Adam (2009)

Vond het een aandoenlijke film. Je wordt er helemaal in mee genomen en de acteurs overtuigen volledig.

Geweldige film,

de subtiele humor die er in was verwerkt was erg goed,

' While we were together, he slept with other women'

Adam kijkt verstrooid

'Not together together, but while we were in a relationship'

geweldig:)

Ik vond het een mooie film om te kijken, waarbij ik me tegelijkertijd vermaakte en het gevoel had dat de film meer te vertellen had dan op het eerste gezicht.

Heel mooi drama met een klein romantisch tintje.

Verhaal deed mij een klein beetje denken "I am Sam": met Sean Penn. "Adam" zal zeker geen kaskraker worden, daar is de film te klein voor. Film zal te vinden zijn in de filmhuis hoek.

Maar voor de liefhebber van een goed verhaal en degelijk acteerwerk zit men goed bij deze "Adam"

Boeiend van begin tot eind.

4*

wat een ongelofelijk mooie film..

en natuurlijk is hugh ook HELEMAAL niet erg om naar te kijken (A)

4.5*!!!

Dat hoeft niet altijd. Ik heb zelf ook PDD-NOS maar dat zegt niet dat het altijd minder erger is dan Asperger. PDD-NOS heeft 12 kern merken en de helft daar van komen ook bij Asperger voor 'dus eigelijk is het bijna het zelfde'

Alleen het verschill is bij Asperger is altijd sprake van een goed IQ en bij PDD-NOS is daar niet altijd sprake van maar dat is bij iedereen verschillend voor de ene is het gewoon een nare stoornis voor de andere is het een gave.

Hele goeie film, met een goed afwijkend einde. Het laat echt de realiteit zien, dat je echt alles moet willen opofferen om met zo iemand samen te leven. Het laat ook zien, dat die mensen onbewust alleen nemen, en nooit geven.

Ook mooi dat hij die vrouw aan het eind toch helpt met die zware doos optillen.

Ik vond hem echt een 4,5 * waard!

Een integer, emotioneel en invoelend verhaal dat de liefde als middelpunt heeft. De regisseur slaagt er in om een weg tussen ernstige en vrolijke scènes te vinden en maakt duidelijk dat mensen met een handicap vaak afhankelijk zijn van ondersteuning van hun omgeving. Hugh Dancy speelt zijn rol zeer overtuigend.

Gevoelige film over Asperger.. goed geacteerd. Niks groots of meeslepends, maar gewoon fijntjes en precies de juiste accenten, ik zag op een gegeven moment zelfs een parallel met Mary and Max met dat kinderboek aan het einde

Leuk, klein en ingetogen filmpje met 2 goed acterende hoofdrolspelers en met een lekker rustige regie.

Prachtige film over asperger en de manier waarop zij in deze wereld staan.

Ik vond een mooie drama en romantische film...

Prima acteerwerk voor een Asperger Syndroom..

Prima mooi geluid...

Ik vond wel knap dat hij wil toch verhuizen en gelukkig kreeg daar een baan.

Zonder werkloos zal wel moeilijk zijn voor hem.

Prachtig verhaal...

Zeker een aanrader...

Mooi klein en realistisch. Zo zou ik deze film omschrijven. En met realistisch bedoel ik nog geen eens zo zeer hoe het syndroom van Asperger is weergegeven of hoe het acteerwerk in elkaar stak maar meer hoe je gewoon bepaalde relaties in je leven kunt hebben en hoe deze kunnen verlopen. Geen overdreven romantische opsmuk of overdreven happy ending. Ik kon dat wel waarderen.

Het acteerwerk vond ik wel heel sterk van Hugh Dancy. Vooral tijdens driftbuien vond ik hem heel sterk overkomen. Ze houden het filmpje klein maar fijn en dat vind ik een groot pluspunt.

Erg prettig acteerwerk.

Ik vond het asperger syndroom erg mooi weergegeven. Het verhaal was niet groots maar bleef echt boeien. De humor was echt fantastisch. Het einde vond ik ook sterk. Deze film bleef juist prettig doordat alles zo klein blijft. Het gaf een lekker realistisch gevoel.

Zo vond ik een paar korte, rustige scene's tussen enkel Adam en Beth vooral mooi. Zoals wanneer ze elkaar gaan aanstaren (of als Adam leert om in Beth's ogen te staren) erg mooi en rustig en vooral prettig om naar te kijken

Nog iets leuks is natuurlijk de logica van Adam. Zoals wanneer Beth zegt dat hij net elke dag macaroni met kaas kan eten en hij enkel zegt "waarom niet?" Of als hij zegt dat hij al weet dat hij het thuis leuk vind (en dat is bij een feestje dan nog maar de vraag is) heel subtiel, maar vond dat soort dingen toch leuk

* 4 sterren

Sympathieke film die het vooral moet hebben van de uitstekende acteerprestaties. Vooral Dancy zette een erg innemend rol neer. Het scenario volgt de gebruikelijke paden maar gelukkig word dat nergens storend.

