Kynodontas (2009)

haha... als je 'm hebt gedownload ga je bijna denken dat de ondertiteling niet klopt. Film vond ik aardig, heb veel gelachen om dat vrij aparte gezin

Aparte intersante vertoning

vreemd komish en geil

Had het zelf niet beter kunnen verwoorden

Het gaat hier nota bene o.a. over incest.

Lijkt mij van wel toch? het is en blijft een film.

Dan vind ik het nog raar om incest als geil te ervaren eerlijk gezegd.

'juhnzun' heeft hier wel een punt.

Nou ja, maar als je deze scènes als geil hebt ervaren, snap je de film niet helemaal denk ik. Dat is nota bene het meest pijnlijke en zwartgallige moment van de film. Dat is weer wat anders dan de naakte meiden an sich aantrekkelijk te vinden, maar dat heeft niet zoveel met de context te maken.

Nou kijk toch echt serieus anders tegen gay scenes dan hetro scenes

maargoed das verder niet boeiend

punt was dat deze scenes en de bloederige geweldadige scenes in films

minstens net zo wereldschokend tussen haakjes moeten zijn

Nou films als Texas Chainsaw Hostel Saw etc

zijn toch vrij serieus bedoelt

en dit zijn ook de films die zo hoog staan

persoonelijk walg ik deze films

Maargoed nogmaals het is een kwestie persoonelijke smaak of je nou het accepteert of niet

Deze zat in ons eet-en-film-clubje.

Wij dachten een soort van Haneke-achtige film te gaan zien.

Hmmm visueel heeft er het misschien wat van weg, maar wij moesten de film halverwege even stopzetten omdat we met z'n allen in een lach-stuip lagen.

Niet dat dit nou echt een komedie is, het is op z'n minst wel heel zwarte humor, en er zit wel degelijk een serieuze onderlaag in.

Toch maar even vertellen dat ik met mijn 4* nog degene was met de laagste waardering, vermoedelijk de hoogste gemiddelde score allertijden in ons clubje (maar helaas hebben we dat nooit bijgehouden).

Ik zit in hetzelfde eet-en-film-clubje als Wendyvortex en heb zelden zo moeten lachen om een film !

Uitleggen kan ik het niet, maar heb 5 sterren gegeven en dat doe ik niet vaak.

Ga 'm zelf bekijken en laat je verrassen.

Raar eetclubje hebben jullie. .

Grote lamp, wat een film...

Je kan er om lachen, geil van worden, de wenkbrauwen fronsen, kwaad worden, de hele zwik zeg maar, maar bovenal is dit een erg (be)vreemde(nde) kijkervaring.

Sowieso vanuit visueel opzicht erg mooi gefilmd, maar 't is vooral het verhaal en de gebeurtenissen die de hoofdpersonages ondergaan die de aandacht trekken.

Tot ruim in de film was ik oprecht overtuigd van de goede bedoelingen van de ouders. Toegegeven, ze zijn zo gek als een achterdeur en compleet van de pot gerukt maar uiteindelijk zit er nog wel een reden achter: ze willen hun kindjes beschermen tegen de boze buitenwereld. Ze doen dit alleen op een wat vreemde manier, maar uit liefde voor hun kinderen, dacht ik... Tot papa doodleuk tegen mama zegt dat het misschien beter zou zijn om de oudste dochter als seksspeeltje voor haar broer te laten fungeren...

Tja, de toon wordt dan toch wat zwaarder. Tuurlijk, die ouders, en vooral die vader, zijn mafketels, maar nu worden het gevaarlijke mafketels...

Film pakt bij momenten - haast uit het niets - erg gewelddadig uit. Had ik niet meteen verwacht en die plotse uitbarstingen van geweld komen dan ook als een mokerslag, je ziet ze gewoon niet aankomen.

UIteindelijk is het duidelijk dat de oudste dochter zo snel mogelijk en met alle mogelijke middelen het huis uit wil, wat haar uiteindelijk ook lukt, zij het dat ze er geen plezier aan gehad heeft.

