ook wil, om ze de wereld macht te pakken.

Zeer teleurstellende film. Ik had veel zin in de film na de trailers te zien. Wat zwarte humor met een vleugje absurdisme. Maar de film zelf is te saai, wat wel meer gebeurd met films van Clooney merk ik toch wel. Je ziet gewoon dat hij zichzelf beter amusseerd dan de kijker. Leuk voor hem, maar ik ben Clooney niet...

De film heeft alles in huis om het te maken: goeie acteurs, een origineel verhaal, belachelijke titel... Maar toch komt de film nergens van de grond en wordt het gewoon een saaie bedoening. Jammer van de tijd!

Heslov heeft gespeeld in Clooney's "Leatherheads" en nu zelf zo'n film gemaakt. Ik vind de Coen(/Clooney) comedies wel leuk, maar het begint nu een beetje veel te worden. Zeker als ze niet beter worden, gaat de grap er nog wel eens af. "The Men..." is wel leuk en heeft wel wat leuke grappen, maar er zijn betere films in het 'genre'.

Geinige film, raar gemiddelde...

De vergelijking met de Coens vind ik ook niet geheel terecht, zit toch wel een kwaliteits en originaliteits verschil in. Haalt hoogstens het niveau van een mindere Coen film maar eerlijk gezegd is dat nog steeds behoorlijk goed Het script is ook wat rommeliger en minder doordacht en het einde is er voor mijn gevoel te veel aangeplakt.

Tot zover maar het gezeur want uiteindelijk is het een prima vermakelijk filmpje. Dat er een kern van waarheid onderligt (hoe klein dan ook) maakt het allemaal nog grappiger en meer bizar.

Film wordt echt gedragen door het enthousiasme van de acteurs waarbij ik toch vooral Clooney en Bridges moet noemen. Ze spelen een paar heerlijk geschifte karakters. En dat geouwehoer over Jedi's met Ewan McGregor De rol van McGregor is wat minder opvallend maar als tegenpool voor de totaal geflipte Clooney is ie ook briljant. Sowieso vind ik droge humor die zo serieus gebracht wordt altijd prima te pruimen.

Film is uiteindelijk wel meer een klucht geworden dan een satire, terwijl ik het idee heb dat de makers zeker ook dat tweede voor ogen moeten hebben gehad (het zit er her en der zeker wel in).

Als Heslov in zijn volgende film duidelijkere keuzes maakt en wat meer aandacht besteed aan zijn script dan ga ik de vergelijking met de Coens nog eens maken

Voor nu een aardige 3.5*

Viel me toch wel tegen, hier had ik veel meer van verwacht. The Men who stare at goats heeft nochtans alles in huis om er iets leuks van te maken, goede acteurs, mooie locaties en op zich wel een leuk verhaal. Maar spijtig genoeg sloeg de humor niet aan en wist het verhaal mij niet echt te boeien.

Spijtig van de verspilling van het acteertalent, waar heel wat meer mee viel te doen.

2*

Matige comedie over een nieuwe groep Amerikaanse soldaten die tot de New-Earth-Army behoren. Een hoop onzin, maar de film heeft zeker wel een aantal grappige momenten. De vele flashbacks zijn ook wel leuk, maar het verhaal in de 'huidige' tijd is een stuk minder boeiend. Een cast met veel bekende namen, zetten hun rollen leuk neer. Als satire is de film in ieder geval niet geslaagd, want daarvoor is de humor niet scherp genoeg en blijft het te oppervlakkig.

Ik had best hoge verwachtingen van deze film, maar die bleken achteraf toch de verkeerde te zijn. De ontzettend droge opeenvolging van absurde situaties die het uitgangspunt - een paranormale legereenheid - doet vermoeden, blijkt voor het grootste gedeelte van de film afwezig te zijn. (De openingsscène is een mooi voorbeeld van wat de film had kunnen zijn.) In plaats daarvan concentreert The Men... zich op het verhaal van reporter Bob, wat eerlijk gezegd gewoon niet zo heel erg interessant is. Met name de flashbacks zijn echter wel de moeite waard, maar toch is dit een gemiste kans.

Ben heel erg van de droge, sarcastische humor, maar dit kon me helaas niet bekoren. Weinig kunnen lachen, en het aparte verhaal maakte ook weinig goed. Zonde van zo'n sterrencast. Clooney, Bridges en met name Spacey behoren tot mijn favoriete acteurs, ik had er zodoende een stuk meer van verwacht.

2*

Een film waarvan de indrukwekkende cast vooral meteen opvalt. Clooney, Spacey, Bridges, McGregor, Patrick en Root, samen in een komedie. Dat gegeven alleen al moet op de één of andere manier iets bijzonders opleveren. The Men Who Stare At Goats is een geestig werkje geworden, dat nergens echt bovengemiddeld of hilarisch weet te worden, maar wel een hele reeks geweldige scènes voortbrengt. Vooral in het eerste uur zitten een paar geweldige momenten met bijbehorende hilarische karakters. Waarvan Clooney en zijn snor zonder meer de show stelen.

