Plop in de Wolken (2000)

Leuke kinderfilm. Snap niet dat veel mensen zo negatief zijn. Het is een kinderfilm! Ik zelf vond deze als kind heel spannend.

Ook deze heb ik destijds in de bioscoop gezien. Kan me nog herinneren dat ik ademloos heb zitten kijken.

En uiteraard de vraag: 'Gaan ze het redden?'

Raar toch.. dat je toch altijd met zo'n vraag zit als je klein bent.

Iets minder dan de Kabouterschat.

Ben sowieso geen fan van Studio 100. Ik vond het verhaal een beetje standaard. Krijgt een 2,0 omdat ik me niet echt heb verveeld.

Indertijd nog gezien in de bioscoop. Geen idee wat er in de hoofden van mijn ouders omging om met een tienjarige naar een film als deze te trekken. Ik vond er alleszins weinig aan, omdat ik niet veel affiniteit vertoonde met een meute dikke kabouters. Pratende honden en dergelijke konden er nog mee door, terwijl Plop toen en nu eerder ergernis opwekt(e). Deze herziening ontkiemde uit de vruchtbare opgravingen van oude Samson en Gert afleveringen. Ik kan me thans echt doodlachen met de hilarische overacting. En is Studio 100 niet één pot nat?

Niet bepaald. De enige vorm van lollig theater was te danken aan de aanwezigheid van een drietal ongeschoren individuen. De interactie tussen propere kabouters en zij die slechts om de zes maanden een verse onderbroek aantrekken was enigszins komisch te noemen. Verder zijn de grapjes uiteraard niet geschikt voor een publiek dat de pamper inmiddels is ontgroeid.

Opvallend trouwens hoe solidair de kleine wezentjes zijn. Moest een vriend van mij komen opdraven met een gek verhaal over een stervende grootvader en wortelextracten, ik zou hem doorverwijzen naar de psychiatrie. Een of andere wortel zou ik wel willen opsporen, maar een heteluchtballon bouwen zit er niet meteen in. Niemand beschikt tevens over de ‘luxe’ die een simpel bed kan verschaffen. Ze slapen allemaal op de grond, of hangen ergens in een onmogelijke houding tegen een deur. Geen wonder dat ze steeds opzichtig wankelend rondlopen, onder luid gekreun. De chronische vermoeidheid van Kabouter Lui is weliswaar voorgoed verklaard.

Het spelen met verhoudingen gaat hun vlakaf niet goed af. De grote boomstammen op de achtergrond geven de illusie dat we eerder te maken hebben met gemuteerde kabouters. Een kruising tussen mens en kabouter. Het hele gedoe omtrent de boterham en het mandje trekt eveneens niet recht wat overduidelijk krom is. Gelukkig details die het kinderoog makkelijk ontgaan, wat ook geldt voor de absurde functie van de zandloper. Niet echt motiverend om je dood zienderogen te zien naderen. Arme grootvader Knap.

1,50 (1,75)