Komt een Vrouw bij de Dokter (2009)

Ik ben benieuwd, mijn verwachtingen zijn vrij hoog. Dus eigenlijk kan het dan alleen maar tegenvallen. Mijn vriendinnen hebben na het zien van deze film allemaal snotterend aan de telefoon gehangen of voor me gestaan, hoop dat deze film voor mij de verwachtingen kan waarmaken.

Komt een vrouw bij de dokter... Vanavond gekeken in Belgie met een goeie vriendin, en ik heb het inderdaad een paar keer moeilijk gehad om mijn tranen te bedwingen, maar echt huilen... nee.

Het begin van de film was eigenlijk een opeenvolging van een aantal korte scene's. Prettig, zo kom je meteen verschillende dingen te weten, erg handig als je zoals ik het boek niet hebt gelezen. De acteurs zijn wáánzinnig. Barry is de perfecte Stijn, glad en een echte vreemdganger mét een klein hartje. Helaas kon hij me niet raken, ik kreeg niet het gevoel: Ik begrijp wat je het doet, ik bleef hem zien als de vreemdganger die zijn doodzieke vrouw keer op keer in de steek liet voor een ander. Ik kwam er maar niet met mijn verstand bij waarom een man liever bij zijn minnares is dan dat hij de laatste levensdagen van zijn vrouw meemaakt (samen met zijn dochtertje). Het hele vreemdgaans-gebeuren vond ik echter maar storend. De ene keer zegt ze er geen moeite mee te hebben, de andere keer wel, dan is alles weer vergeven en vergeten.. Dit maakt het verhaal behoorlijk ongeloofwaardig. Ik 'voelde' niet wat Carmen heeft gevoeld, hoe zij er over dacht en wat het met haar deed dat haar man, de vader van hun dochtertje om de haverklap vreemd ging. Dit bleef me een raadsel en maakte het voor mij af en toe ongeloofwaardig.

Carice van Houten is voor mij echt dé ster van deze film. Prachtig hoe iemand zo overtuigend en bijna natuurlijk zo'n rol kan neerzetten. Zij zuigt je echt mee, met haar krijg je sneller een band dan met Barry. Je ziet haar lijdensweg van begin tot eind, en je krijgt steeds meer respect voor deze zieke, verraadde maar toch sterke vrouw.

Erg diepgaand vond ik de film verder ook niet, omdat het zichzelf allemaal heel snel opvolgt. Je ziet ze trouwen, je ziet vlak daarna hun eerste ruzie, ze maken het goed en dan krijg je meteen het volgende op je bordje geschoteld.

De film is erg mooi en sfeervol geschoten, soms lijkt het alsof je naar een videoclip zit te kijken, zeker de discotheekscenes doen dit denken. Goede ondersteuning van de muziek, hierdoor wordt je wel meegezogen op bepaalde momenten. Het is absoluut geen standaard rtl4-filmpje, of een pathetische mini-soap geworden.

Wél zat ik na afloop nog steeds met veel vragen: -Waarom mocht het dochtertje niet mee toen zij op reis gingen? Ze gaan op een lange vakantie en zij beleeft een soort 'try before you die', maar waarom wil je zo'n vakantie niet met je complete gezin doen? Waar blijft het kind dan al die tijd?' Het lijkt me juist belangrijk dat het kind veel tijd met haar moeder doorbrengt. -Hoe ging het verder met Stijn en Roos? Bleven zij wel samen? Is misschien voor de meeste mensen niet relevant genoeg om te weten, maar die vraag stelde ik mezelf wel meteen.

De meest memorabele en indrukwekkende scene vond ik het moment waar Carmen afscheid nam van haar dochtertje. ''Ik vind het jammer dat je dood gaat.'' zei de kleine meid. Wat een moment was dat zeg, ik hoorde iedereen snotteren en zakdoekjes pakken, en zelf liet het me ook niet koud. Die scene was zó puur en echt, want zo reageren die kleintjes ook.

