Kynodontas (2009)

Erg vage film om te zien, soms erg saai trouwens vooral in het begin. Ik ben dan ook half in slaap gevallen. Later werd het op zich nog wel interessant, met het incest enz. Grootste manco vind ik alleen dat nergens echt duidelijk wordt wat het motief van de ouders zijn en het open einde helpt ook niet echt mee.

Eigenlijk was dit best een lamp film.

2,0 Sterren.

Bizarre film. Het compleet achterwege laten van emotie, maar wel de menselijke nieuwsgierigheid houden en drang naar ontdekken vond ik een erg goede combinatie. Wel blijf je bij dit soort films gissen naar een oorzaak, welke dan ook.

Ik ken geen films als deze, maar vond hem wel enigszins verontrustend. Acteerwerk is top, camerawerk/regie ook. Bizarre film, waarvan ik me kan voorstellen dat het voor een aantal een trage/langzame rit zou kunnen worden.

Aangrijpend. Doet denken aan Abel van Van Warmerdam. Maar waar Abel surrealistisch is, is Dogtooth juist erg realistisch. Goede metafoor voor de gevolgen van vergaande controle (in gezin, bedrijf, land of what soever..

Leuk psychologisch experiment.

Erg kaal en minimalistisch neergezet. Er had toch wel meer ingezeten in het concept maar de film heeft wel een aantal sterke vondsten zoals de verkeerde betekenis van woorden geven, het stukje met de kat, even met de familie gezellig blaffen, het vliegtuigje was geniaal en de gewelddadige scenes komen erg onverwacht aanzetten. Behoorlijk wat seksuele getinte scenes die helemaal niet sexy zijn maar gedwongen en smerig.
kaal en pover camerawerk a la Hanneke. De film is eigenlijk saai en het camerawerk is saai maar het realisme en onverwachtheid komt zo beter over.
Het einde is een beetje raar want ze slaat haar tand eruit en dan gaat ze in de achterbak van de auto zitten maar dan had ze haar tand er toch niet uit hoeven slaan?

*3

Eerste Griekse film die ik in mijn leven heb gezien. En het lijkt nu wel alsof de de mop van Pappalaatmepiemellos serieus moeten nemen.

Tja, het verhaal is simpel en zeer pijnlijk: je kids vanaf de geboorte binnen je terrein houden, verkeerde betekenissen bij woorden leren en verkeerde normen en waarden waardoor ze in de toekomst naar de klote gaan. Het word allemaal op een erg pijnlijk zwartkomische wijze neergezet. Alles is lekker smerig en onwenselijk, Incest, subtiele onderdrukking enz enz alles waar zelfs de kinderbescherming zijn bijltje bij neer wil gooien. Inderdaad zie ik hier ook veel invloeden in terug van films van Haneke en Seidl, met name de stijl, subtiliteit en camerawerk. De familieleden zijn ook stuk voor stuk indrukwekkend neergezet. Wat natuurlijk memorabel blijft zijn die scene;s met oa: dat vliegtuigje, dat de kids getraind worden als honden, die normen en waarden natuurlijk. Subtiel ziek = Ernstig gestoord.

De seksscenes zijn natuurlijk niet om geil van te worden en je weet tijdens het zien van de film wel waarom.

Verder erg fraai verrassende film uit Griekenland.

4,0*

Een uiterst merkwaardige maar zeker niet slechte film.

Vanaf minuut 1 is al duidelijk dat dit geen standaard werkje is.

Het uitgangspunt + het bizarre wereldje, dat in de villa ontstaat, is interessant en grotendeels goed uitgevoerd. Boeiend om te zien dat de kinderen net zo ziek geworden zijn als de vader en dat de normen die de vader voor ogen heeft zeker niet de juiste zijn. Ik ga er voor het gemak maar vanuit dat zijn zieke geest zorgt voor zijn beweegredenen om de Grote Boze Buitenwereld te mijden (wie weet ontstaan door incest met zijn eigen familie. )

Ondanks de creativiteit van film en vader en dat het hoe of wat triggert, zijn lange momenten gewoonweg saai te noemen.

Goed dat Dogtooth keiharde scènes en expliciete seks niet schuwt. Er passeren genoeg maag-draai-momentjes de revue.

Kortom: zeker niet slecht, maar vaak ook ietwat vervelend.

Kleine 3*

Op voorhand veel van verwacht, maar uiteindelijk viel deze film me vies tegen.

