Adam (2009)

ik vond hem een beetje saai eigenlijk.. had er meer van verwacht

Ik vond een mooie drama en romantische film...

Prima acteerwerk voor een Asperger Syndroom..

Prima mooi geluid...

Ik vond wel knap dat hij wil toch verhuizen en gelukkig kreeg daar een baan.

Zonder werkloos zal wel moeilijk zijn voor hem.

Prachtig verhaal...

Zeker een aanrader...

Mooi klein en realistisch. Zo zou ik deze film omschrijven. En met realistisch bedoel ik nog geen eens zo zeer hoe het syndroom van Asperger is weergegeven of hoe het acteerwerk in elkaar stak maar meer hoe je gewoon bepaalde relaties in je leven kunt hebben en hoe deze kunnen verlopen. Geen overdreven romantische opsmuk of overdreven happy ending. Ik kon dat wel waarderen.

Het acteerwerk vond ik wel heel sterk van Hugh Dancy. Vooral tijdens driftbuien vond ik hem heel sterk overkomen. Ze houden het filmpje klein maar fijn en dat vind ik een groot pluspunt.

Sympathieke film die het vooral moet hebben van de uitstekende acteerprestaties. Vooral Dancy zette een erg innemend rol neer. Het scenario volgt de gebruikelijke paden maar gelukkig word dat nergens storend.

Boven gemiddeld.

Ms Byrne speelt op innemende wijze Beth die naar haar verhuizing op Adam stuit. Ook Mr Dancy speelt goed. De invulling van de bijrollen is prima. Het verhaal kabbelt wat voort, maar dat is geen punt. Al met al een plezierige film.

Drie sterren

Belachelijk slechte film. Er wordt werkelijk waar in alle clichématige deuren getrapt en durft zich dan nog vernieuwend en ''goed'' te verkopen. Nu kan je mij best enthousiast of voldoening geven met wat mixen, maar dan moet de uitwerking nog enigszins dragelijk zijn. Hugh en Rose zetten een houterige en pijnlijke rol neer, er wordt een nogal geacteerd autistisch jochie voorgeschoteld, wat veel te veel de nieuwe Forrest Gump probeert te worden, maar in alle opzichten irritant en onrealistisch is. Visueel niet bijzonder. Verschrikkelijke film, enkel wel lekker wegkijk materiaal, en goed qua tijdsduur. 1 ster Adam...

Sterk drama.

De film begint tamelijk voorspelbaar. Een mooie buurvrouw erbij, wat houterige optredens en er groeit uiteraard een relatie. Ik vind dat het hier allemaal wat te gemakkelijk wordt voorgesteld. Alsof alle vrouwen er totaal geen probleem van maken met een man zoals Adam te gaan. Da's wat makkelijk. Moet wel gezegd dat er leuke momenten tussenzaten zoals Adam die op de trap blijft zitten en Beth die niet bepaald subtiel aangeeft dat haar boodschappenkoffer veel weegt.
Na verloop van tijd gaat de film van romantiek naar drama. De subplot met de vader van Beth kwam niet altijd goed over. Het vader-personage was ook nogal oppervlakkig.
Het einde is innemend, al had ik liever dat Adam en Beth samenbleven - hier ga ik tegen m'n voorkeuren in, maar Adam was zo zielig:-/ - en ook Adam die de jongedame op z'n werk helpt en er daarbij een vonkje geïnsinueerd wordt vond ik niet heel geslaagd.

Het acteerwerk mag gezien worden. Hugh Dancy - nog nooit van gehoord, gelezen, gezien,.. - komt echt goed over. Je zou haast denken dat hij echt het syndroom heeft. Zijn opgekropte frustraties en onvermogen om z'n gevoelens te uiten zijn intens om te zien. Ook Rose Byrne - toch wel een favoriete na 'Troy' en 'Wicker Park'- zet wederom een goeie rol neer, ondanks wat krampachtige momenten aan't begin van de film.

De film is redelijk kleinschalig, maar heeft daarom een hoge gezelligheidsgraad. Er zitten enkele mooie camerabeelden in, en ook enkele scènes mogen gezien worden, de wasbeerscène bijvoorbeeld.

Verwacht geen Forrest Gump, zoals JessenOwnt beweert. Adam zegt het trouwens zelf.
'I'm not Forrest Gump.'

Films zoals deze zorgen ervoor dat ik moet toegeven dat romantische drama's me wel kunnen bekoren. Ik raad hem aan.
4

Prachtige film over het syndroom van Asperger. Ik ken toevallig zelf iemand, die hetzelfde syndroom heeft, erg goed. Deze film laat een realistisch beeld zien over een jongen met Asperger. Zijn gaven en zijn zwakke punten komen duidelijk naar voren.

Natuurlijk is het beeld een klein beetje overdreven, maar dat laat goed zien hoe mensen met Asperger precies in elkaar zitten en hoe zij denken.

Ik weet weinig af van autisme, maar dat maakte voor het kijken van deze film niet veel uit, lijkt me. Hugh Dancy acteert ontzettend geloofwaardig en ook 'Beth' komt symphatiek over. Een eerlijk en meeslepend verhaal, dat gelukkig eens niet op de verwachte manier eindigt. Prachtig!

Goeie film waarin een jongeman met het syndroom van Asperger een leuk meisje ontmoet, die in zijn gebouw komt wonen. Niet zozeer een romcom (ook al valt er zeker wel wat te lachen), maar meer een licht verteerbaar romantisch drama. De film kijkt lekker weg en heeft toch een redelijk verrassend einde. Hugh Dancy en Rose Byrne doen het beiden goed en vormen een leuk koppel.

Toch weer een portret van iemand die aan een soort autisme lijdt.