Erg goede film die je nog een lange tijd bijblijft, maar perfect was hij niet. Voor een regie-debuut is dit absoluut geslaagd, maar er zijn toch een aantal punten die beter konden. De film gaat erg snel, de gebeurtenissen volgen elkaar meteen op en hierdoor blijft het oppervlakkig. De relatie tussen Roos en Stijn vond ik dan ook weinigzeggend, dit aspect had meer uitgediept mogen worden. Verder een prachtige film die ik iedereen kan aanraden om te kijken, zelfs al heb je het boek niet gelezen.

Dat komt dan in het tweede boek: 'De Weduwenaar'
Ze zijn nu nog steeds samen.

Ik moet zeggen dat ik het boek wel had gelezen en dat mij het daarom niet stoorde dat de relatie Stijn / Roos niet verder uitgediept werd. Maar ik kan me idd voorstellen als men het boek niet heeft gelezen , je dit als een missende factor kunt zien.

Ik denk dat iedereen het hier met je eens is. Maar je weet nooit wat je zelf zou doen. Dat weet je pas als je het zelf meemaakt. Niets menselijks is mij vreemd.

Ah oke rose, dan is dat nu een stuk helderder! Ik vond het einde namelijk afgekapt, zij ging dood, en wat verder? Maar (had ik zelf ook kunnen bedenken) zal dat de vervolgfilm wel worden.Bedankt voor de toelichting!

Persoonlijk vond ik dat juist zo'n goedkoop scoren- overdreven verplicht sentiment scene, waar het er veel en veel te dik bovenop lag, net zoals die "Ik ben boos op je" scene.

Maar goed, iedereen beleeft dat kennelijk anders en daar is natuurlijk niets mis mee.

p.s En dan die aftiteling waarin gemeld wordt dat tijdens de opnames de kinderen van Reinhout en Barry geboren zijn. Tenenkrommend vaderschapssentiment!

Dat boos zijn vond ik ook een beetje over de top, maar de bovenstaande scene raakt mij vooral omdat ik in het onderwijs werk en ook vaker met kinderen in aanraking ben gekomen die een ouder of een ander dierbaar persoon hebben verloren, en de manier waarop dat kind het over brengt, met name de woorden die ze gebruikte om zich uit te drukken riep bij mij herinneringen op. Zo zie je inderdaad maar weer dat iedereen deze momenten anders ervaart.

Dat snap ik wel, zeker als je zelf iets dergelijks hebt meegemaakt. Het gaat me er waarschijnlijk vooral om dat ze Luna precies twee keer iets hebben laten zeggen en dat zijn die twee scenes. Puur effectbejag dus om de dames (sorry voor deze generalisering) aan het snotteren te krijgen. Had haar karakter dan iets meer diepgang gegeven, dan had ik misschien nog mee kunnen leven.

Juist de momenten dat ze op vakantie waren of dat Stein in de kroeg zat en Carmen alleen nog maar kon kotsen, had je daar iets moois mee kunnen doen. Hoe beleefde Luna die momenten?????

Door deze punten van kritiek ben ik inmiddels ook al een half puntje gezakt in mijn beoordeling.

Absoluut mee eens. Dat is ook waar mijn vriendin en ik tegenaan liepen. Welke toegevoegde waarde had dat kind? Buiten het afscheid en het boos zijn, had je het kind gemakkelijk weg kunnen laten. Ze werd véél te weinig bij dingen betrokken. Normaal bereid je je kind voor op het verlies, praat je er over. Enige wat je zag dat het kind erbij werd betrokken was toen Carmen haar haren afgeschoren had en ze het kind het lieten zien. Maar ik loop wel tegen dezelfde dingen aan als jij: waarom op vakantie gaan zonder het kind? Zowel de vakantie naar het prachtige resort als hun doorreis door alle plaatsen waar zij nog een keer heen wilde. Beetje onbegrijpelijk i.m.o. Heb zelf geen kinderen, maar kan me voorstellen dat dit geen realistische manier is van je laatste dagen doorbrengen. In ieder geval niet zoals het hier op het doek werd laten zien.