In het interview met de regisseur zegt hij dat de situatie zoals die in de film is 'voor alles' kan staan: mensen kunnen er zelf hun eigen invulling aan geven. Het bevestigt voor mij nog maar weer hoe naïef de film is, dat Lanthimos denkt dat, wanneer je het maar zo vaag mogelijk houdt, mensen zelf symboliek achter een verhaal gaan zoeken wanneer daar eigenlijk helemaal geen sprake van is.

Ik was al geen fan van The Village van Shyamalan, maar deed deze film me flink aan denken - maar dan nog erger. Verder spookte ook bij mij regelmatig Haneke door het hoofd, al kan ik zo gauw geen film noemen met een vergelijkbaar thema.

Het maakt voor mij niets uit, want Dogtooth is imo een zeer slap excuus om een reeks bizarre momenten te tonen zonder een echt begin, midden of eind. Een soort mildere versie van Trash Humpers. Ik was er niet door geshockeerd, ik heb me gewoon kapot zitten vervelen.

Bah.

1,0*

Kan me aansluiten bij BlueJudaskiss..... Ik geef echter wel een ster meer, omdat ik de scène met Balboa en Creed toch wel erg goed vond.

"je moeder gaat bevallen van 2 kinderen en een hond"

Ik vond het wel een goede film, alleen zat er te weinig verhaal in. Je ziet voornamelijk de zieke manier van leven van het gezin, zonder dat er enige progressie in zit. In het begin kon ik het nog wel accepteren, maar later had ik toch wel behoefde aan wat meer progressie en/of een conflict. Zo was het bijvoorbeeld wel interessant geweest als een van de kinderen er achter zou komen dat het buiten helemaal niet gevaarlijk is, of dat de ouders komen te overlijden in een auto-ongeluk (wat natuurlijk grote gevolgen zou hebben. Hoe reageren de kinderen als ze er achter komen dat de buitenwereld helemaal niet gevaarlijk is? Hoe gaan ze om met de vrijheid die ze dan plotseling hebben? Redden ze zich wel zonder hun ouders?). Gelukkig gebeurde er zo iets op het eind, alleen was dit in mijn ogen niet ver genoeg uitgevoerd. Je ziet dat een van de dochters ontsnapt, maar hoe dat afloopt zie je niet. Dit was voor mij een grote tegenvaller, aangezien ik er op gehoopt had dat een van de dochters er achter zou komen dat het buiten helemaal niet gevaarlijk is. In plaats daarvan hebben ze gekozen voor een erg zwak open-eind, waar je als kijker weinig mee kunt...

De scènes waren boeiend, er werd geloofwaardig geacteerd, maar toch is het gebrek aan verhaal een reden voor mij om de film niet hoog te beoordelen. Ik zat te twijfelen tussen 2,5* en 3*, maar uiteindelijk ben ik toch voor de 3* gegaan, aangezien de film ondanks het gebrek aan verhaal toch wel is blijven hangen. Het was een vreemde maar toch ook bijzondere film!

Vanwaar een nieuwe poster?

Dit zal de officiële Griekse poster zijn?

Enkele momenten met grootse vondsten en ideeën (zoals in veel van de tuin-scènes), een immer bizarre (en goed werkende) kadrering zijn helaas niet genoeg om de film te redden, want het merendeel bestaat uit stierlijk vervelende seks- en likscènes. De eerste (denk ik) film die ik zie uit de Griekse new wave, hopelijk is de rest beter.

1 van de meest weirde en debiele films die ik heb gezien. Zit me te bedenken of dat iets positiefs is of niet maar helaas overheerst toch het negatieve. De ongeloofwaardigheid en het matige acteerwerk helpen de film ook niet. Ik heb hem uitgekeken en was zo nu en dan verrast.

2*

Originele prent waarin twee dochters en een zoon op zeer stricte wijze worden opgevoed. Jammer genoeg gebeurde er niet zoveel en de dialogen gingen voornamelijk over simpele dingen zoals een haarband ruilen voor een tegenprestatie. De personages die deze gesprekken voerden af en toe wel iets weg van een robot. Dit vond ik terug bij de monotome uitspraken en de opvallend vrije geest zonder eigen karakter. Dat is niet erg maar het zorgt wel voor een bepaalde afstand. Wanneer het eenmaal bekend is dat dit gezin volgens bepaalde regels en disciplines leeft blijft er eigenlijk nog maar weinig waardevols over. Misschien was dit ook wel de reden dat deze regisseur ervoor koos om wat grof geweld terug te laten komen om zeker te zijn dat de aandacht van de kijker niet verloren ging (bijvoorbeeld de videoband waar rustig wat tape omheen wordt gedraaid en vervolgens opeens gebruikt wordt om het hoofd van de dochter te bewerken. Kan dit niet zonder tape?). Ik zie die handelingen niet persé als noodzakelijk maar eerder om te shockeren.