Speciale film die me erg goed bevallen is.

Halleluja, deze film deelt de nodige mokerslagen uit, zowel visueel als emotioneel.

Bizzare film met een aantal schokkende momenten waarin een vader en moeder hun drie volwassen kinderen wel heel beschermend opvoeden (lees: geheel afgesloten van de buitenwereld). Het statische cameragebruik en de droog-komische dialogen versterken de vreemde toon van de film. Een aantal pornografische beelden en plotselinge uitbarstingen van geweld kunnen zeker als aanstootgevend ervaren worden. Dus als je snel aanstoot neemt aan dit soort beelden, kun je deze film beter links laten liggen. Zo niet, dan wordt je getracteerd op een vrij absurd wereldje waarin deze film zich afspeelt.

Ha ha, toevallig Scorsese, ik had Kynodontas óók gisteravond juist gezien.

Ik heb voorlopig maar één woord voor deze film; ziek, ziek en nog eens ZIEK!

Ik houd wel van dit soort films!

Anders vertel ik vader dat ik je keyboard moest likken.

Dat zijn 3 woorden.

Tja... Moeilijk.
Het scenario van 'Dogtooth' blijft hangen in een ruwe kluw. Niet compleet uitgewerkt, lijkt het.
Gestileerd, maar sober. Matig, goedkoop ogend camerawerk.
Of was dat allemaal juist de bedoeling?

Ik kamp met de vraag of Dogtooth nu een komedie of een tragedie is.
Na een herziening was de humor namelijk voorbij. Slechts de wreedheid bleef over.
Want wreed is deze film absoluut; absurde krankzinnigheid, ontspoorde waanzin zelfs misschien?
Verontrustend, op zijn minst!



Net zoals bij bijvoorbeeld 'the killer inside me', wordt de kijker hier geconfronteerd met een ander soort geweld dan het gebruikelijke Hollywood-recept.
Waar 'The Bourne triologie' stoere actie inhoud, bevat Dogtooth beklemmend rauw sadisme.

Zal dat het dan zijn? Sadisme?
Of is het toch ironie?
Moet men deze film bekijken als een spiegel? Moet ik gaan twijfelen aan mijn eigen milieu? Denkend over mijn eigen wereldvreemdheid?


Zoals de hele wereld waar de kids in leven terug valt te redeneren naar die kofferbak van de Mercedes?
Zonder hulp komt Papoulia (de oudste dochter) er nooit meer uit, als het al niet te laat is. Als ze al niet doodgebloed is. Of al verstikt door de harde schijnwerkelijkheid.



Sadistisch, komisch of ironisch;
Een ongemakkelijke, zenuwachtige fascinatie blijft hangen.
Zoals gebruiker 'Scorsese' meldt:
'aanstootgevend'.

Meh, niet he-le-maal mijn ding deze film / humor, al zaten er best een aantal totaal bizarre en grappige momenten in; ''Bruce, Bruuuce!''. Maar oké, ik kon er wél om lachen, terwijl die scéne dat één van die meiden haar eigen tand eruit ramt met dat gewicht best keihard aankwam. Indrukwekkend.

Voor de rest leunt de film echt regelmatig tegen het onnozele / debiele aan, op een manier die mij niet altijd helemaal kon bekoren. Kynodontas kent best een aantal leuke vondsten, maar het geheel is niet veel meer dan een aantal losstaande scénes die aan elkaar gebreid zijn. Althans, zo voelde het.

Een beetje onevenwichtig; zo'n dansscéne bevalt me totaal niet, terwijl de moord op de kat (het allergevaarlijkste dier ter wereld!) wel weer positief inslaat. Veel zwarte humor en daar hou ik absoluut van, alleen slaagt deze film daar voor mij niet altijd in. En ja, wat willen die ouders nou eigenlijk?

Van een vriendin van mij had ik vernomen dat, voordat ik deze film ging kijken, de regisseur met deze film wilde laten zien hoe een macht mensen alles kan laten doen, alles kan laten geloven en dat ze dat zouden doen om hun mensen te beschermen. Zie bijvoorbeeld een land als China, waar de regering alles wat hen niet zint buiten sluit voor de bevolking.