Overigens heb je best een flink aantal kritiekpunten genoemd in je reacties. Opvallend dat je overall toch nog aan 4 sterren komt?

Ik heb de film gisteravond gezien en ik breng dan wel een stem uit, maar laat hem wel nog bezinken. Ik twijfelde tussen 3.5 en een 4, maar omdat ik het totaalplaatje wel mooi vond: de sfeer, de geloofwaardigheid, het camerawerk, de muziek, het acteerwerk neig ik nu meer naar de 4. Het blijft lastig om een heel boek te verfilmen, daar probeer ik dan ook rekening mee te houden in mijn stem. Ik laat deze film eerst nog maar even bezinken, wellicht verander ik hem over een tijdje naar 3.5. Na een herziening misschien.

Of het is een vorm van 'zoeken', kan ook. Veel mensen worden geraakt, maar gaan toch klagen over effectbejag en over-sentimentele scènes. Dat gaat wat mij betreft niet samen. Overigens niet persoonlijk bedoeld, Elineloves.

Wat dat kind betreft en haar afwezigheid op de reisjes van de ouders: als je op vakantie gaat om je huwelijk te redden, zou jij je kind dan meenemen? Als je maandenlang tegen kanker gevochten hebt en onbezorgd even 'eruit wil', zou jij dan je kind meenemen? Als je de mooiste plekjes op aarde wilt zien terwijl je terminaal bent, nog even jezelf wilt zijn om zo je de mooie herinneringen voor je dochter op tape vast te leggen, zou jij dan je kind meenemen? Een kind dat bovendien al maanden genoeg ellende te zien heeft gekregen door de ziekte.

En juist de slotakte van de film laat zien hoe hecht het gezin met elkaar is, niet alleen dochter + vader & moeder, maar ook Stijn en Carmen an sich.

Ik weet niet in hoeverre bovenstaande ook aan mij is gericht (ik begon immers over effectbejag) , maar ik had dus in de bioscoop al dat ik niet werd geraakt. Meer een "O, daar gaan we weer" gevoel(hoe vaak zijn dit soort kinderscenes al vertoond, heel Hollywood-drama zit er vol mee!). Juist omdat Luna verder geen enkele rol heeft in de film waren het voor mij holle frasen.

Luna had van mij niet meegehoeven, maar waar was ze dan? Hoe beleefde ze die momenten dat haar ouders er niet waren voor haar? Als ik daar wat meer van had geweten hadden de bewuste scenes me wellicht geraakt en had het minder geforceerd overgekomen. Nu vond ik het echt slappe verplichte hap.

Dat is inderdaad wat anders. Ik had het over mensen die zichtbaar geraakt zijn, maar daarna toch opmerken dat het over-the-top was, of cliché e.d. Alleen als emoties oprecht zijn raken ze je, en voor iedereen ligt die grens anders. Mensen die wel geraakt zijn, maarlater toch gaan klagen, vind ik hypocriet.

Zonder het boek gelezen te hebben, dacht ik ze zal wel bij een van de vrienden van het stel of Carmens moeder zou zijn. Tijdens mijn eerste kijkbeurt heb ik me die vraag overigens niet eens gesteld, vond het gewoon een logische situatie. Als ze al die niet plot relevante details moeten laten zien wordt elke film drie keer zo lang.

Dan was het niet Komt een Vrouw bij de Dokter maar Het Kind van de Vrouw die bij de dokter kwam (o.i.d.) geweest. Dergelijke dingen vind ik vreemde kritiek en lees ik steeds vaker, dat men eigenlijk een film verwijt een film niet te zijn die het ook niet poogt of wíl zijn.

Dat heeft met bovenstaande te maken. Jouw grens ligt daar dus duidelijk lager. Je kritiek uit bovenstaande quote ('meer verdieping Luna's karakter') heeft daar ook mee te maken en begrijp ik. Ik vond de verdieping echter ruim genoeg aanwezig.