Boven gemiddeld.

Sympathiek, goed gespeeld en heel schattig.

Vond ook het eind verrassend, wat een goede film.

Ms Byrne speelt op innemende wijze Beth die naar haar verhuizing op Adam stuit. Ook Mr Dancy speelt goed. De invulling van de bijrollen is prima. Het verhaal kabbelt wat voort, maar dat is geen punt. Al met al een plezierige film.

Drie sterren

Belachelijk slechte film. Er wordt werkelijk waar in alle clichématige deuren getrapt en durft zich dan nog vernieuwend en ''goed'' te verkopen. Nu kan je mij best enthousiast of voldoening geven met wat mixen, maar dan moet de uitwerking nog enigszins dragelijk zijn. Hugh en Rose zetten een houterige en pijnlijke rol neer, er wordt een nogal geacteerd autistisch jochie voorgeschoteld, wat veel te veel de nieuwe Forrest Gump probeert te worden, maar in alle opzichten irritant en onrealistisch is. Visueel niet bijzonder. Verschrikkelijke film, enkel wel lekker wegkijk materiaal, en goed qua tijdsduur. 1 ster Adam...

Gewoon een mooie film!

Jessen0wnt heeft de film denk ik niet begrepen? Hoezo de nieuwe Forrest Gump? Omdat men iemand met een beperking laat zien is het meteen hetzelfde als Forrest Gump?

Men zet hier (mijn inziens redelijk realistisch) een man neer met het syndroom van Asperger. In tegenstelling tot Forrest Gump juist iemand met een vrij hoog IQ, alleen op sociaal gebied wel beperkt. Maar totaal iets anders dan Forrest Gump. Dat was weer een film die volgens mij juist ging over een persoon met een erg laag IQ.

Beiden films over mensen met een beperking, maar wel geheel andere beperkingen, andere personen, en ook andere films.

Erg mooie film, acteerprestaties zijn ijzersterk! En vond het einde erg mooi, niet al te cliché. En wat is Rose Byrne een prachtige verschijning!

Sterk drama.

De film begint tamelijk voorspelbaar. Een mooie buurvrouw erbij, wat houterige optredens en er groeit uiteraard een relatie. Ik vind dat het hier allemaal wat te gemakkelijk wordt voorgesteld. Alsof alle vrouwen er totaal geen probleem van maken met een man zoals Adam te gaan. Da's wat makkelijk. Moet wel gezegd dat er leuke momenten tussenzaten zoals Adam die op de trap blijft zitten en Beth die niet bepaald subtiel aangeeft dat haar boodschappenkoffer veel weegt.
Na verloop van tijd gaat de film van romantiek naar drama. De subplot met de vader van Beth kwam niet altijd goed over. Het vader-personage was ook nogal oppervlakkig.
Het einde is innemend, al had ik liever dat Adam en Beth samenbleven - hier ga ik tegen m'n voorkeuren in, maar Adam was zo zielig:-/ - en ook Adam die de jongedame op z'n werk helpt en er daarbij een vonkje geïnsinueerd wordt vond ik niet heel geslaagd.

Het acteerwerk mag gezien worden. Hugh Dancy - nog nooit van gehoord, gelezen, gezien,.. - komt echt goed over. Je zou haast denken dat hij echt het syndroom heeft. Zijn opgekropte frustraties en onvermogen om z'n gevoelens te uiten zijn intens om te zien. Ook Rose Byrne - toch wel een favoriete na 'Troy' en 'Wicker Park'- zet wederom een goeie rol neer, ondanks wat krampachtige momenten aan't begin van de film.

De film is redelijk kleinschalig, maar heeft daarom een hoge gezelligheidsgraad. Er zitten enkele mooie camerabeelden in, en ook enkele scènes mogen gezien worden, de wasbeerscène bijvoorbeeld.

Verwacht geen Forrest Gump, zoals JessenOwnt beweert. Adam zegt het trouwens zelf.
'I'm not Forrest Gump.'

Films zoals deze zorgen ervoor dat ik moet toegeven dat romantische drama's me wel kunnen bekoren. Ik raad hem aan.
4

Dear Adam. Look how far we've come.

Liefde. Sommigen van ons vinden het. Misschien na een paar keer op hun plaat gegaan te zijn, maar als ze dan die ene juiste vinden, mogen ze zichzelf gelukkig prijzen. Want anderen zoeken er ook naar, en vinden/krijgen nooit wat ze zoeken.

