• 15.783 nieuwsartikelen
  • 178.142 films
  • 12.218 series
  • 33.989 seizoenen
  • 647.194 acteurs
  • 199.041 gebruikers
  • 9.373.593 stemmen
Avatar
 
banner banner

Mikaheri no Tô (1941)

Drama | 112 minuten
3,50 5 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 112 minuten

Alternatieve titels: Introspection Tower / みかへりの塔

Oorsprong: Japan

Geregisseerd door: Hiroshi Shimizu

Met onder meer: Chishû Ryû

IMDb beoordeling: 6,9 (143)

Gesproken taal: Japans

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Mikaheri no Tô

In een afgelegen streek in de bergen bevindt zich een internaat waar kinderen die op het slechte pad geraakt zijn met nadrukkelijk zachte hand opnieuw opgevoed worden. Het internaat is nagenoeg autarkisch. 's Morgens leren de kinderen en 's middags verbouwen ze voedsel, naaien kleren of maken alles schoon. De film volgt in verschillende episodes het reilen en zeilen in het internaat, de ruzies tussen de kinderen onderling, maar ook hun oprechte streven "goed" te zijn, een inspanning die ook niet iedereen van de leiding even gemakkelijk afgaat.

logo tmdbFilm still

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van -fal

-fal

  • 2028 berichten
  • 2290 stemmen

Opmerkelijke Shimizu. De film bestaat eigenlijk uit een reeks gebeurtenissen die eerder los aan elkaar geregen worden en niet altijd verder ontwikkeld worden, waarbij zich pas gaandeweg verhaallijnen aftekenen.

Qua sentiment is het geheel eerder afstandelijk - muziek wordt maar spaarzaam ingezet, de camera is vaak op afstand - maar Shimizu toont veel warmte voor zijn onderwerp door de veelheid aan details en observaties. De kinderen worden niet schattig gemaakt, maar blijven geloofwaardig. Ook voor nu is veel herkenbaars te vinden, zoals de verzuchting dat de kinderen die op het slechte pad geraken "tegenwoordig" steeds jonger worden.

Gecharmeerd ben ik door iets wat ik al bij "Anma to Onna" constateerde. Shimizu laat je even kijken naar het wel en wee van personages, maar houdt afstand, gunt hun een eigen leven waar de toeschouwer slechts een vermoeden van heeft maar uiteindelijk niets mee te maken heeft. Ook hier lopen de personages aan het einde uit het beeld weg.

Het internaat houdt er tamelijk liberale zienswijzen op na; kinderen sla je niet, je probeert ze tot inzicht te brengen. Steekt schril af tegen het in 1941 vermoedelijk gebruikelijkere drillen.

In hoeverre het einde ( de kinderen leveren een collectieve inspanning die soms wat ver gaat) oorlogspropaganda is, waag ik niet te beoordelen, de vraag riep het wel op. Lastig te beoordelen of de kinderen zich op het einde feestelijk kleden, of dat het zwart van hun kleren terecht bedreigend in het landschap werkt. Het zou in ieder geval haaks staan op wat de rest van de film aan warme menselijkheid laat zien.

Grappig detail, ik meende Ozu, druk in de weer met een pikhouweel, te zien.


avatar van Baggerman

Baggerman

  • 10839 berichten
  • 8281 stemmen

Blij toe dat ik deze regisseur heb ontdekt! Tot nu toe vind ik zijn films niet onderdoen voor de Ozu's uit die tijd die ik heb gezien. Gelukkig vind ik die heél erg goed!

Op één of andere manier denk ik aan Japan van de jaren dertig/veertig aan een soort enge polititestaat met alleen maar strenge, zuurpruimige, traditionele mensen, maar de films die ik tot nu toe uit die periode zag onderstrepen dat beeld totáál niet.

Aan deze film zie je ook niet af dat deze als zó oud is? Erg levendig en vlot gefilmd. Als ik deze film zonder enige voorkennis had moeten zien en men had beweerd dat deze half jaren vijftig is gemaakt, had ik dat zo geloofd.

-fal schreef:
De kinderen worden niet schattig gemaakt, maar blijven geloofwaardig.


Juist, ze zijn echt! Ze blijven af en toe spijbelen van school, karweitjes ontlopen, ze stelen van elkaar, etcetera.

-fal schreef:
Het internaat houdt er tamelijk liberale zienswijzen op na; kinderen sla je niet, je probeert ze tot inzicht te brengen. Steekt schril af tegen het in 1941 vermoedelijk gebruikelijkere drillen.
In hoeverre het einde ( de kinderen leveren een collectieve inspanning die soms wat ver gaat) oorlogspropaganda is, waag ik niet te beoordelen, de vraag riep het wel op.


Inderdaad, de kinderen worden nauwelijks gestraft, maar door logisch op ze in te praten worden ze zich bewust gemaakt van de gevolgen van hun akties. Zeer humanistisch allemaal, waardoor ik nog meer het gevoel had naar een Japanse jaren vijftig film te kijken!

Ik vind het overigens absoluut geen oorlogspropaganda en als dat stiekem wel het geval was, dan is het in ieder geval wel redelijk subtiel gedaan.