De film duurt nu 105 minuten. Waarom? Waarschijnlijk om het voor het klapvee behapbaar te houden. Met een kwartiertje extra, wat geen extreem lange film had opgeleverd, hadden ze al heel wat meer aan karaktersetting kunnen doen.

Ik gaf Luna als voorbeeld, maar ook van Carmen kom je weinig te weten. Om jouw kwinkslag maar door te zetten, had de film beter komt een man van een zieke vrouw bij de dokter kunnen heten.

Ik snap dat de film bepaalde dingen niet wil zijn, maar dan mag ik dat toch een minder geslaagde keuze vinden? Die kritiek is dan dus wel degelijk terecht.

Als ik de film zou verwijten dat het geen western is zou je gelijk hebben. Nu zeg ik slechts dat ik het een oppervlakkige, overdreven snel gemonteerde film vind, waardoor het verhaal minder goed uit de verf komt.

Wat mij betreft slagen bv Turks Fruit en Simon er veel beter in om een vergelijkbaar verhaal te brengen.

Lig jij er van wakker dan ?

Maar wie is de hoofdpersoon van (het boek) de film? Waar gaat de film over? Waar wil de film over gaan? Niet zozeer over Carmen of Luna, maar over Stijn, zijn overspel, zijn liefde, zijn wanhoop. Carmen krijgt hier al meer 'point-of view' dan in het boek. Er zijn zeker dingen uit het boek die in de film niet naar voren komen of niet goed naar voren komen en vice versa, maar een film maken betekent ook keuzes maken. En ik vind dat ze op elk vlak, elk personage en elke 'gebeurtenis', de kern te pakken hebben gehad. Ze laten niet meer zien dan nodig, en ook niet minder. Een aantal niet in het boek voorkomende scènes geven het verhaal zelfs iets extra's.

Natuurlijk zal dat voor iedereen verschillend zijn, zoals dat nu eenmaal altijd het geval is. Wat het 'snel gemonteerde' kan ik met je meegaan voor zover dat de openingssequentie betreft, waarin men wellicht iets te veel gas geeft. Neemt niet weg dat juist de kalmte in het laatste stuk daardoor een enorme kracht krijgt. Juist die contrasten werken erg sterk in de film.

Je hoeft me de "bedoeling" van boek en film niet uit te leggen. Ik heb het boek gelezen, de film gezien en voldoende tv en radio uitzendingen met Kluun gezien en gehoord.
Laat onverlet dat ik bepaalde keuzes niet goed vind uitpakken, net zo goed als jij ze mag verdedigen. Ik blijf ze in elk geval veelal te makkelijk vinden (ook al in het boek trouwens, maar nog meer in de film).

Voor wat betreft het contrast vond ik ook zeer geslaagd dat de relatie tissen Stijn en Roos een steeds menselijker karakter krijgt die ook na de dood van Carmen aanhoudt.

Veel plussen en netzoveel minnen, dus een logische ** 1/2

Ik heb het boek niet gezien. Maar ik had vanalles gehoord.

Ging er met hoge verwachtingen heen maar ik werd een beetje teleurgesteld. Had er meer van gehoopt. De film was zeker niet slecht. Mooi verhaal. Redelijk geacteerd. Carice deed het super maar de rest wat minder. Een redelijke film.

Blijft het sterk doen in de bios; weekendomzet nog steeds 1 miljoen, 4x zoveel als de nr. 2 (2012) op de lijst met best bezochte films.

Slachtoffer van mijn werk bij de bios #3. Of niet?

Grote delen van een film zien doet het eind resultaat nooit goed, en dus kan ik wederom niet zeggen of een eerdere screening van 'Komt Een Vrouw Bij De Dokter' anders uit zou kunnen pakken. Punt blijft, dat KEVBDD de gevoelige snaar mist. Daar waar het door vrouwen sterk vertegenwoordigde publiek zit te snotteren voel ik zelf een vlaag van medelijden. Helaas blijft het daar bij.

