DuckTales: The Movie - Treasure of the Lost Lamp (1990)

Dichtste Disney.

Voor alle mensen die met de serie zijn opgegroeid ongetwijfeld van nostalgische waarde, en wellicht het dichtst bij het beroemde weekblad dan de meeste andere Disney's, maar als uiteindelijke bioscoopfilm toch iets te dun. Niet bijster mooi geanimeerd en voorzien van een schreeuwerige Nederlandse stemmencast is men beter af met de originele geluidstrack. Voor de meeste kleintjes zal het best aardig wegkijken, maar de eventuele volwassenen hebben hier helaas minder te zoeken.

Redelijk.

Na het succes van de tekenfilmserie uit de jaren 80 verscheen er in 1990 een heuse speelfilm. Treasure of the Lost Lamp was de eerste animatiefilm van de nieuwe DisneyToon Studios. Op animatiegebied kan deze film zich niet meten met de Disney Animated Classics. Het verhaal is nog wel aardig, maar de film heeft een chronisch gebrek aan humor. Het grootste gemis aan Ducktales was toch wel de afwezigheid van Donald Duck zelf.

Vermakelijk om een keer te bekijken op een regenachtige zondagmiddag. Maar niet echt een film die je daarna lang bij blijft.

De eerste film uit de DisneyToon reeks die nog titels zou afleveren als A Goofy Movie, Tinkerbell en Planes. Het is toch wennen aan de stijl. Zeker als je de kwaliteit van de Studio Animaties van Disney gewoon bent. En nog meer als je bedenkt dat die een jaar later met Beauty & the Beast zouden komen. Het concept is dan ook minder een gezinsfilm, maar eerder een kinderfilm. Gebaseerd op de gelijknamige serie. Het is daar wel trouw aan gebleven. Ik lees hier verwijzingen naar Aladdin. Die zijn er wel, maar bedenk wel dat de Disneyfilm pas uitkwam in 1992.

Eens het verhaal loopt, bevalt het me nog wel wat. Gelukkig is de film kort. Maar het blijft vooral voor kinderen en de nostalgie zal toch wat meespelen misschien. Ook had deze animatie wat meer kwaliteit gemogen. Anders had je evengoed een dubbele aflevering kunnen maken. Raar trouwens dat Disney dit nadien niet opnieuw heeft gedaan met series als bvb Quack Pack, Darkwing Duck, Rescue Rangers, The Wuzzles of Gummi Beren.Ze zullen ondervonden hebben dat het meer vereist om een serie te vertalen naar een film. Niet evident, zeker niet met korte snelle grappige animatiereeksen.

Vooral terend op nostalgie dus, maar op zich ook weer niet zo slecht. Het mist gewoon de kwaliteit van de meeste andere Disneyfilms en het filmgehalte om te mikken op een groter publiek en het wat epischer te maken.

Alhoewel het nu ik 34 jaar ben wel echt wat van zijn magie verloren heeft qua spanning, bleef dit een nostalgisch weerzien met oude vrinden Bij vlagen smakelijk gelachen en vooral genoten van de stem van Dagobert, zo herkenbaar! Wat stemmen betreft: heel jammer dat de stemmen van de neefjes niet dezelfde waren als in de TV serie en jammer dat Donald niet een klein rolletje had in de film, zoals hij dat in de tv serie vaak wel had. Maar goed, sowieso mooi dat je op Netflix de taal in kon stellen, sympathiek! =)

Eigenlijk neig ik naar 3* maar toch 3,5 omdat het zo'n fijne trip down memory lane was

Fijn amusement, al is het niet zo goed als de serie.

Gedurende de hele speelduur leuk en boeiend genoeg. Het verhaal is wel aan de slappe kant, maar het blijft een heerlijke film. Ik heb trouwens genoten van de stem van Dagobert, past perfect bij hem!

3.5*

DuckTales is wel echt een prachtig stukje nostalgie voor mij, de avonturen van Dagobert en de neefjes vond ik vroeger echt geweldig. Nu deze op TV kwam kon ik het toch niet laten om het even te proberen, en het is helaas niet zo'n feest als waar ik op gehoopt had. Alsnog af en toe redelijk mee vermaakt, maar het was toch kinderlijker (met name qua humor) dan veel andere jeugdfilms die ik ooit herzien heb, de animatie is oke maar niet meer dan dat, en qua verhaal en spanning is het allemaal wat magertjes - misschien leuk voor net een episode, maar een volledige speelfilmduur is teveel van het goede. Grotendeels vanwege de nostalgie, maar een krappe voldoende haalt ie wel.

Dees was toch goed ey.

Sacco van der Made. De beste schurkenstem-acteur die ooit geleefd heeft. Wat mij betreft kan er niemand aan hem tippen. Meesterlijk, jawel.

Nee, ik heb niet zoveel met Dagobert en co, maar ik heb vroeger (en nog heel af en toe) Donald Duck gelezen. Toch, werkelijk magisch zijn de eenden voor mij nooit geworden. Hoewel wel opgroeiend hier en daar wat bekeken.

Aardig, maar niet hoogvliegend. Het lijkt vooral veel haastwerk, op de een of andere manier. Niet zo prachtig vormgegeven en gewoon maar een erg simpel verhaal.

De nostalgiegevoelens waren niet zo groot als waar ik op hoopte. Op de prachtige filmposter na kwam werkelijk niets me bekend voor. De animatie is best ok, maar de kleuren zijn niet zo warm als op de poster, en bij de echte Disneyfilms komt dit niet helemaal in de buurt. Ook is het plot niet zo avontuurlijk als de Indiana Jones-verwijzing doet vermoeden.

De film gaat uiteindelijk toch vooral om de streken rondom de geest uit de lamp (een soort voorloper van die in Aladdin een paar jaar later). Feitelijk is dit meer een lang tv-aflevering dan een volwaardige film. Het tempo is ook razend. Dit is duidelijk echt een film alleen voor kinderen. Voor hen is dit nog wel echt leuk, voor volwassenen toch wat minder.