Ondanks deze criteria kijkt Kynodontas prima weg en doordat je niet precies weet wat er gaat gebeuren blijft het boeiend genoeg. Uit de ondertiteling met die rare tekens kon ik niet veel opmaken maar dat neemt niet weg dat ik nog enkele minuten naar het scherm zat te staren want het einde kwam redelijk onverwachts.

'k wist eigenlijk totaal niet wat 'k moest verwachten bij deze film en het is toch wel een verrassing geworden. Spijtig genoeg geen zo'n aangename verrassing, maar soit.
De film had niet echt een verhaal en moest het eerder hebben van de personages en de vreemde situaties. De film bevat dan ook heel wat zware onderwerpen: kinder- & dierenmishandeling, incest, ...
De cast deed het wel goed en kwam overtuigend over.
Tja, het is zeker geen 13 in een dozijn film. 'k heb hem een keertje gezien, maar 'k hoef hem niet meer terug te zien.

Bizarre horror/drama

Super bedacht

Bizarre 'kinderspelletjes'

Super einde!

Wel de laatste keer dat ik hem keek.

Zonder er iets over gelezen te hebben ben ik naar deze film beginnen kijken. Aan de hand van de intro dacht ik dat het een film vol metaforen zou zijn maar pas na tien minuten à een kwartier drong het tot me door. Een vader die zijn kinderen wil opleiden als honden zodat ze later, wanneer hun wijsheidstanden uitvallen, bestand zijn tegen het kwade van de maatschappij.

Het enige interessante aan deze film is hoe Giorgos Lanthimos alles tot in detail uitwerkte. Dan refereer ik bijvoorbeeld naar het vliegtuig die af en toe eens in de tuin valt. Of hoe de vader drie meter vooruit rijdt om een speelgoedvliegtuigje op te rapen die buiten op de stoep ligt. Ook heb ik hard moeten lachen om de scène aan de wastafel aan het einde van de film. Doorheen de film was ik de mogelijke eindes aan het bedenken, het was dan ook uiterst voorspelbaar.

Een mislukte poging.

3,0*

Bizar, zo bizar dat ik me wel afvraag met welke bedoeling Lanthimos deze film heeft gemaakt, want er zijn wat verknipte mensen op deze aardbol maar zo verknipt als deze vader (die er wel gewoon een directeursfunctie bij lijkt te hebben) zijn ze er waarschijnlijk/hopelijk niet.

Net iets te cerebraal ofzo, teveel op het concept en intellect gemikt om écht te beklijven... Desondanks toch erg fascinerend, goed gefilmd (interessante kadreringen), en een film die wel blijft hangen. Met verschillende geniale momenten.

Een bizar experimenteel werkje, zo kun je Dogtooth gerust omschrijven. Want hoewel ik al veel aparte en rare films gezien heb, is Dogtooth een vrij unieke film, die ertussen overigens zeker niet misstaat.

Sommige zaken zijn duidelijk leuker dan de andere, maar over het algemeen vond ik het niet vervelend, al werden sommige zaken, de seks en het likken op een gegeven moment wel wat teveel herhaald. Ik vond de zwarte humor bij tijd en wijle ook best geslaagd en vooral de buiten scenes waren filmisch meer dan in orde.

De opvoeding van de vader was in ieder geval redelijk boeiend om te volgen, al had ik het interessanter gevonden als er eens een echte buitenstaander toevallig zou langskomen of zo. Jammer dat dit niet gebeurde. Het open einde vond ik dan weer wel vrij logisch en goed passend bij de toon van het verhaal.

Zeker niet slecht dus en een vrij unieke kijkervaring, die nog wel even blijft hangen, dat heeft Giorgos Lanthimos dan weer wel heel goed gedaan.