3,5 sterren.

Schaterlachen is er niet bij maar dit is toch een vrij aardige film met heerlijk idioot uitgangspunt over de paranormaal begaafde Jedi's. We zien onder andere in een aantal flashbacks hoe de groep wordt opgericht en dat is allemaal best vermakelijk om te volgen. De leukste scene's zijn echter die waarin Lynn bloedserieus zijn absurde gaven uitlegt aan Bob. Sowieso steelt Clooney weer de show met een leuke rol en ook McGregor (waar ik normaal niet zo'n fan van ben) en vooral de grote namen als Spacey en Bridges doen het prima.

Nu heb ik de vele verwijzingen naar andere films niet echt opgemerkt, al heeft dat natuurlijk te maken met het feit dat ik die (nog) niet gezien hebt, wie weet weet The Men Who Stare at Goats nog hoger te scoren want vooralsnog hou ik het hierbij.

3*

Niet echt iets voor mij.

Anderhalf uur film wordt volledig opgevuld door excentrieke personages die allemaal iets te maken hebben met een hoop onzin over paranormale dingen en geiten.

Af en toe zit er best een geslaagd stukje in, maar aan het einde had ik toch niet het gevoel dat dit een must see is. Daarvoor is deze film net wat te loos.

Ewan McGregor en George Clooney - toch wel de echte hoofdrolspelers - zijn verre van mijn favoriete acteurs, maar komen toch wel best goed voor de dag.

Kevin Spacey en Jeff Bridges zijn niettemin van een ander niveau en vooral laatstgenoemde zorgt voor enige hilariteit.

Bij liefhebbers van de Coens zal dit waarschijnlijk in de smaak vallen, voor anderen wat minder.

2

The Silence of the Goats

Beetje een onzinfilmpje dat mij nooit echt meer dan sporadisch een glimlach kon doen ontlokken. Met zo'n cast en zo lekker maffe titel verwacht je toch wat meer. Er zitten hier en daar lekker droge momenten in maar overall gewoon te matig om van een geslaagde komedie te spreken.

Matig.

"The irony isn't wasted on me"

Een film waarin veel aandacht is voor de kracht van de Jedi en voor een legertje van Jedi soldaten, maar ook voor paranormale zaken en bijgeloof. Totaal iets anders dan wat ik verwachtte. Eigenlijk wel grappig, behalve het idee van martelen van geiten dan :/

Ik vind dit echt een weirde film, een beetje in de stijl van de Coen brothers.

De soundtrack bevat leuke oudere bekende songs, 2x Boston bijvoorbeeld, en de sfeer is zwartkomisch, ironisch. Een voice-over verduidelijkt steeds de ideeën met betrekking tot de Jedi kracht en technieken en de achtergronden en beweegredenen van de personages.

Clooney heeft hier een stoere rol, welke ik hem veel beter vind passen dan romantische rollen. Verder nog wat goede acteurs zoals Ewan McGregor, Jeff Bridges en Kevin Spacey, een respectabele cast.

Kolderieke film met een spiritueel randje. Het verhaal is rommelig, maar Jeff Bridges maakt veel goed. Als langharige hippie sergeant-majoor doet ie nog het meest denken aan the dude die in militaire dienst is gegaan.

Een film die het vooral moet hebben van een aantal leuke rollen voor een groot aantal acteurs. Met name Clooney is behoorlijk droog, maar ook Spacey zet op leuke wijze een onprettig persoon neer. Hij had zeker wat meer screentijd verdient.

Een aantal inside grappen, zoals Obi-Wan Kenobi acteur McGregor wiens karakter niet weet wat een Jedi is, maar over het algemeen moet ik toch bekennen dat de humor niet helemaal bij me aansloeg. De nodige onzin wordt gortdroog gebracht maar is iets te weinig uitzinnig om echt grappig te zijn. De algehele sfeer is echter wel aangenaam, wat in combinatie met het acteerwerk een vermakelijke film oplevert, die een glimlach in plaats van een schaterlach oplevert. 3*.

Rommelig en stuurloos, en dat terwijl de ingrediënten ruimschoots voorradig waren. Absurdisme en het leger is altijd een goede combinatie, evenals de namen Clooney, Bridges, Spacey en McGregor in van de pot gerukte films. Dat het verhaal om die laatste gecentreerd wordt, is dan ook niet goed te verklaren. Zoals blijkt, moet hij na het verscheiden van de oprichters de hele handel en de geest van de organisatie in leven houden, maar waarom dan van hem enkel een kunstmatige proloog is ingelast (er wordt in een aantal vluchtige beelden getoond dat zijn vrouw hem belazerd heeft, en hij altijd verstoken is gebleven van elk maatschappelijk succes en aanzien), terwijl de organisatie zelf via flashbacks uitvoerig besproken wordt, is ook niet goed te rijmen.