Adam. Ik hield al van je sinds ik je vertolkt zag worden in Untamed Heart, door Christian Slater. Maar ik houd nog meer van je door de vertolking van Hugh Dancy in Adam. Ontroering, en het gevoel dat iedereen van ons die ene liefde zo verdient. Natuurlijk dacht ik daarbij aan bepaalde personen. Het is namelijk niet zo eenvoudig om iets te ontwikkelen. Helemaal niet als je Asperger hebt, of enige, andere vorm van autisme. Mensen met autisme kunnen natuurlijk ook verliefd worden, maar het is lastiger voor hen, dan voor mensen die 'gewoon' (ach, wat is gewoon?) zijn. Want over het algemeen genomen kun je als gewoon mens sneller inschatten wat de bedoeling is van de ander. Autisten kunnen dat gewoon net iets minder makkelijk.

Liefde is puur. Liefde is wat er toe doet. We zouden elkaar een hand moeten geven, ondanks alle pijn die we elkaar aandoen. Mensen vergeten de liefde en zijn alleen bezig met kwaadaardigheid en slechte dingen.

Liefde is puur. Zeker door een film als Adam te kijken, realiseer ik me weer eens wat liefde voor dingen doet. Hoe graag ik zou willen dat het alleen maar liefde is, die bijdraagt aan het goeds in deze wereld. Vriendelijkheid en liefde, respect en liefde. Ik kom alleen maar op de liefde uit als ik terugdenk aan deze film...

Hugh Dancy is lief en schattig en herkenbaar. Herkenbaar omdat hij feiten oplepelt zonder enige moeite. Ook mooi herkenbaar: Beth staat met een hartstikke zware boodschappenkar op de trap, en Adam zit daar ook. Hij laat zich nergens door afleiden. Hij denkt niet even door, dat hij haar misschien zou kunnen helpen. Of nou ja, het komt in elk geval niet in hem op. Dat vond ik zo herkenbaar he. Ik herken dat namelijk van de praktijk bij mijn woon situatie. Ja.. Dit was prachtig. 4,5*. In alle eenvoud mooi en helder. Prachtig. Ode aan de liefde.

Prachtige film, zeer realistisch en een goed en mooi verhaal.

Omdat de film hoog geprezen stond, en in de actie bij 3 voor 25 was bij BOL.com, heb ik deze aangeschaft. Vanmorgen opgezet en het verhaal boeide me al vrijwel direct.

3.5*

Het kabbelt wat voort, maar toch wel een hele aandoenelijke film.

Qua waardering geen Untamed Heart (4), maar wel beter dan Mozart and the Whale (2),

ik vond het zijverhaaltje met Papa Beth nogal irritant, vandaar (3).

Fantasievolle film over een onmogelijke relatie waarin onsympathieke acteurs voor enkele ongemakkelijke momenten zorgen. Toch was de film best aardig geschoten.

mooie film, had inderdaad zonder de plot van Beth's vader gekund, maar sterk en soms pijnlijk herkenbaar, mijn vriend heeft asperger's en sommige dingen brachten een lach en sommigen een traan van herkenning.....

mooi, zonder overdrijving....

zo onmogelijk is een relatie met iemand met asperger's niet hoor....

Gelukkig geen al te zoete film en het einde beviel me ook wel doordat Beth niet met Adam mee verhuist, dat zou bespottelijk zijn geweest. Vond het wel erg snel gaan met de relatie tussen Beth en Adam, zelfs als een van de betrokkenen Asperger heeft. Ik ben verder niet met Asperger bekend, maar de uitwerking kwam me af en toe wel ietwat clichématig voor. En in elk geval is zo'n personage als de vader van Beth zo flauw en voorspelbaar als wat.

De moeder is weer een lege huls die ze net zo goed weg hadden kunnen laten en die vriend van Adams vader was ook niet noodzakelijk, vooral niet met dat verhaaltje over zijn vroegere vriendin. Op zulke momenten voelt de film me wat te moralistisch ook. De grootste kracht komt gewoon uit de chemie tussen Dancy en Byrne.

Hoewel ik Dancy bij zijn eerste gezcihtsuitdrukkingen al niet geloof vind ik hem zeer wisselvallig presteren. De ene keer vind ik hem juist sterk, de andere keer geloof ik hem niet. Byrne toont haar beperkingen maar doet het toch zeer degelijk met een schattige rol die geknipt is voor de film. De soundtrack is lange tijd ietwat vervelend met plichtmatig gevoelig gepingel op piano en gitaar, maar later wordt het echt stukken beter. 3.0*.

Hier sluit ik me volledig bij aan...Heel mooi Drama met een zeeeer overtuigende Dancy.