Goed verhaald, geen valse sentimenten of sensatie op de voorgrond maar en aanvaardbaar.

Geen grootse film maar zeker interessant.

Sympathiek is inderdaad het juiste woord voor Adam. Adam is heel lief en kwetsbaar, en aan de andere kant bij vlagen behoorlijk irritant. Aan Beth de niet altijd dankbare taak om hem voor zichzelf in bescherming te nemen. Dit levert lang niet zoveel dramatische ontwikkelingen op als had gekund, wat Adam een toch wat (te) licht verteerbare film maakt. Het einde vond ik wat vreemd. Ik hoefde niet eens per se een happy ending met Adam en Beth terug bij elkaar, maar ik vond het briefje van Beth nogal verwarrend. Ze hebben elkaar een jaar niet gezien en dan geeft ze hem op een briefje dat ze blijkbaar goed zonder elkaar kunnen? Juist voor iemand met een autismespectrumstoornis lijkt me zo'n boodschap vrij moeilijk te interpreteren. Overigens vind ik het wel goed gedaan hoe ze hebben laten zien dat Adam vooruitgang heeft geboekt.
Rose Byrne vind ik soms wat geforceerd vrolijk, maar Hugh Dancy is briljant. Minder had ik ook niet verwacht, aangezien hij in Hannibal al heeft laten zien hoe goed hij psychisch gemankeerde personages neer kan zetten. Hugh Dancy maakt een boel goed voor mij.

Heel aardig. Typisch zo'n emotionele film die heel makkelijk uit de bocht vliegt. Dat doet de film niet, waardoor het uiteindelijk behoorlijk beroerd. Sterk.

“I can see that you're upset, but I don't know what to do.”

Kleinschalige en indrukwekkende film over een man met het Asperger Syndroom, die verliefd wordt op zijn buurvrouw Beth. Wat uiteraard voor de nodige complicaties zorgt, maar ook veel moois tot gevolg heeft. Ik hou wel van dit soort films die niet veel nodig hebben om indruk te maken. Twee acteurs met een fantastische chemie, en een sterk script die de problemen waar Adam tegenaan loopt herkenbaar en integer behandelt en niet bagatelliseert.

Van zo’n scene waarbij Beth met een zware koffer de trap op probeert te lopen, en Adam gewoon blijft zitten omdat hij niet doorheeft dat Beth hulp nodig heeft kan ik genieten. Het is zoiets kleins maar wel herkenbaar. Net zoals het niet herkennen van sarcasme, wat gelukkig geen running joke wordt zoals bij bijvoorbeeld Sheldon Cooper uit The Big Bang Theory. Rose Byrne is (zoals gewoonlijk) geweldig en Hugh Dancy weet Adam op fantastische wijze te spelen. En het einde getuigd van lef en laat zien dat ook de liefde niet altijd onoverwinnelijk is. Hoe graag we dat ook zouden willen.

Asperger syndroom wordt hier redelijk goed neergezet, ik herken in ieder geval erg veel van mezelf in Adam. Hoewel hij wel wat overdreven houterig doet. Maar dat is typisch voor filmkarakters natuurlijk, er moet wat overdreven worden om de film interessant te maken.

Aangenaam en sympathiek tussendoortje waarbij een handicap op een luchtige manier wordt behandeld zonder een zielige slachtofferrol. Probleem is misschien dat er al teveel films zijn met vergelijkbaar thema die nu bijna een genre op zich is geworden, meestal met mannen die op een bepaalde manier briljant zijn en genoeg eigenaardigheden hebben die in een film voor de nodige vermakelijke danwel aangrijpende conflicten zorgen. Denk aan films als Shine, Beautiful Mind, Elementaire Deeltjes of Forrest Gump en natuurlijk de film waar het genre groot mee werd, Rain Man. Accidental Tourist zit ook deels in de hoek hoewel daarin autisme of Asperger syndroom nooit bij naam wordt genoemd (wat ik ook niet perse een kracht vindt, want dan wordt het een soort smoes of gimmick). Adam is gelukkig nooit te gelikt of al te voorspelbaar en behoort daarmee tot de minder oppervlakkige romcoms. Het acteerwerk van toptalent Hugh Dancy draagt daar zeker aan bij. Het blijft allemaal menselijk zonder al te veel tics en trucjes. Soms zit de film wel wat op de automatische comedy piloot omdat geen kans onbenut wordt gelaten om Adam iets letterlijk te laten nemen wat niet helemaal letterlijk bedoeld is. En het einde is ook wel ietwat gemakzuchtig.

Waarschijnlijk niet geheel ontoevallig mocht Dancy kort hierna de rol van William Graham spelen in de serie Hannibal, een karakter dat zichzelf in de serie ook (facetten van) het Asperger syndroom toeschrijft, maar ook uiteraard over een bijzonder talent beschikt.

Mooie en serene film.

Over de jongeman Adam die het Syndroom van Asperger heeft.

En hierdoor onbegrepen wordt, en worstelt hij zich door het leven, wat na het verlies van zijn vader nog moeilijker voor hem wordt.

Tot hij zijn boven buurvrouw leert kennen.

Een lieve en zachtaardige vrouw.

Die voorzichtig ieder op hun manier, om elkaar gaan geven.

Met een prima cast, een mooie kwaliteits film.

Goedbedoeld romantisch drama met het hart op de juiste plaats, maar script en personages zijn uiteindelijk te oppervlakkig om echt indruk te maken. Met de charme van beide hoofdrolspelers komt de film een heel eind, maar bepaalde vergezochte subplots en halfbakken dialogen ondermijnen de boel vrijwel direct. Om over de flauwe muziek nog maar te zwijgen.