Dat zou allemaal nog getolereerd kunnen worden, als de humor maar scherp was. Geenszins het geval; Clooney die gekke bekken trekt valt in een Coen-productie absoluut niet te versmaden, maar hier heeft het allemaal geen aard. Ik ga de misstappen niet eens opsommen, omdat ze zo (niet met opzet bedoeld zoals in een Coen-productie) oenig zijn. Enkel de apotheose met het massale lsdinfuus via het leidingwater was nog wel een aardige vondst. Verder doodt de regisseur de toch al summiere tijd door het tweetal Clooney-McGregor met de auto tegen een steen aan te laten butsen, doordat eerste een wolk paranormaal uiteen probeert te drijven om zijn ego ten overstaan van de onbeholpen laatste te bevestigen. Bovendien had de achtergrond van de Amerikaanse invasie in Irak geheel achterwege mogen blijven, want het dient hier louter als obligaat decor voor een op zichzelf kale film.

“It's the Silence of the Goats!”

Vreemde film. Rommelig en verwarrend, maar soms ook grappig (Jeff Bridges is geweldig) en eigenzinnig. Het acteerwerk van onder andere Clooney, McGregor, Bridges, Spacey en Lang is sterk, en ook in de bijrollen zie je veel bekende koppen. Ze worden alleen niet geholpen door een script dat van de hak op de tak springt, en de film is soms ook gewoon saai. Het is een satire en het gaat soms ook lekker over the top, maar de film mist scherpte en humor. Met deze acteurs is dat een knappe prestatie.

Ask Angela Lansbury

Wat een vieze tegenvaller toen deze film uitkwam, en dat ondanks de goede cast en de verwachtingen van een komedie met onder andere Jeff Bridges. Dat moest toch wel leuk zijn, nou niet dus.... desondanks toch maar weer eens geprobeerd met de vraag of ik het destijds verkeert gezien had. Het antwoord daarop luidt ja en nee.

Aardig is toch wel het verhaal rond de PSY OPS en de wisselwerking tussen Lyn en Bob, en die eerste fase waar Lyn bijzonder zijn best doet zijn krachten te bewijzen maar tevens net zo vaak de boel in het honderd laat lopen. Persoonlijk vind ik de de sarcastische en gemene Larry, Spacey, grappiger, net als de dwaze generaal Hopgood. Op enkele momenten na is de film nooit echt heel grappig te noemen en kan dan ook het best als satire beschouwd worden die de oorlogvoerende mens en het leger, met al zijn belangrijkheid, voor paal zet. Iets waar ik de eerste keer weinig oog voor had.

Aardig is de cast en muziek, leuk is het LSD moment en zoals de VPRO ook in een recensie zegt is het overduidelijk dat de acteurs lol met elkaar hadden, toch heb je er als kijker weinig aan, om als grootste teleurstelling Jeff Bridges te benoemen die toch niet verder komt dan een The Dude-Light. Nee, het idee zal vele malen geslaagder zijn geweest dan het uiteindelijke product.

Oei, flinke tegenvaller. Vrij rommelige en onnavolgbare film die grappig probeert te zijn, maar dat helemaal niet is. Absurde situaties gemengd met ronduit onnozele dingen die nergens op slaan. Een film die bij momenten gewoon ergert.

Vreemde weirdo personages helpen niet echt. Misschien fijn om zo´n rolletje te speken, maar het boeide me maar weinig. Wel een fameuze sterrencast die hiervoor opgetrommeld werd. Zonde van het talent.

Wat een vreemd uitgangspunt ook waarbij het leger een speciale sectie heeft met een spirituele hippiecultuur en paranormale gaven. Nee, dit was het niet.

Amai wat een rariteitenkabinet is dit.

Wel erg leuk, en een enorme cast die zich er zonder lijfsbehoud in stort. Waar me dan eerst en vooral bij te binnen schiet dat het toch over Amerikanen en hun gekkigheid gaat, maar de uiteindelijke held door een geboren Schot gespeeld moet worden. Wellicht net als de armoede van de voice over toch een aanzet om te bedenken dat het allemaal niet echt als komedie bedoeld is, maar als vlijmscherpe aanklacht tegen het neokolonialisme van de VS. Waarbij geen enkel middel geschuwd wordt. Zelfs geiten niet - terwijl geiten toch zulke aimabele beesten zijn.

In de cast is het vooral Jeff Bridges die voor mij de show steelt, al is de rol van hippie hem wel (en wellicht letterlijk) op het lijf geschreven. Evengoed hoeft Clooney niet ver van zichzelf te zoeken naar zijn karakter. Of Spacey, die een vooruit-echo van zijn gevallen zelf levert met een akelig personage, en een nikserig-als-altijd spelende McGregor. Token Scot, laten we het daar maar bij houden.

Als VS-kritiek best leuk, al vraag ik me af of dat wel doorkomt, zo bot als het voor ons hier is is het voor een Amerikaan wellicht te subtiel om te snappen waar het over gaat. Ze hebben de boodschap daar tenslotte nog steeds niet ontvangen, dat blijkt wel.