Maar dit heeft, volgens de regisseur in ieder geval, juist een averechts effect. Mensen worden gek, de leugens winnen het niet van de waarheid. Niks is buiten te sluiten.

Met dit in mijn achterhoofd ben ik dus gaan kijken. Of het klopt of niet maakt niet zoveel uit, dit was haar visie en elke film is vrij voor elke visie. Ik moet zeggen dat ik me helemaal kon vinden in dit verhaal. De film is alles behalve duidelijk, gestroomlijnd of perfect gesceneerd, maar dat is eerder een meerwaarde dan dat het afbreuk doet. Het geeft een heel surrealistisch beeld van iets wat te absurd voor woorden is. Als je er echter de visie van misbruik van macht en het fout aflopen daarvan op legt krijg je een prachtig plaatje. Een film die mij nog wel even bij zal blijven. Het idee is geweldig, de uitvoering tot op zekere hoogte ook.

Of dit een aanrader is voor iedereen... nee dat zeker niet. Je gaat dit niet op een regenachtige dag op zetten omdat je niks te doen hebt. Dit is een film waar je naar moet willen kijken, waar je over na wil denken, die je misschien meer dan één keer wil bekijken. Simpelweg omdat het heel veel informatie is, soms subtiel weggewerkt, het andere moment weer recht in je gezicht. Te veel, naar mijn mening, om in één kijkbeurt te vatten.

Mijn cijfer is dan ook voorlopig.

4*

Ik snap het moraal niet helemaal achter deze film.

Had er meer van verwacht

Bah, nare film, en overschatte hype. Het concept mag dan aardig zijn, en 's regisseurs fantasie groot, maar dit had voor mij geen amusementswaarde. Alleen gelachen bij die scene met de kat, maar meer dan een film over ontaarding was dit wat mij betreft zelf een ontaarde film. Er wordt te makkelijk geprobeerd te scoren met absurde scenes. Nogmaals, die zijn wellicht goed bedacht, maar het blijft shockeren om het shockeren. Dit met Haneke vergelijken is echt onzin, als hij shockeert heeft dat veel en veel meer diepgang in de confrontatie.

Hele bizarre maar verrassend goede film. Voor ons bizar, maar toch niet echt moeilijk om voor te stellen dat dit dus echt gebeurd. Super geacteerd met leuke vondsten mn de 'slechte' woorden en het 'monster' . Waarom dan niet hoger dan 3.5? Ik vond het meer een 'dagje uit het leven van' dan echt een sterk verhaal. Van mij had er iets meer lijn in het verhaal gemogen om zo echt naar iets toe te kunnen werken, had ook heel subtiel kunnen zijn een verjaardag ofzo.

Hoezo gebeurt dit echt? Volgens mij heeft dit met Fritzl-praktijken weinig uit te staan, als je daarop doelt. Het is vooral een allegorie op machtsuitbuiting door autoriteiten (van welke orde dan ook). Jammer alleen dat het bij dit concept bleef, en er geen 'levende' personages in voorkomen. Blijft op deze manier kil en zielloos.

Goede film. Verrassend. Hetzelfde idee als "The Village", maar dan in het klein, letterlijk maar ook qua budget, vormgeving enz..
Deze vind ik wel wat beter, juist daardoor waarschijnlijk. Al had het allemaal wat meer uitgewerkt mogen/kunnen worden. Dat heeft ook met het budget te maken natuurlijk.

Het is een bizarre setting, en je komt er gaandeweg pas achter hoe de vork in de steel zit. Je kunt van hieruit terugdenken dat het waarschijnlijk vrij onschuldig begonnen is, en met goede bedoelingen. Ouders die hun kinderen willen beschermen tegen de boze buitenwereld, Het zal aanvankelijk vrij onschuldig begonnen zijn, maar langzamerhand, naarmate de kinderen ouder werden steeds onfrissere vormen is gaan aannemen.