3,0*

Hehe, wat een absurde film! Het volgende uitgangspunt wordt gebruikt in Kynodontas: vader en moeder 'beschermen' hun drie (inmiddels volwassen geworden) kinderen door ze niet in contact te laten komen met de buitenwereld en min of meer opsluiten in hun huis. Een groot hek rondom de tuin en wat vreemde regels zorgen ervoor dat ze ook daadwerkelijk niet ontsnappen. De film zit vol boordevol vreemde dingen. Zo wordt een zoutvaatje een telefoon genoemd en wordt hen aangeleerd dat katten levensgevaarlijke beesten zijn die enkel met geblaf uit de tuin gejaagd kunnen worden.

Naast de grappige scenes, is de film ook verontrustend doordat de ouders eigenlijk helemaal geen goede bedoelingen hebben met hun kinderen en er ook wat freaky en expliciete seksscenes in voorkomen. Ben er nog niet over uit of de film dit nodig had, maar het riep in ieder geval wel verschillende emoties op. Van de stijl van regisseur Lanthimos was ik ook niet zo helemaal kapot. Af en toe werd het toch erg klinisch allemaal. Interessante film desalniettemin!

Fenomenale film, waar je met uitpuilende ogen naar zit te kijken. Zelden zo iets bijzonders gezien. Leuk ook te lezen hoe deze film mensen op het verkeerde been zet, boos maakt, zelfs afgrijzen oproept. Chapeau voor een filmer die dat lukt, in een tijd waarin niemand nog ergens van opkijkt en iedereen alles al gezien lijkt te hebben. Zijn we nog te schokken? Ja dus.

Vergelijking is getrokken met Alex van Warmerdam. Niet te onrechte. Die weet vaak een gelijke sfeer op te roepen. Van ongeloof, vervreemding, onbehagen. Hij gaat alleen minder ver dan Giorgos Lanthimos in dit geval. Natuurlijk kijk je met een ongemakkelijk gevoel nar deze film en dat wordft hoe langer hoe sterker naarmate de film vordert. Maar er zitten ook hele bijzondere vondsten in.

Ik zelf zie de film als een metafoor, voor wat er gebeurt als machthebbers mensen, groepen mensen, een volk isoleren, hersenspoelen en een nieuw systeem van regels opleggen, waaraan geen ontsnappen mogelijk is. Nog maar kort geleden wilden de communisten zo 'een nieuwe mens' creëren. met de beste bedoelingen wellicht, maar veertig jaar terreur, angst, de Sovjet-Unie, de DDR en Noord-Korea waren het gevolg. De les die we er uit kunnen trekken is: wantrouw alle machthebbers, ten allen tijde, dus ook ouders.

Er is veel gesproken over de incest. Oei, wat zijn we snel uit ons evenwicht, door alle culturele bagage die we meesjouwen en waar we ons niet eens van bewust zijn. We hebben niet veel ideeën die van ons zelf zijn als individu hoor. Vrijwel alles is 'geleend'. Die incest is de logische consequentie als je het volk, of je 'kinderen' maximaal wilt isoleren. Iedere buitenstaander is dan een gevaar.

De film eindigt natuurlijk heel optimistisch. Het individu, d.w.z. de sterkste, verzet zich, breekt los en ontsnapt. Misschien een onzekere toekomst tegemoet, zonder 'verstandskiezen'. Maar wel vrij.

Vanavond op de tv. Ik ga weer kijken.

Kan bijna pissig worden om te zien dat zo'n vreselijk k-film zo omhoog geschreven wordt hier.

Maak een film zo wazig mogelijk, stop er een debiele, incestueuze, zieke, wereldvreemde famile in en zorg niet voor een kop middenstuk en staart en je wordt nog beloond ook als filmmaker.

ik vond er vanaf de 1e seconde geen bal aan en dit bleef zo tot het einde. Oer maar

dan ook echt oersaai. Moet ik hier symboliek in zien of zo?

Brr, snel vergeten deze Griekse tragedie. Troep van de bovenste plank.

Voor mij was het een soort kruising tussen Idioterne van Lars von Trier en the Village van M. Night Shyamalan, maar kon het niet het niveau halen van deze films. Leuk om een keer gezien te hebben, want het was wel even wat anders dan ik gewend ben, maar verder ook niet.

narva77 schreef:

(quote)

Jij bent duidelijk niet van de Arthouse. Jammer eigenlijk...

Heb niet per definitie iets tegen Arthouse. Vandaar dat ik dit soort films ook wel gewoon blijf proberen, maar ik vond deze film an sich gewoon vreselijk slecht en irritant.

hier had veel meer ingezeten.