'Dokter' heeft het recept om alles goed te doen, maar weet nergens raad mee. Het verhaal is goed; Kluun's gedramatiseerde leven is cliché-proof en daar kan niets op aangemerkt worden, het script is ook feiloos en aan de acteerprestaties van de cast ligt het (ik zou haast 'natuurlijk' zeggen) niet. Is het dan Arnie die het verkeerd aanpakt? De film is flitsend gemaakt, even spectaculair als het leven van Stijn. En hoewel de vonken van het scherm afspetteren leid de racy muziek erg af van de morele complexiteit van het alles. Als kijker hop je samen met Stijn van Carmen naar Roos en weer terug en dan moet je met alle personages maar meeleven. Het komt gewoon niet goed uit de verf, en dan kunnen ijzersterke scènes in een tunnel het geheel ook niet meer redden.

Teleurstellend, maar de acteurs en het script zijn goed genoeg voor een avondje uit.

3.5

Dus je hebt niet de hele film gezien?

Gister deze film gezien! Vond het een super mooie film..

Goed verhaal, goed geacteerd, (irriteerde me alleen aan dat kleine meisje waar alles zo geforceerd uitkwam)

Ik vond het absoluut niet teveel seks, of een tweede turks fruit.. (wat ik echt heb gelezen).. Vond de hele film precies goed..

Verder top BARRY wat een super mooie man is dat toch he.. Heerlijk om naar te kijken. Heb daar echt van genoten!

Ook nog eens een geweldige Carice, en zeg eerlijk alles past haar.. lang haar, kort haar, blond, bruin, pony, stijl, net wakker, kotsend, naakt..

Ik zit te twijvelen tussen een 3,5 en 4 sterren.. Ik zou de film namelijk een 7,5 geven haha.. Dus ik ga er nog even over nadenken, nog even alles laten bezinken en dan geef ik mn punten..

Jawel, gisteravond. Maar daarvoor zag ik telkens grote stukken zoals het einde, waardoor die scènes gewoon niet werkte omdat ik ze al meerdere malen had gezien.

Dat lijkt me inderdaad ergerlijk.

Helemaal mee eens. Voornamelijk Simon heeft mij echt weten te raken en is voor mij dan ook één van de beste Nederlandse films ooit gemaakt. De combinatie van (vaak zwarte) humor met de ellende die de slopende ziekte met zich meebrengt en de emoties die daaruit volgen is magistraal verfilmd met een overduidelijke glansrol van Cees Geel. Ook hier veel tieten en gewip maar op de een of andere manier stoorde dit niet.

Bij "er komt een vrouw...." heeft sex de overhand en ondanks dat het boek nog veel verder gaat was mijns inziens het uitdiepen van de personages beter geweest dan het kijken naar de billen en doos van mevrouw van Houten (om maar een voorbeeld te noemen)

De hoeveelheid seks viel toch wel mee?? Ik kan me ook eerlijk gezegd nauwelijks een shot herinneren van de 'doos' van Carice.

Jammer he?

Schreef eerder dit, omdat veel mensen weer schromelijk overdrijven wat 'seks' in deze film betreft:

Als het schokkend bedoeld was, hadden ze wel wat meer neukscènes laten zien. Het meeste naakt dat nu te zien is, is in zgn. tussenshots. Geloof dat er in de film vier keer (kort) geneukt wordt (en dat voor een film over liefde en overspel), waarvan één scène ook nog eens met kleren aan is. Vind het opmerkelijk en in zekere zin ook wel verrassend dat er weer zo de nadruk wordt gelegd op het hoge naakgehalte, terwijl dat reuze meevalt. Wanneer je de screentime op zou tellen, zou er wellicht nog langer naakt zitten in de scènes met Carmen in het ziekenhuis of thuis na een chemo of wat dan ook, dan daadwerkelijk 'erotisch' of seksueel getinte scènes.

Maar goed, mensen moeten toch iets te klagen hebben ...